et opinionibꝰ nō minus ꝙͣ demōſtracōnibus. ꝓpter experientiā em̄ vident principia. vn̄j et ꝓuer. iij. d̓r ne īmiteris prudētie tue. et eccl̓. vj. d̓r ī multitudinē p̄ſtitorū. i. ſenioꝝ prudentiū ſta et ſapīe illoꝝex corde ꝯiūge tibi. hͦ aūt ꝑtinꝫ ad docilitatē vt aliquis ſit bn̄ diſciplīe ſuſceptīꝰ⁊ iō ꝯueniēt docilitas pont̉ ꝑs prudētie.Ad. j. gº dd̓. ꝙ et ſi docilitas vtilis ſitad quālibet v̓tutem intellectualē p̄cipuetamē ad prudentia ꝑtinet ratione iam dicta Ad. ij. dd̓. ꝙ docilitas ſicut et aliaq̄ ad prudentia ꝑtinent ẜm aptitudinemquidem eſt a natura. ſed ad eius ꝯſūmationē plurimū valet humanum ſtudium.dum ſcilicꝫ homo ſollicite frequēter et reuerenter applicat animū ſuū docunentismaioꝝ nō negligens ea ꝓpter ignorantianec ꝯtemtiens ꝓpter ſuꝑbia Ad. iij. dd̓ꝙ ꝑ prudenciā aliquis p̄cipit non ſolū alijs. ſed etiā ſibi ip̄i vt dictū eſt. vnde etiam in ſubditis locū habet vt sͣ dictū eſt.ad quoꝝ prudentiā ꝑ tinet docilitas. ꝙuis etiā ipſos maiores oꝑteat dociles qͣtum ad aliqua eſſe. qꝛ nullus in his q̄ ſubſunt prudentie ſibi quātum ad omnia ſufficit vt dictum eſt.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ ſolercia nōſit ꝑs prudentie. ſolercia em̄ ſe habet ad facile inueniēdā media ī demōſtrationibꝰ. vt patꝫ ī primo poſterioꝝſed ratio prudentie nō eſt demoſtratiua.cū ſit ꝯtingenciū. ergo ad prudentiā nonꝑtinet ſolercia Pͣ. ad prudentiā ꝑtinetbene ꝯſiliari. vt dicit̉ in. vj. eth̓. ſed in bene ꝯſiliando nō habet locum ſolercia queeſt euſtochia quedā id eſt bonā ꝯiecturacio q̄ eſt ſine ratione et velox. oꝑtet autēomnia ꝯſiliari tarde. ut dicit̉ in. vj. eth̓ eīgo ſolercia nō debꝫ poni pars prudencieP. ſolercia ut dictū eſt. eſt q̄dam bonaꝯiecturatio. ſed ꝯiecturis vti eſt ꝓpriumrethoꝝ. ergo ſolercia magis ꝑ tinet ad rethorica qͣ ad prudentiā Sꝫ cōtra eſt ꝙyſidorꝰ in liº. ethymo. dic̄ ſollicitꝰ dt̉ quaſi ſolers et ſcitus. ſꝫ ſollicitūdo ad prudentiam ꝑtinet ſicut sͣ dictū eſt. ergo et ſolercia Rnº dd̓. ꝙ prudentis eſt rectam exiſtimacōem habere de oꝑandis. recta aūtexiſtimacō ſiue opinio acquirit̉ ī oꝑatiuisſicut in ſpeculatiuis dupliciter. vno quidem modo ꝑ ſe īueniēdo. alioº abalio addiſcendo. ſicut autē docilitas ad hoc ꝑtinet ut homo bene ſe habeat in acquirēdorectā opinionē ab alio. ita ſolercia ad hocꝑtiret ut homo bene ſe habeat in acquirendo rectā exiſtimacōem ꝑ ſeip̄m. ita tamen ut ſolerciā accipiat̉ ꝓ euſtochia cuiꝰeſt ꝑs. nam euſtochia eſt bene ꝯiectura-tiua de quibuſcūqꝫ. ſolercīa autē eſt facil̓et ꝓmpta ꝯiecturacō circa inuencōem medij. ut dicit̉ in. j. poſterioꝝ. tamē ille ph̓ſqui ponit ſolercia ꝑtemprudentie accipiat eam ꝯmuniter ꝓ omni euſtochia. vndedicit ſolerciā eſt habitꝰ qui ꝓuenit ex repentino inueniēs ꝙ ꝯgruit Ad. j. ergodd̓. ꝙ ſolercia nō ſolū ſe habꝫ circa inuencōem medij ut in demōſtratiuis. ſed etiāī oꝑatis puta cūaliqͥs vidēs aliquos amicos falſoſ ꝯiecturādo putat eoſ eſſe īimicos eiuſdē. ut ibidē ph̓s dicit. ⁊ hͦ modoſolertia ꝑtinet ad prudentiā Ad. ij. dd̓ꝙ ph̓s vnā rationē inducit in. vj. ethico.ad oſtendendū ꝙ eubolia q̄ eſt bene ꝯſiliatiua nō eſt euſtochia cuiꝰ laus eſt in veloci ꝯſideracōe eius ꝙ oꝑtet. poteſt aūtaliquis eſſe bene ꝯſiliatiuꝰ et ſi diutiꝰ ꝯſilietur vel tardiꝰ nec tamē ꝓpter hͦ excluditur quoniā bona ꝯiecturacō ad bene cōſiliandū valeat. et qn̄qꝫ neceſſaria eſt quādo ſcꝫ ex ī ꝓuiſo occuirit aliqd̓ aliud agēdū et ideo ſolercia ꝯuenienter ꝑs prudēcie ponit̉ Ad. iij. dd̓. ꝙ rethorica etiamratiocinat̉ et circa oꝑabilia. vnde nihil ꝓhibet idem ad rethoricā et prudentiā ꝑtinere. et tamen ꝯiecturatō h̓ nōſumiturſolum ẜm ꝙ ꝑtinet ad ꝯiecturas quibꝰ vtuntur rethores. ſed ẜm ꝙ ī quibuſcunqꝫꝯuincere dicit̉ homo veritatemD. v. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ rō nō d̓beatpoī pars prudencie. ſubiectū em̄accedētis nō eſt pars eius. ſꝫ prudentia eſt in ratione. ſicut in ſubiecto. utdicit̉ in vj. eth̓. ergo ratio nō debet ponipars prudencie P. illud ꝙ eſt ml̓tis cōmune nō d̓bet alicꝰ eoꝝ poī ꝑs. vl̓ ſi ponatur debet poni paīs eiꝰ cui potiſſime conuenit ratio autē neceſſaria eſt in omnibusv̓tutibus intellectualibꝰ et p̄cipue̓ in ſapiencia ⁊ ſciēcia q̄ vtunt̉ ratione demōſtratiua. ergo ratīo nō debꝫ poni pars prudēcie Pꝯ. ratio nō differt ꝑ eſſenciā poten̄cie ab intellectū ut priꝰ habitū eſt. ſi igitur intellectꝰ ponit̉ pars prudencie ſuꝑfluū addit ratōne Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ macrobius ẜm ſentencia platōnis racōne numerat inter ꝑtes prudentie Rn̄º dd̓. ꝙ opus prudentis eſt eſſe bene ꝯſiliatiuū. utdicit̉ in. vj. eth̓. ꝯſiliū autē eſt inquiſitō q̄dam ex quibuſdā ad alia ꝓcedens. hͦ autem eſt opus rationis. vnde ad prudentiam neceſſariū eſt ꝙ homo ſit bene ratiocinatuꝰ. et qꝛ ea q̄ exigunt̉ ad ꝑfectionēprudencie dicunt̉ quaſi integrales ꝑtesprudēcie. inde ē ꝙͣ rato īter ꝑtes prudencie ꝯnumerari debet Ad. j. ergo dd. ꝙratio nō ſumit̓ hic ꝓ ip̄a potēcia rationiſſed ꝓ eius bono vſu Ad. ijdd̓. ꝙ certi