amari tn̄ nō oꝑtꝫ ꝙ ſit idem ordo ꝯgnicōnis et dilectionis. nā dilectio eſt cognitionis terminꝰ. et ideo vbi deſinit ꝯgnitioſcꝫ in ip̄a re qͥ ꝑ aliā ꝯgnoſcit̉ ibi ſtatī dilectio inciꝑe p̄t Ad. ij. dd̓ ꝙ qꝛ dilectōdei eſt maius aliquid qͣm eius ꝯgnicō maxime ẜm ſtatū vie. ideo p̄ſupponit ip̄am ⁊qꝛ ꝯgnico nō quieſcit ī rebꝰ creatis ſed ꝑead em̄ in aliud tendit in illo dilectio incipit et ꝑ hoc ad alia deriuat̉ ꝑ modū cuiurdam circulacōis dum ꝯgnico a creaturisincipiens tendit̉ in deū et dilectō a deo īcipiens ſicut ab vltimo fine tendit in creaturas Ad. iij. dd̓ ꝙ ꝑ caritatē tollitur auerſio a deo q̄ eſt ꝑ peccatū nō autē ꝑ ſolam ꝯgnicōem. et ideo caritas eſt q̄ diligedo animā immediate deo ꝯiungit ſpiritualis vniculo vnionis.D. v. ſic ꝓcedt̉. vt̓ ꝙ d̓s nō poſſittotal̓r amari. amor em̄ ſequit̉ ꝯgnicōem. ſed deꝰ nō poteſt totalitera nobis ꝯgnoſci qꝛ hoc eſſet a nobis eumꝯphendere. ergo nō poteſt a nobis totaliter amari Pꝯ. amor eſt vnio qda. vt patet ꝑ Dyo. iiij. ca. de di. nō. ſꝫ cor hoīs nōpoteſt total̓r deo vniri qꝛ deꝰ ē maior corde noſtro vt dt̉. j. jo. iij. gͦ deꝰ nō pōt total̓r amari Pͣ. deus ſeip̄m total̓r amat.ſi gͦ ab aliquo alio total̓r amat̉ aliqͥs aliꝰdiligit deū tatū qͣntum ip̄e ſe diligit hocautē eſt incoueniēs. gº deꝰ nō poteſt total̓r diligi ab aliqua creaturā Sꝫ ꝯtra e.qd̓ dt̓ deūtº. xvj. diliges dn̄m deū tuū extoto corde tuo Rn̄º dd̓ ꝙ cū dilectō inteſligat̉ quaſi mediū inter amante et amatū cum queritur andeus poſſit total̓r diligi. tripl̓r poteſt intelligi. vnoº vt modustotalitatis referat̉ ad re dilecta et ſic total̓r deus eſt diligendꝰ qꝛ totū qd̓ ad deum ꝑtinēt homo diligere debet. alioº poteſt intelligi ita ꝙ totalitas referatur addiligente. et ſic etiā deus total̓r diligi debet qꝛ ex toto poſſe ſuo homo debꝫ diligere deū. et quīcqͥd habet ad dei amore ordinare. ẜm illd̓ deūtº. vj. diſiges dn̄m deum tuū ex toto corde tuo. tercōº poteſt ītelligi ẜm ꝯꝑacōem diligentis ad rē dilectam vt ſcꝫ modus diligētis adequat modu rei dilecte. et hoc nō poteſt eſſe. cumem̄ vnūqd̓qꝫ intantū diligibile ſit inqͣntūeſt bonū deus cuiꝰ bonitas eſt infinita ēinfinite diligibil̓. nulla auteꝫ creatura poteſt deū infinite diligere qꝛ omīs vtꝰ creature ſiue naturalis ſiue infuſa eſt finitaet ꝑ hoc patꝫ rn̄º ad obiecta. nam primetres obiectiones procedunt ẜm hunc terciū ſenſum. vltima autē ratio ꝓcedit ī ſenſu ſecundoD. vj. ſic ꝓcedit̉. vt ꝙ diuine