eſt pctm̄. per hoc enī homo deordinaturcirca vltimū finem qui nō ꝯſiſtit in boniscorꝑis ſicut sͣ habitū eſt. ⁊ ideo prudētiacarnis eſt pctm̄ Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ iuſtitia⁊ temꝑantia in ſui racōne importat id vnv̓tus laudat̉ ſcꝫ equalitatem et ꝯcupiſcentiaꝝ refrenacōem. ⁊ ideo nūqͣ accipiūturin malo. ſed nomen prudētia ſumit̉ a ꝓuidendo ſic̄ sͣ dictū eſt ꝙ pōt extendi etiāad mala ⁊ ideo licꝫ prudētia ſimpliciterdicta in bono accipiat̉. aliquo tn̄ additopoteſt accipi in malo. et ẜm hoc d̓r prudēti a carnis eſſe peccatū Ad. ij. dd̓ ꝙ caro ē ꝓpter animā ſic̄ materia ꝓpter formaꝫet inſtrumētū ꝓpter principale agens. etideo ſic licite diligitur caro. vt ordineturad bonū anime ſicut ad finem. ſi autem inipſo bono carnis cōſtituat̉ vltimus finiserit mordinata et illicita dilectio. et hocmō ad amorem carnis ordinat̉ prudentiacarnis. Ad. iij. dd̓. ꝙ dyabolus nos teptat nō ꝑ modū appetibilis. ſed ꝑ modūſuggerentis. et ideo cū prudentia importet ordinē ad aliquem fine appetibilē. nōita d̓r prudentia dyaholi ſicut prudētīāreſpectu alicuiꝰ mali finis ſub cuiꝰ racōetemptat nos mūdꝰ ⁊ caro inqͣtum ſcꝫ ꝓponūt̉ nobis ad appetendū bona mūdi vl̓carnis. et ideo d̓r prudentiā carnis ⁊ etiāprudētia mūdi. ẜm illd̓ luc̄. xvij. filij huiꝰſeculi prudētiores ſūt ī generacōe ſua ⁊cͣ.apl̓s autē totū ꝯprehēdit ſub prudentiācaris qꝛ etiā exteriores res md̓i appetimꝰꝓpter carnem. pōt tn̄ dici ꝙ qꝛ prudentiaquodāmō d̓r ſapiētiā vt sͣ dictū eſt. ⁊ ideoẜm tres temptacōnes p̄t intelligi triplexprudentia. vbi d̓r iacobi. iij. ſapiētia eſſeterrena animalis et dyabolica vt ſupra habitū ē cū de ſapientia ageret̉.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ prudētia carnis ſit pctm̄ mortale. rebellare enīdiuine legi eſt pctm̄ mortale. qꝛ ꝑhoc dn̄s ꝯtemnit̉. ſed prudētia carnis n̄ ēſubiecta legi diuine. vt habet̉ ad rō. viij.gͦ prudentia carnis eſt peccatū mortale.Pͣ. omne pctm̄ in ſpiritū ſanctū ē peccatū mortale. ſed prudentiā carnis videt̉eſſe pctm̄ in ſpūm ſanctū. nō enī pōt eſſeſubiecta legi dei vt d̓r ad ro. viij. et ita videt̉ eſſe peccatū irremiſſibile qd̓ ē ꝓpriūpeccatū in ſpiritū ſcnn̄. ergo prudētiā carnis eſt peccatū mortale P. maximo bonō maximū malum opponit̉ vt patet i. viijeth̓. ſed prudentia carnis opponit̉ prudetie q̄ eſt p̄cipua inter v̓tutes morales. gͦprudētia carnis e ſt p̄cipuū inter peccatamortalia. et ita eſt pctm̄ mortale. Sedꝯtra illud quod diminuit pctm̄ nō importat de ſe racōem pctī mortalis. ſed cauteꝓſequi ea que ꝑtinēt ad curam carnis qd̓videt̉ ad prudētiam carnis ꝑtinere diminuit peccatū. gͦ prudentia carnis de ſuiracōe nō importat pctm̄ mortale. Rn̄ºdd̓. ꝙ ſicut s dictū eſt. prudēs d̓r aliquisdupliciter. vnoº ſimpl̓r ſcꝫ in ordine ad finem tocius vite. alioº ẜm quid ſcꝫ in ordine ad finem aliquē ꝑticularem puta ſicutd̓r aliquis prudens in negotiacōne vel inaliquo hmōi ſi gͦ prudentiā carnis accipiat̄ ẜm abſolutam prudētie racōem. ita ſcꝫꝙ in cura carnis ꝯſtituat̉ vltimꝰ finis tocius vite ſic ē pctm̄ mortale. qꝛ ꝑ hoc hōauertit̉ a deo. cū impoſſibile ſit eſſe plureſfines vltimos vt sͣ habitū eſt. ſi vero prudentiā carnis accipiat̉ ẜm racōem ꝑticl̓aris prudentie. ſic prudentia carnis ē peccatū veniale. ꝯtingit em̄ qn̄qꝫ ꝙ aliquis īordinate afficit̉ ad aliquod delectabilecarnis abſqꝫ hoc ꝙ auertat̉ a deo ꝑ peccatū mortale. vn̄ nō ꝯſtituit finem tociusvite in delectacone carnis. et ſic adhibereſtudiū ad hanc delectacōem ꝯſequēdaneſt peccatū veniale qd̓ ꝑtinet ad prudentiam carnis. ſi vero aliquis actu curam carnis referat infinem honeſtū puta cū aliquis ſtudet ꝯmeſtioni ꝓpter corꝑis ſuſtētacōem nō vocat̉ prudētiā carnis quia ſicvtitur homo curā carnis vt ad fine Ad8º dd̓. ꝙ apl̓us loquit̉ de prudētia carnis ẜm ꝙ finis ꝯſtituit̉ in bonis carnis tocius vite humane. et ſic eſt peccatū mortale. Ad. ij. dd̓. ꝙ prudentia carnis nonimportat pctm̄ in ſpūm ſanctū. qd̓ enī d̓rꝙ nō poteſt eſſe ſubiecta legi dei n̄ eſt ſicintelligendū ꝙ ille qui habet prudētiamcarnis nō pōt ꝯuerti et ſubijci legi dei ſedquia ip̄a prudentia carnis legi dei nō pōteſſe ſubiecta ſic̄ nec iniu̓ſticiā pōt eſſe iuſta nec calor poteſt eſſe frigidus ꝙͣuis calidū pōt eſſe frīgidū Ad. iij. dd̓. q omēpeccatū opponit̉ prudentie ſicut et prudentiā ꝑticipat̉ in omni virtute. ⁊ ideo n̄oꝑtet ꝙ qd̓libet peccatū prudētie oppoſitum ſit grauiſſimū. ſꝫ ſolū qn̄ opponit prudentie in aliquo maximo.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ aſtutia nōſit ſpēale pctm̄. verba enī ſacre ſcripture nō inducunt alique ad peccatum. inducūt autē ad aſtutiam ẜm illd̓ꝓuer. j. vt det̓ ꝑuulis aſtutia. gͦ aſtutianō eſt pctm̄ P. ꝓuer. xiij. d̓r aſtutus oīaagit cum ꝯſilio. aut gͦ ad finem bonū aūtad finem malū. ſi autē ad finem bonū nonvidet̉ eſſe pctm̄. ſi autē ad fine malum videt̉ ꝑtinere ad prudētiam carnis vl̓ ſecl̓igº aſtutīa nō eſt ſpeciale pctm̄ a prudētiācarnis diſtinctū. Pͣ. gregꝰ. x. mo. exponens illd̓ iob. xij. deridet̉ iuſti ſimplicitas
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten