exequit̉ ſꝫ etiam qui quocūqꝫ mō peccati ēcauſa ſiue ꝯſiliando ſiue precipiendo ſiuequouis alio mō Ad. ij. dd̓. ꝙ principaliter teneret̉ reſtituere ille qui eſt principalis in facto principaliter quidē precipiēsſcd̓ario exequens ⁊ ꝯſequenter alij ꝑ ordinem. vno tn̄ reſtituēte illi qui paſſus ē dānum alius eidem reſtituere nō tenet̉ ſedilli qui ſūt principales infacto ⁊ ad quosres ꝑuenit tenētur alijs reſtituere qͥ reſtituerūt. qn̄ autē aliquis p̄cipit in iuſta accepcōem q̄ nō ſubſequit̉ nō eſt reſtitucō facienda. cū reſtitutio principaliter ordinetur ad reintegrandū rem eius qui iniuſteeſt damnificatꝰ Ad. iij. dd̓. ꝙ nō ſemꝑille qui nō manifeſtat latronem tenet̉ adreſtitucōem. aut qui nō obſtāt vel qui nōapprehendit. ſed ſolū quando incūbit alicui ex officio ſic̄ principibꝰ terre quibꝰ exhoc nō multū īmmninet ꝑiculum. ꝓpter hͦenī poteſtate publica pociūtur vt ſint iuſtitie cuſtodes.D. viij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ nō teneat̉aliquis reſtituere ſtatim. ſed pociꝰlicite poſſit reſtitucōem differre. p̄cepta enī affirmatiua nō obligant ad ſemper. ſꝫ neceſſitas reſtituēdi imminet ex p̄cepto affirmatiuo. gͦ nō obligatur homoad ſtatim reſtituendū Pͣ. nullus tenet̉ad impoſſibile. ſed qn̄qꝫ aliquis nō p̄t ſtatim reſtituere. Sº nullus tenet̉ ad ſtatimreſtituendū. Pꝯͣ. reſtitutio ē qͥdam actꝰv̓tutis ſcꝫ iuſtitie. tempus aūt eſt vna decircūſtancijs que requirunt̉ ad actus v̓tutum. cū gͦ alie circūſtantie nō ſint determiate in actibus v̓tutum. ſꝫ determīabilesẜm racōem prudētie. videt̉ ꝙ nec in reſtitucōe ſit tempus determīatū vt ſcꝫ aliquiſteneat̉ ad ſtatim reſtituendū. Sꝫ ꝯtraeſt ꝙ eadem racō eſſe videt̉ in omnibus q̄ſunt reſtituenda. ſed ille qui ꝯducit oꝑamercenarij nō poteſt differre reſtitucōeꝫvt patet ꝑ illd̓ qd̓ habet̉. leuic̄. xix. nō morabit̉ opꝰ mercenarij tui apud te vſqꝫ mane. gͦ neqꝫ in alijs reſtitucōibus faciedisp̄t fieri dilaco. ſed ſtatim reſtituere oportet. Rn̄º dd̓. ꝙ ſicut acciꝑe rem alienāeſt pctm̄ ꝯtra iuſtitiā ita etiā detinere eāqꝛ ꝑ hoc ꝙ aliquis detinet rem alienaminuito dn̄o impedit eū ab vſu rei ſue et ſicei facit iniuriam. manifeſtū eſt aūt ꝙ necꝑ modicū tempus licet in pctō morari. ſꝫquilibet tenet̉ pctm̄ ſtatim deſerere ẜm illud ecc. xxj. Quaſi a facie colubri fuge percatū. ⁊ ideo quilibet tenet̉ ſtatim reſtituere ſi p̄t vel petere dilacōem ab eo qui habet vſum rei ꝯcedere Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ p̄ceptum de reſtitucōne facienda ꝙͣuis ẜmforma ſit affirmatiuū. tn̄ in ſe negatiuumQ6 Ip̄ceptū implicat quo ꝓhibemur rem alterius detinere Ad. ij. dd̓. ꝙ qn̄ aliq̓s nonpōt ſtatim reſtituere ip̄a impotentia abſoluit eū ab īſtanti reſtitucōe faciēda. ſic̄etiā totaliter a reſtitucōne abſoluit̉ ſi omnino ſit impotētis. debet tn̄ remiſſionē veldilacōnem petere ab eo cui debet aūt ꝑ ſeaut ꝑ aliū. Ad. iij. dd̓ ꝙ cuicūqꝫ circumſtantie obmiſſio ꝯtrariat̉ v̓tuti ꝓ determinato eſt habendū ⁊ oportet illam circuſtantiam obſeruare. et qꝛ ꝑ dilacōnē reſtituconis ꝯmittit̉ pctm̄ iniuſte detencōnis qd̓ iuſtitie opponit̉. ideo neceſſe ē tepus eſſe determinatum vt ſtatim reſtitutio fiat.Einde ꝯſiderandum eſt de vicijs oppoſitis p̄dictis iuſtitieꝑtibus Et primo de acceptione ꝑſonaꝝ que opponit̉ iuſtitie diſtributiue. Scd̓o depeccatis que opponūtur iuſtitie ꝯmutatīeCirca primū querūtur. iiij Primo vtꝝꝑſonaꝝ acceptio ſit pctm̄ Scd̓o vtꝝ habeat locū in diſpenſacōne ſpūaliū. Tercio vtrū in exhibicone bonoꝝ. Quartovtrum in iudicijsD. j. ſic ꝓcedit̉. vt ꝙ ꝑſonaꝝ acceptio nō ſit pctm̄. in noīe enī ꝑſoneintelligit̉ ꝑſone dignitas. ſed conſiderare dignitates ꝑſonarū ꝑtinet ad diſtributiua iuſtitiā. gº ꝑſonaꝝ acceptio n̄ē pctm̄ Pͣ. in rebꝰ hūanis ꝑſone ſūt prīcipaliores qm̄ res qꝛ res ſūt ꝓpter ꝑſonas⁊ nō econuerſo. ſed reꝝ acceptio nō ē peccatū. gͦ multominus acceptio ꝑſonarūPͣ. apud deū nulla pōt eſſe iniquitas velpctm̄. ſed deus videt̉ ꝑſonas acciꝑe. qꝛ īterdū duoꝝ hominū vnius ꝯdiconis vnūaſſumit ꝑ gram et alteꝝ relinquit in pctōẜm illud math̓. xxiiij. duo erunt in lectovnus aſſumet̉ ⁊ alius relinquet̉. gͦ accepco ꝑſonaꝝ nō eſt pctm̄. Sed ꝯtra nihilꝓhibet̉ in lege diuina niſi pctm̄. ſed ꝑſonaꝝ acceptio ꝓhibet̉ deutº. j. vbi dt̉ nonaccipietis cuiuſꝙͣ ꝑſonam. ergo ꝑſonarumacceptio eſt pctm̄. Rn̄º dd. ꝙ ꝑſonarūacceptio opponit̉ iuſtitie diſtributiue. cōſiſtit enī equalitas diſtributiue iuſtitie īhoc ꝙ diuerſis ꝑſonis diuerſa tribuūt̉ ẜmꝓportionem ad dignitatē ꝑſonaꝝ. ſi ergoaliquis ꝯſideret illam ꝓprietatē ꝑſone ꝓpter quā aliquid qd̓ ei ꝯfert̉ eſt ei debitūnō erit acceptio perſone ſed cauſe. vndeglo. dic̄ ſuꝑ illud ad eph̓. vj. nō eſt ꝑſonārū acceptio apud deū. dicit. ꝙ deꝰ iudexiuſtus cauſas diſcernit non ꝑſonas. putacū aliquis ꝓmoueat aliquem ad magiſterium ꝓpter ſufficiētiam ſcientie h̓ attēdit̉cauſa debita non ꝑſona. ſi autem aliquis