dilectionis ſit aliquis modus habēdꝰratio em̄ boni ꝯſiſtit in modo ſpecie et ordine. vt patꝫ ꝑ augͥ. in li. de natura boni. ſꝫ dilectio dei eſt optimū in hoīeẜm illud ad col̓. iij. ſuꝑ omīa caritate habete. gͦ dilectio dei debet modū haberePͣ. augꝰ. dicit in li. de moribꝰ ectleſie.dic mihi q̄ſo te quis ſit diligendi modus.p̄corem ne plꝰ ne minus qͣm oꝑtet inflāniet deſiderio ⁊ amore dnii mei fruſtra autem quereret modū niſi eſſet aliquis diuine dilectōis modus. ergo eſt aliquis mōdus diuine dilectōis Pͣ. ſicut augꝰ. dic̄iiij. ſuꝑ gen. ad littera. modus eſt quē vnicuiqꝫ ꝓpͥa menſura ꝑfigit ſed mēſura volūtatis hūane. ſicut et actionis exterioris ēratio. ergo ſicut ī exteriori effectu caritatis oꝑtet habere modū a ratione p̄ſtitumẜm illud ro. xij. rōnabile obſequiū veſtꝝ.ita etiam interiordilectio dei debꝫ modūhabere Sed ꝯtra eſt qd̓ bern. dicit ī li.de diligendo deū. ꝙ cauſa diligendi deūdeus eſt modꝰ ſine modo diligere Reſponſio dd̓ ꝙ ſicut patꝫ ex inducta autoritate augͥ. modus imꝑtat qͣndam mēſuredeterminacōem h̓ autē dterminacō inuenitur et in mēſura et in menſurato. alitertamē et aliter. in menſura em̄ inuenit̉ eſſencial̓r qꝛ menſura ẜm ſeip̄am eſt d̓terminatiua et modificatiua alioꝝ. in menſuratis autē inuenit̉ menſura ẜm aliud. i. inqͣntum attingunt menſurā. et ideo in menſura nihil poteſt accipi immodificatū. ſꝫ resmenſurata eſt immodificata niſi menſurāatt ingat ſue deficiat ſiue excedat. in omībus autē appetibilibꝰ et agibilibꝰ mēſuraeſt finis. qꝛ eoꝝ q̄ appetimꝰ ⁊ agimꝰ oꝑtꝫꝓpͥam rōem ex fine acciꝑe vt patꝫ ꝑ ph̓m.in. ij. ph̓. et ideo finis ẜm ſeip̄m habꝫ modū. ea vero q̄ ſunt ad finē habent modumex eo ꝙ ſunt fini ꝓporconata. ⁊ ideo ſicutph̓us dicit in. j. pol̓. appetitus finis in cibus artibꝰ eſt abſqꝫ fine et termino. eoruꝫautē q̄ ſunt ad fine eſt aliquis temmꝰ nōem̄ medicꝰ imꝑtat aliq̄m terminū ſanitatis ſed facit ea ꝑfecta qͣntūcūqꝫ poteſt ſꝫmedicine imponit terminū. nō em̄ dat tatum de medicina qͣntū poteſt ſꝫ ẜm ꝓporcōem ad ſanitate. qua quideꝫ ꝓporcōem ſimedicina excederet vel ab ea deficeret eſſet immoderata. finis autē oīm actionumhūanaꝝ ⁊ affectōni eſt dei dilectō ꝑ quāmaxime attingimꝰ vltimū fine vt sͣ dictūeſt. et id eo in dilectōe dei nō poteſt accipi modꝰ ſic̄ in re mēſurata vt ſit in ea acciꝑe plus et minꝰ. ſed ſicut inuenit̉ modusin menſura in qua nō poteſt eſſe exceſſusſed qͣnto plꝰ attingit̉ regula tātō meliꝰ ē.