ad beatitudinem vnuſquiſqꝫ attinget terminum ſibi p̄fixum ex p̄deſtinacōne diuna nec reſtabit vlteriꝰ aliquid quo tendatur qͣmuīs in illa terminacōne vnꝰ ꝑueniat ad maiorem ꝓpinquitateꝫ dei alius adminorem. et ideo vniu̓ſcuiuſqꝫ gaudiū erit plenum ex ꝑte gaudentis. qꝛ vniſcūiuſqꝫ deſiderium plene quietabitur erit tāmen Saudium vnius iaius qm̄ alterius.ꝓpter pleniorem ꝑticipaconem diuine beatitudinis Ad. iij. dd̓ ꝙ ꝯp̄henſio imꝑtat plenitudinē cogniconis ex ꝑte rei cōgnite vt ſcilicꝫ tantuꝫ cognoſcatur res qͣntum cognoſci poteſt. habet tamen etiamꝯgnicō aliqͣm plenitudinē ex ꝑte ꝯgnoſcetis ſicut et de gaudio dictū eſt. vnde ⁊ apoſtolꝰ dicit ad colocen. j. impleammi inagnicone voluntatis eius in omnii ſapienciā et intellectu ſpirituali.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ gaudiūſit virtꝰ. viciū em̄ ꝯtrariat̉ virtuti.ſed triſticia ponitur vitium vt patet de accidia et de inuidia. ergo etia gaudium debet poni virtus P. ſicut amoret ſpes ſunt paſſiones qͥdam quaꝝ obiectum eſt bonū ita et gaudiū. ſed amor etſpēs ponūtur virtutes. ergo et gaudium.debet poni virtus Pꝯ. p̄cepta legis dantur d̓ actibus virtutum. ſed p̄cipit̉ nobisꝙ de deo gaudeamus. ẜm illud phil̓. iiijgaudēte in domīo ſemꝑ. ergo gaudiū eſtvirtus Sed ꝯtra eſt ꝙ neqꝫ ꝯnumerat̉īter v̓tutes theologicas neqꝫ inter v̓tutesmorales neqꝫ inter virtutes ītellectualesvt ex ſupra dictis patet Reſponſio dd̓ꝙ virtus ſicut ſupra habituꝫ eſt. ē habitꝰquidam oꝑatiuꝰ. et ideo ẜm ꝓpͥam rationem habet inclinacōem ad aliqm̄ actum.eſt autem ꝯt ingens ex vno habitū plureſactus eiuſdem rationis ordinatos ꝓuenire quoꝝ vnus ſeqͣt̉ ex altero. et qꝛ poſteriores actus non ꝓcedūt ex habitu virtutis niſi ꝑ actum priorem inde eſt ꝙ virtꝰnon diffinit̓ nec denominat̉ niſi ab actupriori. qͣmuis etiam alij actꝰ ab ea ꝯſeqͣntur. manifeſtū eſt autem ex his que ſuprade paſſionibꝰ dicta ſunt. ꝙ amor eſt prima affectio appetitiue potencie. ex qua ſequitur et deſideriū et gaudiū. et ideo habitus virtutis idem eſt qui inclinat ad diligendum et ad deſiderandū bonum dilectum et ad gaudendū de eo. ſed quia dilectio inter hos actus eſt prior inde eſtꝙ virtus non denominatur a gaudio neca deſiderio. ſed a dilectione ⁊ dicitur caritas. ſic ergo gaudiū non eſt aliqua virtus a caritate diſtincta. ſed eſt qͥdam caritatis actus ſiue effectus. et ꝓpter hocꝯnumeratur inter fructus. vt patꝫ gal̓. v.E 2. 9Ad. .j. ergo dd̓ ꝙ triſticia que eſt vitiūcauſat̉ ex mordinato amore ſui. qd̓ nō eſtaliqd̓ ſpeciale vitium ſed qͥdam generalis.radix vicōꝝ vt sͣ dictū ē. ⁊ iō oꝑtuit triſticias quaſdam ꝑticulares ponere īter aliavitia qꝛ non deriuant̉ ab aliquo ſpeciali vicio ſed a generali. ſed amor dei ponit̉ ſpecialis virtus q̄ eſt caritas ad quā reducit̉vt dictū eſt. ſicut ꝓpͥus actus eius. Adij. dd̓ ꝙ ſpes ſequit̉ ex amore ſicut et gaudium. ſed ſpes addit ex ꝑte obiecti qͣndāſpecialem rōem ſcilicet arduū et poſſibileadipiſci et ideo ponit̉ ſpecialis v̓tus. ſedgaudiū ex ꝑte obiecti nulla ſpecialē rōemaddit ſupra amorē q̄ poſſit creare ſpecialem v̓tutem Ad. iij. dd̓ ꝙ intatū daturp̄ceptum legis de gaudio inqͣntū eſt actꝰcaritatis. licet nō ſit primꝰ actus eiꝰ.Einde ꝯſiderandū eſt de pace. et circa hoc q̄runt̉. iiij.Primo vtꝝ pax ſit idem ꝙ cōcordia Secundo vtꝝ omniaappetunt paceꝫ. Terco vtꝝpax ſit effectus caritatis. Quarto. vtꝝpax ſit virtus.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ pax ſit idemꝙ ꝯcordia. dicit em̄ augꝰ. ix. d̓ ci.dei. pax hominiū eſt ordīata ꝯcordia. ſed non loquimur nūc niſi de pace hominum. ergo pax eſt idem ꝙ cōcordia.P. ꝯcordia eſt qͥdām vnio voluntatū ſedratio pacis in tali vnione ꝯſiſtit. dicit em̄Dyo. xj. ca de di. no. ꝙ pax eſt omniū vnitiua ec ꝯſenſus oꝑatiua. ergo pax eſt ideꝫꝙ ꝯcordia Pͣ. quoꝝ eſt idem oppoſitūet ip̄a ſunt idem. ſed idem opponit̉ ꝯcordīe et paci ſcilicet diſſenſio. vnde dicit̉.j. ad corinh̓. xiiij. non eſt diſſenſionis deus ſed pacis. ergo pax eſt ideꝫ ꝙ ꝯcordīaSed ꝯtra eſt ꝙ ꝯcordia poteſt eſſe aliquoꝝ impioꝝ in malo. ſed nō ē pax impijſvt dicit̉ yſa. lix. ergo pax nō eſt idē ꝙ cōcordīa Rnº dd̓ ꝙ pax includit ꝯcordīaet aliquid addit. vnde vbicūqꝫ eſt pax ibieſt ꝯcordia. non tamē vbicūqꝫ eſt ꝯcordiaibi eſt pax ſi nomē pacis ꝓpͥe ſumat̉. ꝯcordia em̄ ꝓpͥe ſumpta eſt alteꝝ inqͣntū ſcꝫ diuerſorum cordium voluntates ſimul invnū ꝯſenſum ꝯueniūt. ꝯtingit etiaꝫ vniushomīs cortendere in diuerſa et hoc duplicit er. vno quidē modo ẜm diuerſas potēcias appetitiuas ſicut appetitꝰ ſenſitiuuspleꝑqꝫ tendit in ꝯtrariū rōnalis appetitus. ẜm illud gal̓. v. caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpiritū. alio modo inqͣntū vna et eadēvis appetitiua ī diuerſa appetibilia tenditq̄ ſimul ꝯſequi nō poteſt. vnd̓ neceſſe eſteſſe repugnaciam motuū appetitus. vnioautē hoꝝ motuū eſt quidē deracōe paciſ