diſcipulus. gͦ nō omne odiū ꝓxī ē pctm̄.Pͣ. nihil pōt eſſe pctm̄ ẜm ꝙ deū imitamur. ſꝫ imitādo deū quoſdā odio habamus. d̓r emī ro. j. detractores deo odibiles. gͦ poſſumꝰ aliquos odio habere abſqꝫ peccato. P. nihil nat̉aliū eſt pctm̄.qꝛ peccatū ē receſſus ab eo qd̓ ē ẜm rat̉aꝫvt dam. dic̄. in ij. li. ſed nat̉ale ē vnicuīqꝫrei ꝙ odiat illud qd̓ eſt ſibi ꝯtrariū et qd̓nitat̓ ad eius corrupcōeꝫ. gͦ videt̉ nō eſſepctm̄ ꝙ aliquis habeat odio inimicū ſuūSꝫ ꝯtra ē ꝙ d̓r. j. io. ij. qui fratre ſuumodit ī tenebris eſt. ſꝫ tenebre ſpūaleſ ſuntpeccata. gͦ odiū ꝓximi non pōt eſſe ſinepeccato. Rn̄º dd̓. ꝙ ediū amori opponit̉ vt sͣ dictū ē. vn̄ tm̄ habet odiū de rōemali qͣntū amor habet de rōe boni. amoraūt debet̉ ꝓxīo ẜm id qd̓ a deo habet ideſt ẜm nat̉am et gracia. non aūt debet̉ eīamor ẜm id qd̓ habet a ſeip̄o et dyaº ſcꝫẜm pctm̄ ⁊ iuſticie defectū. ⁊ iō licet habere odio in fratre pctm̄. ⁊ omne illud ꝙꝑtiet ad deffectū diuine iuſticie. ſꝫ ip̄aꝫnat̉am et graciā fratris n̄ pōt aliquis habere odio ſine peccato. hoc aūt ip̄m qd̓ infratre odimꝰ culpā et defectū boni ꝑtinet ad fratris amorē eiuſdē rōis e ꝙ velimus bonū alicuiꝰ et ꝙ odimꝰ malū ip̄iꝰ.vn̄ ſimpliciter accipiēdo odiū fratris ſemꝑ eſt cū peccato Ad. j. gº dd̓. ꝙ ꝑentesqͣntū ad nat̉am et affinitate qua nobis cōiungunt̉ ſunt a nobis ẜm p̄ceptū dei honorandi. vt patꝫ exodi. xx. odiēdi aūt ſūtqͣntum ad hoc ꝙ impedimētū p̄ſtant nobis accidendi ad ꝑfectōem diuine iuſticie. Ad. ij. dd̓. ꝙ deus ī detractoribusodio habet culpā et nō nat̉am. et ſic ſineculpa poſſumꝰ odio detractores habere.Ad. iij. dd̓. ꝙ hcīes ẜm bona q̄ habēta deo nō ſunt nobis ꝯtrarij. vn̄ ꝙͣtum adhoc ſunt amādi. ꝯtrariant̉ aūt nobis ẜmꝙ ꝯtra nos inimicicias exercēt qd̓ ad eoꝝculpa ꝑtinet. et quantū ad hoc ſunt odīohabēdi. hoc enī in eis debemus habereodio ꝙ nobis ſint inimici.D. iiij. ſic ꝓcedit̓. vtͣ ꝙ odiū ꝓximꝰſit grauiſſimū pctineoꝝ q̄ ī ꝓxīmꝯmittunt̉ d̓r enī. j. io. iij. oīs quīodit fratrē ſuū homicida ē. ſꝫ homicidiūeſt grauiſſimū peccatoꝝ inter ea q̄ ꝯmittunt̉ ī ꝓxīm. gͦ et odiu. Pͣ. p̄eſſimumopponit̉ optimo. ſꝫ optimū eoꝝ q̄ ꝓxīo exhihemꝰ ē amor. oīa enī alia ad dilectiōemrefferunt̉. gͦ et peſſimū ē odiū Sꝫ ꝯtramalū dl̓ qꝛ nocet. ẜm augͥ. ī ench̓. ſꝫ plusaliquis nocet ꝓxīo ꝑ alia peccata quā ꝑodiū puta ꝑ furtū et homīcidiū et adulteriū. gͦ odiū nō eſt grauiſſimū peccatū.B. criẜ. expones illud math̓. qui foluitvnū de mādatis iſtis minimis dicit m̄andata moyſi nō occides nō adulterabis inremuneracone modica ſunt. in peccato autem magna. mādata aūt xp̄i id eſt nō iraſcaris. nō ꝯcupiſces. in remuneracōe aūtmagna ſunt in peccato minima. odiū aūtꝑtinet ad interiorē motū ſic et irā et ꝯcupiſcencia. gͦ odiū ꝓximi eſt minꝰ peccatum qua homīcidiū. Rnº dd̓. ꝙ peccatum qd̓ ꝯmittit̉ in ꝓximū habet rōeꝫ mali ex duobꝰ. vno quidē mō ex mordinacione eius qui peccat. alio mō ex nocumētoqd̓ infert̉ ei ꝯtra que peccat̉. primo gͦ mōodiū ē maiꝰ peccatū quā exteriores actusqui ſunt in ꝓximi nocumentū. quia ſcꝫ ꝑcōium deordinat̉ voluntas hoīs que eſtpotiſſimū in hoīe et ex qua eſt radix peccati. vn̄ etiā ſi exteriores actus mordīatieſſent abſqꝫ mordinacōne voluntatis noneſſent peccata. puta cū aliquis ignorat ervel zelo iuſticie hoīem occidit. et ſi qͥd culpe e in exterioribꝰ peccatis q̄ ꝯtra ꝓximcōmittunt̉ totum ē ex interiori odio. ſꝫ qͣntum ad nocumiētum qd̓ ꝓxīo infert̉ peiora ſunt exteriora peccata qua interiꝰ odium. et ꝑ hoc patꝫ rn̄º ad obiectaD. v. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ odium ſit vicium capitale. odi enim directeopponit caritati. ſꝫ caritas eſt principaliſſima v̓tutum et mater aliaꝝ. gͦ odium eſt maxīe vicium capitale. et principium oīm alioꝝ. Pͣ. peccata oriunt̉ ī nobis ſm inclinacōem paſſiōm. ẜm illud adro. vij. paſſiōes peccatoꝝ oꝑabant̉ ī mebris meis vt fructificaret morti. ſꝫ ī paſſionibus aīe ex amore et odio vident̓ omēsalie ſequi. vt ex sͣ dictis patꝫ. gͦ odiūdebet poni inter viciā capitalia. P. viciuꝫeſt malum morale. ſꝫ odium prīcipaliꝰ reſpicit malum qua aliqua paſſio. gͦ videt̉ꝙ odiudebet poni vicium capitale. Sꝫꝯtra eſt ꝙ g̓gꝰ. xxxj. moꝝ. non enumeratodium inter ſeptē vicia capitalia. Rn̄ºdd̓. ꝙ ſic̄ sͣ dictum ē viciū capitale eſt exquo vt frequēcius alia vicia oriunt̉. viciuꝫaūt eſt cōtra nat̉am hoīs inqͣntū eſt aīalrōnale. in hijs aūt q̄ ꝯtra nat̉am fiūt paulatim id qd̓ eſt nat̉e corrumpit̉. vn̄ oꝑtꝫꝙ primo recedat̉ ab eo qd̓ ē minꝰ ẜm naꝫturam. et vltimo ab eo qd̓ eſt maxime ẜmnat̉am. quia id qd̓ eſt primū in ꝯſtructione eſt vltimū in reſolucone. id aūt qd̓ ēmaxime et primo nat̉ale homini eſt ꝙ diligat bonū et p̄cipue bonum diuinū et bonum ꝓximi. et ideo cdiu̓ qd̓ huic dilectioni epponit̉ nō eſt primū in d̓ciectōe virtutis que fit ꝑ viciā ſed vltimū. et iō odiūnō eſt viciū capitale Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ſic̄d̓r in vij. ph̓. vixtus vniuſcuiſqꝫ rei ꝯſiſtit