Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

iam ꝑuenit ad terminū ſicut domus poſtchedificata ē edificat vlterius ab edificatore. ſꝫ qn̄ mouens ſolum eſt cauſamouendi ſꝫ etiam eſt cauſa ipſiꝰ forme adquam eſt motꝰ tunc ceſſat actio mouetis etiam poſt adepcōem forme ſicut ſolAlluminat aerem etiam poſtꝙͣ eſt illumīatus et hoc modo deus cauſat in nobis etv̓tutem ꝯgnicōem ſolū quād o primoacquirimus ſꝫ etiam qͣdiu in eis ꝑſeueramus. ſic ꝯgnicōem agendoꝝ cauſat deꝰin beatis non quaſi ignorantibus. ſꝫ quaſicontinuando in eis ꝯgnicōem eoꝝ agerida ſunt. quedam ſunt que beati vel angeli vl̓ homiēs ꝯgnoſcunt que ſuntde eſſentia beatitudīs ſed ꝑtinēt ad gubernacōem reꝝ ẜm diuinam ꝓuidentia.quātum ad hoc eſt aliud cōſiderandū ſcꝫ mēs beatoꝝ mouet̉ aliter a deo alitermens viatoꝝ. nam mens viatoꝝ mouet̉ adeo in agendis ſedat̉ anxietas dubitacōnis in eis p̄cedens in mēte vero beatoꝝ circa ea ꝯgnoſcunt eſt ſimplexneſcientia a qua etiam angeli purganturẜm dyo. vij. ca. celeſtis icrarch̓. autemp̄ce dit in eis inquiſicō dubitacōnis. ſedſimplex ꝯuerſio ad deū hoc eſt deū conſulere ſic̄ augꝰ. dic̄. v. ſuꝑ gen̄. ad litterā angeli de inferioribꝰ deum cōſulūt. vn̄et inſtructio qua ſuꝑ hoc a deo inſtruūt̉ꝯſilium d̓r et in hoc dom̄ cōſilij eſt ī beatis inꝙͣtum in eis a deo ꝯtinuat̉ ꝯgnicōeoꝝ que ſciūt inꝙͣtum illuminātur de hisque neſciūt circa agenda. Ad. j. dd̓. etiam inbeatis ſunt aliqui actus ordinati ad finem. vel quaſi ꝓcedentes exſecucōne finis ſic̄ deū laudant. vel quibus alios ꝑtrahunt in finē quem ip̄i ſuntꝯſecuti. ſic ſunt miniſteria angeloꝝ oracōes ſanctoꝝ et quātū ad hoc habet ī eislocū donū ꝯſilij. Ad. ij. dd̓ dubitacio tin et ad ꝯſilium ẜm ſtatū vite p̄ſentis aūt ꝑtinet ẜm eſt ꝯſilium in patriaſicut etiam v̓tutes cardinales habentomnīo eoſdem actus in patria in via.Ad. i ij. dd̓. conſiliū eſt in deo ſicutin recipiente. ſed ſicut indante. hoc autēmodo ꝯformant̓ deo ſancti in patria ſic̄recipiens inifluenti.D iiij. ſic ꝓcedt̉ vl̓ quinta btītudo ē miſcd̓ia rn̄deat dono ꝯſilii. omēs enī btītudines ſunt qui actus v̓tutum vt hītum ē. ſꝫ ꝯſiliū īomībus v̓tutum actibꝰ dirigimur. ꝯſilio rn̄dꝫ magis quīta btītudo quā alia. p̄cepta datur his ſunt neceſſitate ſalutis ꝯſilium autē datur hisſunt neceſſitate ſalutis. miſericordia aūt neceſſitate ſalutis. ſꝫm illud iacobi. iiijT 3iudicium ſine miſericordia fiet ei qui nonfecit mīam. paupertas autē non ē neceſſitate ſali.tis ſꝫ ꝑtinet ad ꝑfcōꝫ vite vt pꝫmacha. xix. dono ſi. ij magis rn̄det beatitudo pauꝑtatis quam btītūdo mīe. Pfructus ꝯſequitur ad btidīes imꝑtat enīdelectacōm quādaꝫ ſpiritualē ꝯſeqūt̉fectos actus v̓tutum. ſꝫ inter fructusponitur aliquid rn̄dēs dono ꝯſilij. vt ptꝫgal. v. etiā btititudo mīe non rn̄det do ꝯſilij Sed ꝯtra ē augꝰ dic̄ in liº.ſꝫmone dn̄i ī monte. ꝯſilium ꝯuenit miſericordibꝰ. qꝛ vnicum remedium ē de tantismalis erui dimittere alijs et dare. Rn̄º.dd̓ ꝙͣ cōſilium ꝓprie eſt de his que ſuntvtilia ad finem. vn̄ ea maxime ſunt vtiliaad fine in maxime debent correſponderedono conſilij aūt ē mīa. ſꝫm illud. r. adthi. ii. i. pietas ad oīa vtilis ē. et ideo ſpēaliter dono cōſilij rn̄det bt̄ītudo mīe ſic̄eliciēti ſꝫ ſic̄ dirigēti. Ad. i. dd̓ etiāſi conſiliū dirigat ī omībus actibꝰ v̓tutūſpēaliter tn̄ dirigit in oꝑibꝰ mīe rōe iamdicta Ad n. dd̓ conſiliū ſꝫm qd̓ ē do ſpūs ſancti dirigit nos in omībus ordinatur in finē vite eterne ſuue ſint de neceſſitate ſalutis ſiue non. et tn̄ omne opꝰ mīe ē neceſſitate ſalutis Ad. iij. dd̓qd̓ fructus imꝑtat qd̓ dam vltimū. in practicis aūt non ē vltimū ī cognicōne ſꝫ inoꝑacione eſt finis. et ideo īter fructꝰ nihil ponit̉ qd̓ pertīeat ad cognicionē practica. ſꝫ ſolum ea pertinēt ad operacōesin quibus cognicio practica dirigit interponitur boītas et bn̄gnitas indēt mīe.Einde conſid̓and eſt viciisoppoſitis prudētie. dicit autēaugꝰ. in. iiii. contra iulianum.qd̓ oībus v̓tutibus non ſolumſunt vicia maīfeſta diſcreciōecontraria ſic̄ prudētie temeritatis. v̓mētiāvicia quodāmodo nec v̓itate. ſꝫ quadā ſpēfallēte ſimilia ſic̄ ip̄i prudētie aſtucia. primo gºͦ conſid̓and̓ eſt de viciis manifeſtecontrarietatē hn̄t ad prudētiaꝫ ſcꝫ viciaꝓueniunt ex defectu prudentie. uel eoꝝad prudētiaꝫ requiruntur. ſcd̓o victis qhn̄t quādaꝫ ſimilitudinē falſam cum prudētia. ſcꝫ contingunt per abuſum eoꝝad prudentiā requiruntur. qꝛ v̓o ſollicitudo ad prudentiā pertinet Circa primūconſid̓anda ſunt duo. Primo quidē imprudētia Scd̓o negligētiā ſollicitudini opponitur. Circa primū q̄runturſex Priode imprudētia vtꝝ ſit pctm̄.Scd̓o vtꝝ ſit ſpēale pctm̄ Tercio de p̄cipitacione ſiue temeritate. Quarto incōſid̓acōne Quīto incōſtancia Sextoorigine hoꝝ viciorum