etiā ſupra dictum eſt ꝙ cōcordia eſt cartatis effectus eſt vnio voluntas nō vnioopinionū. ex quo patet ꝙ diſcordia qn̄qꝫeſt ex peccato vnius tantū puta cū vnusvult bonū cui alius ſciēter reſiſtit. qn̄ꝫ aūteſt cū peccato vtriuſqꝫ. puta cum vterqꝫdiſſentit a bono alteriꝰ et vterqꝫ diligatbonū ꝓprium. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ volūtasvnius hominis ſcd̓m ſe cōſiderata nō eſtregula voluntatis aſterius. ſed inqͣntumvoluntas ꝓximi inheret volūtati dei fitper cōſequēs regula regulata ẜm primamregulam. et ideo diſcordare a tali voluntate eſt peccatū. quia per hoc diſcordat̉a regula diuina. Ad. ij. dd̓. ꝙ ſicut voluntas hominis adherens deo eſt quedāregula recta a qua peccatū ē diſcordare.ita etiā voluntas hominis deo cōtraria ēquedā ꝑuerſa regula a qua bonum eſt diſcordare. facere ergo diſcordia per quamtollit̓ bona cōcordia quā caritas facit eſtgraue peccatū. vnde dr ꝓuer. vj. ſex ſuntque odit dominꝰ et ſeptimū deteſtat̉ aīaeius. et hoc ſepti mū ponit eum qui ſeminat inter fratres diſcordias ſed cauſarediſcordia per quā tollit̉ mala ꝯcordīa ſcꝫin mala voluntate eſt laudabile. ⁊ hͦ mōlaudabile fuit ꝙ paulus diſſenſione poſuit inter eos qui erant cōcordes in malonam et dominꝰ de ſe dic̄ math̓. x. nō venipacem mittere ſed gladiū. Ad. iij. dd̓.ꝙ diſcordia que fuit inter paulū ⁊ barnabam fuit ꝑ accidens ⁊ nō ꝑ ſe. vt erqꝫ enīintendebat bonū. ſed vni videbat̉ hoc eēbonum. alij aliud qd̓ ad defectū humanūꝑtinebat. nō enim erat talis cōtrouerſia īhijs que ſunt de neceſſitate ſalutis qͣmuiſhoc ip̄m fuerit ex diuina ꝓuidencia ordinatum ꝓpter vtilitatē inde ꝯſequētemD. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ diſcordia nōſit filia inanis glorie. ira enim eſtaliud viciū ab inani gloria. ſed diſcordia videt̉ eſſe filia ire. ẜm illud ꝓuerxv. vir iracundus ꝓuocat rixas. gͦ nō eſtfilia manis glorie. Pͣ. augꝰ. dic̄ ſuꝑ io.exponens illud qd̓ habet̉ iō. vij. nodumerat ſpūs datus. liuor ſeꝑat. caritas iungit. ſed diſcordia nihil eſt aliud qͣm quedam ſeꝑacio voluntatū gͦ diſcordia procedit ex liuorē id ē inuidia magis qm̄ exinani gloria Pͣ. illud ex quo multa mala oriunt̉ videt̉ eſſe tale viciū capitale. ſꝫdiſcordia eſt huiōī. quia ſuꝑ illud math̓.xij. omne regnū in ſe diuiſum diſſolabit̉.dic ihero. qūo ꝯcordia pue res creſcū. tſicdiſcordia maxime dilabunt̉. gͦ ip̄a cōcordiadebet poni viciū capitale magis qm̄filia inanis glorie. Sꝫ ꝯtra eſt auctoritas gregorij. xxxj. moꝝ. Rn̄º dd̓. ꝙͣ diC I 8ſcordia importat qͣndam diſgregacōemvoluntatū inqͣntum ſcꝫ volūtas vniꝰ ſtatin vno ⁊ voluntas alicuiꝰ alterius ſtat inaltero. ꝙ autem voluntas alicuiꝰ ī ꝓpriobono ſiſtat ꝓuenit ex hoc ꝙ aliquis ea q̄ſunt ſua p̄fert hijs que ſunt alioꝝ. qd̓ autem mordinate fit ꝑtinet ad ſuꝑbiam etmane gloriam. et ideo diſcordia per quāvnuſquiſqꝫ ſequit̉ qd̓ ſuū eſt ⁊ recedit abeo qd̓ eſt alterius ponit̉ filia manis gl̓e.Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ rixa nō eſt idem ꝙ diſcordia. nam rixa ꝯſiſtit in exteriori oꝑe.vnde cōueniēter cauſat̉ ab ira que mouetanimum ad nocendū ꝓximo. ſed diſcordia cōſiſtit in diſiunctione motuū voluntatis quā facit ſuꝑbia veſ manis gloriarōne iam dicta. Ad. ij. dd̓. ꝙ in diſcordia cōſiderat̉ quidem vt terminꝰ a quo ēreceſſus a voluntate alterius et qͣntū adhoc cauſat̉ ex inuidia vt terminꝰ ad quēeſt acceſſus ad id qd̓ eſt ſibi ꝓprium. et qͣtum ex hoc cauſat̉ ex mani gloria. et quiain quolibet motu terminꝰ ad que eſt pocior termino a quo. finis enī eſt pocior pricipio. pocius ponit̉ diſcordia filia manisglorie qͣm iuidie. licet ex vtraqꝫ oriri poſſit ẜm diuerſas rōnes vt dictū eſt. Adiij. dd̓. ꝙ ideo ex cōcordia magne res creſcunt et ꝑ diſcordia dilabunt̉. quia virtꝰqͣnto eſt magis vnita tanto eſt forcior. etꝑ ſeꝑaconem diminuit̉. vt dr̄ in li. de cauſis. vn̄ patet ꝙ ꝑ hͦ ꝑtinet ad ꝓprium effectum diſcordie que eſt diuiſio volūtatūnon aūt ꝑtinet ad origine diuerſoꝝ viciorum a diſcordia per qd̓ habeat racionemvicij capitalis.Einde ꝯſiderandū eſt de contencōe. Et circa hoc q̄runt̉duo. Primo vtꝝ ꝯtencō ſitpeccatū mortale. Scd̓o vtꝝſit filia manis glorieD. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ ꝯtencio nonſit peccatū mortale. peccatū enimmortale in viris ſpūalibus nō inuenitur in quibus tn̄ inuenit̉ ꝯtēcio. ẜm illd̓luc. xxij. facta eſt cōtecō inter diſcipulosieſū quis eoꝝ eſſet maior gͦ cōtencio noneſt peccatū mortale. B. nulli bene diſpoſito debet placere peccatū mortale inꝓximo ſed dic̄ apoꝰ. ad phil̓. j. quidam excontencōe xp̄m anūctiant. et poſtea ſubdit. et in hoc gaudeo ſed etiā gaudebo.gͦ cōtencio nō eſt peccatū mortale. Pͣ.ꝯtingit ꝙ aliqui vel in iudico vl̓ in diſpūtacōe ꝯtendūt nō aliquo animo malignandi ſed pocius intendentes ad bonum. ſicilli qui ꝯtra hereticos diſputando ꝯtendunt. vnde ſuꝑ illud. j. regū. iiij. acciditquadam die ⁊cͣ. dicit glo. catholici contra