religio autē qua honorat̉ deꝰ diſtingul̓ av̓tutibus qͥbus honorat̉ ꝓximus.D. v. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ religio ſit virtus theologica. dicit enī augꝰ ī enchirid̓. ꝙ deus colit̓ fide ſpe ⁊ caritate que ſunt v̓tutes theologice. ſꝫ cultūdeo afferre ꝑtinet ad religionē. gͦ religioeſt vtus theologica. Pͣ. vtus theologica dt̉ qͥ habet deū ꝓ obiecto. religio aūthabet deū ꝓ obiecto. quia ad ſolū deū ordinat̉ vt dictū eſt. gͦ religio eſt v̓tus theologica. 3ꝯͣ. omnis virtus. vel eſt theologica vel eſt intellectualis. vel moralitvt ex sͣ dictis patet. manifſteū eſt aūt ꝙreligio nō eſt v̓tus intellectualis. qꝛ eiusꝑfectio nō attēdit̉ ẜm ꝯſideracōem veri.ſimiliter etiam nō eſt virtꝰ moralis cuiusꝓprium eſt tenere mediū inter ſuꝑfluū ⁊diminutū. nō enī aliquis p̄t ſuꝑflue deumcolere. ẜm illud ecc. xliij. bn̄dicentes deūexaltate illum qͣntū poteſtis. maior enī eſtomni laude. gͦ relinquit̉ ꝙ ſit v̓tus theologica Sed ꝯtra eſt ꝙ ponit̉ ꝑs iuſtitieque eſt v̓tus moralis Rnº dd̓ ꝙ ſicut dictū eſt. religio eſt q̄ deo debitū cultū afffert. duo gͦ in religione ꝯſiderant̉. vnumqͥdem ꝙ religio deo affert ſcꝫ cultꝰ. ⁊ hoſe habet ꝑ modū materie ⁊ obiecti ad religione. aliud autē eſt id cui affert̓ ſcꝫ deus cui cultus adhibet̉. nō ꝙ actus quibuſdeus colit̓ ip̄m deū attingat. ſic̄ cū credimus deo credēdo deū attingimꝰ. ꝓpterquod sͣ dictū eſt ꝙ deꝰ eſt fidei obiectūnō ſolū inqͣntū credimꝰ deū ſꝫ inqͣntū credimus deo. affert̉ autē debitus cultus inquātū actus quidā quibus deus colit̓ indei reuerētia fiūt. pn̄ta ſacrificōꝝ oblacōnes ⁊ alia hmōi. vn̄ manifeſtū eſt ꝙ deenō ꝯꝑatur ad v̓tutem religionis ſic̄ materia vl̓ obiectū. ſed ſicut finis. ⁊ ideo religio nō eſt virtus theologica cuiꝰ obiectūeſt vltimꝰ finis. ſed eſt vtus moralis cuiꝰeſt eſſe circa ea que ſūt ad finem Ad. j.gͦ dd̓m. ꝙ ſemꝑ potentia vel virtus queoperat̉ circa finem ꝑ imperiū mouet potētiam vel virtute operantē ea que ordinat̉in finem illū. v̓tutes autē theologice ſcꝫ fides ſpēs ⁊ caritas hn̄t actū circa deū. ſic̄circa ꝓpriū obiectū. qd̓o ſuo imperio cauſant actū religionis que oꝑatur q̄dam inordinē ad deū. ⁊ ideo augꝰ dic̄ ꝙ deꝰ colit̓ fide ſpe ⁊ caritate Ad. ij. dd̓ ꝙ religio ordinat hominē in deū nō ſic̄ in obiectum. ſꝫ ſicut in finē. Ad. iij. dd̓ ꝙ religio nō eſt virtꝰ theologica neqꝫ intellectualis. ſꝫ moralis cū ſit ꝑs iuſtitie ⁊ mediū īip̄o accipit̉ nō qͥdem inter paſſiones. ſedẜm qͣndam equalitatē inter operacōes q̄ſunt ad deū. dico autē equalitatem nō abſolute ſꝫ quia deo nō pōt tm̄ exhiberi q̄ntum ei debet̉ ſꝫ ẜm quanda ꝯſideraconemhumane facultatis et diuine accepcōis. ſuꝑfluū autem in hijs que ad diuinū cultūꝑtinent eſſe pōt nō ẜm circūſtantiā quātiſed ẜm alias circuſtantias puta qꝛ cultusdiuinus exhibet̉ cui nō debet exhiberi. vl̓qn̄ nō debet. vel ẜm alias circūſtatias ꝓut non debet.D. vj. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ religio nō ſitp̄ferenda alijs v̓tutibus moralibusꝑfectio enī v̓tutis moralis ꝯſiſtitin hoc ꝙ attingit medium. vt patet in. ij.eth̓. ſꝫ religio deficit in attingēdo mediūiuſtitie. quia nō reddit deo oīo equale.gº religio nō eſt pocior alijs v̓tutihꝰ moralibus Pͣ. in hijs que homībus exhibētur tanto videt̉ aliquid eſſe laudabiliꝰ qͣntomagis indigēti exhibet̉. vn̄ dt̓ yſa. lviijfrange eſurienti pane tuum. ſꝫ deus nō īdiget aliquo quod ei a nobis exhibeat̉. ẜmillud psͣ. dixi deus meus es tu qūo bonorū nō eges. gº religio videt̉ minus laudabilis alijs virtutibꝰ ꝑ quas homībus ſubuenitur. P. quāto aliquid fit ex maiorineceſſitate tanto minus eſt laudabile. ẜmill ud. j. ad cop. ix. ſi euāgelizauero nō eſtmihi gl̓a. neceſſitas mihi incumbit. vbi aute eſt maius debitū ibi eſt maior neceſſitas. cū gͦ deo maxime ſit debitū qd̓ eī abhomīe exhibet̉. videt̉ ꝙ religio ſit minuslaudabilis inter v̓tutes humanas. Sedꝯtra eſt qd̓ exo. xx. ponūtur primo p̄ceptaad religionē ꝑtinentia tanqͣm p̄cipua. ordo autē p̄ceptoꝝ ꝓporconat̉ ordini v̓tutū.quia p̄cepta legis dant̉ de actibus virtutum. gͦ religio eſt p̄cipua inter virtutesmorales Rn̄º dd̓. ꝙ ea que ſunt ad finēſorciūtur bonitatem ex ordinē in finē. ⁊ iōquanto ſunt fini ꝓpinquiorā tanto ſūt mēliora. v̓tutes autē morales vt sͣ habitū eſt.ſunt circa ea que ordinant̉ in deū ſicut infinem. religio autē magis de ꝓpinquo accedit ad deū ꝙͣ alie v̓tutes morales. inqͣntūoꝑatur ea que directe ⁊ immediate ordinant̉ in honore diuinū. ⁊ ideo religio p̄eminet inter alias virtutes morales. Ad. j.gº dd̓. ꝙ laus virtutis in voluntate ꝯſiſtitnō autē in poteſtate. ⁊ ideo deficere ab equalitatē que eſt mediū iuſtitie ꝓpter defectū poteſtatis nodiminuit laudē virtutis ſi nō fiunt defectꝰ ex ꝑte volūtatisAd. ij. dd̓. ꝙ in hijs que exhibēt̉ alteri ꝓpter eoꝝ vltilitatem laudabilior eſt exhibico q̄ fit magis indigenti. qꝛ eſt vtilior.deo aūt nō exhibet̉ aliquid ꝓpter eiꝰ vtilitate ſꝫ ꝓpter eius gl̓am. nr̄am ait vtilitatem. Ad. iij. dd̓. ꝙ vbi eſt neceſſitas tollitur gl̓a ſuꝑerogaconis. nō autē excluditm