eo ꝙ aliquis habet miſeꝝ cor ſuꝑ miſeriaꝫalteriꝰ. miſeria autē felicitati opponitureſt autē de rōne beatitudīs ſiue felicitatis vt aliquis patiat̉ eo qd̓ vult et qd̓ ꝑtinet ad iuſticiā. nam ſicut augͥ. dicit. xiij. d̓tri. beatus qui habet omīa q̄ vult et nihilmali vult. et ideo ecōtrario ad miſeriā ꝑtinet vt homo patiat̉ que nō vult. tripl̓autē aliquis vult aliqͥd. vno quidē modoappetitū naturali. ſicut om̄s homīes volūteſſe et viuere. alio modo homo vult aliqͥdꝑ electōem ex aliqua p̄meditacōne. tercōmodo homo vult aliquid nō ẜm ſe. ſed incauſa ſua puta qui vult comedere nociua qd̓ammodo dicimus eū velle infirmari. ſic ergo motiuū miſcd̓ie eſt tanqͣm adſeriam ꝑtinens. primo quidē eſt illud qd̓ꝯtrariat̉ appetitui naturali volentis. ſcꝫmala corrupt̓iua ⁊ ꝯtriſtancia quoꝝ ꝯtraria homīes natural̓r appetūt. vnde ph̓usdicit in. ij. reth̓. ꝙ miſcd̓ia eſt triſticia q̄dam ſuꝑapꝑenti malo corruptiuo vel cotriſtatiuo. ſcd̓o huiōi magis efficiunt̉ admiſcd̓iam ꝓuocancia ſi ſint ꝯtra voluntatem electōis. vnde et ph̓us ibidem dicit.ꝙ illa mala ſunt miſerabilia quoꝝ fortuna eſt cauſa puta cū aliquod malū eueniat vnde ſperabat̉ aliqd̓ bonū. tercō autēſunt adhuc magis miſerabilia ſi ſunt contra totam volinitate puta ſi aliquis ſemꝑſectatus eſt bona et eueniunt ei mala. etideo ph̓us dicit in eodē li. ꝙ miſcd̓ia eſtmaxime ſuꝑ malis eius qui indignꝰ patitur Ad. j. ergo dd̓. ꝙ de rōne culpe eſtꝙ ſit voluntaria et qͣntum ad hoc nō habꝫrōem miſerabilis. ſed magis rōem puniedi. ſed qꝛ culpa poteſt eſſe aliquo modopena inqͣntum ſcꝫ habꝫ aliquid annexumqd̓ eſt ꝯtra voluntatē peccantis. et ẜm hͦpoteſt habere rōem miſerabilis. et ẜm hͦmiſeremur et ꝯpatimur peccantibꝰ. ſic utgregꝰ. dicit in qͥdam omel̓. ꝙ vera iuſticinō habet dedignacōem ſcꝫ ad peccatoresſed ꝯpaſſionē. et math̓. ix. dicit̉. vidēs ieſus turbas miſertus eſt eis qꝛ erant vexati et iacentes ſicut ouēs nō habentes paſtorem Ad. ij. dd̓ ꝙ qꝛ miſcd̓ia eſt compaſſio miſerie alteriꝰ. ꝓprie miſcd̓ia eſt adalteꝝ. nō autē ad ſeip̄m niſi ẜm qͣndam ſimilitudinem ſicut et iuſticia ẜm ꝙ in homine ꝯſiderant̉ diuerſe ꝑtes vt dicit̉ in. veth̓. et ẜm hoc dicit̉ ecc̄. xxx. miſerere anime tue placens deo. ſicut ergo miſcd̓ia nōeſt ꝓpͥe ad ſeip̄m ſed dolor. puta cū patimur aliquid crudele in nobis ita etiam ſiſint aliq̄ ꝑſone ita nohis cōiuncte vt ſintquaſi aliquid noſtri puta filij aūt ꝑentesin eoꝝ malis nō miſeremur ſed dolemꝰ ſicut in vulneribꝰ ꝓprijs. et ẜm hoc ph̓s dicit ꝙ dui eſt expulſiuū