ſine caritate Sꝫ ꝯtra ē qd̓ apo. dic̄. j. adcoꝝ. xiij. ſi diſtribuero in cibos om̄s facultates meas et ſi tradidero corpꝰ meū itavt ardeā caritatē autē nō habea nihil mihi ꝓdeſt ſꝫ v̓tꝰ vera ml̓tū mihi ꝓdeſt. ẜmillud ſap̄. viij. ſobrietatē et iuſticiā docetprudēciā et v̓tutē qͥbꝰ in vitā nihil ē vtilius hoībꝰ. gͦ ſine caritate vera v̓tus eſſe n̄pot Rn̄º dd̓ ꝙ virtus ordinat̉ ad bonūvt sͣ habitū ē bonū autē principal̓r ē finiſnā ea q̄ ſunt ad finē nō dicūt̉ bona niſi inordine ad finē. ſic̄ gº duplex ē finis. vnꝰvltimꝰ et aliꝰ ꝓximꝰ ita etiā ē duplex bonū. vnū quidē vltimū et aliud ꝓximū ⁊ ꝑticl̓are. vltimū quidē et ꝑticl̓are bonū homīs ē dei fruico. ẜm illd̓ psͣ. mihi adherere deo bonū ē. et ad hoc ordinat̉ hō ꝑ caritatē bonū autē ſcd̓ariū et. q. ꝑticularehoīs pōt eſſe duplex. vnū quidē qd̓ ē vere bonū vtpote ordinabile inqͣntū ē in ſead principale bonū qd̓ ē vltimꝰ finis. aliud ē bonū appares et nō veꝝ. qꝛ abducita finali bono ſic gͦ patꝫ ꝙ v̓tus vera ſimpl̓r ē illa q̄ ordinat ad prīcipale bonū homīs. ſic̄ etiā ph̓s in. viij. eth̓. dic̄ ꝙ v̓tus ēdiſpoſicō ꝑfecti ad optimū. et ſic nll̓a vera v̓tus pōt eſſe ſine caritate. ſꝫ ſi accipiat̉v̓tus ẜm qd̓ ē in ordine ad aliqm̄ finē ꝑticulare ſic pōt aliqͣ v̓tus dici ſine caritate īqͣntū ordniat̉ ad aliqd̓ ꝑticulare bonū. ſꝫſi illd̓ ꝑticulare bonū nō ſit veꝝ bonū ſedappares v̓tus etiā q̄ ē in ordine ad hoc bonū nō erit vera v̓tus ſꝫ falſa ſil̓itudo v̓tutis ſic̄ nō ē vera v̓tus auaroꝝ prudentia qͣexcogitāt diuerſa genera locelloꝝ et auaroꝝ iuſticia qͣgͣuiū damnoꝝ metu ꝯtemnūt aliena et auaroꝝ tꝑācia qͣ luxurie qm̄ſumptuoſa ē cohibēt appetitū et auaroꝝfortitudo qꝛ vt aitoratiꝰ ꝑ mare pauperiēfugiūt ꝑ ſaxa ꝑ ignes. vt augͥ. dic̄ in. iiij.li. ꝯtra iulianū. ſi vero illud bonū ꝑticulare ſit veꝝ bonū puta ꝯẜuacō ciuitatis velaliqͥd hꝰ mōi. erit quidē vera v̓tus ſꝫ imꝑfecta. niſi referat̉ ad finale et ꝑfectū bonū. et ẜm hͦ ſimpl̓r vera v̓tus ſine caritate eſſe nō pōt. Ad. j. gº dd̓ ꝙ actꝰ alicꝰcaritate carētis pōt eſſe duplex. vnꝰ qͥdeꝫẜm hoc ꝙ caritate caret vtpote cū facit aliquid in ordinē ad id ꝑ qd̓ caret caritateet talis actus ſemꝑ e malꝰ ſic̄ augͥ. dic̄ iniiij. ