Irca .i. ſic ꝓcedt̉ vt̓ ꝙ imprudētianō ſit pctm̄. omē em̄ pctm̄ ē voluntarium vt augꝰ dicit. imprudētiaautē nō eſt aliquid voluntarium. nullꝰ eīvult eſſe imprudēs. gͦ imprudētia nō eſtpctm̄. P. nullum pctm̄ naſcitur cum hoīeniſi originale. ſꝫ imprudētia naſcitur cumhoīe vn̄ et iuuenes imprudentes ſunt necē originale pctm̄ qd̓ opponitur originaliiuſticie. gͦ imprudētia non eſt pctm̄ Pͣ.omne pctm̄ ꝑ pnīam tollitur. ſꝫ imprudētia nō tollitur per pnīam. gͦ imprūdētianō eſt pctm̄. Sed cōtra ē ſpūālis theſaurus gracie nō tollitur niſi per pctm̄. tollit̉autē ꝑ imprudentiam. ẜm illud ꝓuer. xxjtheſaurus deſiderabilis et locū in habitaculo iuſti. et ideo imprudēs diſſipabit illud. Rn̄º dd̓. ꝙ imprudētia dupliciteraccipi poteſt. vnoº priuatīe alioº ꝯtrarienegatiue autē nō ꝓprie d̓rita ſcꝫ ꝙ ꝓprieimportet. ſolā carētiā prudētie q̄ pōt eſſeſine pctō. priuatiue quidē imprudētia d̓rinꝙͣtum aliquis caret prudēcia ꝙͣ natus ē⁊ debet habere. ⁊ ẜm hoc imprudētia eſtpctm̄ racōe negligētie qua quis nō adhibet ſtudiū ad prudētiam habenda. ꝯtrarie vero accipit̉ imprudentia ẜm ꝙ ratio.ecōtrario modo mouet̉ vel agit prudētie.puta ſi recta ratio prudentie agit ꝯſiliādo.imprudens ꝯſilium ſpernit et ſic de alijsque in actu prudētis conſeruanda ſunt⁊ hoc mod̓o imprudētia ē pctm̄ ẜm rōemꝓpriam prudētie. nō enī poteſt hoc ꝯtingere ꝙ homo ꝯtra prudentia agat niſi diuertens a regulis quibus racō prudentierectificat̉. vnde ſi hoc ꝯtingat ꝑ auerſionem a regulis diuinis eſt pctm̄ mortale.puta cū quis quaſi cōtemnes et repudiāsdiuina nocuniēta p̄cipitanter agit. ſi verop̄ter ea agat abſqꝫ ꝯtemptū ⁊ abſqꝫ detrimēto eoꝝ que ſunt de neceſſitate ſalutiseſt pctm̄ veniale Ad. i. gº dd̓. ꝙ deformitatem imprudentie nullus vult. ſed actū prudētie vult temerariꝰ qui vult p̄cipitanter agere. vn̄ et ph̓us dic̄ in. vj. eth̓ꝙ ille qui circa imprudentiam peccat volens minꝰ acceptat̉ Ad. ij. dd̓. ꝙ racioilla ꝓcedit de imprudētia ẜm ꝙ ſumit̓ negatiue. ſciendū tn̄ ꝙ carencia prudētie etcuiuſlibet v̓tutis includit̉ in carencia originalis iuſticie que tota anima ꝑficiebatet ẜm hoc omnes iſti defectꝰ v̓tutum poſſunt reduci ad originale pctm̄. Ad. iii.dd̓ ꝙ ꝑ penitentiam reſtituit̉ prudentiainfuſa et ſic ceſſat carentia huiꝰ prudencie nō tn̄ reſtituit̉ prudentia acquiſita ꝙtum ad habitū. ſed tollit̓ habitus ꝯtrariꝰin quo ꝓprie ꝯſiſtit pctm̄ imprudētie.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ imprudētianō ſit ſpeciale pctm̄. quicūqꝫ enimpeccat agit ꝯtra racōem recta queeſt prudētia. ſed imprudētia ꝯſiſtit in hͦꝙ aliquis agit ꝯtra prudētiam vt dictū ēgͦ imprudentia nō eſt ſpeciale pctm̄ Pꝯprudētia magis eſt affinis moralibꝰ actibus qͣꝫ ſciencia. ſed ignorātia que opponiſcīe ponit̉ inter generales cauſas peccatigꝰ multomagis imprudētia 3ͣ. pctā cōtingūt ex hoc ꝙ v̓tutum circūſtantie corrumpūt̉. vn̄ et dyo. dic̄ caº. iiij. de di. no.ꝙ malū ꝯtingit ex ſingularibꝰ defectibuſſed multa requirūtur ad prudētiam ſicutraco intellectus docilitas etcͣ que sͣ poſitaſunt. gͦ multe ſunt imprudentie ſpecies.gͦ nō eſt ſpeciale pctm̄ Sed ꝯtra imprudētia ꝯtraria eſt prudētie vt dictū eſt. ſedprudentia eſt vna v̓tus ſpecialis. gͦ ⁊ imprudentia ē vnū viciū ſpeciale. Rnº dd̓ꝙ aliquod viciū vel pctm̄ pōt dici generale dupl̓r. vno mō abſolute qꝛ ſcilicet e generale reſpectū oīm p̄ctōrum. alioº quiaeſt generale reſpectū quorūdam viciorūque ſunt ſpeciēs eius. primo autē modop̄t dici aliquod viciū generale dupl̓r. vnomo ꝑ eſſentiam. qꝛ ſcꝫ p̄dicat̉ de omnibuſpectis. ⁊ hoc modo imprudētia nō eſt generale pctm̄. ſic̄ nec prudentiā generalisv̓tus cum ſint circa actus ſpēales ſcꝫ circaipſos actus racōis. alioº ꝑ participacōeꝫ⁊ hoc modo imprudētiā eſt generalē peccatū. ſicut em̄ī prudētia ꝑticipat̉ quodammō in omībus v̓tutibus inqͣtū eſt directiua eaꝝ. ita et imprudētia in om̄ībus vicijset peccatis. nullū enī pctm̄ pōt accidereniſi ſit defectus in aliquo actu racōis dirigentis quod ꝑtinet ad imprudentiam. ſivero dicat̉ peccatū generale n̄ ſimpliciterſed ẜm aliquod genus qꝛ ſcꝫ ꝯtinet ſub ſemultas ſpecies. ſic imprudētia eſt. generale peccatum. ꝯtinet enī ſub ſe diuerſasſpēs tripliciter. vno quidē mō ꝑ oppoſitūad diuerſas ꝑtes ſubiectiuas prudentie.ſicut emī diſtinguit̉ prudētia ī monaſticaque eſt regitiua vniꝰ ⁊ ī alias ſpecies prudetie que ſunt multitudinis regitine vt gͣhabitū eſt ita etiam imprudētia. alio mōẜm ꝑtes quaſi potētionales prudentie q̄ſunt v̓tutes adiūcte ⁊ accipiūt̉ ẜm diuerſos actus racōis. et hoc mō quatū ad defectum ꝯſilij circa qd̓ eſt eubulia eſt p̄cipitacō ſiue temeritas imprudētie ſpēs. ꝙͣtūvero ad defectū iudicij circa qd̓ ſunt ſyneſis et gnomin eſt inconſideracē. ꝙͣtū veroad ip̄m preceptū qd̓ eſt ꝓprius actus prudentie eſt incōſtantia et negligentia. tercio mō puſſunt ſumi ꝑ oppoſitū ad ea querequirūtur ad prudētiam que ſunt quaſi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten