ꝯdicōe ſicut ſunt pauꝑes ſerui et illi qͥbꝰimꝑari poteſt de quibꝰ ꝓbabile eſt ꝙ facile poſſunt induci ad teſtimoniū ferēdūꝯtra veritatē. et ſic patet ꝙ teſtimoniū alicuiꝰ repellit̉ ⁊ ꝓpter culpa ⁊ abſqꝫ culpaAd. j. dd̓. ꝙ repellere aliquē a teſtimonio magis ꝑtinet ad cautelam falſi teſtimonij vitandi ꝙͣ ad penam. vn̄ racō nō ſequit̉ Ad. ij. dd̓. ꝙ de quolibet p̄ſumendū eſt bonū niſi appareat ꝯtrariū dūmodo nō vergat in ꝑiculum alterius. qꝛ tueeſt adhibenda cautela vt nō de facili vniciqꝫ credat̉. ẜm illud. j. io. iiij. nolite credere omini ſpiritui Ad. iij. dd. ꝙ teſtificari eſt de neceſſitate ſalutis ſuppoſitateſtis ydoneitate ⁊ ordine iuris. vn̄ nihilꝓhibet aliquos excuſari a teſtimonio ferēdo ſi nō reputet̉ ydoneus ẜm iura.O. iiij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ falſumteſtimoniū nō ſemꝑ ſit pctm̄ mortale. ꝯtingit enī aliquē falſum teſtimoniū ferre ex ignorantia facti. ſed talisignorantia excuſat a pctō mortali. gͦ teſtimoniū fl̓m nō ſemꝑ ē pctm̄ mortale.H. mendaciū qd̓ alicui ꝓdeſt et nulli nocet eſt officioſum qd̓ nō eſt pctm̄ mortaleſed qn̄qꝫ in falſo tertimonio eſt tale mendaciū puta cū aliquis fl̓m teſtimoniū phibet vt alique a morte liberet. vl̓ ab iniuſtaſentētia que interp̄tat̉ ꝑ aliquos falſos teſtes. vel ꝑ iudicis ꝑuerſitatē. gͦ tale fl̓mteſtimoniū nō eſſet pctm̄ mortale j. iujramentū a teſte requirit̉ vt timeat peccare mortaliter de ꝑiurio. hoc autē nō eſſetneceſſariū. ſi ip̄m fl̓m teſtīoniū eſſet pctm̄mortale. ergo falſū teſtimonium nō ſemꝑeſt pctm̄ mortale Sed ꝯtra eſt qd̓ diciꝓuer. xij. falſus teſtis nō erit impunitꝰRn̄º dd̓ ꝙ fl̓m teſtimoniū habet triplicemdeformitatē. vnoº ex ꝑiurio. qꝛ teſtes nōadmittūt̉ niſi iurati. ⁊ ex hoc ſꝑ eſt pctm̄mortale alioº ex violacōe iuſticie ⁊ hocº ēpctm̄ mortale in ſuo genere. ſic̄ ⁊ quelibetiniuſtitia. et ideo in p̄cepto dec alogi ſubhac forma interdicit̉ falſum teſtimoniū.cū dỉ exo. xx. nō loquaris ꝯtra ꝓximū tuūfl̓m teſtimoniū. nō enī ꝯtra alique facit qͥeū ab iniuria facienda impedit. ſꝫ ſolum qͥei ſuā iuſtitiā tollit. tercō modo ex ip̄a falſitate ẜm ꝙ om̄e mendaciū eſt pctm̄. ⁊ exhoc nō habet fl̓m teſtimoniū ꝙ ſemꝑ ſitpctm̄ mortale Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ in fallo teſtimonio ferendo nō debet homo ꝓ certoaſſerere. q. ſciens illud de quo certus nō ēſed dubiū debet ſub dubio ꝓferre. ⁊ id d̓quo certus eſt ꝓ certo aſſerere. ſed qꝛ cōtingit ex labilitate humane memorie ꝙ reputat ſe homo qn̄qꝫ certū eſſe de eo quodfl̓m eſt. ſi aliquis hꝰ cū debita ſollicitudīeC Nrecogitās extimet ſe certum eſſe de eo qd̓falſum eſt non peccat mortaliter hͦ aſſeſerens. qꝛ non dicit fl̓m teſtimonū ꝑ ſe etex intencōe. ſꝫ ꝑ acccidens ꝯtra id quodintendit Ad. ij. dd̓ ꝙ iniuſtū iudiciū n̄eſt iudiciū. et ideo ex vi iudicij falſum teſtimoniū in iuſto iudicio ꝓlatū ad iniu̓ſtitia impedienda nō habet rōem pcti mortalis. ſed ſolū ex iuramento violato Adiij. dd̓. ꝙ homīes maxime abhorrent peccata que ſunt ꝯtra deū quaſi grauiſſima īter que eſt piuriū. nō autē ita abhorrentpct̄a que ſunt ꝯtra ꝓximū. et ideo ad maiorem certitudinē teſtimonij requirit̉ teſtis iuramentū.Einde ꝯſiderandū eſt de iniuNtitia que fit in iudicio ex ꝑteaduocatoꝝ Et circa hͦ quērunt̉. iiij. Primo vtꝝ aduocatus teneat̉ p̄ſtare patrocinium cauſe pauperū. Scd̓o. vtꝝ aliqͥs debeat arceri ab officio aduocati Terco vtrū aduocatus peccet iniuſta cauſam defendēdo. Quarto vtꝝ peccet pecuniā accipiendo ꝓ ſūo procinio.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ aduocatꝰ teneat̄ p̄ſtare prociniū cauſe pauperū. dt̓ enī exo. xxiij. ſꝫ videris aſinūodientis te iacere ſub onere nō ꝑtraſibisſed ſubleuabis cū eo. ſed nō minus picl̓mimminet pauperi ſi eius cauſa ꝯtra iuſtitiam opprimat̉ qͣm ſi eius aſinus iaceat ſubonere. gͦ aduocatus tenet̉ p̄ſtare patrociniū cauſe pauperū. Pͣ. gregꝰ. dicit inquādā omel̓. habens intellectu curet omīnō netaceat habens reꝝ affluentia a miſericordia nō torpeſcat. habens arte qua regit̓ vſum illius cū ꝓximo ꝑciat̉. habēs loquendi locum apud diuītem pro pa uperibuꝰ intercedat. talenti enī noīe cuilibꝫreputabit̉. ꝙ vel mīmū accepit̉ ſed talētūꝯmiſſum nō abſcondere ſꝫ fideliter diſpēſare quilibet tenet̉ qd̓ patet ex pena ſeruiabſcondentis talentū math̓. xxv. gͦ aduocatus tenet̉ ꝓ pauꝑibꝰ loqͥ. Pͣ. p̄ceptūde miſericordie oꝑibus ad implendis cūſic affirmatiuū obligat ꝓ loco ⁊ temꝑ e ꝙeſt maxime in neceſſitate. ſed tempus neceſſitatis videt̉ eſſe qn̄ alicuiꝰ pauꝑis cauſa opprimit̉. gͦ in tali caſu videt̉ ꝙ aduocatus teneat̉ pauperibꝰ patrocimū ꝑſtāre Sed ꝯtra nō minor neceſſitatas ē indigentis cibo ꝙͣ ingentis aduocato. ſedille qui habet poteſtatē cibandi non ſemꝑ tenet̉ paupere cibare. gͦ nec aduocatuſſomꝑ tenet̉ cauſe paupeꝝ patrocimiū preſtare Rn̄º dd̓. ꝙ p̄ſtate patrociniū cauſe pauperū ad opus in ſericordie ꝑtineatidē eſt hoc dicendū ꝙ et sͣ de alijs oꝑibꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten