bonitas v̓tutis ẜm quā aliqui appropīqͣntdeo poteſt accedere et recedere augeri etminui. vt ex s dictis patet. ⁊ ideo poſſuꝫex caritate velle ꝙ iſte qui eſt mihi ꝯiunctus ſit melior alio. et ſic ad maiorē beatitudinis gradum ꝑuenire poſſit. eſt autēet aliꝰ modꝰ quō plus diligimꝰ ex caritate magis nobis ꝯiunctos qꝛ pluribꝰ modis eos diligimꝰ ad eos em̄ qui non ſuntnobis ꝯiuncti nō habemꝰ niſi amicicia caritatis ad eos em̄ qui ſunt nobis ꝯiunctihabemꝰ aliquas alias amicicias ẜm mod̓ꝯiunctionis eoꝝ ad nos cū aūt bonū ſuꝑqd̓ fundat̉ q̄libꝫ alia amicicia honeſta ordinet̉ ſicut ad fine bonū ſuꝑ qd̓ fundat̉caritas. ꝯſeqn̄s eſt vt caritas imꝑet actuꝫcuiuſlibꝫ alteriꝰ amicicie ⁊ ſicut ars q̄ eſtcirca fine imꝑat arti q̄ eſt circa ea q̄ ſuntad fine. et ſic hocip̄m qd̓ eſt diligere aliquē qꝛ ꝯſanguineꝰ vel ꝯiunctꝰ. vel qꝛ ꝯciuis vel ꝓpter qd̓cunqꝫ huiōī aliud licitumordinabile in fine caritatis poteſt a caritate imꝑari. et ita ex caritate tam eliciente ꝙͣ imꝑate pluribꝰ modis diligimꝰ magis nobis ꝯiunctos Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ in ꝓpinquis noſtris non precipimur odire ꝙꝓpinqui noſtri ſunt ſed hoc ſolū ꝙ impediut nos a deo. et in hoc nō ſunt ꝓpinquiſed inimici. ẜm illd̓ michee. vij. iimici hominis domeſtici eiꝰ Ad. ij. dd̓ ꝙ caritaſfacit hoīem ꝯformari deo ẜm ꝓporcōeꝫ vtſcilicet ita ſe hēat homo ad id quod ſuumeſt. ſicut deus ad id quod ſuum eſt. quedam em̄ poſſumꝰ ex caritate velle qꝛ ſuntnobis ꝯueniēcia. q̄ tn̄ deus nō vult qꝛ nōꝯuenit ei vt ea velit ſicut sͣ dictū eſt cumde bonitate volūtatis ageret̉ Ad. iij. dicendū. ꝙ caritas nō ſolū elicit actum dilectōis ẜm rōꝫ obiecti. ſed etiā ẜm rōeꝫ diligentis. vt dictū eſt ex quo ꝯt ingit ꝙ magis ꝯiunctus magis amatur.D. viij ſic ꝓcedit̉. vt̓. ꝙ nō ſit magis diligendꝰ ille qui eſt magis nobis ꝯiunctus ẜm carnalē origine.dt em̄ ꝓuer. xviij vir amicabilis ad ſocietatem magis erit amicꝰ ꝙͣ frāter et maximus valeriꝰ dicit. ꝙ amicicie vinculū p̄ualidū ē. neqꝫ ex vlla ꝑte ſanguīs viribꝰ inferiꝰ hoc etiā cerciꝰ ⁊ exploraciꝰ. ꝙ iſtudnaſcendi ſors fortuitu opus dedit hoc vniuſcuiuſqꝫ ſolido iudico inchoata voluntas ꝯtrahit ergo illi qui ſunt ꝯiuncti ſangͣuine nō ſunt magis diligēdi ꝙͣ alij Pꝯ.ambroꝰ. in. j. de offi. nōminus vos diligoquos in euāgelio genui qͣm ſi in ꝯiugio ſuſcepiſſeꝫ. nō em̄ vehemētior eſt natura addiligendū q̄m gracia plꝰ certe diligere debemꝰ quos ꝑpetuo nobis ꝯputamꝰ futuros qͣm quos tantū in hoc ſeculo. nō ergoꝯſanguinci ſunt magīs diligēdi his qͥ ſūtaliter nobis ꝯiūcti Pꝯͣ. ꝓbacō dilectōis.eſt exhibico oꝑis. vt g̓g. dicit in omel̓. ſedquibuſdā magis debemꝰ impendere dilectionis oꝑa qm̄ etiam ꝯſangum eis. ſic̄ magis eſt obediendū in exercitū duci qͣm patri. ergo illi qui ſunt ſanguinē ꝯiuncti nōſunt magis diligēdi. Sed ꝯtra ē qd̓ ſpecialiter in p̄ceptis decalogi mandat̉ d̓ honoracōe ꝑentū vt patꝫ exo. xx. ergo illi qͥſunt nobis ꝯiuncti ẜm carnis originē ſūt.magis a nobis ſpecialiꝰ diligendi Rn̄ºdd̓ ꝙ ſicut dictū eſt illi qui ſunt nobis cōiuncti ſunt ex caritate magis diligendi.tum qꝛ intenſiꝰ diligunt̉. tum etiā qꝛ pluribus rōnibus diligūt̉. intenſio autē dilectionis eſt ex ꝯmunicacōe dilecti ad diligentem. et ideo diuerſoꝝ dilectio eſt mēſuranda ẜm diuerſam rōem ꝯiūctionis vtſcꝫ vnuſquiſqꝫ diligat̉ magīs in eo ꝙ ꝑtinet ad illā ꝯiunctioneꝫ ẜm quā diligit̉ etvlteriꝰ ꝯꝑanda ē dilectio dilectōi ẜm cōꝑacōem ꝯiunctionis ad ꝯiunctōeꝫ. ſic 8ͦdd̓ eſt ꝙ amicicia ꝯſanguineoꝝ fundatur.in ꝯiunctione natural̓ originis. amiciciaautē ꝯciuiū in ꝯmunicacōe ciuili ⁊ in amicicia ꝯmilitacium in ꝯmunicacōe bellica ⁊id̓o in his q̄ ꝑtinēt plꝰ ad naturā plꝰ debemꝰ diligere ꝯſanguineos. in his auteꝫq̄ ꝑtinent ad ciuilem ꝯuerſacōem plus debemꝰ diligere ꝯciues et ī bellicis plꝰ ꝯmilitōnes. vn̄ et ph̓s dicit in. ix. eth̓. ꝙ ſinigulis ꝓpͥa et ꝯgruencia eſt attribuēdū. ſicautē et facere vident̉ ad nuptias. quidaꝫvocant cognatas videbit̉ vtiqꝫ ⁊ nutrimeto ꝑentibꝰ oꝑtere maxime ſufficere ⁊ honorē paternū et ſil̓e etiā in alijs. ſi autē coꝑemus ꝯiunctionē ad ꝯiunctionē. cōſtatꝙ ꝯiunctio naturalis originis eſt prior ⁊immobilior. qꝛ eſt ẜm id qd̓ ꝑtinꝫ ad ſubſtanciā. alie autē ꝯiunctiones ſunt ſuꝑuenientes et remoueri poſſunt. et ideo amicicia ꝯſanguineoꝝ ſtabilior ē ſꝫ alie amicicie poſſunt eſſe potiores. ẜm illud quadeſt ꝓpͥum vnicuiqꝫ amicicie Ad. j. 8º dd̓ꝙ qꝛ amicicia ſocioꝝ ꝓpͥa electione ꝯtrahitur in his q̄ ſub noſtra electiōe cadūt puta in agendis p̄ponderat h̓ dilectio dilectioni ꝯſanguineoꝝ. vt ſcꝫ magis cū illisꝯſenciamꝰ in agendis. aicicia tamē cōſanguineoꝝ eſt ſtabilior vtpote̓ naturaliorexiſtens et pͣualet in his q̄ ad naturā ſpectant. vnde magis eis tenemur in ꝓuiſiōeneceſſarioꝝ Ad. ij. dd̓ ꝙ ambro. loquit̉de dilectione qͣntū ad beneficia q̄ p̄t mētad ꝯmunicacōem gracie ſcꝫ de inftfructiōemoꝝ: in hac em̄ magis debet homo ſubuenire filijs ſpūalibꝰ quos ſpūaliter genuitqͣm filijs corꝑalibus quibus tenet̉ magi g