Nlud faciendū. qꝛ vtriuſqꝫ actus eſt idemvbiectū. ꝓpter qd̓ vt ph̓us dicit in. v. eth̓iuſtitia eſt qua volunt homīes et oꝑant̉iuſta. manifeſtū eſt autē ꝙ operari ea queꝑtinent ad diuinū cultū ſeu famulatū ꝑtinet ꝓprie ad religione. vt ex p̄dictis patꝫvn̄ etiam ad eam ꝑtinet habere ꝓmptamvoluntatem ad hmōi exequenda. quod eſteſſe deuotum. et ſic patet ꝙ deuocō eſt actus religionis Ad. j. dd̓. ꝙ ad caritatēꝑtinet immediate ꝙ homo tradat ſe ip̄mdeo adherendo ei ꝑ quandā ſpiritus vnione. ſed ꝙ homo tradat ſeip̄m deo ad aliqua opera diuīni cultus. hͦ immediate ꝑtinet ad religionem. mediate autē ad caritatem que eſt religionis principiū. Adij. dd̓. ꝙ p inguēdo corporalis generat̉ ꝑcalorem naturalē dix erente. ⁊ ip̄m naturalem ꝯſeruat qͣſi eius nutrimentū. ⁊ ſimiliter caritas deuocōam cauſat inqͣntū ex amore aliquis reddit̉ ꝓmptus ad ſeruiēdūamico. et etiam ꝑ deuoconem caritas nutrit̉. ſicut et quelibet amiciciā ꝯſeruatur ⁊auget̉ ꝑ amicabiliū oꝑm exerciciū et meditacōem Ad. iij. dd̓. ꝙ deuoco que habet̉ad ſanctos dei mortuos vel viuos nō terminat̉ ad ip̄os. ſed tranſit in deū. inqͣntumſcꝫ in mīſtris dei deū veneramur. deuocioaute in qͣm ſubditi dicūtur habere ad domīos temꝑales alteriꝰ eſt racōi s. ſic̄ ⁊ tēporalibus dn̄is famulari differt a famulatū diuinoD. iij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ ꝯtemplacō ſeu meditacō non ſit deuoconiscauſa. nulla emī cauſa impedit ſuūeffectū. ſed ſubtiles meditacōes intelligibiliū multociens deuocone impediūt. Sºꝯtemplacō ſeu meditacō nō eſt deuocōīscauſa Pꝯͣ. ſi ꝯtemplacō eſſet ꝓpria et ꝑ ſadeuoconis cauſa oporterēt ꝙ ea que ſuntalcioris ꝯtemplacōis magis deuocōnemexcitarent. huiꝰ aūt ꝯtrariū apparet. frequēter enī maior deuocō excitat̉ ex ꝯſideracōne paſſionis xp̄i et alijs miſterijs humanitatis ip̄iꝰ quam ex ꝯſideracōe diuinimagnitudinis. gͦ ꝯtemplacō nō eſt ꝓpriedeuoconis cauſa. Pdͣ. ſi ꝯtemplaco eſſetꝓpria cauſa deuoconis oporteret ꝙ illi quiſunt magis apti ad ꝯtemplaconem eſſentetiam magis aꝑti ad deuocōem. cuiꝰ ꝯtrariū videmꝰ. qꝛ deuoco frequēter magis iuenit̉ in quibuſdā ſimplicibꝰ viris et in femineo ſexū in quibꝰ inuenit̉ ꝯtemplacōisdefectus. gͦ ꝯtemplacō nō eſt ꝓpria cauſa deuoconis. Sed ꝯtra eſt qd̓ in pſal.dl̓ in meditacōe mea exardeſcet ignis. ſꝫignis ſpūalis cauſat deuocōem. gͦ meditacō eſt deuocōis cauſa Rn̄º dd̓. ꝙ cauſa deuocōnis extrinſica ⁊ principalis deuſeſt. de quo dic̄ ambroſiꝰ. ſuꝑ luc̄. ꝙ deusquos dignat̉ vocat. et que vult religioſumfacit. et ſi voluiſſet ſamaritanos ex indeuotis deuotos feciſſet. cauſa autē intrinſicaex ꝑte noſtra oportet ꝙ ſit meditaco ſeuꝯtemplacō. dictū ē enī ꝙ deuocō ē quidāvoluntatis actus ad hoc ꝙ homo ꝓmpteIe tradat ad diuiniū obſequiū. omīs autēactus voluntatis ex aliquā ꝯſideracōe ꝓcedit. eo ꝙ bonū intellectū eſt obiectū voluntatis. vn̄ et augꝰ. dic̄ in liº de trini. ꝙvoluntas orit̉ ex intelligentia. et ideo neceſſe eſt ꝙ meditacō ſit deuoconis cauſa.inqͣntū ſcꝫ ꝑ meditacōꝫ homo ꝯcipit ꝙ ſet̓radat diuino obſequio ad quod quideminducit duplex ꝯſideracō. vna quidē queeſt ex ꝑte diuine bonitatis et bn̄ficioꝝ ipſius. ẜm illud pſal. mihi adherere deo bonum eſt. ⁊ ponere in dn̄o deo ſpem meamet hec ꝯſideracō excitat dilectionē que ēꝓxima deuoconis cauſa. alia vero eſt ex ꝑte homīs ꝯſiderantis ſuos defectus ex qͥbus indiget vt deū īmitet̉. ẜm illud pſal.leuau oculos meos in montes vn̄ veniētauxiliū mihi. auxiliū meum a dn̄o qui fecitcelū et terrā. et hec ꝯſideracō excludit preſumpcōem ꝑ quam aliquis impedit̉ ne d̓oſe ſubijciat dū ſue v̓tute mnitit̓. Ad. j.8º dd̓. ꝙ ꝯſideracō eoꝝ que nata ſunt dilectione dei excitare deuoconem cauſant.ꝯſideracō vero quorūcūqꝫ ad hoc nō ꝑtinenciū. ſed ab eis mente diſtrahenciū impedit deuocōem Ad. ij. dd̓. ꝙ ea q̄ ſuntdiuinitatis ſunt ẜm ſe maxime excitanciādilectionē et ꝑ ꝯſequens deuocōem. quradeus eſt ſuꝑ omīa diligendus. ſed ex debilitate mentis humane eſt ꝙ ſicut indiget manudūctione ad ꝯgnicōem diuinoꝝita ad dilectione ꝑ aliqua ſēſibilia nobisnota. int̓er que principiū eſt humanita sxp̄i que ẜm ꝙ in ꝑfacōe dt̓. vt deū viſibiliter ꝯgnoſcimus ꝑ hūc minſibiliū amoremrapiamur. et ideo ea que ꝑtinet ad xp̄i humanitatē ꝑ mōdū cuiuſdā manudūctioīsmaxime deuocōem excitant cū tn̄ deuocioprincipaliter circa ea que ſunt diuinitatisꝯſiſtat Ad. iij. dd̓. ꝙ ſciētia et quicquidaliud ad magnitudinem ꝑtinet occaſioeſt ꝙ homo ꝯſiderat de ſe ip̄o. et ideonō totaliter ſe deo tradat. et inde ē ꝙ hꝰmōi qn̄qꝫ occaſionaliter deuccōem impediūt. ⁊ in ſimplicibꝰ et mulieribꝰ deuocōhabundat elacōem ꝯprimēdo. ſi tn̄ ſcīamet qͣmcūqꝫ aliam ꝑfectionē homo ꝑfectedeo ſubdat ex hoc ip̄o deuoco auget̉.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ leticia nonſit deuoconis effectus. qꝛ vt dictūeſt. paſſio xp̄i p̄cipue ad deuocōeꝫexcītat. ſꝫ ex eius ⁊ſideracōe ꝯſequit̉ in aīa