cauſet̉ in hoīe ex actibꝰ p̄cedētibꝰ vl̓ ex īfuſione d̓ina Terco vtꝝ īfundat̉ ẜm capacitatē nat̉aliū Quarto vtꝝ augeat̉ inhn̄te ip̄aꝫ Quīto vtꝝ augeat̉ ꝑ addicōꝫSexto vtꝝ quolibꝫ actū augeat̉ Septimo vtꝝ augeat̉ ī īfinituꝫ Octauo vtꝝcaritas vie poſſit eſſe imꝑfecta Nono d̓diuerẜ gͣdibꝰ caritatis Decīo vtꝝ caritaſ poſſit diminui Vndecīo vtꝝ caritaſſemel hīta poſſit amitti. Duodecīo vtꝝamittat̉ ꝑ vnū actū peccati mortalis.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ voluntas nōſit ſubiectuꝫ caritatis caritas em̄ amor quidā ē. ſꝫ amor ẜm ph̓m ē inꝯcupiſcibili. gº et caritas ē in ꝯcupiſcibiliet nō ī voluntate P. caritas ē principaliſſima v̓tutꝫ vt sͣ dc̄m ē. ſꝫ ſubiectuꝫ v̓tutiſē rō gͦ vt̓ ꝙ caritas ſit in rōne et nō in voluntate Pꝯͣ. caritas ſe extēdit ad om̄s actus humaos ẜm illud. j. ad coꝝ. vl̓ oīa veſtra in caritate fiāt. ſꝫ prīcipiuꝫ humāoꝝactuuꝫ ē li. ar. gͦ vt ꝙ caritas maxīe ſit inli. ar. ſic̄ in ſubiecto et nō ī voluntate Sꝫꝯtra ē ꝙ obiectuꝫ caritatis ē bonꝫ qd̓ etiaē obiectū volūtatis gº caritas ē in voluntate ſic̄ ī ſubiecto Rn̄º dd̓ ꝙ cū duplexſit appetitꝰ ſcꝫ ſenſitiuꝰ et intellectiuꝰ. qͥdi volūtas. vt in primo habitu ē. vtriuſqꝫobiectū ē bonū ſꝫ diuerſimode. nam obiectū appetitꝰ ſenſitiui ē bonū ꝑ ſenſum app̄hēſum obiectū vero appetitꝰ intellectiui vel volūtatis ē bonū ſub ꝯūi rōne boniꝓut ē app̄hēſibile ab intellectu caritatisautē obiectū ē aliqd̓ bonū ſenſibile. ſꝫ bonū dinū qd̓ ſolo intellectu ꝯgnoſcit̉. ⁊ iōcaritatis ſubiectū nō ē appetitꝰ ſenſitīꝰ ſꝫappetitꝰ ītellectiuꝰ .i. volūtas Ad. j. gͦdd̓. ꝙ ꝯcupiſcibil̓ ē ꝑs appetitꝰ ſenſitiui.nō autē appetitꝰ intellectiui vt in primooſtēſum ē. vnamor qͥ ē in ꝯcupiſcibili ē amor ſenſitiui boni. ad bonū autē d̓inū qd̓ē intelligibile ꝯcupīſcibil̓ ſe extēdere nōpōt ſꝫ ſola volūtas. et iō ꝯcupiſcibil̓ ſubiectū caritatis eſſe nō p̄t Ad ij. dd̓ ꝙ volūtas etiā ẜm ph̓m in. iij. de aīa in rōe e.⁊ iō ꝑ hoc ꝙ caritas ē in volūtate nō eſtaliena a rōe. tn̄ rō nō ē regl̓a caritatīs ſic̄hūanoꝝ v̓tutū. ſꝫ regl̓at̉ a dei ſapīa et excedit regl̓aꝫ rōis hūane. ẜm illd̓ eph̓. iij.ſuꝑ eminēte ſcīē caritatē xp̄i. vn̄ nō ē ī rōne ſic̄ in ſubiecto ſic̄ in prudētia. neqꝫ ſic̄ īregulāte ſic̄ iuſtīa vl̓ tꝑantia. ſꝫ ſolū ꝑ qͣndā affinitate volūtatis ad rōem. Ad. iij.dd̓ ꝙ libe. arbi. nō ē alia potēcia a voluntate vt dc̄m ē. ſꝫ cū caritas nō ē ī volūtateẜm rōeꝫ liberi ar. cꝰ actꝰ ē eligere. electōem̄ ē eoꝝ q̄ ſunt ad fine. volūtas autē eſtip̄iꝰ finis vt dt̉ ī. iij. eth̓. vn̄ caritas cꝰ obiectū ē finis vltimꝰ magis debꝫ dici eſſe3in volūtate ꝙ in libero arbitrio.O. ij. ſic ꝓcedt̉. vt̓ ꝙ caritas n̄ cauſet̉ in nobis ex infuſiōe. illd̓ em̄ qd̓ē ꝯue oībꝰ creaturis. nat̉al̓r hoībꝰ.ineſt ſꝫ ſic̄ dyo. dic̄. iiij. ca. d̓ di. no. oībusdiligibile et amabile ē bonū d̓inū qd̓ ē obiectū caritatis. gͦ caritas īeſt īiobis nat̉alit̓ et nō ex infuſiōe Pͣͣ. qͣnto aliquid eſtmagis diligibile tāto faciliꝰ diligi poteſtſꝫ deꝰ ē maxīe diligibil̓ cū ſit ſumme bō8º faciliꝰ ē ip̄m diligere ꝙͣ alia ſꝫ ad aliadiligēda nō indigemꝰ aliqͦ habitū. gͦ nͨetiā ad diligedideū Pͣ. apo. dic̄. j. ad.thy. j. finis p̄cepti caritas ē de corde bonō et ꝯſcīa pura et fide nō ficta. ſꝫ hͨ triaꝑtinet ad actus hūanos. gͦ caritas cauſat in nobis ex actibꝰ p̄cedētibꝰ et nō ex infuſione Sꝫ ꝯtra ē qd̓ apo. dic̄ ro. v. caritas dei diffuſa ē ī cordibꝰ noſtris ꝑ ſpmn̄ſanctū q̄ datꝰ ē nobis Rn̄º dd̓ ꝙ ſic̄ dictū ē caritas ē amicicia q̄dā hoīs ad deūfūdata ſuꝑ ꝯuīcacōꝫ btītudīs eterne hecautē ꝯuicacō nō ē ẜm dona nat̉alia. ſꝫ ẜmdona gͣtuita qꝛ vt dỉ rō. vj. gͣcia dei vitaeterna. vn̄ ⁊ ip̄a caritas facultatē natureexcedit. ꝙ autē excedit nat̉e facultatē nōpōt eſſe neqꝫ nat̉ale neqꝫ ꝑ poteciaſ naturales acqͥſitū. qꝛ effectꝰ nat̉al̓ nō trāſcendit ſua cauſam. vn̄ caritas nō pōt neqꝫ nat̉aliter nobis neſſe neqꝫ de iure nat̉ali ēacqͥſita. ſꝫ ꝑ infuſiōꝫ ſpūs ſancti qͥ ē amorpatris et filij cꝰ ꝑticipacō in nobis ē ipſacaritas cauſata ſic sdcmē Ad. j. dd. ꝙDyo. loquit̉ de dilectōe deū q̄ fūdat̉ ſuꝑꝯuicacōe nat̉aliū bonoꝝ ⁊ iō nat̉al̓r oībꝰīeſt. ſꝫ caritas fūdat̉ ſuꝑ qͣdā ꝯuīcacōe ſuꝑnat̉ali. vn̄ n̄ e ſimil̓ rō Ad. ij. dd̓ ꝙ ſic̄deꝰ ẜm ſe ē maxīe ꝯgnoſcibil̓ nō tn̄ nobisꝓpter difectū noſtre ꝯgregacōis qͥ dependet a rebꝰ ſenſibilibꝰ ita etiā deꝰ ip̄e eſtmaxīe diligibil̓ inqͣntū ē obiectū bt̄ītudīsſꝫ hoc mō nō ē maxīe dīligibil̓ a nobis ꝓpt̓inclīacōꝫ affectꝰ noſtri ad viſibilia bonavn̄ patꝫ ꝙ ad deū hoc mō maxīe diliged̓noſtris cordibꝰ caritas infūdat̉ Ad. iij.dd̓ ꝙ cuꝫ caritas dt̉ in nobis ꝓcedere excorde bono et ex ꝯſciēcia pura et fide nōficta. hoc referedū ē ad actuꝫ caritatis qͥex p̄miſſis excitat̉ vl̓ etiā hͦ dt̉ qꝛ hmōiactꝰ diſponunt hoīeꝫ ad recipiēd caritatis infuſiōꝫ. et ſil̓r dd̓ ē de eo ꝙ augͥ. dic̄q timor introducit caritate. ec de hoc ꝙdỉ in glo. math̓. v. ꝙ fides generat ſpemet ſpēs caritatem.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ caritas infundat̉ ẜm qͣntitatē nat̉aliū. dr̄ eīmath̓. xxv. ꝙ dedit vnicuiqꝫ ẜm ꝓpͥā v̓tutēſed caritatē nll̓a v̓tus p̄cedit ī hoīe niſi natural̓. qꝛ ſine caritate nll̓a ē v̓tus vt dc̄m
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten