Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

miſericordie dictum eſt. nullus aūt ſufficit omībꝰ indigētibus miſericordie opusimpendere. et ideo ſic̄ augꝰ. dic̄ in. j. dedoct. xp̄ia. oībus ꝓdeſſe poſſis hispotiſſime ꝯſulendū eſt qui locoꝝ et tepoꝝ vel quarūlibet reꝝ oportunitatibusꝯſtrictus tibi qͣſi quādā ſorte iungūt̉. dic̄ locoꝝ oportunitatibꝰ. qꝛ tenet̉mūdū querere indigentes quibꝰ ſubueniat. ſed ſufficit ſi eis qui ſibi occurrūt miſericordie opus impēdat. vn̄ dt̉. exo. xxiij.ſi occurreris boui inimici tui aūt azmo errāti reduc ad. addit aūt et tempoꝝ quia tenet̉ homo future neceſſitati alteriusꝓuidere. ſꝫ ſufficit ſi p̄ſenti neceſſitati ſuccurrat. vn̄ dỉ. j. jo. iij. qui viderit fratremſuū neceſſitate paciētem clauſerit viſcera ſua ab eo etcͣ. ſubdit autē vel quarūlibꝫreꝝ qꝛ homo ſibi ꝯiunctis quacūqꝫ neceſſitud ine maxime de bet curam impendere. ẜm illud. j. ad thimo. v. ſi quis ſuorum maxime do ineſticoꝝ curam habet fidem negauit quibꝰ tn̄ ꝯcurrentibꝰ ꝯſiderandūi reſtat vtrū aliquis tantā neceſſitatem paciat̉ in ꝓmptū appareat quōei poſſit aliter ſubueniri. in tali caſu tenet̉ ei opus miſericordie impendere. ſi aute in promptū appareat quō aliter ei ſubueniri poſſit vel ſe ip̄m vel aliam ꝑſonam magis ꝯiunctā aūt maiore facultatēhabentē tenet̉ ex neceſſitate indigentiſubuenire ita faciēdo peccet ꝙͣuis ſiſubuenerit ex tali neceſſitate laudabiliterfaciat. vn̄ aduocatus tenet̉ ſemꝑ cauẜpauperū patrociniū p̄ſtare. ſed ſolū ꝯcurrentibꝰ ꝯdicōibꝰ p̄dictis. alioqui oporteret omnia alia negociā p̄termittere etſolis cauſis pauperū iuuandis intendere ideo dd̓. eſt de medico qͣntum ad curācōem pauperū Ad. j. dd. qn̄ azinꝰiacet ſub onere p̄t aliter ſubueniri in caſu iſto niſi aduenientes ſubuenit̉. id̓otenent̉ iuuare autē tenerent̉ ſi poſſetaliūde remediū afferri. Ad. ij. dd̓talentū ſibi traditū tenet̉ vtiliter diſpenſare ſeruata oportunitate locoꝝ tēpoꝝ aliaꝝ rerum vt dictū eſt Ad. iij. dd̓ quelibet nec eſſitas cauſat debitū ſubueniendi ſꝫ ſolū illa que eſt dicta.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ inconueniēter aliqui ẜm iura arceat̉ ab officioaduocandi. ab operibus enī miſeri cordie. nullus debet arceri ſꝫ patrociniūp̄ſtare in cauſis ad oꝑa miſericordie ꝑtinet vt dictū eſt. nullꝰ debet ab hoc officio arceri. P. ꝯtrariaꝝ cauſaꝝ videt̉eſſe id em̄ effectus. ſꝫ eſſe deditū rebus diuinis et eſſe deditū pctīs eſt ꝯtrariū. incōueniēter excludūtur ab officio aduocati quidā ꝓpter religionē vt monachi et clerici. quidā autē ꝓpter culpam vt infameset heretici. homo debet diligere ꝓxi ſic̄ ſeip̄m. ſed ad effectumdilectionisꝑtinet aliquis aduocatus alicuiꝰ cauſeprōcinet̉. incōuenienter aliq̓ quibꝰ ꝯcedit̉ ſe ip̄is autoritas aduocacōis eſſehibent̓ patrocinari cauſis alioꝝ Sꝫ ꝯtraeſt quod dicit̉. iij. q. vij. multe ꝑſone arcetur ab officio poſtulandi Rn̄º dd̓. aliquis impedit̉ ab aliquo actu duplici rōnevno ꝓpter impotētiā. alio ꝓpter indecētiam. ſed̓ impotentia ſimpliciter excludit aliquem ab actu. indecentia aūt nexcludit omnino. qꝛ neceſſitas indecentiātollerare pōt. ſic abofficio aduocatoꝝꝓhibent̉ quidā ꝓpter impotentiā eo deficiūt ſenſu vel interiori ſic̄ furioſi et impuberes vel exteriori ſicut ſurdi muti. ē enīneceſſaria aduocato interior ꝑicia poſſit ꝯueniēter iuſtitiā aſſumpte cauſe oſtēdere iteꝝ loquela auditu vt poſſit etꝓnunciare audire qd̓ ei di. vn̄ in hijsdefectū paciunt̉ omnio ꝓhibent̓ ne ſintaduocati nec ſe nec alijs. idecentia ar huiꝰ officij exercendi tollit̉ dupliciter.vno ex hoc aliquis eſt rebꝰ maioribus obligatus. vn̄ monachos p̄ſbiteros de̓cet in quacūqꝫ cauſa aduocatos eſſeneqꝫ clericos in iudicio ſeculari. qꝛ hꝰ moīꝑſone ſunt rebus diuinis aſtricti. alioꝓpter ꝑſone defectū vel corporalem vt patet de cecis qui ꝯueniēter iudici aſtarepoſſent. vel ſpūalem enīdecꝫ vt alteriꝰiuſtitie patronꝰ exiſtat qui in ſe ip̄o iuſtitiam ꝯtempſit. ideo infames infideles etdannati de grauibus crimībus decenter ſunt aduocati tn̄ hmōi indecentie neceſſitas prefert̓. ꝓpter hoc hmōi ꝑſonepoſſunt ſe ip̄is vel ꝑſonis ſibi ꝯiūctiſvti officio aduocati. vn̄ clerici eccleſiis ſuis poſſunt eſſe aduocati monachicauſa monaſterij ſui ſi abbas p̄ceꝑit Adj. dd̓ ab operibus miſericordie inter ꝓpter indecentiā impediunt̉ aliqui aliqui ꝓpter impotentiam. enī omīa oꝑamiſericordie omēs decent ſicut ſtultosDecet ꝯſilium dare neqꝫ ignorantes docere Ad. ij. dd̓ ſic̄ v̓tus corrupit̉ ſuꝑabūdantia defectū. ita aliquis fit indecens maius et minis. et ꝓpter hoc quidam arceant̉ a patrocinio p̄ſtando in cauſis qꝛ ſunt maiores tali officio ſic̄ religioſi clerici. quidam v̓o qꝛ ſūt minores qͣm vteis hoc officiū ꝯpetat ſic̄ infames infideles. Ad. iij. dd̓. ita imminet hoīneceſſitas procinari cauſis alioꝝ ſic̄ ꝓprijſqꝛ alij poſſunt ſibi aliter ſubueniri. vn̄ noneſt ſimilis ratio.