Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ſuꝑ hoc ſit bene diſpoſita ẜm ſuā nat̉aꝫet ideo in virtutibꝰ oꝑtet eſſe primum etprincipale qd̓ eſt primū et principale ī ordine nat̉ali. et ꝓpter hoc caritas poniturprinci paliſſima v̓tutū. et eadē rōne odiū poteſt eſſe primū in vicijs vt dictū ē.Ad ij. dd̓. odiū mali qd̓ ꝯtrariat̉ naturali bono eſt primū inter paſſiones aīeita ſicut et amor naturalis boni. ſed odiūboni ꝯnaturalis pōt eſſe primū. ſꝫ habet rōnem vltimi. qꝛ tale odiū atteſtat̉corrupcōi nature iam facta. ſicut et amorextranei boni. Ad. iij. dd̓. q duplex ēmalū qd̓dam veꝝ quia ſcꝫ repugnat naturali bono. et huiōī mali pōt habere rōeꝫodiū prioritatis inter paſſiones. eſt aūtaliud malū veꝝ ſed apparēs. qd̓ ſcꝫ eſtveꝝ bonū et naturale. ſed extimat̉ vt malum ꝓpter corrupcōem nat̉e. et huiōi mali odiū oꝑtet ſit in vltimo. hoc aūt odium eſt vicoſum aūt primūd. vj. ſic ꝓcedit̓ vt̉ q odiū oriatur ex inuidia. inuidia enī ē triſticia quedā de alienis bonis. odiuꝫaūt orit̉ ex triſticia ſed pocius ecōuerſo. triſtamur enī de p̄ſencia maloꝝ odimus. odiuno orit̓ ex inuidia. odium dilectioni opponit̉. ſed dilectō ꝓximirefert̉ ad dilectionē dei. vt ſupra hitu ē. odiū ꝓximi refert̉ ad odiudei ſꝫ odium dei cauſat̉ ex inuidia enī inuidemus hijs que maxime a nobis diſtāt ſedhijs qui ꝓpinqui vident̓. vt pꝫ ph̓m. ī ijreth̓. odiū cauſat̉ ex īuidia. vniꝰeffectus vna eſt cauſa. ſed odiū cauſat̉ exira. dicit em̄ augꝰ. in regula. ira creſcitin odiū. cauſat̉ odiū ex inuidia Sꝫꝯtra eſt qd̓ gregꝰ. dic̄. xxxj. moꝝ. de.uidia orit̉ odiūᵗ. Rn̄º dd̓. ſic̄ dictū eſtodiū ꝓximi eſt vltimū in ꝓgreſſu peccatieo opponit̉ dilectōi quā naturaliterximꝰ diligit̉ aūt aliquis recedat ab eoqd̓ eſt naturale ꝯtingit ex hoc intēditvitare aliquid qd̓ eſt naturaliter fugien. nat̉aliter aūt omne aīal fugit triſticiāſicut et appetit delectacōem. ſic̄ patetph̓m in vij. et. x. eth̓. et ideo ſicut ex delectacōe cauſat̉ amor ita ex triſticia cauſat̉odiū. ſic ergo mouemur ad diligendū eaque nos delectāt. inqͣntum ex hoc ip̄o accipiunt̉ ſub rōe boni ita mouemur ad odiendum ea que nos cōtriſtant. inqͣntū exhoc ip̄o accipiunt̉ ſub rōne mali. vndeinuidia ſit triſticia de bono ꝓximi. ſequit̉ bonū ꝓximi reddat̉ nobis odioſum.inde eſt ex inuidia orit̉ odiū. Ad. j.ergo dd̓. quia vis appetitiua ſicut et app̄henſiua reflectit̉ ſuꝑ ſuos actus. ſequit̉ inmotibꝰ appetitiue virtutis ſit quedā& 32circulacō. ẜm primū ꝓceſſum appetitīmotus ex amore ꝯſequit̉ deſideriū ex quoꝯſequit̉ delectacō. cum quis cōſecutus fuerit qd̓ deſiderabat. et quia hoc ip̄m qd̓eſt delectari in bono amato habet quādārōnem boni ſequitur delectacō cauſetamorem. et ẜm eandē rōnem ſequit̉ triſticia cauſet odiū. Ad. ij. dd̓. alia racio eſt de dilectōe et odio. nam dilectōisobiectū eſt bonū quod a deo in creaturisderiuat̉. et ideo dilectio per prius eſt deiet per poſterius eſt ꝓximi. ſed odiū ē mali qd̓ habet locum in ip̄o deo ſed ī eiuſeffectibꝰ vnde etiā ſupra dictū ē deꝰ habet̉ odio niſi inqͣntum apprehenditur ẜm ſuos effectus. et ideo per prius ēodiū ꝓximi qͣm odiū dei. vnde inuidiaad ꝓximū ſit mater odij qd̓ eſt ad ꝓximūfit ꝯſequēs cauſa odij qd̓ eſt in deū.Ad iij. dd̓. nihil ꝓhibet ẜm diuerſasrōes aliquidoriri ex diuerſis cauſis. ẜmhoc odiū pōt oriri et ex ira et ex inuidia.directius aūt orit̉ ex inuidia per qͣm ip̄mbonū ꝓximi reddit̉ ꝯtriſtabile. et perſequēs odibile. ſed ex ira orit̓ odiū ẜm qd̓dam augmentū. nam primo irā appetimus malū ꝓximi ẜm qͣndam menſura prout ſcꝫ habet rōem vindicte. poſtea aūtꝯtinuitatē ire ꝑuenit̉ ad hoc maluꝓximi abſolute deſideret qd̓ pertinet adrōnem odij. vnd̓ patet odiū ex inuidiacauſat̉ formaliter ẜm rōem obiecti. ex iraaūt diſpoſitiueEinde ꝯſiderādū eſt de vicijsoppoſitis gaudio caritatis qd̓quidē eſt de bono diuino cuigaudio opponit̉ accidia. debono ꝓximi cui gaudio opponit̉ inuidia. vn̄ primo ꝯſiderādū ē deaccidia. Secundo de inuidia. Circaprimū querunt̉. iiij. Primo vtꝝ accidiaſit peccatū Secūdo vtꝝ ſit ſpēale viciū.Tercō vtꝝ ſit mortale peccatū Quarvtꝝ ſit capitale viciū.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ accidia ſitpeccatū. paſſionibꝰ enī laudamur neqꝫ vituꝑamur. ẜm ph̓m inij. eth̓. ſed accidia eſt quedā paſſio. ē emīſpēs triſticie vt dam̄. dic̄. et ſupra habitueſt. accidia eſt peccatū. G. nullꝰdefectus corꝑalis qui ſtatutis horis accidit habet rōem peccati. ſed accidia eſthuiōi. dic̄ enī caſſianꝰ. in. x. li. inſtitutismonaſterioꝝ maxime accidia circa horaꝫſextā monachū inquietat vt quedā febrisingruens temꝑe p̄ſtituto ardentiſſimoseſtus accenſionū ſuaꝝ ſolitis ac ſtatutishoris aīe inferēs egrotāti. accidia nonaſt peccatū.. illud qd̓ ex radice bona