diligere qͣm alios Rn̄º dd̓. ꝙ duplex op̄mio c̓ca hͦ fuit. qͥda eī dixerūt ꝙ om̄s ꝓximi ſūt eqͣliter ex caritate diligēdi qͣntūad affectū. ſed nō qͣntū ad exteriorē effectū ponētes ordinē dilectionis eſſe intelligēdū ẜm exteriora beneficiā q̄ magis debemꝰ impendere ꝓximis ꝙͣ alienis. nonautē ẜm interiorē affectū que eqͣliter debemꝰ impendere omībꝰ etiā inimicis. ſedhͦ irrōnabiliter dt̉. nō em̄ minꝰ eſt ordinatus affectꝰ caritatis qui eſt inclinaciogracie ꝙ appetitꝰ naturalis qui eſt inclinacō nature vtraqꝫ em̄ īclinacō ex diuinaſapiēcia ꝓcedit. videmꝰ autē in naturalibꝰ ꝙ īclinacō naturalis ꝓporcōnat̉ actuivel motui q̄ ꝯuenit nature vniu̓ſcuiuſqꝫ ſicūt terrā habet maiore inclinacōem grauitatis qͣꝫ aqua qꝛ ꝯpetit ei eſſe ſub aqua. oportꝫ gͦ ꝙ etiā inclinacō gracie q̄ eſt affectus caritatis ꝓporconet̉ his q̄ ſunt exteriꝰ agenda. ita ſcꝫ vt ad eos intenſioremcaritatis affectū habeamꝰ ꝙ ꝯuenit nosmagis beneficos eſſe et ideo dd̓ eſt. ꝙ eꝫtiam ẜm affectū oꝑtꝫ magis vnū ꝓximoꝝꝙͣ aliū diligere et ratio eſt qꝛ cū principium dilectionis ſit deus. et ip̄e diligēs neceſſe eſt ꝙ ẜm ꝓpinquitatē māiore ad alteꝝ iſtoꝝ principioꝝ maior ſit dilectōnisaffectus ſicut em sdictū eſt. in omībꝰ inquibꝰ inuenit̉ aliqd̓ principiū ordo attēditur ẜm ꝯꝑacōem ad illud principiū.Ad. j. dd̓ ꝙ dilectio poteſt eſſe inequalisdupliciter. vno modo ex ꝑte eiꝰ boni qd̓amico optamꝰ. et qͣntū ad hoc om̄s homines eque diligimꝰ ex caritate qꝛ omībꝰ optamꝰ bonū idem in genere ſcꝫ beatitudīnem eternā. alio modo dt̉ maior dilectōꝓpter intenſiorē actū dilectionis et ſic nōoꝑtꝫ om̄s eque diligere. vel aliter dicend̓ꝙ dilectio inequaliter poteſt ad aliquoshaberi dupliciter. vno modo ex eo ꝙ quidam diligunt̉ et alij nō diligunt̉ et hancetiam inequalitatē oꝑtet ſeruare in beneficienciā qꝛ nō poſſumꝰ omībꝰ ꝓdeſſe. ſedin beniuolencia dilectionis talis inequalitas haberi nō debet. alia vero eſt inequalitas dilectionis ex hͦ ꝙ quidā plꝰ alijsdiligunt̉. augꝰ. ergo nō intendit hanc excludere iequalitatē ſed primā. vt patetex his que de beneficiencia dicit Ad. ij.dd̓ ꝙ nō om̄s ꝓximi equaliter ſe habentad deū. ſꝫ qͥda ſūt ei ꝓpinquiores ꝑ maiorēbonitate qui ſunt magis diligendi ex caritate ꝙͣ alij qui ſunt ei minꝰ ꝓpinqui Adiij. dd̓ ꝙͣ ratio illa ꝓcedit de qͣntitate dilectōis ex ꝑte boni qd̓ amicis optamꝰ.D. vij. ſic ꝓcedit̓. vt ꝙ magis debeamꝰ diligere meliores ꝙ nobisꝯiūctiores. illud em̄ vt̓ eſſe magisdiligendū qd̓ nulla rōne debet odio haberi. ꝙͣ illud qd̓ aliqua rōne eſt odiendūſicut et albius eſt qd̓ eſt nigro imꝑmixtius ſed ꝑſone nobis ꝯiūcte ſunt ẜm aliqͣmrōem odiende. ẜm illud luc̄. xiij. ſi quis venit ad me et nō odit patre ⁊ matre ⁊cͣ. homines autē boni nulla rōne ſunt odiendigͦ vt̓ ꝙ meliores ſunt magis amādi qͣ cōiūctōres Pꝯ. ẜm caritatē homo maximedeo aſſimulat̉. ſed deꝰ diligit magis meliorē. gͦ et homo ꝑ caritate magis debetmeliorē diligere ꝙ ſibi ꝯiūctore Pꝯͣ. ẜmvnāquāqꝫ amiciciā illud eſt magis amandū qd̓ magis ꝑtinꝫ ad id sͣ qd̓ aīcicia fūdatur. amicicia em̄ naturali magis diligimus eos qui ſunt nobis magis ẜm naturaꝯiuncti puta ꝑentes vel filios ſed amicicia caritatis fundatur ſuꝑ ꝯmunicacōe beatitudīs ad quā magis ꝑtinent melioresꝙͣ nobis ꝯiunctōres gͦ ex caritate magisdebemꝰ diligere meliores qͣ nobis ꝯiunctōres Sed ꝯtra eſt qd̓ dicit̉. j. ad thyv. ſi quis ſuoꝝ et maxime domeſticoꝝ cūram nō habet fidē negauit ⁊ eſt infidelideterior. ſed īterior caritatis affectio debet reſpondere exteriori affectui ergo caritas magis debet haberi ad ꝓpinquioresꝙͣ ad meliores Rn̄º dd̓ ꝙ omīs actus oꝑtet ꝙ ꝓporcionet̉ et obiecto et agenti ſꝫex obiecto habet ſpeciē ex v̓tute autē agetis habet modū ſue intenſionis. ſicut motus habet ſpeciē ex termīo ad que eſt. ſedintenſionē velocitatis habet ex diſpoſicone mobilis et v̓tute mouētis ſic ergo dilectio ſpeciē habet ex obiecto ſed intenſionem habet ex ꝑte ip̄iꝰ diligētis. obiectūautem caritatiue dilectōnis deus eſt. homo autē diligens eſt. diuerſitas ergo dilectionis q̄ eſt ẜm caritatē qͣntū ad ſpeciēeſt attendēda in ꝓximis diligedis ẜm cōꝑacōem ad deū. vt ſcꝫ ei qui ē deo ꝓpinqͣor maiꝰ bonū ex caritate velimꝰ qꝛ licꝫ bonū qd̓ omībꝰ vult caritas ſcꝫ beatitudo eterna ſit vnū ẜm ſe. habꝫ tn̄ diuerſos gradus ẜm diuerſas beatitudīs ꝑticipacōeset hoc ad caritatē ꝑtinet vt velit iuſticiādei ſeruari ẜm quā mēliores ꝑfectiꝰ beatitudinē ꝑticipant et hoc ꝑtinet ad ſpeciēdilectōis. ſunt em̄ diuerſe dilectōis ſpēsẜm diuerſa bona que optamus his quosdiligimꝰ ſed intenſio dilectōnis eſt attēdenda ꝑ ꝯꝑacōem ad ip̄m hoīem quidiligit et ẜm hoc illos qui ſunt ſibi ꝓpinquiores intēſiori affectu diligit homo ad illd̓bonū ad qd̓ eos diligit ꝙͣ melioreſ ad maius bonū eſt etiā ibi et alia differēcia attēdenda nam aliqui ꝓximi ſunt ꝓpinqui nobis ẜm naturalē origineꝫ a qua diſcederenō poſſunt qꝛ ẜm eam ſunt id qd̓ ſunt ſed