Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

luc̄. vj. qd̓ ſuꝑeſt date elemoſinā. et dicoſuꝑfluū ſolū reſpectu ſump̄iꝰ qd̓ eſt sid qd̓ eſt nec eſſariū idiuiduo ſed etiā reſpectu alioꝝ quoꝝ cura ſibi incumbit. qꝛprius oꝑtet vnuſquiſqꝫ ſibi ꝓuideat exhis quoꝝ cura ei incubit et̄ poſtea de reſiduo alioꝝ neceſſitatibꝰ ſubueniat̉ reſpectū quoꝝ dỉ neceſſariū ꝑſone. ẜm ꝑſona dignitatē imꝑtat. ſicut et natura pri accipit cibū ad ſuſtētacōem ꝓprij corporis qd̓ eſt neceſſariū miniſterio v̓tutisnutritiue. ſuꝑfluū aut erogat ad generacōem alteriꝰ v̓tutem generatiua. ex ꝑteautē recipientis requirit̉ neceſſitatē habeat alioqui eſſet quare elemoſinaei daret̉ ſed poſſit ab aliquo vnobus neceſſitatē habentibꝰ ſubueniri omins neceſſitas obligat ad p̄ceptū. ſed illa ſola ſine qua his qui neceſſitatē patiturſuſtentari poteſt. in illo em̄ caſu locuꝫhabet qd̓ ambro. dicit. paſce fame morietem. ſi paueris occidiſti. ſic dare elemoſina de ſuꝑfluo eſt in p̄cepto et dare elemoſina ei qui eſt in extrema neceſſitatealias autē elemoſinas dare eſt in ꝯſilio ſicut et de quolibꝫ meliori bono dant̓ ꝯſiliaAd. j. dd̓ daniel loq̄bat̉ regi qui erat lege dei ſubiectꝰ. et ideo ea etiāꝑtinēt ad p̄ceptū legis quā ꝓfitebat̉erat ei ꝓponēda modū ꝯſilij. vel poteſtdici loq̄bat̉ in caſu illoni qūo dare elemoſina eſt ī p̄cepto Ad. ij. dd̓ bona tꝑalia homī diuinitꝰ ꝯferūt̉ eiꝰ quide ſunt qͣntū ad ꝓpͥetate ſed qͣntū ad vſūnio ſolū debet eſſe eiꝰ ſed etiā alioꝝ qui exeis ſuſtentari poſſunt ex eo ei ſuꝑfluitvnde baſiliꝰ ditit. ſi fateris ea tibi diuinitus ꝓueniſſe ſcꝫ tꝑalia bona an iniuſtꝰ ēdeꝰ inequal̓r nobis res diſtribuēs. cur tuhabūdas. ille vero medicat. niſi vt tu bone ꝯpenſacōis merita ꝯſequaris. ille veropaciēcie vijs decoret̉. eſt panis famelici.que tu tenes. nūdi tunica quā ī ꝯclauiſeruas. diſcalceati calceus qui penes temarceſcit. indigetis argentū qd̓ poſſideshumatū quo circa tot īiuriaris quot dare valeres. et hoc idem dicit ambro. in de.d. xlvij. Ad. iij. dd̓ eſt aliqd̓ tꝑꝰ dare in quo mortal̓r peccat ſi elemoſina dare omitat ex ꝑte quidē recipiētis apparet euidens et vrgens neceſſitas nec apparet in ꝓmptū qui ei ſubueīat. ex ꝑte vero dantis habet ſuꝑflua ẜm ſtatump̄ſente ſunt ſibi neceſſaria ꝓut ꝓbabiſer extimari poteſt. nec oꝑtꝫ ꝯſideretad om̄s caſus qui poſſunt ꝯtingere ī futū. hoc em̄ eſſet de craſtino cogitare. qd̓dn̄s ꝓhibet math̓. vj. ſed