miſericordie dictum eſt. nullus aūt ſufficit omībꝰ indigētibus miſericordie opusimpendere. et ideo ſic̄ augꝰ. dic̄ in. j. dedoct. xp̄ia. cū oībus ꝓdeſſe nō poſſis hispotiſſime ꝯſulendū eſt qui ꝓ locoꝝ et tepoꝝ vel quarūlibet reꝝ oportunitatibusꝯſtrictus tibi qͣſi quādā ſorte iungūt̉. dic̄ꝓ locoꝝ oportunitatibꝰ. qꝛ nō tenet̉ hō ꝑmūdū querere indigentes quibꝰ ſubueniat. ſed ſufficit ſi eis qui ſibi occurrūt miſericordie opus impēdat. vn̄ dt̉. exo. xxiij.ſi occurreris boui inimici tui aūt azmo errāti reduc ad eū. addit aūt et tempoꝝ quianō tenet̉ homo future neceſſitati alteriusꝓuidere. ſꝫ ſufficit ſi p̄ſenti neceſſitati ſuccurrat. vn̄ dỉ. j. jo. iij. qui viderit fratremſuū neceſſitate paciētem ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo etcͣ. ſubdit autē vel quarūlibꝫreꝝ qꝛ homo ſibi ꝯiunctis quacūqꝫ neceſſitud ine maxime de bet curam impendere. ẜm illud. j. ad thimo. v. ſi quis ſuorum⁊ maxime do ineſticoꝝ curam nō habet fidem negauit quibꝰ tn̄ ꝯcurrentibꝰ ꝯſiderandūi reſtat vtrū aliquis tantā neceſſitatem paciat̉ ꝙ nō in ꝓmptū appareat quōei poſſit aliter ſubueniri. ⁊ in tali caſu tenet̉ ei opus miſericordie impendere. ſi aute in promptū appareat quō aliter ei ſubueniri poſſit vel ꝑ ſe ip̄m vel ꝑ aliam ꝑſonam magis ꝯiunctā aūt maiore facultatēhabentē nō tenet̉ ex neceſſitate indigentiſubuenire ita ꝙ nō faciēdo peccet ꝙͣuis ſiſubuenerit ex tali neceſſitate laudabiliterfaciat. vn̄ aduocatus nō tenet̉ ſemꝑ cauẜpauperū patrociniū p̄ſtare. ſed ſolū ꝯcurrentibꝰ ꝯdicōibꝰ p̄dictis. alioqui oporteret eū omnia alia negociā p̄termittere etſolis cauſis pauperū iuuandis intendere⁊ ideo dd̓. eſt de medico qͣntum ad curācōem pauperū Ad. j. gº dd. ꝙ qn̄ azinꝰiacet ſub onere nō p̄t aliter ſubueniri in caſu iſto niſi ꝑ aduenientes ſubuenit̉. ⁊ id̓otenent̉ iuuare nō autē tenerent̉ ſi poſſetaliūde remediū afferri. Ad. ij. dd̓ ꝙ hōtalentū ſibi traditū tenet̉ vtiliter diſpenſare ſeruata oportunitate locoꝝ ⁊ tēpoꝝ⁊ aliaꝝ rerum vt dictū eſt Ad. iij. dd̓ ꝙnō quelibet nec eſſitas cauſat debitū ſubueniendi ſꝫ ſolū illa que eſt dicta.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ inconueniēter aliqui ẜm iura arceat̉ ab officioaduocandi. ab operibus enī miſeri cordie. nullus debet arceri ſꝫ patrociniūp̄ſtare in cauſis ad oꝑa miſericordie ꝑtinet vt dictū eſt. gͦ nullꝰ debet ab hoc officio arceri. P. ꝯtrariaꝝ cauſaꝝ nō videt̉eſſe id em̄ effectus. ſꝫ eſſe deditū rebus diuinis et eſſe deditū pctīs eſt ꝯtrariū. incōueniēter gͦ excludūtur ab officio aduocati quidā