luc̄. vj. qd̓ ſuꝑeſt date elemoſinā. et dicoſuꝑfluū nō ſolū reſpectu ſump̄iꝰ qd̓ eſt sid qd̓ eſt nec eſſariū idiuiduo ſed etiā reſpectu alioꝝ quoꝝ cura ſibi incumbit. qꝛprius oꝑtet ꝙ vnuſquiſqꝫ ſibi ꝓuideat exhis quoꝝ cura ei incubit et̄ poſtea de reſiduo alioꝝ neceſſitatibꝰ ſubueniat̉ reſpectū quoꝝ dỉ neceſſariū ꝑſone. ẜm ꝙ ꝑſona dignitatē imꝑtat. ſicut et natura primō accipit cibū ad ſuſtētacōem ꝓprij corporis qd̓ eſt neceſſariū miniſterio v̓tutisnutritiue. ſuꝑfluū aut erogat ad generacōem alteriꝰ ꝑ v̓tutem generatiua. ex ꝑteautē recipientis requirit̉ ꝙ neceſſitatē habeat alioqui nō eſſet rō quare elemoſinaei daret̉ ſed cū nō poſſit ab aliquo vno oībus neceſſitatē habentibꝰ ſubueniri nō omins neceſſitas obligat ad p̄ceptū. ſed illa ſola ſine qua his qui neceſſitatē patiturſuſtentari nō poteſt. in illo em̄ caſu locuꝫhabet qd̓ ambro. dicit. paſce fame morietem. ſi nō paueris occidiſti. ſic gͦ dare elemoſina de ſuꝑfluo eſt in p̄cepto et dare elemoſina ei qui eſt in extrema neceſſitatealias autē elemoſinas dare eſt in ꝯſilio ſicut et de quolibꝫ meliori bono dant̓ ꝯſiliaAd. j. 8º dd̓ ꝙ daniel loq̄bat̉ regi quinō erat lege dei ſubiectꝰ. et ideo ea etiā q̄ꝑtinēt ad p̄ceptū legis quā nō ꝓfitebat̉erat ei ꝓponēda ꝑ modū ꝯſilij. vel poteſtdici ꝙ loq̄bat̉ in caſu illoni qūo dare elemoſina nō eſt ī p̄cepto Ad. ij. dd̓ ꝙ bona tꝑalia q̄ homī diuinitꝰ ꝯferūt̉ eiꝰ quide ſunt qͣntū ad ꝓpͥetate ſed qͣntū ad vſūnio ſolū debet eſſe eiꝰ ſed etiā alioꝝ qui exeis ſuſtentari poſſunt ex eo ꝙ ei ſuꝑfluitvnde baſiliꝰ ditit. ſi fateris ea tibi diuinitus ꝓueniſſe ſcꝫ tꝑalia bona an iniuſtꝰ ēdeꝰ inequal̓r nobis res diſtribuēs. cur tuhabūdas. ille vero medicat. niſi vt tu bone ꝯpenſacōis merita ꝯſequaris. ille veropaciēcie vijs decoret̉. eſt panis famelici.que tu tenes. nūdi tunica quā ī ꝯclaui cōſeruas. diſcalceati calceus qui penes temarceſcit. indigetis argentū qd̓ poſſideshumatū quo circa tot īiuriaris quot dare valeres. et hoc idem dicit ambro. in de.d. xlvij. Ad. iij. dd̓ ꝙ eſt aliqd̓ tꝑꝰ dare in quo mortal̓r peccat ſi elemoſina dare omitat ex ꝑte quidē recipiētis cū apparet euidens et vrgens neceſſitas nec apparet in ꝓmptū qui ei ſubueīat. ex ꝑte vero dantis cū habet ſuꝑflua q̄ ẜm ſtatump̄ſente nō ſunt ſibi neceſſaria ꝓut ꝓbabiſer extimari poteſt. nec oꝑtꝫ ꝙ ꝯſideretad om̄s caſus qui poſſunt ꝯtingere ī futūrū. hoc em̄ eſſet de craſtino cogitare. qd̓dn̄s ꝓhibet math̓. vj. ſed debet diiidicare ſuꝑfluū et ad neceſſariū ẜm ea q̄ꝓhabiliter et vt in pluribꝰ occurrūt. Ad. iiij.dd̓ ꝙ omīs ſubuētio ꝓximi reducit̉ ad p̄ceptū de honoracōe ꝑentū. ſicut em̄ et apoſtolꝰ interp̄tat̉. j. ad thy. iiij. dicēs pietas ad omīa vtilis eſt ꝓmiſſione habes vite q̄ nūc eſt et future qd̓ dicit. qꝛ in p̄cepto de honoracōe ꝑentū addit̉ ꝓmiſſio.vt ſis longeuus ſuꝑ terra. ſub pietate ꝯphendit̉ omīs elemoſinaꝝ largicōD. vj. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ aliquis nōdebeat elemoſina dare de neceſſario. ordo em̄ caritatis nō minꝰ attendit̉ penes effectū bn̄ficij. qm̄ penes īteriorē affectū peccat autē qui p̄poſtereagit in ordine caritatis. qꝛ ordo caritatiſeſt in p̄cepto. cū gͦ ex ordīe caritatis plꝰdebeat aliquis ſe qm̄ ꝓximū diligere. vt̓ꝙ peccet ſi ſubtrahat ſibi neceſſaria vt alteri largiat̉ Pͦ. quicūqꝫ largit̉ de his qſunt neceſſaria ſibi eſt ꝓpͥe ſubſtācie diſſipator qd̓ ꝑtinet ad ꝓdigū. vt pꝫ ꝑ ph̓m.in. iiij. eth̓. ſed nullu opꝰ vicōſum eſt faciendū. nō eſt ergo danda elemoſina d̓ neceſſario Pͣ. apoꝰ dicit. j. ad thy. v. ſi qͥsſuoꝝ et maxime domeſticoꝝ cura nō habet fide negauit et infideli deteriorē ſedꝙ aliquis det d̓ his q̄ ſunt ſibi neceſſariavel ſuis videt̉ derogare cure quā quis debet habere de ſe et de ſuis. gͦ videt̉ ꝙ qͥcūqꝫ de neceſſarijs elemoſina dat ꝙ grauiter peccet Sed ꝯtra eſt qd̓ dn̄s dicitmath̓. xix. ſi vis ꝑfectꝰ eſſe vade ⁊ vendeomīa q̄ habes et da pauꝑibꝰ. ſed ille quidat omīa q̄ habet pauꝑibꝰ nō ſolū dat ſuꝑflua ſed etiā neceſſaria. gͦ d̓ neceſſarijspoteſt homo elemoſina dare. Rn̄º dd̓.ꝙ neceſſariū dupl̓r di. vnoº ſine qͦ aliqͥdeſſe nō poteſt. et de tali neceſſario omīnoelemoſina dare nō poteſt. puta ſi aliquisin articulo neceſſitatis ꝯſtitutꝰ haberetſolū vnde poſſet ſuſtentari et filij ſui velalij ad eū ꝑtinētes. de hoc em̄ neceſſarioelemoſina dari eſt ſibi et ſuis vitā ſubtrahere. ſed hoc dico niſi forte talis caſus īmineret vbi ſubtrahendo ſibi daret alicuimagne ꝑſone. ꝑ quā eccleſia vel reſpublica ſuſtētaret̉. qꝛ ꝓ talis ꝑſone liberacōeſeip̄m et ſuos laudabil̓r ꝑiculo mortis exponeret. cū bonū ꝯmune ſit ꝓprio p̄ferendū. alioº dt̉ aliquid eſſe neceſſarium ſinequo nō pōt ꝯuenienter vitā tranſfigi ẜmꝯdicōem et ſtatū ꝓpͥe ꝑſone et aliaꝝ ꝑſonaꝝ quaꝝ cura eī incubit et huiōi neceſſarij terminꝰ nō eſt in idiuiſibili ꝯſtitutꝰ. ſꝫmultis additis nō poteſt diiudicari eſſevltra tale neceſſariū et multis ſubtractisadhuc remanet vnde poſſit ꝯueniēter aliquis trāſire ẜm ꝓpͥm ſtatū. de huiōi gͦ elemoſina dare eſt bonum et nō cadit ſub
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten