Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

cauſet̉ in hoīe ex actibꝰ p̄cedētibꝰ vl̓ ex īfuſione d̓ina Terco vtꝝ īfundat̉ ẜm capacitatē nat̉aliū Quarto vtꝝ augeat̉ inhn̄te ip̄aꝫ Quīto vtꝝ augeat̉ addicōꝫSexto vtꝝ quolibꝫ actū augeat̉ Septimo vtꝝ augeat̉ ī īfinituꝫ Octauo vtꝝcaritas vie poſſit eſſe imꝑfecta Nonodiuerẜ gͣdibꝰ caritatis Decīo vtꝝ caritaſ poſſit diminui Vndecīo vtꝝ caritaſſemel hīta poſſit amitti. Duodecīo vtꝝamittat̉ vnū actū peccati mortalis.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ voluntasſit ſubiectuꝫ caritatis caritas em̄ amor quidā ē. ſꝫ amor ẜm ph̓m ē inꝯcupiſcibili. et caritas ē in ꝯcupiſcibiliet ī voluntate P. caritas ē principaliſſima v̓tutꝫ vt dc̄m ē. ſꝫ ſubiectuꝫ v̓tutiſē vt̓ caritas ſit in rōne et in voluntate Pꝯͣ. caritas ſe extēdit ad om̄s actus humaos ẜm illud. j. ad coꝝ. vl̓ oīa veſtra in caritate fiāt. ſꝫ prīcipiuꝫ humāoꝝactuuꝫ ē li. ar. vt caritas maxīe ſit inli. ar. ſic̄ in ſubiecto et ī voluntate Sꝫꝯtra ē obiectuꝫ caritatis ē bonꝫ qd̓ etiaē obiectū volūtatis caritas ē in voluntate ſic̄ ī ſubiecto Rn̄º dd̓ duplexſit appetitꝰ ſcꝫ ſenſitiuꝰ et intellectiuꝰ.di volūtas. vt in primo habitu ē. vtriuſqꝫobiectū ē bonū ſꝫ diuerſimode. nam obiectū appetitꝰ ſenſitiui ē bonū ſenſum app̄hēſum obiectū vero appetitꝰ intellectiui vel volūtatis ē bonū ſub ꝯūi rōne boniꝓut ē app̄hēſibile ab intellectu caritatisautē obiectū ē aliqd̓ bonū ſenſibile. ſꝫ bo dinū qd̓ ſolo intellectu ꝯgnoſcit̉.caritatis ſubiectū ē appetitꝰ ſenſitīꝰ ſꝫappetitꝰ ītellectiuꝰ .i. volūtas Ad. j.dd̓. ꝯcupiſcibil̓ ē ꝑs appetitꝰ ſenſitiui. autē appetitꝰ intellectiui vt in primooſtēſum ē. vnamor ē in ꝯcupiſcibili ē amor ſenſitiui boni. ad bonū autē d̓inū qd̓ē intelligibile ꝯcupīſcibil̓ ſe extēderepōt ſꝫ ſola volūtas. et ꝯcupiſcibil̓ ſubiectū caritatis eſſe p̄t Ad ij. dd̓ volūtas etiā ẜm ph̓m in. iij. de aīa in rōe e. hoc caritas ē in volūtate eſtaliena a rōe. tn̄ ē regl̓a caritatīs ſic̄hūanoꝝ v̓tutū. ſꝫ regl̓at̉ a dei ſapīa et excedit regl̓aꝫ rōis hūane. ẜm illd̓ eph̓. iij.ſuꝑ eminēte ſcīē caritatē xp̄i. vn̄ ē īne ſic̄ in ſubiecto ſic̄ in prudētia. neqꝫ ſic̄ īregulāte ſic̄ iuſtīa vl̓ tꝑantia. ſꝫ ſolū qͣn affinitate volūtatis ad rōem. Ad. iij.dd̓ libe. arbi. ē alia potēcia a voluntate vt dc̄m ē. ſꝫ caritas ē ī volūtateẜm rōeꝫ liberi ar. cꝰ actꝰ ē eligere. electōem̄ ē eoꝝ ſunt ad fine. volūtas autē eſtip̄iꝰ finis vt dt̉ ī. iij. eth̓. vn̄ caritas cꝰ obiectū ē finis vltimꝰ magis debꝫ dici eſſe3in volūtate in libero arbitrio.O. ij. ſic ꝓcedt̉. vt̓ caritas cauſet̉ in nobis ex infuſiōe. illd̓ em̄ qd̓ē ꝯue oībꝰ creaturis. nat̉al̓r hoībꝰ.ineſt ſꝫ ſic̄ dyo. dic̄. iiij. ca. di. no. oībusdiligibile et amabile ē bonū d̓inū qd̓ ē obiectū caritatis. caritas īeſt īiobis nat̉alit̓ et ex infuſiōe Pͣͣ. qͣnto aliquid eſtmagis diligibile tāto faciliꝰ diligi poteſtſꝫ deꝰ ē maxīe diligibil̓ ſit ſumme faciliꝰ ē ip̄m diligere ꝙͣ alia ſꝫ ad aliadiligēda indigemꝰ aliqͦ habitū.etiā ad diligedideū. apo. dic̄. j. ad.thy. j. finis p̄cepti caritas ē de corde bo et ꝯſcīa pura et fide ficta. ſꝫ triaꝑtinet ad actus hūanos. caritas cauſat in nobis ex actibꝰ p̄cedētibꝰ et ex infuſione Sꝫ ꝯtra ē qd̓ apo. dic̄ ro. v. caritas dei diffuſa ē ī cordibꝰ noſtris ſpmn̄ſanctū datꝰ ē nobis Rn̄º dd̓ ſic̄ dictū ē caritas ē amicicia q̄dā hoīs ad deūfūdata ſuꝑ ꝯuīcacōꝫ btītudīs eterne hecautē ꝯuicacō ē ẜm dona nat̉alia. ſꝫ ẜmdona gͣtuita qꝛ vt dỉ. vj. gͣcia dei vitaeterna. vn̄ ip̄a caritas facultatē natureexcedit. autē excedit nat̉e facultatēpōt eſſe neqꝫ nat̉ale neqꝫ poteciaſ naturales acqͥſitū. qꝛ effectꝰ nat̉al̓ trāſcendit ſua cauſam. vn̄ caritas pōt neqꝫ nat̉aliter nobis neſſe neqꝫ de iure nat̉ali ēacqͥſita. ſꝫ infuſiōꝫ ſpūs ſancti ē amorpatris et filij cꝰ ꝑticipacō in nobis ē ipſacaritas cauſata ſic sdcmē Ad. j. dd.Dyo. loquit̉ de dilectōe deū fūdat̉ ſuꝑꝯuicacōe nat̉aliū bonoꝝ nat̉al̓r oībꝰīeſt. ſꝫ caritas fūdat̉ ſuꝑ qͣdā ꝯuīcacōe ſuꝑnat̉ali. vn̄ e ſimil̓ Ad. ij. dd̓ ſic̄deꝰ ẜm ſe ē maxīe ꝯgnoſcibil̓ tn̄ nobisꝓpter difectū noſtre ꝯgregacōis dependet a rebꝰ ſenſibilibꝰ ita etiā deꝰ ip̄e eſtmaxīe diligibil̓ inqͣntū ē obiectū bt̄ītudīsſꝫ hoc ē maxīe dīligibil̓ a nobis ꝓpt̓inclīacōꝫ affectꝰ noſtri ad viſibilia bonavn̄ patꝫ ad deū hoc maxīe diliged̓noſtris cordibꝰ caritas infūdat̉ Ad. iij.dd̓ cuꝫ caritas dt̉ in nobis ꝓcedere excorde bono et ex ꝯſciēcia pura et fideficta. hoc referedū ē ad actuꝫ caritatisex p̄miſſis excitat̉ vl̓ etiā dt̉ qꝛ hmōiactꝰ diſponunt hoīeꝫ ad recipiēd caritatis infuſiōꝫ. et ſil̓r dd̓ ē de eo augͥ. dic̄q timor introducit caritate. ec de hocdỉ in glo. math̓. v. fides generat ſpemet ſpēs caritatem.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ caritas infundat̉ ẜm qͣntitatē nat̉aliū. dr̄math̓. xxv. dedit vnicuiqꝫ ẜm ꝓpͥā v̓tutēſed caritatē nll̓a v̓tus p̄cedit ī hoīe niſi natural̓. qꝛ ſine caritate nll̓a ē v̓tus vt dc̄m