ꝯgaudet autē veritati. ſed h̓ gaudium recipit ꝑmixtionē triſticie. ẜm illd̓ ro. xij. gaudere cūgaudentibꝰ flete cū flentibus. gͦgaudiū ſpūale caritatis amixtioneꝫ triſticie patitur Pͣ. penitencia ſicut dic̄ gg̓eſt ante acta mala flere et flēda iteꝝ nōꝯmittere. ſed vera penitencia nō eſt ſinecaritatē. ergo gaudiū caritatis habet triſticie ammixtionē Pͦ. ex caritate ꝯtīgitꝙ aliquis deſiderat eſſe cū xp̄o. ẜm illd̓phil̓. j. deſideriū habens diſſolui ⁊ cū xp̄oeſſe. ſed ex iſto deſiderio ſequitur in hoīeqͥdam triſticia. ẜm illud psͣ. heu mihi qꝛincolatus meꝰ ꝓlongatus eſt. ergo gaudium caritatis recipit amixtione triſticie.Sed ꝯtra eſt ꝙ gaudiū caritatis eſt gaudiu de diuina ſapiencia. ſed hūiōi gaudiūnō habet ꝑmixtionē triſticie. ẜm illd̓ ſap.viij. nō habet amaritudinē ꝯuerſacō illiꝰ.ergo gaudiū caritatis nō patitur ꝑmixtionem triſticie Rn̄º dd̓ ꝙ ex caritate cauſatur duplex gaudiū de deo ſicut sͣ dictūeſt. vnū quidē principale qd̓ eſt ꝓpͥm caritatis quo ſcilicꝫ gaudemꝰ de bono diuinō ẜm ſe ꝯſiderato. et tale gaudium caritatis ꝑmixtione triſticie nō patitur. ſicutnec illud bonū de quo gaudetur p̄t aliqͣmmali āmixtionē habere. et ideo apoꝰ dicad phil̓. iiij. gaudete in dn̄o ſemꝑ. aliudautē eſt gaudiū caritatis quo gaudet aliquis de bono diuino ẜm ꝙ ꝑticipat̉ a nobis h̓ autē ꝑticipacō poteſt impediri ꝑ aliqd̓ ꝯtrarium. et id eo ex hac ꝑte gaudiucaritatis poteſt habere ꝑmixtionē triſticie ꝓut ſcilicet aliquis triſtatur de eo qd̓repugnat ꝑticipacōe diuini boni vl̓ in nobis vel in ꝓximis quos tanqͣm noſipos diligimꝰ Ad. j. ergo dd̓q fletus ꝓximinō eſt niſi de aliquo malo. om̄e autē malum imꝑtat defectum ꝑticipacōis ſummiboni. ⁊ ideo intantū caritas facit ꝯdolereꝓximo inqͣntum ꝑticipacō diuini boni ineo impeditur Ad. ij. dd̓ ꝙ peccata diuidunt inter nos et deum. vt dicitur yſa. lixet ideo h̓ eſt ratio dolendi de peccatis ꝑteritis noſtris vel etiā alioꝝ inqͣntū ꝑ eaimpedimur a ꝑticipacōne diuini boni.Ad iij. dd̓ ꝙ qͣmuis in īcolatu hꝰ miſeriealiquo modo ꝑticipemꝰ diuinū bonum ꝑꝯgnicōem et amorē. tamē huiꝰ vite miſeria impedit a ꝑfecta ꝑticipacone diuiniboni qualis erit in patria. ec ideo etiā triſticiā qua quis luget de dilacōne glorieꝑtinet ad impedimentū ꝑtīcipationis diuini boni.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ ſpūale gaudiu qd̓ ex caritate creatur nō poſſit in nobis impleri. qͣnto em̄ maiꝰgaudiū de deo habemꝰ tanto gaudiū eiꝰin nobis magis impletur. ſed nūqͣm poſſumus tantū de deo gaudere qͣntum dignuꝫeſt vt d̓ deo gaudeat̉. quia ſemꝑ bonitaseius que eſt infinita excedit gaudiū creature qd̓ eſt finitum. ergo gaudiū de deonūqͣm̄ poteſt impleri Pͣ. illud qd̓ eſt impletum nō poteſt eſſe maiꝰ. ſed gaudiū ētiam beatoꝝ poteſt eſſe maius quia gaudium vnius eſt maius qm̄ alteriꝰ. gͦ gaudium de deo nō poteſt in creatura impleri Pͣ. nihil aliud videtur eſſe cōp̄henſioqm̄ ꝯgniconis plenitudo. ſed ſicut vis cōgnoſcitiua creature eſt finita ita vis appetitiua eiuſdē. cū ergo deꝰ nō poſſit abaliquā creatura ꝯp̄hendi videtur ꝙ nō poſſit alicuiꝰ creature gaudiū impleri Sedꝯtra eſt qd̓ dn̄s diſcipul̓ dixit. jo. xvj. gaudium meum in vobis ſit et gaudiū veſtꝝimpleatur Rn̄º dd̓ ꝙ plenitudo gaudijpoteſt intelligi dupl̓r. vno modo ex parterei de qua gaudetur vt ſcilicꝫ tantum gaudeatur de ea qͣntum eſt digna de ea gaudere. et ſic ſolum dei gaudium eſt plenūde ſeip̄o. qꝛ gaudium dei eſt infinitum ethoc eſt ꝯdignū infinite bonitati dei cuiuſlibet autem creature gaudium oꝑtet eſſefinitum. alio modo poteſt intelligi plenitudo gaudij ex ꝑte gaudentis. gaudiumautem ꝯꝑatur ad deſiderium ſicut quiesad motum vt ſupra dictū eſt cum de paſſionibus ageretur. eſt autem quies plenacum nihil reſtat de motū vnde tunc eſtgaudium plenum quādo iam nihil d̓ſiderandum reſtat. qm̄diū autem in hoc mūdo ſumus non ceſſat ī nobis deſiderij mōtus. quia adhuc reſtat ꝙ deo magis aꝓppinqmus ꝑ graciam vt ex ſupra dictis patet. ſed qͣndo iam ad beatitudinē ꝑfectaꝑuentum fuerit nihil deſiderandū reſtabit. quia ibi erit plena dei fruico ī qua homō obtinebit qucquid etiaꝫ circa alia bona deſiderauerit. ẜm illud psͣ. qui replet ībonis deſiderium tuum. ⁊ ido quieſcet deſiderium non ſolum quo deſideramus deum ſed etiam erit omniū deſiderioꝝ quieſvn̄ gaudiū beatoꝝ ē ꝑfecte plenū et etiāſuꝑ plenum. quia plus obtinebūt qm̄ deſiderare ſuffecerit. nō ī em̄ cor hominis aſcendit qd̓ p̄parauit deus diligentibus ſevt dicitur. j. ad coꝝ. ij. et hoc eſt qd̓ dicitur luce. vj. menſuram bonam ⁊ ſuꝑeffluentem dabunt in ſinus noſtros quia cumnulla creaturā eſt capax gaudij de deo ⁊ꝯdigni. vnde eſt qd̓ iſtud gaudiū non capitur in homine ſed potius homo intrat īipſum. ẜm illud math̓. xxv. intra ī gaudium dn̄i tu. Ad. j. dd̓ ꝙ ratio illa ꝓceditde plenitudine gaudij ex ꝑte rei de quagaudet̉. Ad. ij. dd̓ qͥjcū ꝑuentū fuerit