Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

vnꝰ qͥdē cui ſubuenit̉ alim̄tū ſiccū ſcꝫ fames. et ẜm hoc ponit̉ paſcere eſurientemaliꝰ aūt ē cui ſubuenit̉ alimētū huidumſcꝫ ſitis. et ẜm d̓r potare ſiciētem. defectus aūt ꝯūis reſpectu exterioris auxilijeſt duplex. vnꝰ reſpectu tegimēti et qͣntūad hoc ponit̉ veſtire nūdū. aliꝰ aūt reſpectu habitaculi. et qͣntū ad hoc ē ſuſciperehoſpitē. ſil̓r aūt ſi ſit deffectꝰ aliq̓s īpēal̓aut ē ex cauſa intrinſeca ſic̄ infirmitas. etqͣntū ad hoc ponit̉ viſitare infirmū. aūtex cauſa extrīſeca. et qͣntū ad hoc poniturredemptio captiuoꝝ. poſt vitā aūt exhibet̉ mortuis ſepultura. ſil̓r aūt ſpūalibusdefectibꝰ ſpūalibꝰ actibꝰ ſubuenit̉ dupliciter. vnoº poſcendo auxiliū a deo. qͣn̄ ad hoc ponit̉ oratio qua quis alijsorat. alioº impendēdo hūanū auxiliū. ethoc tripliciter. vnoº ꝯtra defectū intellectus et ſi qͥdē ſit defectꝰ ſpeculatiui intellectus adhibet̉ ei remediū doctrina. ſiaūt practici ītellectꝰ adhibet̉ ei remediū ꝯſiliū. alioº ē defectus ex paſſione appetitiue virtutis inter quos e maximꝰ triſticia cui ſubuenit̉ ꝯſolationē. tercioº exte mordinati actus qui qͥdē tripliciter ꝯfiderari p̄t. vnoº ex ꝑte ip̄iꝰ peccatis inqͣntu ꝓcedit ab eiꝰ inordinata voluntate etſic adhibet̉ remediū correctione. alio.ex ꝑte eiꝰ ī quē peccat̉ et ſi quidē ſit peccatū in nos remediū adhibemꝰ remittendo offenſaꝫ. ſi aūt ſit in deū vel in ꝓximū ē noſtri arbitrij remittere. vt hiero. dic̄ſuꝑ math̓. tercioº ex ꝑte ſeq̄le ip̄iꝰ actꝰ īordinati ex qua grauat̉ ei ꝯuiuētes etiāter peccatis initētionē et ſic remediū adhibet̉ ſupportādo maxīe ī his qui ex infirmitate peccāt. ẜm illud. xv. debemꝰ nosfirmiores infirmitates alioꝝ portare etſolū ẜm infirmi ſunt ſiue graues ex inordinatis actibꝰ. ſed etiā q̄cūqꝫ eoꝝ onēra ſunt ſupportanda. ẜm illud gal̓. vj. alter alteriꝰ onera portate Ad j. dd̓.ſepultura mortui ꝯfert ei qͣntū ad ſenſūque corpꝰ poſt mortē heat. et ẜm dn̄sdic interficiētes corpꝰ hn̄t ampliusqͥd faciat et ꝓpter dn̄s ꝯmemorat ſepulturā inter alia ml̓e oꝑa. ſed enumeratſolū illa ſunt euidēcioris neceſſitatis.tinet tn̄ ad defūctū qͥd de eiꝰ corporeagat̉ tn̄ qͣntū ad hoc viuit in memorijshoīm cuiꝰ honordehoneſtat̉ ſi inſepultꝰremaneat. ētiā qͣntū ad effectū quē adhūc viues habebat de ſuo corꝑe cui pioꝝeffectꝰ ꝯformari debet poſt mortē ip̄iꝰet ẜm hoc ꝯmedāt̉ aliqui de mortuoꝝ ſepultura vt thobi. et illi qui dn̄m ſepelierūt. vt patet augꝰ. ī li. cura mortuis agenda Ad ij. dd̓. dēs alie neceſſitates ad has reducūt̉. cecitas et claudicatio ſunt infirmitates qͥdā. vn̄ dirigerececūet ſuſtētare claudū reducit̉ ad viſitatione infirmoꝝ. ſil̓r etiā ſubuenire hoe cotra qͣncūqꝫ cōpreſſione illata extrinſecꝰreducit̉ ad redeptione captiuoꝝ. diuicieaūt quibꝰ pauꝑtati ſubuenit̉ q̄rūt̉ niſiad ſubueniendū p̄dictis defectibꝰ.no fuit ſpēalis mēcio de hoc defectu facienda Ad iij. dd̓. correctio peccanciū qͣntū ad ip̄am executione actus ſeueritatē iuſticie ꝯtinere vt̓. ſed qͣntū ad intētione corrigētis vult hoīein a malo culpe liberare ꝑtinet ad mīam et dilectioīsaffectū ẜm illud ꝓuer. xxvij. meliora ſuntverbera diligētis qm̄ fraudulenta odientis oſcul a Ad iiij. dd̓. q q̄libet ignorantia ꝑtinet ad hoīs defectū ſed ſolū eaquā q̓s neſcit ea duenit ſcire cui defectui doctrina ſubuenire ad elemoſina ꝑtinet. in quo tn̄ obſeruāde ſunt debite circūſtancie ꝑſone et loci et tꝑis. ſicutet in alijs actibus virtuoſisD iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ elemoſinecorꝑales ſint pociores qͣm ſpūaleslaudabilius enī ē magis indigentielemoſinā facere. ex hoc enī el̓ia laudemhabꝫ indigēti ſubuenit. ſed corpus cuiſubū enit̉ el̓ias corꝑales ē indigētiorisnature q ſpiritus cui ſubuenit̉ el̓ias ſpirituales. el̓ie corporales ſunt pociores. recōpenſatio beneficij laudemel̓ie meritū minuit. vn̄ et dn̄s dic̄ luc. xiiij. facis prandiū aut cena noli votare vicinos diuītes ne forte et ip̄i te reinuitentſed elemoſinis ſpūalibus ſꝑ ē recōpeſacioquia qui orat alio ſibi ꝓficit. ẜm illud ſal. oratio mea ī ſinū meo ꝯuertet̉ etiāaliū docet ip̄e in ſcīa ꝓficit qd̓ ꝯtīgitin elemoſinis corꝑalibus. elie corꝑales ſunt pociores q ſpūales Pꝯ. ad laudem elemoſine ꝑtinet pauꝑ ex elemoſi data ꝯſolat̉. vn̄ i ob xxxj. ſi non benedixerūt mihi labia eius. et ad philomonemdic apl̓s. viſcera ſanctoꝝ reqͥeuerūt per tefrater. ſed qn̄qꝫ magis egrata pauꝑi el̓iacorꝑalis ſpūalis. elemoſina corꝑal̓pocior ē ſpūalis Sꝫ ꝯtra ē qd̓ augꝰ. īli. de ſermone dn̄i ī mote ſuꝑ illud qui petit a te da ei. dic̄ dandū ē nec ſibi necalteri noceat et negauerit qd̓ petit iudicādā ē iuſticia. vt mane dimittaset aliqn̄ meliꝰ aliud dabis et iniuſte petente correxeris. correctio aūt ē el̓ia ſpūalis. ſpūales elemoſine ſunt corporalibus p̄ferende Rn̄º dd. q ꝯꝑatio iſtaꝝelemoſinaꝝ p̄t attendi dupliciter. vnoºſimpliciter loquēdo. et ẜm hoc elemoſineſpirituales peminent triplici rōne. prīo