debitū alicui ſcꝫ deo. manifeſtū eſt ꝙ religio virtus eſt Ad. j. 8º dd̓. ꝙ reuerid̓ūeſt actus doni timoris. ad religione autēfaciendam ꝑtinent aliqua ꝓpter diuinamreuerentiā. vn̄ nō ſequit̉ ꝙ religio ſit idemꝙ donū timoris. ſed ꝙ ordinet̉ ad ip̄m ſic̄ad aliquid principalius. ſunt em dona pricipaliorā in v̓tutibus moralibꝰ vt sͣ habitueſt Ad. ij. dd̓. ꝙ quia etiam ſeruꝰ p̄t voluntarie dn̄o ſuo exhibere qd̓ debet. et ſicfacit de neceſſitate v̓tutem debitū voluntarie reddens. ⁊ ſimiliter exhibere deo debitam ſeruitutē p̄t eſſe actus v̓tutis ẜm ꝙhō hoc volūtarie facit Ad. iij. dd̓. ꝙ dedictamine raconis naturalis eſt ꝙ hō aliqͣfaciat ad reuerentiā diuinam. ſed ꝙ hͨ determinate faciat vel illa iſtud nō eſt de dictamine racōis naturalis. ſed de inſtitucōne iuris diuini vel humani.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ religio nō ſitvna v̓tus. ꝑ religionem enī ordinamur ad deū vt dictū eſt. in deo aute eſt acciꝑe tres ꝑſonas. ⁊ iteꝝ ml̓ta attributa que ſaltem racōe differūt. diuerſaautē rō obiecti ſufficit ad diuerſificandūv̓tutes vt ex sͣ dictis patet. gͦ religio nō ēvna v̓tus P. vnius v̓tutis vnus ē actushabitus enī diſtinguūt̉ ẜm actus. religionis autē ſunt multi actus. ſic̄ colere ⁊ ſeruire vouere orare ſacrificare ⁊ multa hmōigͦ religio nō eſt vna virtus Pꝯ. adoracōad religionem ꝑtinet. ſꝫ adoracō alia rōneadhibet̉ imaginibus. ⁊ alia ip̄i deo. cū gͦdiuerſa racō diſtinguat v̓tutes. videt̉ ꝙreligio nō ſit vna virtus Sed ꝯtra ē qd̓dt̉ ad eph̓. iiij. vnus deus vna fides. ſꝫ vera religio ꝓteſtat̉ fidē vniꝰ dei. gͦ religioeſt vna virtꝰ Rn̄º d̓d̓ ꝙ ſicut sͣ habitu ēhabitus diſtinguūtur ẜm diuerſam rōemobiecti. ad religionē autē ꝑtinet exhiberereuerentiam vni deo ẜm vnā rōem. inqͣntū ſcꝫ eſt primū principiū creacōnis et gubernacōis reꝝ. vn̄ ip̄e dic̄ malach̓. j. ſi egopater tuus vbi honor meus. patris enī eſt⁊ ꝓducere et gubernare. et ides manifeſtū eſt ꝙ religio eſt vna ÿ̓tus. Ad. j. gdd̓. ꝙ tres ꝑſone di uine ſunt vnū princicipiū creaconis et gubernaconis reꝝ. ⁊ iōeis vna religione ſeruit̉. diuerſe autē racōnes attributoꝝ ꝯcurrūt ad racōem primiprincipij. qꝛ deus ꝓducit omīa et gubernat ſapientia voluntate et potentiā bonitatis ſue. et ideo religio eſt vna virtus.Ad. ij. dd̓. ꝙ eodem actu homo ẜuit deoet colit ip̄m. nam cultus reſpicit dei excellentiā cui reuerentia debet̉. ſeruitus autēreſpicit ſubiectione homīs qui ex ſua ꝯdicōne obligat̉ ad exhibendū reuerentiā d̓oet ad hec duo ꝑtinent omēs actus qui religioni attribuūt̉. quia ꝑ om̄es hō ꝓteſtat̉diuina excellētiā et ſubiectionē ſui ad d̓ūvel exhibendo aliquid ei. vel itoꝝ aſſumēdo aliquid diuinū Ad. iij. dd̓. q imaginibus nō exhibet̉ religionis cultus ẜm ꝙin ſe ip̄is ꝯſiderant̉ quaſi res quedā. ſꝫ ẜmꝙ ſunt ymagines ducentes in deū ncarna tu. motus autē qui eſt in imagine ꝓuteſt ymago nō ꝯſiſtit in ip̄a ſed tendit ī idcuiꝰ eſt ymago. ⁊ ideo ex hoc ꝙ ymaginibus xp̄i exhibet̉ religiōis cultꝰ nō diuerſificat̉ racō latrie nec virtꝰ religionisD. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ religio nōſit ſpēalis virtꝰ ab alijs diſtincta.dic enī augꝰ. x. de ciui. dei. veꝝ ſacrificiū eſt omē opus quod gerl̓ vt ſanctaſocietate deo iungamur. ſed ſacrificiū ꝑtinet ad religione. gͦ omne opꝰ v̓tutis adreligionem ꝑtinet. ⁊ ſic nō eſt ſpēalis vntus Pͣ. apl̓us dic̄. j. ad coꝝ. x. oīa in glori a dei facite. ſed ad religione ꝑtinet aliqua facere ad dei reuerentia vt sͣ dictū ē.gͦ religio nō eſt ſpēalis virtus Pͣ. caritas quā diligit̉ deus nō eſt virtus diſtincta a caritatē qua diligit̉ ꝓximus. ſꝫ ſicutdt̉ in. viij. eth̓. honorari ꝓpinquū eſt ei qd̓eſt amari. gͦ religio qua honorat̉ deus nōeſt virtus ſpecialiter diſtincta ab obſeruācia vel dulia vel pietate quibꝰ honoraturꝓximus. gͦ nō eſt v̓tus ſpēalis Sed cōtra eſt ꝙ ponit̉ ꝑs iuſtitie ab alijs eiꝰ ꝑtibus diſtincta Rn̄º dd̓. ꝙ cū virtꝰ ordīetur ad bonū. vbi gͦ eſt ſpecialis racō boniibi oportet eſſe ſpēalem virtute. bonū autēad quod ordinat̉ religio eſt exhibere deodebitum hoīiorē. honor autē debet̉ alicuiracōe excellencie. deo autē ꝯpetit ſingularis excellentia. inqͣntum omīa in infinitūtranſcendit ẜm oīmodū exceſſum. vn̄ ei debet̉ ſpēalis honor. ſicut in rebꝰ humanisvidemus ꝙ diuerſis excellencijs ꝑſonarūdiuerſus honor debet̉. alius aūt prī. aliꝰregi ⁊ ſic de alijs. vn̄ manifeſtū eſt ꝙ religio eſt ſpēalis virtus. Ad. j. gº dd̓. ꝙꝯme opus v̓tutis di eſſe ſacrificiū inqͣntūordinat̉ ad dei reuerētiam. vn̄ ex hoc n̄ habetur ꝙ religio ſit generalis virtꝰ. ſed imparet omībus alijs v̓tutibꝰ vt sͣ dictū eſt.Ad. ij. dd̓. ꝙ omīa ẜm ꝙ in gl̓am dei fiunt ꝑtinent ad religionē. nō quaſi ad elicientē ſꝫ qͣſi ad imꝑantem. aliqua autē ꝑtinent ad religionē elicientem que ẜm racōne ſue ſpēi ꝑtinent ad reuerentiam deiAd. iij. dd̓. ꝙ obiectū amoris eſt bonumobiectū autē honoris vel reuerentie ē aliquid excellens. bonitas autē dei ꝯmunicatur creature. nō autē excellēcia bonitatiseius. ⁊ ideo caritas qua diligit̉ deus nō ēvirtꝰ diſtincta a caritatē qua diligt̉ ꝓxīꝰ