miſeracōis Adiij. dd̓ ꝙ ſicut ex ſpe ⁊ memoria bonoꝝ ſequitur d̓lectaco. ita ex ſpe et memoria maloꝝ ſequit̉ triſticia. nō tamē tam vehemēſſicut ex ſenſu p̄ſenciū. et ideo ſigna malorum inqͣntum rep̄ſentāt nobis mala miſerabilia ſic̄ p̄ſencia ꝯmouet ad miſerādū.D. ij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ defectꝰnō ſit ratīo miſerendi ex ꝑte miſerentis ꝓpͥm em̄ dei eſt miſereri. vn̄dicitur in psͣ. miſeracōes eius ſuꝑ omniaoꝑa eiꝰ. ſed in deo nullus eſt defectꝰ ergo defectus nō poteſt eſſe ratio miſerendi Pꝯͣ. ſi defectus eſſet ratio miſerēdi oꝑteret ꝙ illi qͥ ſunt maxīe ī defectu maxime miſerent̉ ſed hoc eſt falſum. dicit eniꝫph̓s in. ij reth̓ ꝙ qui ex toto ꝑierūt nō miſerentur. ergo videt̉ ꝙ defectus nō ſit rati omiſerendi ex ꝑte miſerentis Pꝯͣ. ſuſtinere aliqͣm ꝯtumeliā ad defectū ꝑt̓inet. ſꝫph̓us dicit ibidē ꝙ illi qui ſunt in ꝯtumeliatiua diſpoſicōne nō miſerent̉ ergo defectꝰ ex ꝑte miſerētis nō ē racō miſerediSed ꝯtra eſt ꝙ miſcdia eſt q̄daꝫ triſticiaſed defectꝰ eſt ratio triſticie. vnde īfirmifacilius ꝯtriſtant̉ vt sͣ dictū eſt. ergo racōmiſerendi eſt defectus miſerentis Rn̄ºdd̓. ꝙ cū miſcd̓ia ſit cōpaſſio ſuꝑ miſeriaaliena vt dictū eſt ex hoc ꝯtingit ꝙ aliqͥsmiſereat̉ ex quo ꝯtingit ꝙ de miſeria aliena doleat. qꝛ autē triſticia ſeu dolor eſt d̓malo int̓antū aliquis de miſeria aliena triſtat̉ aut dolet inqͣntū miſeriā alienā app̄hendit vt ſuā. hoc aūt ꝯtingit dupl̓r. vnomodo ẜm vnionē affectꝰ qd̓ fit ꝑ amorē.qꝛ em̄ amans reputat amicū tanq̄m ſeip̄mmalū ip̄iꝰ reputat tanqͣm ſuū malū. et id̓odolet de malo amici ſicut de ſuo. et indeeſt ꝙ ph̓us in. ix eth̓. inter alia amicabilia ponit hoc qd̓ eſt ꝯdolere amico. et apoſtolꝰ dicit ad ro. xij. gaudere cū gaudētibus flere cū flentibꝰ. alio modo ꝯtingitẜm vnionē realē. vtpote cū malū aliquoꝝꝓpinquū eſt vt ab eis ad vos tranſeat. etideo ph̓us dicit in. ij. reth̓. homīes miſerētur ſuꝑ illos qui ſunt eis ꝯiuncti et ſil̓es.qꝛ ꝑ hͦ fit eis extimacō ꝙ ip̄i etiā poſſintſimilia pati. et inde eſt etiā ꝙ ſeries et ſapientes qui ꝯſiderant ſe poſſe ī mala incidere et debiles ⁊ formidoloſi magis ſuntmiſericordes. ecōtrario autē illi qui reputant ſe eſſe felices et intantū potentes ꝙnihil mali putāt ſe poſſe pati nō ita ꝯmiſerentur ſic ergo ſemꝑ defectꝰ eſt ratio miſerendi. vel inqͣntū aliquis d̓fectū alicuiꝰreputat ſuū ꝓpter vnionē amoris vl̓ ꝓpterpoſſibilitate ſimilia patiendi. Ad. j. gͦdd̓ ꝙ deus nō miſeret̉ niſi ꝓpter amoreminqͣntū amat nos tanqͣm aliquid ſui Ad