ꝯſideret in eo cui aliquid ꝯfert nō id propter quod ei dat̉ eſſet eī ꝓporcōnatum veldebitū. ſed ſolum ꝓpter hoc ꝙ eſt iſte hōputa petrus vel martinus eſt hic accepcōꝑſone qꝛ nō attribuit̉ ei aliquid ꝓpter aliquā cauſam q̄ facit eū dignum. ſꝫ ſimpliciter attribuit̉ ꝑſone. ad ꝑſonam aūt refertur quēcūqꝫ ꝯditio nō faciens ad cauſamꝓpter quā ſit dignus hoc dono. puta ſi aliquis promoueat aliquem ad prelaconemvel magiſteriū. qꝛ eſt diuēs. vel qꝛ eſt conſanguineus ſuūs eſt acceptio ꝑſone. ꝯtingit tn̄ aliqͣm ꝯdicōem ꝑſone facere eam dignam reſpectū vniꝰ rei ⁊ nō reſpectū alterius ſic̄ ꝯſanguinitas facit aliquē dignumad hoc ꝙ inſtituat̉ heres patrimonij. nōaūt ad hͦ ꝙ ꝯferat̉ ei p̄latio eccleſiaſtica⁊ ideo eadem ꝯdico ꝑſone in vno nego cōꝯſiderata facit accepconem ꝑſone. in alioautē nō facit. ſic gͦ patet ꝙ ꝑſonaꝝ acceptio opponit̉ iuſtitie diſtributiue in hͦ ꝙp̄ter ꝓporcōem agit̉. nihil autē opponiturv̓tuti niſi pctm̄. vn̄ ꝯſequēs eſt ꝙ ꝑſonaꝝacceptio fit pctm̄. Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ in diſtributiua iuſtitia ꝯſiderant̉ ꝯdicōēs ꝑſonarū que faciūt ad dignitatis vel debiticauſam. ſed inacceptione ꝑſonaꝝ ꝯſideratur ꝯdicones que nō faciūt ad cauſam vtdictū eſt Ad. ij. dd. ꝙ ꝑſone ꝓporcionātur et digni reddunt̉ aliquibꝰ que eis diſtribuūtur ꝓpter aliquas res q̄ ꝑtinent adꝯdicōem ꝑſone. ⁊ ideo hmōi ꝯdicōēs ſūtattendede tanꝙͣ ꝓprie cauſe. cū autē ꝯſiderant̉ ip̄e ꝑſone. attenditur nō cauſa vtcauſa. et ideo patet ꝙ ꝙͣuis ꝑſone ſint digniores ſimpliciter. nō tn̄ ſunt dignioresquo ad hoc Ad. iij. dd̓. ꝙ duplex eſt datio. vna quidē ꝑtinens ad iuſtitiā quā ſcꝫaliquis dat alicui quod ei debet̉ et circa tales dacones attendit̉ ꝑſonarum acceptioalia eſt datīo ad liberalitate ꝑtinens quaſcꝫ gratis dat̉ alicui qd̓ ei nō debet̉. ⁊ tl̓iseſt colacō muneꝝ gracie per que pctōresaſſumūtur a deo. ⁊ in hac donacōe nō habet locū ꝑſonaꝝ acceptio. qꝛ quilibꝫ abſqꝫiniuſtitia pōt de ſuo dare qͣntū vult ⁊ cuivult. ẜm illud math̓. xx. aūt nō licet mihiqd̓ volo facere. tolle qd̓ tuū ē ⁊ vade.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ in diſpenſacōne ſpiritualiū locū nō habeat ꝑſonaꝝ acceptio. ꝯferre enī dignitatem eccleſiaſticā ſeu bn̄ficium alicui ꝓpterꝯſanguinitate videt̉ ad accepcōem ꝑſonarum ꝑtinere qꝛ ꝯſanguinitas nō eſt cauſafaciens homine dignū eccleſiaſtico bn̄ficio. ſed hoc nō vl̓ eſſe pctm̄ cū hoc ex coſutudine p̄lati eccleſie faciant. gͦ pctm̄ ꝑſonaꝝ acceptionis n̄ videt̉ locū habere indiſpenſacōne ſpūalium Pꝯͣ. p̄ferre diuitēpauperi videt̉ ad accepcōem ꝑſonaꝝ ꝑtinere. vt patet iaco. ij. ſed facilius diſpeſat̉cū diuītibus et potentibꝰ ꝙ in gradū prohibito ꝯtrahant matrimoniū qͣm cū alijs.ergo pctm̄ ꝑſonaꝝ accepcōis nō videt̉ locū habere circa diſpenſacōnem ſpūalium.Pͣ. ẜm iura ſufficit eligere bonū. nō aute requirit̉ ꝙ aliquis eligat meliorem ſedeligere minus bonū ad aliqͥd alcius videt̉ad accepcōem ꝑſonarū ꝑtinere. gͦ ꝑſonarū acceptio nō eſt pctm̄ in ſpūalibꝰ Pꝯ.ẜm ſtatuta eccleſie eligendꝰ eſt aliq̓s degremīo eccleſie. ſꝫ hoc videt̉ ad accepcōꝫꝑſonaꝝ ꝑtinere. qꝛ qn̄qꝫ ſufficiētiores alibi inuenirent̉. 8º ꝑſonarū acceptio nō eſtpctm̄ in ſpūalibꝰ. Sed ꝯtra eſt ꝙ dr̉ iacobi. ij. nolite inꝑſonaꝝ accepcōe haberefidem dn̄i noſtri iuſu criſti. vbi dicit. glo.augͥ. quis ferat ſi quis diuītem eligat adſedem honoris eccleſie ꝯtempto pauꝑe inſtructiore ⁊ ſanctiore. Rn̄º dd̓. ꝙ ſicutdictū eſt acceptio ꝑſonaꝝ eſt pctm̄ inqͣntum ꝯtrariat̉ iuſtitie. qͣnto autē in maioribus aliquis iuſtitiam trāſgredit̉ tanto gͣuius peccat. vn̄ cū ſpūalia ſint tꝑalibꝰ pociora grauius peccatum eſt perſonas accpere in diſpenſatione ſpiritualium qͣm indiſpenſacōne temꝑaliū. et qꝛ ꝑſonaꝝ accepcō eſt cū aliquid ꝑſone attribuit̉ ꝑ̄terꝓporcōem dignitatis ipſius. ꝯſiderare oꝑtet ꝙ dignitas alicuiꝰ ꝑſone p̄t attendi.vno mō ſimpliciter ⁊ ẜm ſe. et ſic maiorisdignitatis eſt ille qui magis habundat inſpūalibus gratīe donis. alio mō ꝑ ꝯꝑacōne ad boniū ꝯm ue. ꝯtingit enī qn̄qꝫ ꝙ illequi eſt minus ſanctꝰ et minus ſciens pōtmagis ꝯferre ad bonū ꝯmune ꝓpter potētiam vel induſtriā ſecularem vel ꝓpter aliquid hmōi et quia diſpenſacones ſpūaliūordinant̉ ad vtilitatem ꝯmunē. ẜm illd̓. j.coꝝ. xij. vnicuiqꝫ dat̉ manifeſtacō ſpūs advtilitatem. ideo qn̄qꝫ abſqꝫ accepcōe ꝑſonaꝝ in diſpenſacōne ſpūaliū illi qͥ ſunt ſimpliciter minus boni melioribꝰ p̄ferūtur. ſicut etiam ⁊ deus Sras Sratis datas qn̄qꝫꝯcedit minꝰ bonis. Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ circaꝯſanguineos plati diſtinguendū eſt quiaqn̄qꝫ ſunt minus digni et ſimpliciter ⁊ ꝑreſpectū ad honū ꝯmune. ⁊ ſic ſi dignioribus p̄ferant̉ eſt pctm̄ ꝑſonaꝝ accepcōnisin diſpenſacōne ſpūaliū quoꝝ prelatus eccleſiaſticus non eſt dn̄s vt poſſit ea dareꝓlibitu. ſed diſpenſator ẜm illud. j. coꝝ.iiij. ſic nos exiſtimet hō vt mīſtros xp̄i etdiſpēſatores miſterioꝝ dei. qn̄qꝫ v̓o ꝯſanguinei p̄lati eccleſiaſtici ſunt eque dignivt alij. ⁊ ſic licite pōt abſqꝫ ꝑſonaꝝ accepcōne ꝯſanguineos p̄ferre qꝛ ſaltem magisin hoc peminent ꝙ de ip̄is magis ꝯfidere