Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

quidē quia id qd̓ exhibet̉ nobiliꝰ ē ſcꝫ do ſpūale qd̓ peminet corꝑali. ẜm illudꝓuer. iiij. donū bonū tribua vobis legemmeā derelinquatis. ſcd̓o rōne eius cuiſubuenitur quia ſpūs nobilior eſt corporevn̄ ſic̄ ſibiip̄i magis debet ꝓuidere qͣntum ad ſpūm qͣm qͣntū ad corpus. ita etꝓximo quē debet tanqm̄ ſeip̄m diligeretercio qͣntū ad ip̄os actus quibꝰ ſubuenit̉ꝓximo quia ſpūales actꝰ ſunt nobiliorescorꝑalibus qui ſunt qd̓āmodo ſeruiles.alioº pn̄t cōꝑari ẜm aliquē ꝑticulare caſūin quo q̄dā corꝑalis el̓ia alicui ſpūali prefert̉. puta magis eſſe paſcendū fame moriente qͣm docendū ſic īdigēti ẜm phineliꝰ ē ditari qͣm ph̓ari. qͣmuīs hoc ſit ſimpliciter meliꝰ Ad j. dd̓. dare magis indigēti meliꝰ ē ceteris paribꝰ. ſed ſiminus indigens ſit melior et melioribusindiget dare ei meliꝰ ē et ſic ē in ꝓpoſito.Ad ij. dd̓. recōpēſatio minuit meritū et laude elemoſine ſi ſit intenta. ſicut et hūana gloria ſi non ſit intēta minuit rōnē virtutis. ſic̄ et de cathone ſaluſtiꝰ dic̄. qͣntomagis gloriā fugiebat eomagis gloria ſeq̄bat̉ et ita ꝯtingit ī elemoſinis ſpūalibꝰ. et tn̄ intentio bonorumſpūaliū minuit meritū ſic̄ intentio bonoꝝ corꝑaliū Ad iij. dd̓. meritū datis elemoſinā attendit̉ ẜm id in qūo debꝫrōnabiliter requieſcere volūtas accipientis ī eo ī quo reqͥeſcit ſi ſit inordinata.D iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ el̓ie corꝑales habeāt effectū ſpūalē effectꝰ ē potior ſua cauſa. ſꝫ boaſpūalia ſunt pociorā corporalibꝰ. nonel̓ie corꝑales hn̄t ſpūales effectꝰ 1dare corꝑale ſpūali viciū ē ſimoīe ſꝫviciū ē oīno vitādū ſunt dāde elemoſine ad ꝯſequēdū ſpūales effectꝰ. ml̓tipicata cauſa multiplicat̉ effectꝰ. ſi elemoſina corꝑalis cauſaret ſpūalē effectumſequeret̉ maior el̓ia magis ſpūaliterficeret qd̓ ē ꝯtra illud qd̓ legit̉ luc̄. xxj. devidua mittente duo era minuta ī gazophilaciū ẜm ſentētia dn̄i plus oībꝰ miſit. elemoſina corꝑalis habet ſpūalē effectū Sed ꝯtra ē qd̓ d̓r ecc̄. xxix. el̓ia virigratiā hoīs qͣſi pupillā ꝯſeruabit Rn̄ºdd̓. el̓ia corꝑalis tripliciter p̄t ꝯſiderari. vnoº ẜm ſua ſubſtantiā et ẜm hoc nonhabet niſi corꝑalē effectū inqͣntū ſcꝫ ſuꝑplet corꝑales defectꝰ ꝓxīoꝝ. alioº p̄t ꝯſiderari ex ꝑte cauſe eiꝰ inqͣntū ſcꝫ aliq̓s elemoſina corꝑalē dat ꝓpter dilectionē deiꝓximi. et qͣntū ad hoc affert fructū ſpūa. ẜm illud ecc̄. xxix. ꝑde pecuniā ꝓpterfratrē. pone thezauiū ī p̄ceptis altiſſimiet ꝓderit tibi magis qͣm auꝝ. tercio modoex ꝑte e ffectus et ſic habet ſpūalē fructūinqͣntū ſcꝫ ꝓximꝰ cui corꝑalē elemoſināſubuenitur mouet̉ ad orandū benefactore. vn̄ et ibidē ſubdit̉ ꝯcludē elemoſi in ſinu pauꝑeis et te exorabit abomni malo Ad j. dd̓. illa ꝓcedit de corꝑali el̓ia ẜm ſuā ſubſtātīa Adij. dd̓. ille qui dat elemoſina intēditemere aliqd̓ ſpūale corporale. quia ſcitſpūalia in infinitū corꝑalibꝰ ꝑeminere.ſed intendit caritatis effectū ſpūalemfructū ꝓmereri Ad iij. dd̓. viduaminus dedit ẜm qͣntitate plus dedit ẜmſua ꝓportionē ex qua penſat̉ in ip̄a maiorcaritatis affectus ex qua corꝑalis elemoſina ſpūalem efficaciā habet.D v. ſic ꝓcedit̉. vl̓ dare elemoſina ſit in p̄cepto. ꝯſilia enī a pceptis diſtinguūt̉. ſed dare elemoſi naͣ ē ꝯſiliū ẜm illud dan̄. iiij. ꝯſiliū meūregī placeat peccata tua elemoſinis redime. dare eleōſina eſt ī p̄cepto Pꝯ.cuilibet licet ſua re vti et ea retinere ſꝫ retinēdo ſuā aliquis elemoſina dabit. licitū eſt elemoſina nōdare. dareelemoſina eſt in p̄cepto P. omē qd̓ cadit ſub p̄cepto aliqͦ tꝑe obligat trāſgreſſore s ad peccatū mortale qꝛ p̄cepta affirmatiua obiigat tꝑe determinato. ſidare elemoſina caderet ſub p̄cepto eſſꝫ determinare aliqd̓ tēpꝰ ī quo habet peccare mortal̓r niſi elemoſinā daret. ſꝫ hocvidet̉ qꝛ ſemꝑ ꝓbabiliter extimari p̄t.pauꝑi aliter ſubueniri p̄t. et id qd̓ eſtin elemoſinas erogādū poſſit ei eſſe neceſſariū. vel in pr̄ti vel in futuro. vl̓ elemoſina dare ſit in p̄cepto Pꝯ. omīap̄cepta ad p̄cepta decalogi reducūt̉. ſꝫ int̓illa p̄cepta nihil ꝯtinēt̉ dacōe el̓iaꝝ.dare el̓ias ē ī p̄cepto Sꝫ ꝯtra nullꝰ punit̉ pena et̓na omiſſiōe alicꝰ qd̓ caditſub p̄cepto. ſꝫ aliqͥ puniūt̉ pena eternaomiſſione el̓iaꝝ. vt ptꝫ math̓. xxv. dareel̓iam ē ī p̄cepto Rn̄º dd̓. dilectioꝓximi ſit ī p̄cepto neceſſe ē oīa illa cadereſub p̄cepto ſine qͥbꝰ dilecto ꝓximi ꝯſeruatur. ad dilectionem aūt ꝓximi ꝑtinetvt ꝓximo ſolū velimꝰ bonū. ſed etiamoꝑemur ẜm illud j. io. iij. diligamusverbo neqꝫ ſnnigͣuia. ſed oꝑe et veritate ad aūt velimꝰ et oꝑemur bonū alicꝰ requirit̉ eiꝰ neceſſitati ſubueniamus. qd̓fit el̓iaꝝ largicōēꝫ. el̓iaꝝ largicō e īp̄ceptis. ſꝫ qͥa p̄cepta dantur de actibusvirtutū neceſſe eſt hoc donu elie cadat ſub p̄cepto. et ẜm actꝰ ē de neceſſitate virtutis ſcꝫ ẜm recta reqͥrit̉. ẜmqͣm ē aliqͥd ꝯſiderādū ex ꝑte dātis. aliquid ex ꝑte eiꝰ cui ē el̓ia daida. ex partequidē datis ꝯſiderādū ē vt idē qd̓ ē ī elemoſinas erogādū ſit ei ſuperfluū ẜm illd̓