prudenciā Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ duplex ē induſtria. vna quidē q̄ eſt ſufficiēs ad ea q̄ſūt de neceſſitate ſalutis ⁊ talis īduſtriadat omībꝰ hn̄tibꝰ gͣciam quos vnctō docꝫde omnibꝰ. vt dỉ. j. io. ij. eſt autē alia īduplenior ꝑ quā aliquis ſibi et alijs poteſtꝓuidere nō ſolū d̓ his q̄ ſūt neceſſaria adſalutem. ſꝫ etiā de quibuſcūqꝫ ꝑtinentibꝰad hūana vitam ⁊ talis induſtria nō eſt īomnibꝰ habētibꝰ gͣtīa Ad. ij. dd̓. ꝙ illi qui indigent regi toſilio alieno. ſaltē inhͦ ſibi ip̄is ꝯſulere ſciunt ſi gͣciam habentvt alioꝝ requirat ꝯſilia ⁊ diſernant ꝯſiliabona a malis. Ad. iij. dd̓. ꝙ prudentiaacquiſita cauſat exercico actuū. vn̄ indigꝭad ſui generacōem exꝑimēto ⁊ tꝑe. ut dt̉in. ij. et h̓. vn̄ nō poteſt eſſe ī iuuenibꝰ. necẜm habitū. nec ẜm actū. ſed prudencia gͣtuita cauſat̉ ex infuſione diuina. vn̄ in pueris baptizatis nodū habētibꝰ vſum rōiseſt prudēcia ẜm habitū ſed nō ẜm actū ſicut ⁊ in amētibꝰ. in his autē qui iam hn̄tvſum rōis eſt etiā ẜm actū qͣꝫtum ad ea q̄ſūt de neceſſitate ſalutis. ſed ꝑ exerciciūmeret̉ auamentū quouſqꝫ ꝑficiat̉. ſic̄ ⁊ cetere v̓tūtes. vn̄ ⁊ apoꝰ. dic̄ ad hebre. v. ꝙꝑfectoꝝ eſt ſolidꝰ cibꝰ qui ꝓ ꝯſuetudīexer citatos hn̄t ſenſus ad diſcrecōem boīet mali.D. xv. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ prudēcia īſit nobis a natura. dic̄ em̄ ph̓s ī. vj.eth̓. ꝙ ea q̄ ꝑtinet ad prudētiamnattiralia vident̉ eſſe ſcꝫ ſyneſis. gnomin⁊ huiꝰmodi. nō autē ea q̄ ꝑtinent ad ſapieciā ſpeculatuīa. ſed eoꝝ q̄ ſūt vniꝰ generis eadē eſt origis ratio. gͦ etiā prudertia ineſt nobis a naturā Pͣ. etatū variatio eſt ẜm naturā. ſꝫ prudenciā ꝯſequit̉ etates. ẜm illud iob. xij. in atiquis eſt ſapiecia ⁊ in ſenibꝰ multo tꝑe prudencia. gͦprudētiā eſt natural̓ P. prudentiā magis ꝯueīt nature hūane ꝙ nature brutorū aīalium. ſed bruta aīalia habēt quaſdānaturales prudencias. ut patꝫ ꝑ ph̓m inviij. de hyſtorijs aīalium. gͦ prudētiā eſtnatural̓. Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ ph̓s dic̄ ī. ij. eth̓. ꝙvirtus intellectual̓ plurimū ex doctrinahabꝫ ⁊ generacōem ⁊ auginētum. ideo epimēto indigꝫ ⁊ tꝑe. ſꝫ prudēciā ē v̓tꝰ ītellectual̓. vt sͣ habitū ē. gͦ prudētia n̄ meſtnobis a nat̉a. ſꝫ ex doctrina ⁊ exꝑimento.Rn̄º dd̓ ꝙ ſicut ex p̄miſſis patet ꝙ pridentia includit ꝯgnicōem et vniuerſaliū⁊ ſingulariū oꝑabilium ad q̄ prudens vniuerſalia principia applicat. quātum ergoad vl̓em cognicōem eadem rō eſt de prudentia ⁊ ſcientia ſpeculatiua. qꝛ vtriuſqꝫprima principia vniuerſalia ſūt nat̉aliternota vt ex ſupra dictis patet niſi ꝙ prin-cipia ꝯmunia prudentie ſūt magis ꝯnaturalia homini. vt enī ph̓us dic̄ in. x. eth̓. vita que eſt ẜm ſpeculacōem eſt melior qͣque eſt ẜm hominē. ſed alia principia vniuerſalia poſteriora ſiue ſint rōis ſpeculatiue ſiue practice nō habent̓ ꝑ naturā. ſꝫꝑīuentionem ẜm viam exꝑimenti vl̓ ꝑdiſciplinā. qͣtū aūt ad ꝑticularem cognicionē eoꝝ circa que oꝑatio conſiſtit eſt iterūdiſtinguendū. qꝛ oꝑatio ꝯſiſtit circa aliquid vel ſicut circa finem vel ſicut circa eaque ſūt ad finem. fines aūt recti humanevite ſunt determinati. et ideo poteſt eſſenatur alis inclinacō reſpectu hoꝝ finiumſic̄ sͣ dictū ē ꝙ quidem habēt ex naturalidiſpoſicōne quaſdam v̓tutes quibꝰ inclinant̉ ad rectos fines ⁊ ꝑ ꝯſequens etiamhabent naturaliter rectu iudicium de hꝰmōi finibus. ſed ea que ſunt adfinē in rebus hūanis nō ſūt determinata. ſed multitipliciter diuerſificant̉ ẜm diuerſitatē ꝑſonaꝝ ⁊ negociorū. vnde quia inclin ationature ſemꝑ eſt ad aliquid determinatū.talis ꝯgnitio nō poteſt homini ineſſe naturaliter licet ex naturali diſpoſicōe vnꝰſit aptior ad hmōi diſcernenda ꝙ aliꝰ ſic̄etiā accidit circa ꝯcluſiones ſpeculatiuaꝝſcīarū. qꝛ gͦ prudentiā nō eſt circa finesſed circa ea que ſunt ad finem vt sͣ habitū eſt ⁊ ideo prudentia nō eſt naturalis.Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ph̓us ibi loqut̉ de ꝑtinentibus ad prudentiā ẜm ꝙ ordināt adfines vn̄ sͣ p̄miſerat ꝙ principia ſunt eiusqd̓ eſt cuiꝰ gracia .i. finis et ꝓpter hoc n̄facit inter ea mentionē de eubulia que ēꝯſiliatiua eoꝝ que ſūt ad finem Ad. ij.dd̓. ꝙ prudentia magis eſt inſenibus nōſolū ꝓpter naturalem diſpoſicōem quietatis motibꝰ paſſionū ſenſibiliū ſꝫ ꝓpter exꝑientiā longi tēꝑis Ad. iij. dd. ꝙͣ ī brutis aīalibus ſunt determinate vie ꝑueniēdi ad finem. vn̄ videmus ꝙ oīa animaliaeiuſdem ſpeciei ſimiliter oꝑant̉ ſed hͦ nōpōt eſſe in homine ꝓpter racōem eius q̄ cūſit ꝯgnoſcitīa vniuerſaliuum infinita ſingularia ſe extendit.D. xvj. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ prudenciapoſſit amitti ꝑ obliuionē ſciēcia ēnim cumſit neceſſarioꝝ eſt certiorꝙͣ prudentia q̄ eſt ꝯtingēciū oꝑabiliū. ſedſciēcia amittit̉ ꝑ obliuionē. gͦ multomagis prudenciā Pͣ. ſic̄ ph̓s dic̄ in. ij. eth̓.v̓tꝰ ex eiſdem generat̉ ⁊ corrūpit̓ ꝯtrariomod̓o factis. ſed ad generacōeꝫ prudēcie neceſſariū eſt exꝑimentū ꝙ fit ex ml̓tiſmemorijs vt dt̉ ī prin. meth̓. gͦ cū obliuiomemorie opponat̉ vt̓ ꝙ prudencia ꝑ obliuionē poſſit amitti Pͣ. prudentia noneſt ſine ꝯgnicōe vniuerſaliū. ſꝫ vniuerſaliū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten