ex ſupra dictis patet ergo de caritate nonfuit dandū niſi vnū p̄ceptum Pͣ. ſic̄ augͥ.Dic̄. in de doctrina xp̄iana. caritas in ꝓximo nō diligit niſi deum. ſed ad diligendūdeū ſufficiēter ordinamur ꝑ hoc p̄ceptū.diliges dn̄m deū tuū. ergo nō oportuit addere aliud p̄ceptū de dilectione ꝓximi.P. diuerſa pcta diuerſis p̄ceptis opponūt̉.ſed nō peccat aliquis p̄termittens dilectōnem ꝓximi ſi nō p̄termittat dilectionē deiquimmo d̓r luce. xiiij. ſi quis venit ad meet odit patrē ſuū et mrēm ſua nō p̄t meuseſſe diſcipulꝰ. gͦ nō ē aliud p̄ceptū de dilectione dei et ꝓximi Pͣ. apoꝰ dic̄ ad ro.xiii. qui diligit ꝓximū legem impleuit. ſednō implet̉ lex niſi ꝑ obſeruātiam omniū p̄ceptorum. gͦ omnia p̄cepta includunt̉ indilectiōe ꝓximi. nō ergo debent eſſe de hͦduo p̄cepta caritatis. Sed ꝯtra eſt quodd̓r. i. ioh̓is. iiij. hoc mandatum habemus adeo vt qui diligit deum diligat et fratreſuū Rnº dd̄. ꝙ ſic̄ sͣ dictū eſt cū de p̄cextis ageret̉. hͦ mō ſe habent p̄cepta ī legeſic̄ ꝓpoſicōes in ſciencijs ſpeculatiuis. ī quibus cōcluſiones v̓tute ꝯtinentur in primisprincipiis. vn̄ qui ꝑfecte ꝯgnoſceret prīcipia ẜm tota ſuam v̓tutem nō opus haberetvt ei ꝯcluſiones ſeorſum ꝓponerent̉. ſed qꝛnō omnes qui ꝯgnoſcunt prīcipia ſufficiūtꝯſiderare quicquid in prīcipiis v̓tute continet̉. neceſſe eſt ꝓpter eos vt in ſciencijs etprīcipiis ꝯcluſiōēs deducāt̉. in oꝑablibꝰautē in quibꝰ p̄cepta legis nos dirigunt.finis habet rōem principii vt sͣ dictū eſt.dilectio autē dei finis eſt ad quē dilectioꝓximi ordinat̉. et ideo nō ſolū oportet dari p̄ceptum de dilectione dei. ſed et de dilectione ꝓximi ꝓpter minus capaces. quinō de facili ꝯſiderant vnum hoꝝ preceptorū ſub alio ꝯtineri Ad primū gͦ dd̓. ꝙ licet caritas ſit vna v̓tus. habet tamē duosactus quoꝝ vnus ordinat̉ ad alium ſic̄ adfinem. p̄cepta autem dant̉ de actibus virtutū. et ideo oportuit eſſe plura p̄cepta caritatis Ad. ij. dd̓. ꝙ deus diligit̉ in ꝓximo. ſicut finis in eo qd̓ eſt ad finem. et tn̄oportuit d̓ vtroqꝫ explicite dare preceptarōne iam dicta Ad. iii. d̓d. ꝙ id qd̓ eſtad finem habꝫ rōem boni ex ordine ad fineet ẜm hͦ etiā recedere ab eo habꝫ rōeꝫ mali et n̄ aliter Ad. iiij. dd̓ ꝙ ī dilectōe ꝓximi īcludit̉ dilectio dei. ſic̄ finis ī eo qd̓ eſtad finem et ecōuerſo et tn̄ oportuit vtrūqꝫpreceptum explicite dari rōne iam dicta.D. iij. ſic ꝓcedt̉. vt̓ ꝙ nō ſufficiantduo p̄cepta caritatis. p̄cepta enimdātur de actibris v̓tutum. actus autē ẜm obiecta diſtinguūtur. cū ergo homoquatuor debeat ex caritate diligere ſcꝫ deum ſe ip̄m et ꝓximū et corpus ꝓpriū vt exsͣ dictis