C 28ꝙ dilectō dei eſt magis meritoria. debet̉em̄ eī ꝓpter ſeip̄aꝫ qꝛ vltima merces ē fruideo in que tendit diuine dilectōis motꝰ.vnde et diligenti deū merces ꝓmittit̉. jo.xiiij. ſi qͥs diligit me diliget̉ a patre meo.⁊ maīfeſtabo ei meipꝫ. alio modo poteſtattendi ip̄a ꝯꝑacō vt dilectiodei accipiatẜm ꝙ ſolū diligit̉. dilectio autē ꝓximi accipiatur ẜm ꝙ ꝓximus diligat̉ ꝓpter deūet ſic dilectio includit dilectōeꝫ ꝓximi. vijerit ꝯꝑacō dilectionis dei ꝑfecte q̄ extendit ſe etiā ad ꝓximū et ad dilectione deiinſufficiente et imꝑfecta. qꝛ hoc mandatu habemus a deo vt qui diligit deū diligat et fratreſuū et in hoc ſenſu dilectō ꝓxummi peninet Ad. j. ergo dicendū ꝙ ẜ mvna gloſe expoſicōeꝫ hoc apoſtolꝰ tūc nōoptabat qͣndo erat in ſtatu gracie vt ſcilicet ſeꝑaretur a xp̄o ꝓ fratribus ſuis. ſꝫ hoptauerat qͣndo erat in ſtatū infidelitatis. vnde in hoc non inutandꝰ eſt. vel poteſt dici ſicut dicit criſoꝰ. in liº. de ꝯpunctione ꝙ ꝑ hoc non oſtendit̉ ꝙ apoꝰ plꝰdiligebat deū qͣm ſeip̄ꝫ volebat em̄ ad tepus prinari fruicone diuinā qd̓ ꝑtinet addilectōem ſui ad hoc ꝙ honor dei ꝓcuraretur in ꝓximis qd̓ ꝑtinet ad dilectioneꝫdei Ad. ij. dd̓ ꝙ dilectio amici ꝓ tātoeſt qn̄qꝫ minus meritoria. qꝛ amicus diliAit̉ ꝓpter ſeip̄m. et ita deficit a vera ratio.ne aicicie caritatis q̄ deꝰ ē. et ideo ꝙ deꝰdiligat̉ ꝓpter ſeip̄m nō diminuit meritū.ſed hoc ꝯſtituit tota meriti rōeꝫ Ad. iijdd̓. ꝙ plus facit ad rōem meriti et v̓tutisbonū qm̄ difficile. vnde non oꝑtet ꝙ eſſedifficilius ſit magis meritoriū. ſed ꝙ ſiceſt difficiliꝰ vt etiam ſit melius.Finde ꝯſiderandū eſt de effectibꝰ ꝯſeq̄ntibus caritatis actum principalē qui eſt dilectio Et primo de effectibuſinterioribꝰ Scd̓o de exterioribꝰ Circa primū tria ꝯſiderāda ſuntPrimo de gaudio Secūdo d̓ paceTercio de miſcd̓ia. Circa primū q̄runt̉iiij Primo vtꝝ gaudiū ſit effectꝰ caritatis Scd̓o vtꝝ hūiōī gaudiū ꝯpatiat̉ ſecū triſticiā Terco vtꝝ illud gaudiū poſſit eſſe plenū Quarto vtꝝ ſit virtusD. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ gaudiū nonſit effectꝰ caritatis in nobis. ex abſencia ei rei amate magis ſequiturtriſticia qͣmgaudiū. ſed deꝰ que ꝑ caritateꝫ diligimꝰ ē nobis abſens qmndiū ī hacvita viuimꝰ. qͣmdiū em̄ ſumꝰ in corꝑe ꝑegrinamur a dn̄o. vt di. ij. ad coꝝ. v. gͦ caritas in nobis magis cauſat triſticiam qͣmgaudiū P. ꝑ caritate maxime meremurbeatitudinē. ſed inter ea ꝑ q̄ beatitudineꝫmeremur ponitur luctus qui ad triſticiāp̄t inet ẜm illud math̓. v. beati qui lugentqm̄ ꝯſolabunt̉. ergo magis eſt effectꝰ caritatis triſticia qm̄ gaudium P. caritaseſt v̓tus diſtincta a ſpe vt ex sͣ dictis patꝫſꝫ gaudiū cauſatur ex ſpe. ẜm illd̓ ro. xij.ſpē gaudentes. ergo nō cauſatur ex caritate Sed ꝯtra eſt ꝙ ſicut di̓ rō. v. caritasdei diffuſa eſt in cordibꝰ noſtris ꝑ ſpūmſanctū qui datus eſt nobis. ſed gaudiū innobis cauſat̉ ex ſpū ſancto. ẜm illud ro.xiiij. nō eſt regnū dei eſca et potus ſꝫ iuſticia et pax et gaudiū in ſpū ſancto. ergocaritas eſt cauſa gaudij Rn̄º dd̓ ꝙ ſic̄ gͣdictū eſt. cum de paſſionibꝰ ageret̉ ex amore ꝓcedit et gaudiū et triſticīa. ſed cōtrarioº. gaudiū em̄ ex amore cauſat̉ vel ꝓpter p̄ſenciā boni amati. vel etiā ꝓpter hͦꝙ ip̄i bono amato ꝓp̓m bonū ineſt et ꝯſeruatur. et ẜm hoc maxime ꝑtinet ad amotem beniuolēcie ꝑ quē aliquis gaudet deamico ꝓſpere ſe habente etiā ſi ſit abſensecōtrario autē ex amore ſequit̉ triſticia vl̓ꝓpter abſenciā amati vl̓ ꝓpter hoc ꝙ amatuꝫ cui volumꝰ bonū ſuo bono priuat̉ aūtaliquo malo deprimitur. caritas autē eſt amor dei cuiꝰ bonū immutabile eſt qꝛ ipſeē ſua bonitas. ⁊ ex hocip̄o ꝙ amatur ē nnamante ꝑ nobiliſſimū ſui effectū. ẜm illd̓.j. joh̓. iiij. qui manet in caritate in deo manet et deus in eo. et ideo ſpūale gaudiumqd̓ de deo habet̉ ex caritate cauſat̉ Adj. ergo dd̓. ꝙ qͣmdiuſumus in corꝑe dicimur ꝑegrinari a dn̄o in ꝯꝑacōe ad illa p̄ſenciā qua quibuſdā eſt p̄ſens ꝑ ſpei viſionem. vnide et apoſtolꝰ ſubdit ibidē. ꝑ fidem em̄ ambulamꝰ et nō ꝑ ſpem. eſt autēp̄ſens etiam ſe amantibꝰ in hac vita ꝑ gracie habitacōem Ad. ij. dd̓ ꝙ luctus quibeatitudinē meretur eſt de his q̄ ſunt beatitudini ꝯtraria. vnde eiuſdē raconis eſtꝙ talis luctus ex caritate cauſetur et gaudiū ſpūale de deo. qꝛ eiuſdē eſt gauderede aliquo bono et triſtari de his que eī repugnant Ad. iij. dd̓ de deo poteſt eſſeſpūale gaudiū dupl̓r. vno mō ẜm ꝙ gaudemus de bono diuino in ſe ꝯſiderato. alio modo ẜm ꝙ gaudemꝰ de bono diuinoꝓut a nobis ꝑticipatur. primū autē gaudiū meliꝰ eſt et hoc ꝓcedit principal̓r excaritatē. ſed ſcd̓m gaudiū ꝓcedit etiaꝫ exſpē ꝑ quā exſpectamꝰ diuini boni fruicōnem qͣmuis etiā ip̄a fruicō vel ꝑfecta velimꝑfecta ẜm menſurā caritatis obtineat̉D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̄ ꝙ gaudiū ſpūale qd̓ ex caritate cauſat̉ recipiatammixtionē triſticie. ꝯgaudere eībonis ꝓximi ad caritatē ꝑtinet. ẜm illd̓jͣ. ad coꝝ. xiij. caritas n̄ gaudꝫ ſuꝑ īiqͥtate