ſi voluerit appellet iudiciū ⁊ ā nullo ꝓhibeatur. aliomo aliquis appellat cā afreredemore ne ꝯtra eu iuſta ſententia ꝓferat̉. ⁊hͦ eſt calumnioſe ſe defendere quod eſtillicitū. ſic̄ dīctā eſt. facit enī iniuriam etiudici cuiꝰ officium impedit ⁊ aduerſarioſuo cuiꝰ iuſtitia qͣntum p̄t ꝑturbat. ⁊ ideoſic̄ dt̉ ij. q. vj. omni mo puniendꝰ eſt cuiꝰiniuſta appellacō ꝓnunciatur. Ad. j. gdd̓. ꝙ ptāti inferiori intm̄ aliquis ſubijcidebet inqͣntum ordine ſuperioris ſeruat aquo ſi exobitauerit ei ſubijci nō oportꝫ puta ſi aliud iuſerit ꝓconſul ⁊ aliud imperator. patet ꝑ glo. ro. xiij. cū autē iudex aliquē iniuſte grauat qͣntū ad hoc relinqͥt ordinem ſuꝑioris poteſtatis ẜm qͣm neceſſitas ſibi iuſte iudicandi imponit̉. ⁊ ideo licitū eſt ei qui ꝯtra iuſtitia grauat̉ ad directionē ſuꝑioris ptātis recurrere appellendo. vel an ſentētiam. vl̓ poſt. ⁊ qꝛ nonp̄ſumit̉ eſſe rectitudo vbi vera fides n̄ eſtideo nō licet catholico ad infidelem iudicem appellare. ẜm illud. ij. q. vi. catholicus qui cauſam ſua ſiue iuſtam ſiue īiuſtaad iudiciū alteriꝰ fidei iudicis ꝓuocauerit excōmunicetur. nam ⁊ apl̓s arguit eosqui iudicio ꝯtendebant apud infideles.Ad. ij. dd̓. ꝙ ex ꝓprio defectū vl̓ negligentia ꝓcedit ꝙ aliquis ſua ſponte ſe alterius iudicio ſubijciat de cuiꝰ iuſtitia cōfidat. leuis etiam animi eſſe videt̉ vt ſemꝑnō ꝑmaneat in eo ꝙ ſemel approbauit. etideo rōnabiliter denegat̉ ſubſidiū appellacōnis a iudicibꝰ arbitrarijs q̄ nō habētptatem niſi ex ꝯſenſu litigantiū. ſed ptāsiudicis ordinarij nō dependet ex ꝯſenſuillius qui eiꝰ iudicio ſubdit̉. ſꝫ ex autoritate regis ⁊ principis qui eū inſtituit. ⁊ id̓oꝯtra eins iniuſtū gͣuamen lex tribuit appellaconis ſubſidiū. ita ꝙ etiam ſi ſit ſiml̓ordinarius ⁊ arbitrarius iudex poteſt abeo appellari. qꝛ videt̉ ordinaria pt̄as occaſio fuiſſe ꝙ arbiter eligeret̉. nec debet addefectū imputari eius qui ꝯſenſit in eū ſic̄in arbitrū que princeps iudicem ordinariū dedit Ad. iij. dd̓. ꝙ equītas iuris itaſubuenit vni ꝑti ꝙ altera nō grauet̉. et iotempus. x. diepoceſſit ad appellandū ꝙſufficiens extimauit ad deliberādū an expediat appellare. ſi vero nō eſſet determinatū tempꝰ ī quo appellare liceret. ſemꝑcertitudo iudicij remaneret in ſuſpenſo. ⁊ita pars altera damnaret̉. ideo aūt nō eſtꝯceſſum vt tercio aliquis appellet ſuꝑ eodem. qꝛ nō eſt ꝓbabile tociens iudices arocto iudicio declinare.D. iiij. ſic ꝓcedt̉. vt ꝙ liceat ꝯdemnato ad mortē ſe defendere ſi poſſit. illud enī ad quod natura incliC. R6nat ſemꝑ eſt licitū qͣſi de iure naturali exiſtens. ſed nature inclinacō eſt ad reſiſtēdū corrumpētibꝰ nō ſolū in homībus ⁊ animnalibꝰ. ſed etiam inſenſibilibꝰ rebꝰ. gͦlicet reo ꝯdemnato reſiſtere ſi p̄t ne tradatur in mortem. Po. ſic̄ aliquis ſententiammortis ꝯtra ſe latam ſubterfugit reſiſtendo ita etiam fugiendo. ſed licitum eſſe videt̉ ꝙ aliquis ſe a morte ꝑ fugam liberet.ẜm illud ecc. longe eſto ab hoīe p̄tatemhabenti occidēdi ⁊ nō viuifiandi. gº etiālicitū eſt reo reſiſtere Pꝯͣ. ꝓuer. xxiiij. dỉerue eos qui ducat̉ ad mortem ⁊ eos quitrahutur ad interitū liberare ne ceſſes. ſꝫplus tenet̉ aliquis ſibi ꝙͣ alteri. gͦ licitumeſt ꝙ aliquis ꝯdemnatꝰ ſe ip̄m defendatne in mortem tradat̉. Sed ꝯtra eſt qd̓dic̄ apl̓us. ro. xiij. qui poteſtati reſiſtit deiordinacōi reſiſtit etiam ſibi ip̄i damnacōꝫacquirit. ſed ꝯdemnatꝰ ſe defendēdo poteſtati reſiſtit qͣꝫtū ad hoc in quo eſt diuinitus inſtituta ad vindictā malefactorūlaudem vero bonoꝝ. 8º peccat ſe defendendo Rn̄º dd̓. ꝙ aliquis damnatur admorte dupliciter. vnoº iuſte ⁊ ſic nō licetꝯdemnato ſe defendere. lixitū em̄ eſt iudici eū reſiſtente impugnare. vn̄ relinquit̉ꝙ ex ꝑte eius ſit bellum iniuſtū. vn̄ indubitanter peccat. alioº ꝯdemnat̉ aliqͥs iniuſte. ⁊ tale iudiciū ſimile eſt violentie latroni. ẜm illud ezech̓. xxij. principes eius inmedio eiꝰ qͣſi lupī rapientes p̄dam ad effundendū ſanguine. et ideo ſic̄ licet reſiſtere latronibꝰ ita licet reſiſtere ī tali caſumalis prīcipibꝰ niſi forte ꝓpter ſcandalūvitandū cū ex hoc aliqua grauis turbacōtimeret̉ Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ idec homī dataeſt racō vt ea ad que natura inclinat nonpaſſim ſꝫ ẜm racōis ordinē exequat̉. ⁊ ideono quelibꝫ defenſio ſui eſt licita. ſꝫ que fitcū debito moderamīe Ad. ij. dd̓ ꝙ nullus ita ꝯdemnat̉ ꝙ ip̄e ſibi inferat mortēſed ꝙ ip̄e mortem paciat̉ et ideo nō tenet̉facere id vn̄ mors ſequat̉ quod ē manerein loco vn̄ ducat̉ ad mortem. tenet̉. tn̄ nōreſiſtere agenti quin paciat̉ qd̓ iuſtum eſteū pati ſic̄ etiam ſi aliquis ſit ꝯdemnatꝰ vtfame moriat̉ nō peccat ſi cibū ſibi occulteminiſtratū ſumat. qꝛ nō ſumere eſſet ſeip̄mocccidere. Ad. iij. dd̓. ꝙ ꝑ illud dictūſapientis nō inducit̉ aliquis ad liberādūalium a morte ꝯtra ordine iuſtitie. vn̄ necſeip̄m ꝯtra iuſtitiā reſiſtendo aliqͥs debetliberare a mortē.Einde ꝯſiderandū eſt de iniuſtitia ꝑtinente ad ꝑſonamteſtis. Et circa hoc querūtur.iiij. Primo vtꝝ homo teneatur ad teſtimoniū ferendū3