debet diiidicare ſuꝑfluū et ad neceſſariū ẜm ea q̄ꝓhabiliter et vt in pluribꝰ occurrūt. Ad. iiij.dd̓ omīs ſubuētio ꝓximi reducit̉ adceptū de honoracōe ꝑentū. ſicut em̄ et apoſtolꝰ interp̄tat̉. j. ad thy. iiij. dicēs pietas ad omīa vtilis eſt ꝓmiſſione habes vite nūc eſt et future qd̓ dicit. qꝛ in p̄cepto de honoracōe ꝑentū addit̉ ꝓmiſſio.vt ſis longeuus ſuꝑ terra. ſub pietate ꝯphendit̉ omīs elemoſinaꝝ largicōD. vj. ſic ꝓcedit̉. vl̓ aliquisdebeat elemoſina dare de neceſſario. ordo em̄ caritatis minꝰ attendit̉ penes effectū bn̄ficij. qm̄ penes īteriorē affectū peccat autē qui p̄poſtereagit in ordine caritatis. qꝛ ordo caritatiſeſt in p̄cepto. ex ordīe caritatis plꝰdebeat aliquis ſe qm̄ ꝓximū diligere. vt̓ peccet ſi ſubtrahat ſibi neceſſaria vt alteri largiat̉. quicūqꝫ largit̉ de his qſunt neceſſaria ſibi eſt ꝓpͥe ſubſtācie diſſipator qd̓ ꝑtinet ad ꝓdigū. vt pꝫ ph̓m.in. iiij. eth̓. ſed nullu opꝰ vicōſum eſt faciendū. eſt ergo danda elemoſina neceſſario. apoꝰ dicit. j. ad thy. v. ſi qͥsſuoꝝ et maxime domeſticoꝝ cura habet fide negauit et infideli deteriorē ſed aliquis det his ſunt ſibi neceſſariavel ſuis videt̉ derogare cure quā quis debet habere de ſe et de ſuis. videt̉cūqꝫ de neceſſarijs elemoſina dat grauiter peccet Sed ꝯtra eſt qd̓ dn̄s dicitmath̓. xix. ſi vis ꝑfectꝰ eſſe vade vendeomīa habes et da pauꝑibꝰ. ſed ille quidat omīa habet pauꝑibꝰ ſolū dat ſuꝑflua ſed etiā neceſſaria. neceſſarijspoteſt homo elemoſina dare. Rn̄º dd̓. neceſſariū dupl̓r di. vnoº ſine aliqͥdeſſe poteſt. et de tali neceſſario omīnoelemoſina dare poteſt. puta ſi aliquisin articulo neceſſitatis ꝯſtitutꝰ haberetſolū vnde poſſet ſuſtentari et filij ſui velalij ad ꝑtinētes. de hoc em̄ neceſſarioelemoſina dari eſt ſibi et ſuis vitā ſubtrahere. ſed hoc dico niſi forte talis caſus īmineret vbi ſubtrahendo ſibi daret alicuimagne ꝑſone. quā eccleſia vel reſpublica ſuſtētaret̉. qꝛ talis ꝑſone liberacōeſeip̄m et ſuos laudabil̓r ꝑiculo mortis exponeret. bonū ꝯmune ſit ꝓprio p̄feren. alioº dt̉ aliquid eſſe neceſſarium ſinequo pōt ꝯuenienter vitā tranſfigi ẜmꝯdicōem et ſtatū ꝓpͥe ꝑſone et aliaꝝ ꝑſonaꝝ quaꝝ cura incubit et huiōi neceſſarij terminꝰ eſt in idiuiſibili ꝯſtitutꝰ. ſꝫmultis additis poteſt diiudicari eſſevltra tale neceſſariū et multis ſubtractisadhuc remanet vnde poſſit ꝯueniēter aliquis trāſire ẜm ꝓpͥm ſtatū. de huiōi elemoſina dare eſt bonum et cadit ſub