ꝓpter religionē vt monachi et clerici. quidā autē ꝓpter culpam vt infameset heretici pͣ. homo debet diligere ꝓximū ſic̄ ſeip̄m. ſed ad effectumdilectionisꝑtinet ꝙ aliquis aduocatus alicuiꝰ cauſeprōcinet̉. incōuenienter gͦ aliq̓ quibꝰ ꝯcedit̉ ꝓ ſe ip̄is autoritas aduocacōis eſſe ꝓhibent̓ patrocinari cauſis alioꝝ Sꝫ ꝯtraeſt quod dicit̉. iij. q. vij. multe ꝑſone arcetur ab officio poſtulandi Rn̄º dd̓. ꝙ aliquis impedit̉ ab aliquo actu duplici rōnevno mō ꝓpter impotētiā. alio mō ꝓpter indecētiam. ſed̓ impotentia ſimpliciter excludit aliquem ab actu. indecentia aūt nexcludit omnino. qꝛ neceſſitas indecentiātollerare pōt. ſic gͦ abofficio aduocatoꝝꝓhibent̉ quidā ꝓpter impotentiā eo ꝙ deficiūt ſenſu vel interiori ſic̄ furioſi et impuberes vel exteriori ſicut ſurdi ⁊ muti. ē enīneceſſaria aduocato ⁊ interior ꝑicia qͣ poſſit ꝯueniēter iuſtitiā aſſumpte cauſe oſtēdere ⁊ iteꝝ loquela cū auditu vt poſſit etꝓnunciare ⁊ audire qd̓ ei di. vn̄ qͥ in hijsdefectū paciunt̉ omnio ꝓhibent̓ ne ſintaduocati nec ꝓ ſe nec ꝓ alijs. idecentia artē huiꝰ officij exercendi tollit̉ dupliciter.vno mō ex hoc ꝙ aliquis eſt rebꝰ maioribus obligatus. vn̄ monachos ⁊ p̄ſbiterosnō de̓cet in quacūqꝫ cauſa aduocatos eſſeneqꝫ clericos in iudicio ſeculari. qꝛ hꝰ moīꝑſone ſunt rebus diuinis aſtricti. alio mōꝓpter ꝑſone defectū vel corporalem vt patet de cecis qui ꝯueniēter iudici aſtare nōpoſſent. vel ſpūalem nō enīdecꝫ vt alteriꝰiuſtitie patronꝰ exiſtat qui in ſe ip̄o iuſtitiam ꝯtempſit. ⁊ ideo infames infideles etdannati de grauibus crimībus nō decenter ſunt aduocati tn̄ hmōi indecentie neceſſitas prefert̓. ⁊ ꝓpter hoc hmōi ꝑſonepoſſunt ꝓ ſe ip̄is vel ꝓ ꝑſonis ſibi ꝯiūctiſvti officio aduocati. vn̄ ⁊ clerici ꝓ eccleſiis ſuis poſſunt eſſe aduocati ⁊ monachi ꝓcauſa monaſterij ſui ſi abbas p̄ceꝑit Adj. 8º dd̓ ꝙ ab operibus miſericordie interdū ꝓpter indecentiā impediunt̉ aliqui ⁊ aliqui ꝓpter impotentiam. nō enī omīa oꝑamiſericordie omēs decent ſicut ſtultos nōDecet ꝯſilium dare neqꝫ ignorantes docere Ad. ij. dd̓ ꝙ ſic̄ v̓tus corrupit̉ ꝑ ſuꝑabūdantia ⁊ defectū. ita aliquis fit indecens ⁊ ꝑ maius et minis. et ꝓpter hoc quidam arceant̉ a patrocinio p̄ſtando in cauſis qꝛ ſunt maiores tali officio ſic̄ religioſi⁊ clerici. quidam v̓o qꝛ ſūt minores qͣm vteis hoc officiū ꝯpetat ſic̄ infames ⁊ infideles. Ad. iij. dd̓. ꝙ nō ita imminet hoīneceſſitas procinari cauſis alioꝝ ſic̄ ꝓprijſqꝛ alij poſſunt ſibi aliter ſubueniri. vn̄ noneſt ſimilis ratio.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten