C 48ꝯgnico poteſt ꝑ obliuionē amitti ergo etprudencia Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ ph̓s dic̄ in. vj.et h̓. ꝙ obliuio eſt artis et nō prudēcie.Rn̄º. dd̓ qd̓ obliuio re ſpicit ꝯgnicōeꝫ tm̄.et ideo ꝑ obliuione p̄t aliquis arte total̓rꝑdere et ſimil̓r ſciēcia q̄ inratōe ꝯſiſtuntſed prudētiā nō ꝯſiſtit in ſola ꝯgnicone.ſed etiā in appetitū. qꝛ vt dictū eſt principalis eiꝰ actꝰ eſt p̄ciꝑe. qd̓ eſt applicareꝯgnicōem habitam ad appetēdū ⁊ oꝑandū. et ideo prudenciā nō directe tollit̉ ꝑobliuionē. ſed magis corrupit̓ ꝑ paſſiōēsdic̄ em̄ ph̓s in. vj. eth̓. ꝙ delectabile ⁊ triſte ꝑuertit exiſtimacōeꝫ prudēcie. vn̄ daniel̓. xiij. dr̉. ſpeciēs d̓cepit te ⁊ ꝯcupiſcentia ſubuertit cor tuū. et. exo. xxiij. d̓r ne accipias munera q̄ excecant etiā prudētes.obliuio tn̄ poteſt impedire prudentiā inqͣtum ꝓcedit ad p̄cipiendū ex aliqua ꝯgincone que ꝑ obliuionem tolli poteſt.Ad. i. gͦ dd. ꝙ ſcientiā eſt in ſola racōnevnde ea eſt alia racō vt sͣ dictū eſt. Adij. dd̓. ꝙ exꝑimentū prudentie nō acquirt̉ex ſola memoria ſed exercitio recte p̄cipiedi Ad. iij. ꝙ prudētiā principaliter ꝯſiſtit nō in ꝯgnicōe vniuerſaliū ſꝫ in applicacone ad oꝑa vt dictū ē. ⁊ ideo obliuio vniuerſalis cogniconis nō corrupit id quod ēprincipale in prudentiā ſed aliqd̓ impedimentū eī affert vt dictū eſt.Einde ꝯſiderandū eſt de ꝑtibus prudentie. et circa hoc qrunt̉. iiij. Primo q̄ ſūt ꝑtesprudentie Scd̓o de ꝑtibusquaſi ītegralibꝰ eius Tencode ꝑtibus ſubiectiuis eiꝰ Quarto de ꝑtibus potentionalibus.D. j. ſic ꝓcedỉ. vl̓ ꝙ incōueniēteraſſignent̉ tres ꝑtes prudētīe. tullius enī in. ij. retho. ponit tres ꝑtes prudentie ſcꝫ memoriā intelligentiam.⁊ ꝓuidentiam. macrobiꝰ autē ẜm ſententia platōnis attribuit prudentie ſex ſcꝫ racōem et intellectū circūſpectione ꝓuidentiam docilitatem et caucōem. ariſtotelesautē in. vj. eth̓. dic̄ ad prudentiā ꝑtinereeubuliam. ſyneſim. gnomin. facit emī mentione circa prudentiā de euſtochia ⁊ ſolercia. ſenſu et intellectū. quidam autē aliꝰph̓us grecus dic ꝙ ad prudentiam. x. ꝑtinent ſcꝫ eubulia ſolerciā ꝓuidentia regnatiua. militaris politica. yconomīca. dyaletica. rethorica. ph̓ica. gº videt̉ ꝙ vel vnaaſſignacō ſit ſuꝑflua vel alia diminuta.Pͣ. prudentia dundit̉ ꝯtra ſcīaꝫ. ſꝫ politica yconomica dyaletica rethorica phiſicaſūt quedam ſcientie. nō gͦ ſunt ꝑtes prudentie Pͣ. ꝑ̄tes nō excedūt totum ſꝫ memoria intellectiua vel intelligentia ratioſenſus et docilitas n̄ ſolum ꝑtinēt ad pruidentiā ſꝫ etiam ad omnes habitus ꝯgnoſcūtiuos. gͦ nōdebent poni ꝑtes prudētie.P. ſicut ꝯſiliari et iudicare et p̄cipereſiit actus racōis practice. ita etiam et vtiſic̄ ſupra habitū eſt ſicut autē eubulia adiugitur prudentie q̄ ꝑtinet ad ꝯſilium etſyneſis et gnomin q̄ ꝑtinet ad iudiciū. itaetiam debuit poni aliquid pertinens advſum Pͣͣ. ſollicitudo ad prudentiam ꝑtinet. ſicut ſupra dictum eſt. ergo etiam inter ꝑtes prudētie ſollicitudo p onid̓buitRn̄º dd̓. ꝙ triplex ē pars ſcilicꝫ ītegralis vt paries tectū et fundamentum ſuntꝑtes domus. ſubiectiua. ſic̄ bos et leo ſūtꝑtes animalis. et potentional̓. ſicut nutritiuū et ſenſitiuū ſunt ꝑtes anime. tribusergo modis poſſunt aſſignari ꝑteſ alicuivirtuti. vno modo ad ſimilitudinē ꝑtiumintegraliū vt ſcilicꝫ illa dicunt̉ eſſe ꝑtesvirtutis alicuiꝰ q̄ neceſſe eſt cōcurrere adꝑfectum actu virtutis illius. ⁊ ſic ex omnibus enumeratis poſſunt accipi octo ꝑtesprudentie ſcꝫ ſex quas enuinerat macrobius. quibus addedā eſt ſeptima ſcilicetmemoria quā ponit tulliꝰ. et euſtochia ſiue ſolercia quā ponit ariẜ. nā ſenſus prudencie etiam intellectus dicit̉. vnde ph̓sdicit in. vj. eth̓. hoꝝ ergo oportꝫ habereſenſum. h̓ autē eſt intellectus quoꝝ octoquīqꝫ ꝑtinent ad prudenciā. ẜm id ꝙ eſtcognoſcitiua. ſcilicꝫ memoria. ratio. intellectus. docilitas. et ſolercia. tria vero aliaꝑtinent ad eam. ẜm ꝙ eſt p̄ceptiua applicando cognicōem ad opus ſcilicꝫ. ꝓuidēcia. circūſpectio. et caucio. quoꝝ diuerſitatis ratio patꝫ ex hoc ꝙ circa cognicōemtria ſunt ꝯſiderāda. primo quidē ipſa ꝯgni cō q̄ ſi ſit p̄teritoꝝ memoria. ſi autē p̄ſenciū ſiue ꝯtingenciū ſiue neceſſarioꝝ vocatur intellectus ſue intelligencia. ſcd̓oip̄a cognicōis acquiſitio qͥ fit ꝑ diſciplinaet ad hoc ꝑtinet docilitas. vel ꝑ inuē̓tionem et ad hoc ꝑtinet euſtochia q̄ eſt hona ꝯiecturatio. huiꝰ autē ꝑs. vt dỉ in. vj.eth̓. eſt ſolercia q̄ ē velox ꝯiecturacō medii. vt dỉ in. j. poſterioꝝ. tercio ꝯſiderandus eſt vſus cognicōis. ſcd̓m ſcꝫ ꝙ ex cogͣnitis aliquis ꝓcedit ad alia cognoſcenda vel iudicanda. et hͦ ꝑtinet ad rationeratio autē ad hoc ꝙ recte p̄cipiat tria debet habere. primo quidem vt ordinet aliquid accōmodum ad finem ⁊ hoc ꝑtinetad ꝓuidenciam. ſcd̓o vt attendat circumſtancias negocijꝙ ꝑtinet ad circūſpectionem. tercio ut vitet impedimenta ꝙ ꝑtinet ad cautione. ꝑtes autē ſubiectiue virtutis dicūtur ſpeciēs eiuſdē diuerſe. et hͦmodo ꝑtes prudencie ẜm ꝙ ꝓpͥ e ſumunt̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten