prudentiam habere. vn̄ manifeſtū eſt ꝙprudentia quidē in principe eſt ad modum artis architectorie vt dicitur in vj.eth̓. in ſubditis autē ad modū artis manuoꝑantis Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ v̓bum ph̓i e intelligendū ꝑ ſe loquendo. qꝛ ſcꝫ vtus prudentie nō eſt v̓tus ſubditi inqͣtū hꝰmoī.Ad. ij. dd̓ ꝙ ſeruus nō habet ꝯſiliatiuūinqͣtū ē ſeruꝰ ſic enī eſt inſtrumentū dn̄iē tn̄ ꝯſiliatiuꝰ inꝙͣtū eſt aīal racōnale.Adiij. dd̓. ꝙ ꝑ prudētiā homo nō ſolū p̄cipit alijs ſed etiam ſibi ipſi. ꝓut ſcꝫ racōd̓r p̄cipere inferioribus viribus.D. xiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ prudentiapoſſit eſſe in pctōribus. dicit enīdn̄s luce. xvj. filij huiꝰ ſeculi prudentiores filijs lucis in generacōe ſua ſūtſꝫ filij huiꝰ ſeculi ſunt pctōres. gͦ in pctōribꝰ pōt eſſe prudentia Pꝯͣ. fides eſt nobilior v̓tus ꝙ prudētia ſꝫ fides pōt eſſe īpctōribus. gͦ ⁊ prudentia Pꝯ. prudentis hoc opus maxime dicimꝰ bn̄ conſiliari;.ut d̓r in. vj. eth̓. ſꝫ multi pctōres ſūt boniꝯſilij. 8º multi pctōres habent prudētiā.Sed ꝯtra eſt ꝙ ph̓s dic̄ in vj. eth̓. impoſſibile eſt prudentē eſſe nō bonum. ſednullus pctōr eſt bonus. gͦ nullus pctōreſt prudens. Nn̄º dd̓. ꝙ prudentia dt̉tripl̓r. eſt enī quedam prudentia falſa velꝑ ſimilitudinē dicta. cū em̄ prudens ſitqui bene diſponit ea que ſūt agēdā ꝓpteraliquem bonū finem ille qui ꝓpter malumfinem aliqua diſponit ꝯgruentia illi finihabet falſam prudentiā inqͣtū illd̓ quodaccipit ꝓ fine nō eſt vere bonū ſꝫ ẜm ſimilitudine. ſic̄ d̓r aliquis honus latro. hocenī mō pōt ẜm ſimilitudine dici ꝑ̄rudēslatro qui ꝯueniētes vias ad inuenit ad latrocinādum. ⁊ hmōi eſt prudētia de quāapl̓us dicit ad. ro. viij. prudentiā carnismors eſt. q̄ ſcꝫ finem vltimū ꝯſtituit ī delectacōe carnis. ſcd̓a aūt prudētiā eſt quide vera qꝛ adiuenit vias accōmodatas adfinem v̓e bonum ſed eſt imꝑfecta duplicirōne. vrioº qꝛ illid bonū quod accipit profine nō eſt ꝯmunis finis tociꝰ humane vite ſꝫ alicuiꝰ ſpecialis negocij puta cū aliquis ad inuenit viās accōmodatas ad negōtiandū vel ad nauigandū d̓r prudensnegociator vel nauta. alioº quia deficit īprincipali actu prudētie. puta cū aliquisrecte ꝯſiliatur et bene iudicat etiā d̓ alijsq̄ ꝑtinent ad tota vitam. ſꝫ nō efficaciterp̄cipit. tercia autē prudentia eſt vera ⁊ ꝑfecta que ad bonū finem tociꝰ vite recteꝯſiliat̉ iudicat ⁊ p̄cipit. et hec ſola d̓r prudentia ſimpl̓r q̄ in pctōribus eſſe nō pōt.prima aūt prudentia eſt in ſolis pctōribꝰprudentia autē imꝑfecta eſt ꝯmunis bonis et malis. maxime illa q̄ eſt imꝑfectaꝓpter finem ꝑticularē nam illa que ē imꝑfecta ꝓpter defectū prīcipalis actꝰ etianō eſt niſi in malis. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ illud v̓bum dn̄i intelligit̉ de primā prudētia. vnde nō di ſimpl̓r ꝙ ſint prudētes ſꝫin generacōne ſita Ad. ij. dd̓ ꝙ fides inſui racōe nō importat aliquam ꝯformitatēad appetitū rectoꝝ operum. ſed rō fideiꝯſiſtit in ſola ꝯgnitione. ſed prudētia importat ordinem ad appetitū rectū. qꝛ prīcipia prudentie ſūt fines oꝑabiliū de quibus aliquis habet rectā extimacōem ꝑ habitus v̓tutum moraliū que faciūt appetitū rectū. vn̄ prudentia nō pōt eſſe ſine virtutibus moralibꝰ vt sͣ oſtenſū eſt. cū etiāqꝛ prudentia eſt p̄ceptiua rectoꝝ opeꝝqd̓ nō ꝯtingit niſi exiſtēte appetitū rectovn̄ fides licet ſit nobilior ꝙͣ prudētiā prop̄ter obiectū. tn̄ prudentia ẜm ſui racōemmagis repugnat pctō. quod ꝓcedit ex ꝑuerſitate appetitus Ad. iij. dd̓. ꝙ peccatores poſſunt quidē eſſe bene ꝯſiliatiuiad aliquē finem malū vel ad aliqd̓ ꝑticl̓are bonū. ad finem aūt bonum totius vitenō ſūt bene ꝯſiliatiui ꝑfecte qui conſiliūad effectum nō ꝑducūt. vn̄ nō eſt in eisprudentia q̄ ſe habet ſolū ad bonū. ſꝫ ph̓sdic̄ in. vj. eth̓. eſt in talibus dei noti ⁊a. i.naturalis induſtria q̄ ſe habet ad bonum⁊ ad malū vel aſtutia q̄ ſe habet ſolum adꝙͣ sͣ diximus falſam prudentiam vel prudentiam carnis.D. xiiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ prudencian̄ ſit ī omībꝰ hn̄tibꝰ gͣciam ad prudenciā em̄ requit̉ induſtria quedāꝑ quā ſciant bene ꝓuidere q̄ agēda ſūt ſꝫml̓ti hn̄tes gͣciam carent tali induſtria. gͦnō omnes hn̄tes gͣciam habent prudēciāPͣ. prudens dicit̉ qui eſt bene ꝯſiliatinus vt dictū eſt. ſed multi habentes gͣciāqui nō ſūt bene ꝯſiliatiui. ſed neceſſe hn̄tregi ꝯſilio alieno. gͦ nō omnes habentesgͣciam habent prudētiam Po. ph̓us dic̄in. iij. thop. ꝙ iuuenes nō ꝯſtat eſſe prudentes. ſed ml̓ti iuuenes habēt gͣciam. gͦprudētia nō inuenit̉ in omnibꝰ gͣciam habētibꝰ Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ nullꝰ habet gͣciamniſi ſit v̓tuoſus. ſed nullꝰ poteſt eſſe v̓tuoſus niſi habeat prudētiam. dic̄ em̄ gregꝰ.in. ij. moꝝ. ꝙ cetere v̓tūtes niſi ea q̄ appetūt prudenter agant v̓tutes eſſe nequaqꝫpoſſunt. gͦ omnes hn̄tes gͣciā habēt prudencia Rn̄º. dd̓. ꝙ neceſſe eſt v̓tutes eſſe ꝯnexas ita ut qui vnā habet omnes habeat vt sͣ on̄ſum eſt. quicūqꝫ autē habꝫ gͣciam habet caritatē. vn̄ nec eſſe eſt ꝙ om̄shabeat alias v̓tutes. ⁊ ita cū prudētia ſitvirtus vt on̄ſum eſt neceſſe eſt ꝙ habeat