qꝛ res materialiter eadē ē. nō tn̄ eſt eadēẜm formalem rōem quam reſpicit iuſtitiāqd̓ eſt eſſe ſuū alicuiꝰ. vn̄ nec ꝓprie reſtituco di Ad. ij. dd̓ ꝙ nomen reſtitucōisinqͣꝫtū importat iteracōem qͣndā ſupponitrei idemptitatē. et ideo ẜm primā impoſicōnem nomīs reſtituco videt locū haberep̄cipue in rebus exterioribꝰ que manēteseadem ⁊ ẜm ſubſtāciam ⁊ ẜm ius diuinūab vno poſſunt ad alium deuenire. ſedſicut ab huiꝰ mōī rebus nomen commutaconis tranſlatum eſt ad actiones vel paſſiones q̄ ꝑtinent ad reuerentiā vl̓ iniuriāalicuiꝰ ꝑſone ſeu nocuniētū vl̓ ꝓfectumita etiam nomen reſtituconis ad hoc diriuat̉ que licet realiter nō maneant. tn̄ manent in effectu vl̓ corporali puta cum exꝑcuſſione ledit̉ corpus. vel q̓ eſt ī opinione hoīm. ſicut cū aliquis verbo imꝓbrioſoledit̉ remanet homo infamatus vl̓ etiamminoratus in ſuo honorē Ad. iii. dd̓. ꝙrecompenſacō quā facit diſtribuēs ei cuidedit minꝰ qͣm debuit fit ẜm ꝯꝑacōeꝫ reiad rem vt ſi qͣnto minus habuit ꝙ debuittanto plus ei det̉ et ideo iam ꝑtinet adiuſtitiam ꝯmutatiuam.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ nō ſit neceſſariū ad ſalutē ꝙ fiat reſtitucō eiꝰquod ablatū eſt. qd̓ enī eſt impoſſibile nō eſt de neceſſitate ſalutis. ſꝫ aliqn̄impoſſibile eſt reſtituere id qd̓ eſt ablatum. puta cū aliquis abſtulit alicui membrū vel vitam. gͦ nō videt̉ eſſe de neceſſitate ſalutis ꝙ aliqͥs reſtituat qd̓ alteri abſtulit Pꝯ. ꝯmittere aliquod pctm̄ nō eſtde neceſſitate ſalutis qꝛ ſic homo eſſet ꝑplexus. ſed qn̄qꝫ illud quod aufert̓ nō p̄treſti tui ſine pctō. puta cū aliquis alicui famam abſtulit verū dicendo. gͦ reſtituereablatū nō eſt de neceſſitate ſalutis. Pꝯͣ.qd̓ factū eſt nō pōt fieri vt factū nō fuit.ſed aliquando alicui aufert̉ honor ſue ꝑſone ex hoc ip̄o ꝙ paſſus eſt. ab aliquo nniuſte vituꝑante eū. gͦ nō p̄t ſibi reſtituiquod ablatū eſt et ita nō ē de neceſſitateſalutis reſtituere ablatū pͣ. ille qui impedit aliquem ab aliquo bono ꝯſequēdovidet̉ ei auferre qꝛ quod modicū deeſt qͣſinihil d̓eſſe videt̉. vt ph̓us dic̄ in. ij. ph̓. ſꝫcū aliquis impedit aliquē ne ꝯſequāt̉ prebenda vel aliquid hmōi. nō videt̉ ꝙ teneatur ei ad reſtitucōem p̄bende. qꝛ qn̄qꝫ n̄poſſet. nō gͦ reſtituere ablatū eſt de neceſſitate ſalutis Sed ꝯtra eſt qd̓ augꝰ. dic īepl̓a ad maced̓. xiiij. q. v. ſi res aliena propter quā pctm̄ eſt reddi poſſit et nō reddit̉ penitētiā nō agit̉ ſed ſimulat̉. ſi autēveraciter agit̉ nō remittit̉ pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatū ſi vt dixi reſtitui p̄t nō dimittitur pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatū. Rn̄º dd̓ꝙ reſtituco ſicut dictū ē. eſt actꝰ iuſticieꝯmutatiue que in qͣdam equalitate ꝯſiſtit⁊ ideo reſtituere importat reddicōem illius rei que iniuſte ablata eſt. ſic enī ꝑ iteratam eius exhibicōem equaliter reꝑaturſi v̓o iuſte ablatū ſit ineqͣlitas erit vt ei reſtituat̉. qꝛ iuſtitia in equalitate ꝯſiſtit. cū8º ſeruare iuſtitiam ſit de neceſſitate ſalutis ꝯſequens eſt ꝙ reſtituere id quod iniuſte ablatū eſt alicui ſit de neceſſitate ſalutis Ad. j. gº dd̓. ꝙ in quibꝰ nō p̄t recompenſari equiualēs ſufficit ꝙ recompēſet̉ quod poſſibile eſt. ſicut patet de honoribus qui ſunt ad deū ⁊ ad parētes. vtph̓us dicit in. viij. eth̓. ⁊ ideo qn̄ id quodeſt ablatū nō eſt reſtituibile ꝑ aliqͥd eqͣledebet fieri recompēſacio qualis ē poſſibilis. puta cū aliqͥs alicui abſtulit membrūdebet ei recompēſare vl̓ in pecunia vel inaliquo honore ꝯſiderata ꝯdicone vtriuſqꝫ ꝑſone ẜm arbitriū probi viri. Ad. ij.dd̓. ꝙ aliquis p̄t alicui famā tripliciter auferre. vno modo verū dicēdo ⁊ iuſte. puta cū aliquis crimen alicuiꝰ prodit ordinedebito ſeruato. ⁊ tūc nō tenet̉ ad reſtitucōnem fame. alioº falſum dicēdo ⁊ īiuſte⁊ tunc tenet̉ reſtituere famā confitēdo ſefalſum dixiſſe. tercio mō veꝝ dicēdo ſꝫ iniuſte. puta cū aliquis prodit crimen alterius ꝯtra ordinē debitum. ⁊ tunc teneturad reſtitucōnem fame qͣntū p̄t ſine mēdacio tamen. vtpote ꝙ dicat ſe male dixiſſevel ꝙ iniuſte eū diffamauerat vl̓ ſi nō poſſit famā reſtituere debꝫ ei aliter recompēſare. ſicut ⁊ in alijs dictū ē. Ad. iij. dd̓.ꝙ actio ꝯtumeliā inferētis nō pōt fieri vtnō fuerit. pōt tn̄ fieri vt eius effectus. ſcꝫdiminucio dignitatis ꝑſone in opinionehoīm reꝑiret̉ ꝑ exhibiconem reuerētieAd. iiij. dd̓. ꝙ aliquis p̄t impedire aliquēne habeat p̄bendā multipliciter. vno mōiuſte puta ſi intendēs honorē dei vl̓ vtilitatē eccleſie ꝓcuret ꝙ detur alicui ꝑſonedigniori. ⁊ tunc nullo mō tenet̉ ad reſtitucionē vl̓ ad aliquā recompēſacōem faciendam. alioº iniuſte. puta ſi intēdat eius nōcumētum quē impedit ꝓpter odium vl̓ vindictā aūt aliquid hꝰ modi. ⁊ tunc ſi impedit ne p̄benda detur digno ꝯſulēs ꝙ nōdetur anteqͣm ſit firmatum ꝙ ei det̓ tenetur quidē ad aliquā recompēſacōem pēſatis ꝯdicōibus ꝑſonaꝝ ⁊ negocij ẜm arbitrium ſapiētis. non tn̄ tenet̉ ad equale. qꝛille nondū fuerat adeptus ⁊ poterat multipliciter impediri. ſi v̓o iam firmatū ſit ꝙalicui det̉ p̄benda ⁊ aliquis ꝓpter indebitam cauſam ꝓcuret ꝙ reuocet̉. idem ē acſi iam habitam ei auferrat. ⁊ id eo tenetur