D iiij. ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ incōuenienter mandet̉ ꝙ deus diligat̉ extoto corde. modus autē virtuoſi actus n̄ ē in p̄cepto. vt ex ſupra dictis patꝫ.ſed hͦ qd̓ dicit̉ ex toto corde importat mōdum diuine dilectōis ergo incōueniēter ꝑcipit̉ ꝙ deus ex toto corde diligat̉. Fºtotum et ꝑfectū eſt cui nihil deeſt. vt dicit̉in iii. cth̓. ſi ergo in p̄cepto cadit. ꝙ deusex toto corde diligat̉ quicūqꝫ facit aliquidqd̓ nō ꝑtinet ad dei dilectionē agit contrap̄ceptum et ꝑ cōſequēs peccat mortaliter.ſed pctm̄ veniale nō ꝑtinet ad dilectionēergo pctm̄ veniale erit mortale qd̓ eſt incōueniēs. Pͣ. diligere deuꝫ ex toto corde ēperfectōis. quia ẜm ph̓m totū et ꝑfectumidē ſūt. ſed ea que ſūt ꝑfectōis nō caduntſub p̄cepto. ſꝫ ſub cōſilio. ergo n̄ debet precipi ꝙ deus ex toto corde diligat̉. Sedcōtrā eſt ꝙ dicit̉ deutro. vi. diliges dominum deū tuū ex toto corde tuo. Rn̄º dd̓ꝙ cum p̄cepta dent̓ de actibus virtutū. hͦergo modo aliquis actus cadit ſub p̄ceptoẜm ꝙ eſt actus virtutis. requirit̉ autem adactum virtutis. nō ſolū ꝙͣ cadat ſuꝑ debitam materiaꝫ. ſed etiā ꝙ veſtiet̉ debitis circumſtantijs quibus fit ꝓporcionatꝰ tali materie. deus aūt eſt diligēdus ſic̄ finis vltimus ad quē omnia ſūt referedā et iō totalitas quedā fuit deſignāda circa p̄cepū dedilectione dei. Ad i. ergo dd̓ ꝙ ſub p̄cepto quod dat̉ de actu alicuiuſ virtutis nōcadit modus quā habet ille actus ex aliaſuꝑiori virtute. cadit tn̄ ſub p̄cepto modusille qui ꝑtinet ad rationē ꝓprie virtutis ettalis modus ſignificat̉ cū dicit̉ ex toto corde. Ad ii. ꝙ dupliciter contingit ex totocorde deū diligere. vno quidē mō in actuid eſt vt totū cor hominis ſemꝑ actualiterin deū ferat̉. et iſta ē ꝑfectio patrie. alioºvt habitualiter totum cor hominis in deūferat̉. ita ſcꝫ ꝙ nihil cōtra dei dilectionemcor hͦominis recipiat et hec eſt ꝑfectio viecui nō contrariat̉ pctm̄ veniale. quia n̄ tollit habitum caritatis eum nō tēdat in oppoſicū obiectū. ſed ſolū impedit caritatis vſūAd iij. dd̓ ꝙ ꝑfectio caritatis ad quamordinant̓ cōſilia eſt media inter duas ꝑfectiones p̄dictas vt ſcꝫ homo ꝙͣtum poſſibile eſt ſe abſtrahat a rebus temꝑalibꝰ etiālicitis que occupādo animū impediūt actualem motum cordis in deumD v. ſic procedit̉. videt̉ ꝙ incōuenienter deutro. vi. ſuꝑ hoc quod dicit̉diliges dn̄m deū tuū ex toto cordetuo addat̉ et ex tota aīa tuā et ex tota fortitudinē tua. nō em̄ accipit̉ hic cor pro mebro corꝑali. quia diligere deū n̄ eſt corꝑisactus oportet ergo ꝙ cor accipiat̉ ſpūali-ter. cor autē ſpūaliter acceptū vel eſt ipſaanima. vel aliquid anime ſuꝑfluum gͦ fuitvtrumqꝫ ponere. Pͣ. fortitudo homīs pcipue depedet̉ ex corde ſiue ſpūaliter accipiat̓ hoc ſiue corꝑaliter. gͦ poſtꝙͣ dixeratdiliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo ſuperfluū fuit addere ex tota fortitudīe tuāPͣ. math̓. xxii. dicit̉ in tota mēte tua qd̓hic nō ponit̉. ergo videt̉ ꝙ incōuenienterhoc preceptū dat̉ deutro. vi. Sed cōtraeſt auctoritas ſcripture. Rn̄º dd̓ ꝙ hocpreceptū diuerſimode inuenit̉ traditum īdiuerſis locis. nam ſicut dictū eſt deutro.vi. ponunt̉ tria ſcꝫ ex toto corde. ex tota aīaet ex tota fortitudine math̓. xxii. ponunturduo hoꝝ ſcꝫ ex toto corde et ex tota animaet omittit̉ ex tota fortitudinē. ſed addit̉in tota mēte. ſed marci xxii. ponunt̉ quātuor ſcꝫ ex toto corde et ex tota animā et ex tota mēte ex tota virtute que eſt idē fortitudini. et hec etiā quatuor tangunt̉ luc̄. x. nāloco fortitudinis ſeu virtutis ponit̉ ex omnibus viribus tuis. et id̓o hoꝝ quatuor eſtro aſſignāda. nā ꝙ alicubi vniū hoꝝ omittitur hoc eſt quia vnum intelligit̉ ex alijs. eergo cōſiderādum ꝙ dilectio eſt actus voluntatis que hic ſignificat̉ per cor. nā ſicutcor corporale eſt principium oīum corporalium motuum. ita etiā voluntas et maxīeꝙͣtum ad intētionem finis vltimi qd̓ ē obiectum caritatis eſt principium oīm ſpiritualium motuum. tria autē ſunt principiaactuum que mouētur a voluntate ſcꝫ intellectus qui ſignificatur per mētem. ius appetitiua inferior que ſigͣtur per animaꝫ. etius executiua exterior que ſigͣficat̉ per fortitudinē ſeu virtutē ſiue vires precipit̓ ergo nobis. vt tota noſtra intētio ferat̉ ī deum qd̓ eſt ex toto corde et ꝙ intellectꝰ noſter ſubdat̉ deo qd̓ eſt ex tota mente et ꝙappetitus noſter regulet̉ ẜm deū quod eſtex tota anima et ꝙ exterrior actus noſterobediat deo qd̓ eſt ex tota fortitudine velvirtute. vel viribus deū diligere. Criſo. tn̄ſuꝑ math̓. accipit. alio mō cor et anima quadictū ſit augꝰ v̓o in i. de doc. chriſtiana refert cor ad cogitatōes et anīaꝫ ad vitā. mētem ad intellectū. quidā autē dicūt extoto corde id eſt intellectū. anima id eſt voluntate. mente id ē memoria. uel ẜ grego.niſenū. ꝑ corſignificat animā uegetabilemꝑ anima ſenſitiua ꝑ mētem intellectiuā qꝛhoc ꝙ nutrimur ſentimꝰ ⁊ intelligimus debemus ad deum referre et per hoc patetreſponſio ad obiecta.D vi. ſic procedit̉. videt̉ ꝙ hoc preceptum de dilectione dei poſſit ſeruari in via. quia ẜm hiero. in expoſitōne catholice fidei. maledictus qui dicit