Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ꝓcedit videt̉ eſſe peccatū. ſed accidiaex hona radice ꝓcedit. dic̄ enī caſſianus.in eodē li. ꝙͣ accidia ꝓuenit ex hoc aliquis ingemiſcit ſe fructū ſpūalē habere et abſencia longeqꝫ poſita magnificatmonaſteria qd̓ videt̉ ad hūilitatē ꝑtinere. accidia eſt peccatū.. omnepctm̄ ē fugiendū. ẜm illud ecc̄. xxj. qͣſi a facie colubri fuge peccatū ſꝫ caſſianꝰ dic̄ ineodem libro. exꝑimēto ꝓbatū eſt accidieīpugnacōem declinādo fugienda. ſedreſiſtendo ſuꝑandā. accidia ē peccatū. Sꝫ ꝯtra eſt. illud qd̓ interdicit̉ īſacra ſcript̉a ē pctm̄. ſed accidia ē huiōi.d̓r enī ecc. vj. ſubijce humeꝝ porta illaſcꝫ ſpūalē ſapīam. et accideris in vniculis eius. accidia ē pctm̄. Rn̄º dd̓. accidia ẜm dam̄. eſt qͥdam triſticia aggrauans ſcꝫ ita deprimit animū hoīs vtnihil ei agere liceat. ſicuti ea que ſunt acida infrigidatīa ſun t. et ideo accidia importat qd̓dā tediū oꝑandi. vt patꝫ hocqd̓ dỉ in glo. ſuꝑ illud psͣ. omne eſcam abhominata eſt aīa eoꝝ. et a quibuſdā dt accidia eſt torpor mētis noua negligētis īchoare. huiōī aūt triſticia ſemꝑ e mala qn̄ꝫ quidē etiā ẜm ſeip̄am. qn̄ꝫ vero ẜmeffectū. triſticia euī ẜm ſe mala ē que eſtde eo qd̓ eſt apparēs malū et vere bonū.ſic̄ ecōtrario delectacō mala ē eſt de eoqd̓ eſt appares bonū et vere malū.ſpūale bonū ſit vere bonū triſticia ē deſpūali bono et ẜm ſe mala et etiā triſticiaque eſt de vere malo mala ē ẜm effectū.ſi ſic hoīem aggrauet vt totaliter a bo oꝑe retrahat. vn̄ et apl̓us. ij. ad coꝝ. ij. vult vt penites maiori triſticiā de pec.cato abſorbeat̉ qꝛ accidia ẜm hic ſumit̉ nominat triſticiā ſpūalis boni ē dupliciter mala. et ẜm ſe et ẜm effectū. etaccidiā ē pctm̄. malū enī in motibus appetitiuis dicimus eſſe peccatū vt ex dictispatꝫ. Ad. j. dd̓. paſſiones ẜm ſeſunt peccata ſꝫ ẜm applicāt̉ ad aliquodmalū vituꝑamur ſic̄ et laudamur exapplicant̉ ad aliqd̓ bonū. vn̄ triſticia ẜmſe noīat nec aliquid laudabile nec vituꝑabile. ſꝫ triſticia de malo vero moderatā noīat aliquid laudabile triſticia aūtde bono iteꝝ triſticia īmoderata nominat aliquid vituꝑabile. et ẜm hoc triſticia ponit̉ pctm̄. Ad ij. dd̓. paſſiōesappetitꝰ ſenſitiui et in ſe pn̄t eſſe peccatavenialia et inclinat aīam ad pctm̄ mortale. et qꝛ appetitꝰ ſenſitiuꝰ habet organumcorꝑale. ſequit̉ aliqͣm corꝑalem tranſmutacōem ſit abilior ad aliqd̓ pctm̄.ideo pōt ꝯtingere ẜm aliquas trāſmutacos corꝑaleſ certis tꝑibꝰ ꝓueniētes aliqͣpctā nos magis īpug̓nēt. oīs aūt corꝑalis defectꝰ de ſe ad triſticiā diſponit̉. etideo ieiunātes circa meridiē qn̄ iam incipiūt ſentire defectū cibi et vrgi ab eſtibus ſolis magis ab accidia impugnant̓Ad. iij. dd̓. ad humilitatē ꝑtinet vtdefectꝰ ꝓprios ꝯſiderās ſeip̄m extollat. ſꝫ hoc ꝑtinet ad hūilitatē ſꝫ pociꝰad ingratitudīem bona que quis a deopoſſidet ꝯtemnat. et ex tali ꝯtemptu ſequit̉ accidia. de hijs enī triſtamur que qͣſimala vel vilia reputamꝰ. ſic neceſſe eſtvt aliquis alioꝝ bona extollat tri bonaſibi diuinitꝰ ꝓuiſa ꝯtēnat qꝛ ſic ei triſticia redderet̉. Ad. iiij. dd̓. peccatūſemꝑ eſt fugiendū. ſꝫ īpugnacio peccatiqn̄ꝫ eſt vincēda fugiendo. qn̄ꝫ reſiſtēdo.fugiēdo quidē qn̄ ꝯtinua cogitacō augetpeccati incendiū ſic̄ eſt luxuria. vn̄ d̓r. j.ad coꝝ. vj. fugite fornicacōeꝫ reſiſtendoaūt qn̄ cogitaco ꝑſeuerās tollit incentiuūpeccati qd̓ ꝓuenit ex aliqua leui apprehēſione et hoc ꝯtingit in accidia. quia qͣntomagis cogitamꝰ de bonis ſpūalibꝰ tantomagis placencia reddunt̉ ex quo ceſſat̉accidiaD. ij. ſic ꝓcedit̓. vt̓ accidia ſuſpēale viciū. illud enī qd̓ conuenitomni vicō ꝯſtituit ſpēalis vicijrōem. ſed qd̓libet viciū facit hoīem triſtari de bono ſpūali oppoſito. luxurioſustriſtat̉ de bono ꝯtinēcie et guloſus de bono abſtinēcie. accidia ſit triſticia debonō ſpūali ſic̄ dictū eſt. videt̉ accidia ſit ſpēale pctm̄. P. accidia ſit triſticia qͥdam. gaudio opponit̉ ſꝫ gaudiūponit̉ vna ſpēalis virtus. nec accidiadebet poni ſpēale vicium.. ſpūale bonum ſit qd̓dam ꝯmune obiectū qd̓ virtus appetit et viciū refugit non ꝯſtituitſpēalem rōem virtutis aūt vicij niſi aliqd̓ additū ꝯtrahat̉. ſꝫ nihil videt̉ qd̓ contrahat ip̄m ad accidia ſi ſit viciū ſpēale inſi labor. ex hoc enī aliqui refugiūt ſpūaliabona ſint laborioſa. vn̄ accidia tediūqd̓dā eſt. refugere aūt labores et querere quietē corꝑalē ad idē ꝑtinere videt̉ ſcꝫad pigriciā accidia nihil aliud ē qͣm prgricia qd̓ videt̉ eſſe falſum. pigricia ſollicitudini opponit̉. accidie aūt gaudiū. accidia eſt ſpēale viciū. Sꝫ ꝯtra ē qd̓gregꝰ. xxxj. moꝝ. diſtinguit accidiam abalijs vicijs. eſt ſpēale viciū. Rn̄º dd̓. cum accidia ſit triſticia de ſpūali bonoſi accipiat̉ ſpūale bonū ꝯmuniter habehit accidia rōem ſpēalis vicij. qꝛ ſic̄ dictūeſt omnē viciū refugit ſpūale bonū virtūtis oppoſite. ſil̓r etiā pōt dici ſit ſpeciale viciū accidia in qͣntum refugit ſpūale