ordinem etiam ad ꝓximū jo. ad religione ꝑtinet cultus ſed homo dt̉ nō ſolū colere deū ſed etiam ꝓximū. ẜm illud catonis. cole parentes. gͦ etiā religio nos ordinat ad ꝓximū et nō ſolū ad deū. Pōomēs in ſtatu ſalutis exiſtentes deo ſuntſubiecti. nō autē dicūtur religioſi homīeſqui ſunt in ſtatu ſalutis. ſed ſolū illi quī qͥhuſdam votis et obſeruancijs et ad obediendū aliquibꝰ homībus ſe aſtringunt.gͦ religio nō videt̉ importare ordine ſubiectionis homīs ad deum Sed ꝯtra eſtquod tulliꝰ dic̄. in. ij. rheto. ꝙ religio eſtq̄ ſuperioris cuiuſdā ē nature qua diuinaꝫvocat cultū cerimoniaqꝫ affert Rn̄º dd̓ꝙ ſicut yſide. dic̄ in liº eth̓y. religioſus vtait cicero a religione appellatus qui retractat̉ et tanqͣ reelegit ea q̄ ad cultū diuinū ꝑtinent. et ſic religio videt̉ dicta a reeligendo ea que ſunt diuini cultus. qꝛ hꝰmōi ſunt frequenter in corde reuoluenda.ẜm illud ꝓuer. iij. in omībus vijs recogitaillum. ꝙͣuis etiam poſſit intelligi religioex hoc dicta ꝙ deū reeligere debemꝰ quēamiſeramꝰ negligentes. ſic̄ augꝰ. dic̄ in. xde ciui. dei. vel p̄t intelligi religio a religado dicta. vn̄ augꝰ dic̄ in liº de vera religi.religet nos religio vni omīpotēti deo. ſiueautē religio dicat̉ a frequēti electione ſiue ex iterata electione eiꝰ quod negligenter amiſſum eſt. ſiue dicat̉ a religacōe. religio ꝓprie importat ordinem ad deū. ipſeem eſt cui principaliter alligari debemustanq̄m indeficienti principio ad que etiānoſtra electio aſſidue dirigi debet. ſicut īvltimū finem quē etiā negligenter peccando anttimus et credendo et fidem proteſtando recuꝑare debemꝰ Ad. j. gͦ dd̓ꝙ religio habet duplices actꝰ. quoſdamquidē ꝓprios ⁊ immediatos quos elicit ꝑquos homo ordinat̉ ad ſolū deum. ſicut ſacrificare adorare ⁊ alia hmōi. alios autē actus habet quos ꝓducit mediantibꝰ virtutibus quibꝰ imperat ordinans eos in diuinā reuerentiam. qꝛ ſcꝫ virtus ad quā ꝑtinet finis imperat virtutibꝰ ad quas pertinent ea que ſunt ad finē. et ẜm hoc actusreligionis ꝑ modū imperij ponit̉ eſſe viſitare pupillos ⁊ viduas in tribulacōe eoꝝqd̓ eſt actus elicitus a miſericordia. īmaculatū autē cuſtodire ſe ab hoc ſeculo imperatine quidē eſt religionis. elicitiue autē tꝑantie vel alicuiꝰ hmōi virtutis Adij. dd̓ ꝙ religio refert̉ ad ea que exhibent̉cognacōnibus humanis extenſo noīe religionis. nō autē ẜm ꝙ religio ꝓprie dt̉. vn̄augꝰ parū ante verba indūcta p̄mittit. religio diſtrictius nō quēlibet ſed dei cultūſignificare videt̉. Ad. iij. dd̓. ꝙͣ cū ſeruusdicat̉ ad dn̄m. neceſſe eſt ꝙ vbi eſt ꝓpria⁊ ſpēalis racō dominiij. ibi ſit ſpēalis ⁊ ꝓpria racō ſeruitutis. manifeſtū eſt autē ꝙdominiū ꝯuenit deo ẜm ꝓpriam et ſingl̓arem qͣndam racōem. qꝛ ſcꝫ ipſe omīa fecit.⁊ quia ſummū in omībus rebꝰ obtinet prīcipatū. et ideo ſpēalis rō ſeruitutis ei debetur. ⁊ talis ſeruitus noīe latrie deſignatur apud grecos. et ideo ad religionē ꝓprie ꝑtinet. Ad. iiij. dd̓. ꝙ colere dicimur hoīes quos honorificacōe vel recordacōe vel p̄ſencia frequētamus. ⁊ etiā aliqua que nobis ſubiecta ſūt coli a nobis dicunt̉. ſicut agricole dicūtur ex eo ꝙ coluntagros et incole dicunt̉ ex eo ꝙ colunt locaque inhabitant. qꝛ tn̄ ſpēalis honor debetur deo tanꝙͣ primo oīm principio etiamſpēalis racō cultus ei debet̉ que greco nōmīe vocat̉ euſebia vel theuſebia. vt patetꝑ augꝰ. x. de ciui. dei Ad. v. dd̓. ꝙ ꝙͣuisreligioſi dici poſſint ꝯmuniter omēs quideū colunt. ſpeāliter tn̄ religioſi dicūt̉ quitotam vitā ſuam diuino cultui dedicant̉ amūdanis negocijs ſe abſtrahentes. ſicutetiam ꝯtemplatiui dicūt̉ nō qui ꝯtemplat̉ſed qui ꝯtemplacōni totam vitā ſuam deputant. hmoi nō ſe ſubijciunt homī ꝓpterhoīem. ſꝫ ꝓpter deū. ẜm illud appl̓i gall̓.iiij. ſicut angelum dei excepiſtis me ſicuthieſum chriſtum.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ religio nō ſitvirtus. ad religionem enī ꝑtinerevidet̉ deo reuerentiā exhibere. ſedreuereri eſt actus timoris qui eſt donumvt ex sͣ dictis patet. gͦ religio nō eſt v̓tusſed donū Pͣ. omīs vtus in libera voluntate ꝯſiſtit. vn̄ di habitus electiuꝰ vl̓ voluntariꝰ. ſed ſic̄ dictū eſt ad religione ꝑtinet latria que ſeruitutē quādā importat8º religio nō eſt virtus. P. ſic̄ dt̉ in. ij.eth̓. aꝑtitudo virtutis ineſt nobis a natura. vn̄ ea que ꝑtinent ad v̓tutes ſunt de dictamine raconis naturalis. ſꝫ ad religioēꝫꝑtinet cerimoniam diuine nature afferre.cerimonialia autē vt dictū eſt sͣ. nō ſūt dedictamine racōis naturalis. gͦ religio nōeſt v̓tus. Sed ꝯtra ē qꝛ ꝯnumerat̉ alijsv̓tutibus vt ex p̄miſſis patet. Rn̄º dd̓ ꝙſic̄ sͣ dictū eſt virtus eſt que bonum facithabente ⁊ opus eius bonū reddit. ⁊ ideoneceſſe eſt dicere omnē actu bonīī ad virtutem ꝑtinere. manifeſtū eſt autē ꝙ reddere debitū alicui habet racōem boni. qꝛꝑ hoc ꝙ aliquis alteri debitū reddit ꝯſtituit̉ in ꝓporcone ꝯuenienti reſpectu ipſiuſqͣſi ꝯueniēter ordinatus ad ip̄m. ordo aūtad racōem boni ꝑtinet ſic ⁊ modus ⁊ ſpecies vt ꝑ augͥ. patet in liº de natura boni.cū gͦ ad religiōꝫ ꝑtineat reddere honorē