nō em̄ homo habꝫ pacificatum cor qͣmdiuviuit ⁊ ſi habeat aliquid qd̓ vult tamē adhūc reſtat ei aliqͥd volendū qd̓ ſiml̓ habere nō poteſt hec autē vnio nō ē de rōneꝯcordie. vnde ꝯcordia imꝑtat vnionē appetituū diuerſoꝝ appetenciū. pax autemſupra hanc vnionē imꝑtat etiā appetituꝫvnius appetentis vnionē Ad. j. ergo dicendū ꝙ augꝰ loquit̉ ibi de pace q̄ eſt vnius hominis ad alium. et hac pacem diciteſſe ꝯcordiam nō qͣmlibet ſed ordinatā exeo ſcꝫ ꝙ vnus homo ꝯcordat cū alio ẜm illud ꝙ vtriqꝫ ꝯuenit. ſi em̄ homo ꝯcordetcū alio nō ſpōtanea voluntate ſed quaſicoactus timore alicuiꝰ mali imminētis talis ꝯcordia nō eſt vere pax qꝛ nō ẜuaturordo vtriuſqꝫ ꝯcordantis ſed ꝑturbaturab aliquo timorem inferente. et ꝓpter hͦp̄mittit ꝙ pax eſt tranquilitas ordinis q̄quidē tranquilitas ꝯſiſtit in hoc ꝙ motusom̄s appetitiui in vno hoīe ꝯquieſcuntAd. ij. dd̓. ꝙ ſi homo ſiml̓ cū alio hominein idem ꝯſenciat. nō tamen ꝯſenſus eius ēomnino ſibi vnitus. niſi etiam ſibi inuicemomnes motus appetitiui eiꝰ ſint ꝯſenciētes Ad. iij. dd̓ ꝙ paci opponit̉ duplexdiſſenſio. ſcꝫ diſſenſio homīs ad ſeip̄m etdiſſenſio homīs ad alteꝝ. ꝯcordie autemopponit̉ h̓ ſola diſſenſio.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ omīa nō appetant pacem. pax em̄ ẜm dyo. eſtvnitiua ꝯſenſus ſed in his q̄ ꝯgnicōne carent nō poteſt inueniri ꝯſenſus. etgo huiōi pacem appetere nō poſſunt P.appetitus nō fertur ſimul ad ꝯtraria. ſedmulti ſunt aꝓpetentes bella et diſſenſiōesergo nō om̄s aꝓpetunt pacē Pͣ. ſolū bonū eſt appetibile ſed q̄dam pax videt̉ eſſemala. alioquī dn̄s nō diceret math̓. v. nōveni mittere pacē. ergo nō omīa pace appetūt Pꝯͣ. illud qd̓ omīa appetūt videt̉eſſe ſummū bonū qd̓ eſt vltimꝰ finis. ſedpax nō eſt huiōī qꝛ etiā in ſtat̉u vie habetur alioqͥn fruſtra dn̄s mandaret math̓.ix. pacem habete inter vos. gͦ nō omīa pacem appetunt Sed ꝯtra eſt ꝙ augꝰ dicit. xix. de ci. dei. qꝛ omīa pace appetuntet idem etiā dicit dyo. ix. ca. de di. no.Rn̄º dd̓ ꝙ ex hocip̄o ꝙ homo aliquid appetit ꝯſeqn̄s eſt ip̄m appetere eiꝰ qd̓ appetit aſſecutionē. et ꝑ ꝯſeq̄ns remocōemeoꝝ q̄ ꝯſecutionē impedire poſſunt. pōtautē impediri aſſecucō boni deſiderati ꝑꝯtrariū appetitū vel ſuiip̄iꝰ vel alteriꝰ etvtrūqꝫ tollit̉ ꝑ pace ſicut sͣ dictū ē. et id̓oneceſſe eſt ꝙ omē appetēs appetat pacēinqͣntū ſcꝫ omē appetes appetit tranqͥlleet ſine impedimēto ꝑuenire ad id qd̓ appetit in quo ꝯſiſtit racō pacis quā augͥ diffinit tranqͥllitatē ordinis Ad. j. gͦ dd̓.