G3 Aad aliqua facienda. vl̓ vt fugiat triſticiā.velut triſticie ſatiſfaciat. vnde eadem rōeniuidia ponit̉ viciū capitale. Ad. j. gͦdd̓. ꝙ ſicut gregꝰ. dic̄ in. xxxj. moꝝ. capitalia vicia tanta ſibi ꝯiunctione ꝯiunguntur vt nō niſi vnū de altero ꝓferat̉. primanāqꝫ ſuꝑbie ſoboles inanū eſt gloria q̄dum oppreſſam mentē corrumpit mox inuidia gignit. qꝛ dum vani nominis potenciā appetit ne quis hanc alius adipiſci valeat tabeſcit nō eſt gͦ ꝯtra rōem vicij capitalis ꝙ ip̄m ex alio oriat̉. ſed ꝙ non habeat aliquā principalem rōem ꝓducendiex ſe ml̓ta genera peccatoꝝ. forte tn̄ prop̄ter hoc ꝙ inuidia māifeſte ex inani gloria naſcit̓ n̄ ponit̉ viciū capitale. neqꝫ abyſid̓. in li. de ſūmo bono. neqꝫ a caſſiano īli. de inſtitutis cenobioꝝ Ad. ij. dd̓ ꝙex verbis illis nō habet̉ ꝙ īuidia ſit maximum peccatoꝝ ſed ꝙ quādo dyabolꝰ īuidiā ſuggerit ad hoc hoīem inducit quodip̄e principaliter in corde habet qꝛ ſic̄ ibiinducit̉ ꝯſequēter inuidia dyaholi morsintroiuit in orbē terraꝝ. eſt tn̄ qued ā inuidia que intergrauiſſima peccata ꝯputat̉ ſcꝫ inuidēcia fraterne gracie ẜm ꝙ aliquis dolet de ip̄o augmento gracie deinon ſolū de bono ꝓximi vn̄ ponit̉ pctm̄ īſpūm ſanctū. quia ꝑ hanc īuidenciam qd̓ammō inuidet ſpiritui ſancto qui in ſuisoꝑibus glorificat̉. Ad. iij. dd̓. ꝙ numerus filiaꝝ inuidie ſic pōt ſumi. quia in conatu mundie eſt aliquid tanqͣm principiūet aliquid tanꝙͣ mediū. et aliquid tanqͣmterminus. principiū quidē eſt vt aliquisdiminuat gloriā alteriꝰ. vel in occulto etſic eſt ſuſurraco. vel manifeſte et ſic ē detractio. mediū aūt eſt ꝙ aliquis intedēsdiminuere gloriā alteriꝰ aut pōt ⁊ ſic eſtexultacō in aduerſis aūt nō pōt et ſic eſtafflictio in ꝓſperis. terminꝰ aūt eſt ī ip̄oodio. quia ſicut bonū delectat et cauſatamorē ita triſticia cauſat odiū vt sͣ dictūeſt. afflictio aūt in ꝓſperis ꝓximi. vnoᶜeſt ip̄a inuidia inqͣntum ſcꝫ aliquis triſtatur de ꝓſperis alicuiꝰ ſcd̓m ꝙ habēt qͣndam gloriā. alio vero mō eſt filia inuidieẜm ꝙ ꝓſpera ꝓximi eueniūt ꝯtra conatūinuidētis qui nitit̉ īpedire exultacio aūtin aduerſis n̄ eſt directe idem ꝙ inuidiaſed ex ea ſequit̉. nam ex triſticia de bonoꝓximi que eſt inuidia ſequit̉ exultacio demalo eiuſdem.Finde ꝯſiderādū eſt de peccatis que opponunt̉ paci.Et primo de diſcordia que ēin corde. Secūdo de ꝯtencione que eſt in ore. Tercōde hijs que ꝑtinēt ad opus ſcꝫ de ſciſmate. rixa. et bello. Circa primū querunt̉d̓uo. Primo vtꝝ diſcordia ſit peccatū.Secūdo vtꝝ ſit filia manis glorie.D. j. ſic ꝓcedit̓ vt̉ ꝙ diſcordia nōſit peccatū. diſcordare enim ab aliquo eſt recedere ab alterius volūtate. ſed hoc nō videt̉ eſſe peccatū qꝛ voluntas ꝓximi nō eſt regula volūtatis noſtre. ſed ſola volūtas diuina gͦ diſcordianō eſt peccatū. Pͣ. quicūqꝫ inducit aliquem ad peccandū et ip̄e peccat. ſed īducere inter aliquos diſcordiam nō videtureſſe peccatū. d̓r enī actuū. xxiij. ꝙ ſcienspaulus qꝛ vna pars eſſet ſaduceoꝝ. et alterā pharizeoꝝ exclamauit in conſilio virifratres ego pharizeus ſum filius pharizeorum de ſpe et reſurrectiōe mortuoꝝ egoiudico et cū hͦ dixiſſet facta eſt diſſenſiointer pharizeos et ſaduceos. gͦ diſcordianō eſt peccatū Pͣ. peccatū p̄cipue mortale ī ſanctis viris n̄ inuenit̉. ſed ī ſanctisviris inuenit̉ diſcordia. d̓r enī actuū. xv.facta eſt diſſenſio inter paulū et barnabam ita vt diſcederēt ab inūicē. gͦ diſcordia nō eſt pctm̄ et maxīe mortale. Sedꝯtra eſt qd̓ ad gal̓. v. dr. diſſenſiones iō ēdiſcordie ponunt̉ inter oꝑa carnis de qͥbus ſubdit̉ qui talia agunt regnū dei nōꝯſequunt̉. nihil aūt excludit a regno deiniſi peccatū mortale. gͦ diſcordia ē peccatum mortale. Rn̄º dd̓. ꝙ diſcordīa concordie oppōit̉. ꝯcordia aūt vt sͣ dictū ē excaritate cauſat̉ inqͣntum ſcꝫ caritas multoꝝ cordā cōiungit in aliquid vnū qd̓ eſtprincipaliter quidē bonū diuinū. ſcd̓arioaūt bonū ꝓximi. diſcordia igit̉ eadē rōeeſt peccatū inqͣntum huiōi ꝯcordie ꝯtrariat̉. ſed ſciendū ꝙ hec ꝯcordīa ꝑ diſcordiam tollit̉ dupliciter. vno quidē mō ꝑ ſealio vero mō ꝑ accidens. ꝑ ſe quidē in humanis actibꝰ ⁊ motibus d̓r eſſe id qd̓ eſtẜm intencōem. vn̄ ꝑ ſe diſcordat aliquis aꝓximo qn̄ ſcienter et ex intecōe diſſentita bono diuino et a ꝓximi bono in quo debet ꝯſentire et hoc ē peccatū mortale exſuo genere ꝓpter ꝯtrarietate ad caritate.licet primi motus huius diſcordie ꝓpter īꝑfectionē actus ſint peccata venialia. ꝑaccidens aūt in humanis actibꝰ ꝯſiderat̉ex hoc ꝙ aliquid eſt p̄ter intencōem. vnd̓cum intencō aliquoꝝ ſit ad aliqd̓ bonumqd̓ ꝑtinet ad honorē dei vel vtilitatē ꝓximi ſed vnus extimat hoc eſſe bonū. aliusaūt habet ꝯtraria opinionē. diſcordia tūceſt ꝑ accides ꝯtra bonū diuinū vel ꝓximi⁊ talis diſcordia nō eſt peccatū nec repugnat caritati niſi huiōi diſcordia fit vel cūerrore circa ea que ſunt de neceſſitate ſalutis vel ꝑtinacia indebite adhibeat̉. cum