patꝫ. videt̉. ꝙ quatuor debeāt eſſep̄cepta caritatis et ſic nō ſufficiūt duo.1o. caritatis actus nō ſolum eſt dilectio ſꝫgaudiū pax bn̄ficencia. ſed de actibus virtutū ſunt danda precepta. gͦ duo precepta caritatis nō ſufficiūt P. ſicut ad v̓tutem ꝑtinet facere bonū ita et declinare amalo. ſꝫ ad faciendum bonum inducimur ꝑprecepta affirmatiua ad declinandū a malo ꝑ precepta negatiua. ergo de caritatefuerunt d̓anda precepta nō ſolum affirmatiua ſed etiam negatīa et ſic duo preceptapredicta caritatis nō ſufficiūt Sed ꝯtraeſt ꝙ dn̄s dicit. math̓. xii. in his duobꝰ madatis tota lex pendet et ꝓphetie Rn̄º dd̓ꝙ caritas ſic̄ sͣ dictū eſt. ē amicitia quedāamicitiā autē ad alteꝝ eſt. vn̄ et gregꝰ dic̄in qͥdā omel̓. caritas aūt minꝰ ꝙͣ īter duoshaberi n̄ pōt. qūo autē ex caritate aliqͥs ſeipſū diligit sͣ dictū eſt. cū autē dilectio etamor ſit boni. bonum autē fit vel finis. vl̓id quod eſt ad finem ꝯuenienter de caritate duo precepta ſufficiunt. vnum quo inducimur ad deū dilegendum ſicut finem.aliud autem quo inducimur ad diligendum proximum propter deum ſic̄ ꝓpter finem Ad. i. gͦ dd̓ q augꝰ. dic̄ in. i. d̓ doctrīa xp̄iana. cū quatuor ſint ex carit̉ate diligenda. de ſcd̓o et quarto .i. de dilectioneſui et corꝑis ꝓprii nulla p̄cepta danda eratquātūlibet enī homo excitat a veritate remanet illi dilectio ſui et dilectio corporisſui. modus autē diligendi p̄cipiendus ēhomini. vt ſcꝫ ſe ordinate diligat et corpus ꝓprium quod quidem fit ꝑ hoc ꝙ hōdiligit deum et ꝓximū Ad. n. dd̓ ꝙ alijactus caritatis ꝯſequunt̉ ex actu dilectionis. ſic̄ effectus ex cauſa vt ex sͣ dictis patet. vn̄ in p̄ceptis dilectionis v̓tute includunt̓ p̄cepta de alijs actibus. et tn̄ ꝓptertardiores inueniūt̉ de ſingl̓is explicita p̄cepta t̓radita. de gaudio quid̓ philip. iiii.gaudēte in dn̄o ſemꝑ. de pace aūt ad heb.vltio. pacē ſequimī cū oībus. de bn̄ficenciagal̓. vlt. dū tēpus habemꝰ oꝑemur bonumad omēs de ſingulis bn̄ficentie ꝑtibus inueniūtur p̄cepta tradita in ſacra ſcripturavt patꝫ diligenter ꝯſiderati Ad. iiii. dd̓.ꝙ plus eſt oꝑari bonū. ꝙͣ vitare malum etideo in p̄ceptis affirmatis includūt̉ v̓tutep̄cepta negatiua. et tn̄ explicite inueniūtp̄cepta data ꝯtra vicia caritati oppoſita. nāꝯtra odiū d̓r. leui. xix. ne oderis frēm tuūin corde tuo. ꝯtra accidiā d̓r eccl̓. vi. ne accideris ī vinculis eiꝰ ꝯtra īuidia gal̓ v n̄ efficiamī ianis gl̓e cupidi īuicē ꝓuocantes inuicē inuidentes ꝯtra diſcordia vero. i. coꝝi. id ip̄m dicatis oēs ⁊ n̄ ſint ī vobis ſciſmāta ꝯtra ſcādl̓ū aut ro. xiiii. nō ponatis offēdiculum fratribus vel ſcandalum.