ꝙ pax imꝑtat vnionē nō ſolū appetitꝰ intellectual̓ ſeu rōnal̓ aut animalis ad quospoteſt ꝑtineri ꝯſenſus. ſed etiā appetitꝰnatural̓ et ideo dyo. dicit ꝙ pax eſt oꝑatiua ꝯſenſus et ꝯnat̉alitatis vt in ꝯſenſuimꝑtetur vnio appetit̉uū ex ꝯgnicōne ꝓcedēciū ꝑ ꝯnaturalitatē aūt imꝑtat̉ vnioappetituū naturaliū Ad. ij. dd̓ ꝙ illi qͥbella q̄runt et diſſenſiōes nō d̓ſiderat niſipacē quā ſe habere nō extimāt. vt em̄ dc̄meſt nō eſt pax ſi quis cū alio ꝯcordet ꝯtraillud qd̓ ip̄e magis vellet. ⁊ ideo homīesq̄runt hanc ꝯcrodiā rūꝑe bellando tanꝙͣdefectū pacis habente vt ad pace ꝑueniant. ī qua nihil eoꝝ volūtati repugnet ⁊ꝑ hoc om̄s bellantes qͣrunt ꝑ bella ad pacem aliqͣm ꝑuenire ꝑfectiore qͣm priꝰ haberent Ad. iij. dd̓ ꝙ qꝛ pax ꝯſiſtit ī quietacōe et vnione appetitꝰ. ſicut auteꝫ appetitus poteſt eſſe ſimpl̓r boni vel boniapparētis. ita etiā et pax poteſt eſſe veraet apparens vera quidē pax nō poteſt eſſe niſi circa appetitu veri boni. qꝛ omnemalū et ſi ẜm aliquid appareat bonū vnd̓ex aliqua ꝑte appetitū qͥetet habet tamēmultos defectus ex quibꝰ appetitꝰ remanet inquietus et ꝑturbatus. vn̄ pax veranō poteſt eſſe niſi in bonis et bonoꝝ. paxautē maloꝝ eſt pax apparens et nō vera.vnde di ſap. xiiij. in magno viuentes ī ſciencie bello tot ⁊ tanta mala pace̓ arbitrati ſunt Ad. iiij. dd̓ ꝙ cū vera pax nō ſitniſi de bono. ſicut dupl̓r habet̉ veꝝ bonūſcꝫ ꝑfecte et imꝑfecte. ita eſt duplex paxvera. vna quidē ꝑfecta q̄ ꝯſiſtit ī ꝑfectafruicōe ſummi boni ꝑ que om̄s appetitusſumūt̉ quietati in vno et hoc eſt vltimusfinis creature rōnalis ẜm illd̓ psͣ. qui poſuit fines tuos pacē. alia eſt pax īꝑfectaq̄ habet̉ in hoc mūdo qꝛ et ſi principalis anime motus quieſcat in deo. ſunt tamē aliqua repugnācia ⁊ intus ⁊ extra que ꝑturbant hanc pacem.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vt ꝙ pax nōſit)ꝓpͥus effectus caritatis. caritas eīnō habetur ſine gracia gͣtum faciēte. ſed pax a quibuſdaꝫ habet̉ qui non habet graciam gratum facientē ſicut et gentiles aliqn̄ habēt pacē. gͦ pax nō eſt effectus caritatis Pͣͣ. illud nō eſt effectꝰ caritatis cuius contrarium cum caritate eſſepoteſt. ſed diſſenſio q̄ ꝯtrariat̉ paci poteſteſſe cū caritate videmꝰ eī ꝙ etiā ſacri doctores. vc hieroꝰ et augꝰ. in aliquibus oꝑinionibꝰ diſſenſerūt. paulꝰ autē et barnabas diſſenſiſſe legunt̉ actuū. xv. gͦ videt̉ꝙ pax nō ſit effectus caritatis Pͣ. ideꝫnō eſt ꝓpͥus effectꝰ diuerſoꝝ ſed pax eſt