D. iij. ſic ꝓcedit̓. vt̓ ꝙ aduocatusnō peccet ſi imuſta cauſam defendat. ſic̄ enī oſtendit̉ pericia medici ſi infirmitate deſperatā ſanet. ita etiamoſtendỉ periciā aduocati ſi etiam iniuſtācauſam defendere poſſit. ſed medicꝰ laudat̉ ſi infirmitatem deſperatā ſanet. ergoetiam aduocatus nō peccat. ſꝫ magis laudandus ē ſi iniuſtā cauſam defēdat. Fa quolibet pctō licet deſiſtere. ſꝫ aduocatus punitur ſi cauſam ſua ꝑdiderit. vt habet̉. ij. q. iij. gº aduocatus nō peccat iniuſta cauſam defendēdo ſi ea defendēdamſuſceꝑit Pͣ. maius videt̉ eſſe pctm̄ ſi iniuſtitia vtat̉ ad iuſtā cauſam defendēdaputa ꝓducendo falſos teſtes. vl̓ allegando falſas leges qͣm iniuſta cauſam defendendo. qꝛ hoc eſt pctm̄ in forma illud inmateria. ſed videt̉ aduocato licere talibꝰaſtucijs vti. ſic̄ militi licet ex inſidijs pugnare. gͦ videt̉ ꝙ aduocatus nō peccat ſiiniu̓ſta cauſam defendat. Sed ꝯtra eſtqd̓. ij. ꝑal̓. xix. dt impio prebes auxiliū. etidcirco iram dn̄i merebaris. ſed aduocatus defendens cauſam iniuſtā impio p̄bet auxiliū. gͦ peccando iram dn̄i meret̉.Rn̄º dd̓. ꝙ illicitū eſt alicui cooꝑari admalū faciendū ſiue ꝯſulendo ſiue adiuuando ſiue qualitercūqꝫ ꝯſenciēdo. qꝛ ꝯſilianſ⁊ cōadiuuans quodamō eſt faciens. ⁊ apl̓us dicit. ro. j. ꝙ digni ſunt morte nō ſolū qui faciūt pctm̄ ſed qui ꝯſentiūt faciertibus. vn̄ et s dictū eſt ꝙ omnes tales adreſtitucōem tenent̓. manifeſtū eſt aūt ꝙaduocatus et auxiliū et cōſilium p̄ſtat eicuiꝰ cauſe procinat̉. vn̄ ſi ſcienter iniuſtācauſam defendit abſqꝫ dubio grauiter peccat et ad reſtirucōem tenet̉ eius damni qꝯtra iuſtitiā ꝑ eius auxiliū altera ꝑs īcuirit. ſi autē ignoranter iniuſta cauſam defendit putans eſſe iuſta excuſat̉ ẜm modūquo ignorantia excuſare p̄t Ad. j. gº dd̓ꝙ medicus accipiens incura infirmitatēdeſperatā nulli facit iniuriam. aduocatusautē ſuſcipiens cauſam iniuſta iniuſte ledit eū ꝯtra quā iniuſte prōciniū p̄ſtat. etideo nō eſt ſimilis raco. ꝙͣuis enī laudabilis videat̉ qͣntum ad periciā artis. tn̄ peccat ꝙͣtū ad iniuſtitiā voluntatis q̄ abutit̉arte ad malum Ad. ij. dd̓. ꝙ aduocatuſſi in principio credidit cauſam iuſtā eſſe.et poſtea in ꝓceſſu appareat ea eſſe iniuſtam nō debet ea ꝓdere vt ſcꝫ aliam ꝑtēiuuet. vel ſecreta ſue cauſe alteri ꝑti reuelet. p̄t tn̄ et debet cauſam deſerere. vel eūcuiꝰ cauſam agit ad cedendū inducere ſiue ad ꝯponendū ſine aduerſarij. damno.Ad. iij. dd̓ ꝙ ſic̄ sͣ dictū ē. militi vel duexercitus licet inbello iuſto ex inſidijs agere ea que facere debet prudēter occultando. nō autē falſitatem fraudulēter faciendo. qꝛ etiam hoſti fidem ſeruare oꝑtꝫſicut tuliꝰ dicit in. j. de offi. vn̄ ⁊ aduocato defendenti cauſam iuſtā licet prudenter occultare ea quibꝰ impediri poſſet ꝓceſſus eius. nō autē licet ei aliqua facultate vti.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. vtͣ ꝙ aduocatonon liceat pro ſuo patrocinio pecuniam acciꝑe. opera enī miſericordie nō ſunt intuitu humane remuneracōiſfacienda. ẜm illud luc. xiiij. cū facis prandiū aūt cenā noli vocare amicos tuos neqꝫ vicinos diuites ne forte ip̄i te remuitent ⁊ fiat tibi retribuco. ſed p̄ſtare prociniū cauſe alicuiꝰ ꝑtinet ad oꝑa miſericordie vt dictū eſt. gͦ nō licet aduocato accipere retribucōem peunie ꝓ patrocimo pſtito. P. ſpūale nō eſt ꝓ temꝑali ꝯmutandū. ſꝫ patrociniū p̄ſtitū videt̉ eſſe qd̓dam ſpirituale cū ſit vſus ſcientie iuris gͦnō licet aduocato ꝓ procinio p̄ſtito pecuniam acciꝑe. Pͣ. ſicut ad iudiciū ꝯcurrit ꝑſona aduocati ita etiā ꝑſona iudicis⁊ ꝑſona teſtis. ſꝫ ẜm augͥ. ad macedoniū.nō debet iudex vendere iuſtū iudiciū. necteſtis veꝝ teſtimoniū. gͦ nec aduocatuspoterit vendere iuſtum prōciniū. Sedꝯtra eſt qd̓ augꝰ dicit ibidē ꝙ aduocatuslicite vendit iuſtum procimū ⁊ iuri ſperitꝰveꝝ ꝯſilium Rn̄º dd̓. ꝙ ea que quis nontenet̉ alteri exhibere iuſte poteſt ꝓ eoꝝexhibicōne recōpenſacōem acciꝑe. manifeſtū eſt autē ꝙ aduocatus nō ſemꝑ tenet̉prōciniū p̄ſtare aut ꝯſilium dare cauſis alioꝝ. ⁊ ideo ſi vendat ſuū prōciniū ſiue cōſilium nō agit ꝯtra iuſtitiam ⁊ eadē racioeſt de medico opem ferente ad ſanandū⁊ de omībus alijs hmōi ꝑſonis dum tam̄moderatē accipiant ꝯſiderata ꝯdicone ꝑſonaꝝ et negocioꝝ et laboris ⁊ ꝯſuetudīepatrie. ſi autē ꝑ improbitatem aliquid immoderate extorqueāt peccant ꝯtra iuſticiam. vn̄ augꝰ dic ad macedoniū. ꝙ ab hiſextorta ꝑ immoderatā imꝓbitate repetīſolent. data ꝑ tollerabilem ꝯſuetudinē nōſolent Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ nō ſemꝑ q̄ homop̄t miſericorditer facere tenet̉ facere gͣtisalioqum nulli liceret aliquā rem vendere.qꝛ quālibet rem pōt homo miſericorditerimpendere. ſed qn̄ eam miſericorditer impendit nō humanā ſed diuinā remuneracōem q̄rere debet. et ſimiliter aduocatusqn̄ cauſe paupeꝝ miſericorditer prōcinat̉niō debet intendere remuneratōem humana ſed diuinam. nō tn̄ ſemꝑ tenet̉ gratisprōciniū impendere Ad. ij. dd. ꝙ ſi ſciencia iuris ſit quoddā ſpirituale. tn̄ vſus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten