dicit ſapiētia huiꝰ mūdi eſt cor mahinacōibus tegere ſenſum verbis velare q̄ falſaſunt vera oſtendere. que vera ſunt falſademonſtrare. et poſtea ſubdit hec prudētia vſu iuuenibꝰ ſcitur a puris p̄cio diſcit̉ſed ea que p̄dicta ſunt vident̓ ad aſtutiāꝑtinere. gͦ aſtutia nō diſtinguit̉ a prudetiā carnis vel mūdi ⁊ ita nō videt̉ eſſe peccatū ſpeciale Sed ꝯtra eſt ꝙ apl̓us dicitij. ad coꝝ. iiij. abdicamus occulta dedecoris nō ambulantes in aſtutia neqꝫ adulterātes v̓bum dei. gͦ aſtutia eſt quoddā peccatū Rn̄º dd̓. ꝙ prudētiā eſt recta racōagibiliū. ſic̄ ſcientia eſt recta racō ſcibiliū.ꝯtingit aūt ꝯtra rectitudinē ſcientie dupliciter peccare ī ſpeculatiuis. vno quidēmo qn̄ racō inducit̉ ad aliquā ꝯcluſionemfalſam que apparet vera. alioº ex eo ꝙ raco ꝓcedit ex aliquibus falſis que vident̓eſſe vera ſiue ſint ad ꝯcluſionem verā ſiuead ꝯcluſione falſam. ita eciam aliqd̓ pctm̄poteſt eſſe prudentia habens aliquā ſimilitudine eius dupl̓iciter. vnoº qꝛ ſtudiumracōis ordinat̉ ad finē qui nō eſt vere bonus ſed apparēs. et hoc ꝑtinet ad prudētiam carnis. alio mō inꝙͣtum aliquis ad finem ꝯſequendū vel bonum vel malū vtit̉nō veris vijs. ſꝫ ſimulatis et apparētibus.et hoc ꝑtinet ad peccatū aſtutie. vn̄ ē qd̓dam pctm̄ prudentie oppoſitū a prudētiacarnis diſtinctū. Ad. j. dd̓. ꝙ ſic̄ augꝰ.dicit in. iiij. ꝯtra iulianū. ſic̄ prudētia abuſiue qn̄qꝫ in malo accipit̉. ita etiam aſtutia qn̄qꝫ ī bono et hoc ꝓpter ſimilitudinēvniꝰ ad alterum. ꝓprie tn̄ aſtutia in maloaccipit̉. ſic̄ et ph̓us dicit in. vj. eth̓. Adii. dd̓. ꝙ gregꝰ. ſub prudentiā mūdi accepit omīa que poſſunt ad falſam prudētiāꝑtinere. vnde etiam ſub hoc ꝯprehendit̉aſtutia Ad. iij. dd̓. ꝙ aſtutia pōt ꝯſiderari et ad finem bonū et ad finem malumnec oꝑtet ad finem bonū falſis vijs ꝑuenire et ſimulatis. ſed veris. vn̄ etiā aſtutiaſi ordinet̉ ad bonū finē eſt pctm̄.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̉ ꝙ dolus nōſit pctm̄ ad aſtutiam ꝑtinēs. pctm̄enī in ꝑfectis viris nō inuenit̉ p̄cipue mortale. inuenit̉ autē in eis aliquisdolus. ẜm illud. ij. ad coꝝ. xij. cū eſſem aſtutus dolo vos cepi. gͦ dolꝰ nō eſt ſemper pctm̄. P. dolus maxime ad linguāꝑtinere videt̉. ẜm illud psͣ. in linguis ſuisdoloſe agebant. aſtutia autē ſicut et prudentia eſt in ip̄o actu racōis. gͦ dolus nōꝑtinet ad aſtutiam Pͣ. ꝓuer. xij. d̓r dolus in corde cogitantiū mala. ſed nō omīsmaloꝝ cogitaco ꝑtinet ad aſtutiam. ergodolꝰ nō inuenit̉ ad aſtutiā ꝑtinere Sedꝯtra eſt ꝙ aſtutia ad circūueniendū ordinat̉. ẜm illud apl̓i. ad eph̓. iiij. in aſtutiaad circuuecōem erroris ad quod etiā dolus ordinat̉. gͦ dolus ꝑtinet ad aſtuciāRn̄º dd̓. ꝙ ſicut sͣ dictū eſt ad aſtutiamꝑtinet aſſumere vias nō veras. ſꝫ ſimulatas et apparentes ad alique finem proſequedum vel bonū vel malū. aſſumpcō aūtharū viaꝝ pōt dupliciter ꝯſiderari. vnoquidē mōdo in ip̄a excogitacōe viaꝝ hꝰ:mōi. et hoc ꝓprie ꝑtinet ad aſtutiam ſicetiam excogitaco rectaꝝ viarū ad debitūfinem ꝑtinet ad prudentiam. alioº p̄t cōſiderari taliū viarum aſſumptio ẜm execucōem oꝑis et ẜm hoc ꝑtinet ad dolum. etideo dolus importat quadam execucōemaſtutie. et ẜm hoc ad aſtutiam ꝑtinet.Ad. j. gº dd̓. ꝙ ſic aſtutīa ꝓprie accipit̉ inmalo. abuſiue autē in bono. ita etiā ⁊ dolus qui eſt aſtutīe executio. Ad. ij. dd̓.ꝙ executio aſtutīe ad decipiendū. primoquidē et principaliter fit ꝑ v̓ba q̄ p̄cipuūlocū tenet inter ſigna quibus homo ſignificat aliquid alteri vt patet ꝑ augͥ. in liº.de doctrina xp̄iana. et ideo dolus maxīeattribuit̉ locutioni. ꝯtingit tn̄ eſſe dolumet in factis. ẜm illud psͣ et dolū facerentin ſeruos eius. eſt etiam ⁊ dolus in cordeẜm illud ecc. xix. interiora eiꝰ plena ſūt dolo. ſed hoc eſt ẜm ꝙ aliquis dolos excogitat. ẜm illud psͣ. et dolos tota die meditabant̉ Ad. iij. dd̓. ꝙ quicūqꝫ excogitantaliquod malū facere neceſſe eſt ꝙ excogitent aliquas vias ad hoc ꝙ ſuū ꝓpoſitumimpleat. et vt plurimū excogitat vias doloſas quibꝰ facilius ꝓpoſitū ꝯſequūtur ꝙuis ꝯtingat qn̄qꝫ. ꝙ abſqꝫ aſtutīa et doloaliqui aꝑte ⁊ ꝑ violentiam malū operēturſed hoc quia difficilius ſic in paucioribusaccidit.D. v. ſic ꝓcedt̉. vt̓ ꝙ fraus ad aſtutiam nō ꝑtineat. nō enī eſt laudabile ꝙ aliquis decipi ſe paciat̉ adquod aſtutia tendit. eſt autē laudabile ꝙaliquis paciat̉ fraudem. ẜm illd̓. j. ad coꝝvij. quare nō magis fraudem patimini. 8ͦfraus nō ꝑtinet ad aſtutiā Pͣ. fraus ꝑtinere videt̉ ad illicitam accepcōem vl̓ receptionem exterioꝝ reꝝ. d̓r enī actuū. v.ꝙ vir quidem noīe ānanias cū ſapira vxcre ſua vendidit agrū et fraudauit de p̄cioagri. ſed illicite vſurpare vel retinere resexteriores ꝑtinet ad iniuſtitia vel illiberalitatem. gͦ fraus nō ꝑtinet ad aſtutiam q̄opponit̉ prudentie. Ps. nullus aſtutiavtitur ꝯtra ſe ip̄m. ſꝫ aliquoꝝ fraudes ſūtꝯtra ſe ip̄os. dr enī ꝓuer. j. de quibuſdamꝙ moliūt̉ fraudes ꝯtra animas ſuas. ?fraus nō ꝑtinet ad aſtutiam. Sed ꝯtrafraus ad decepconem ordinat̉ ẜm illud.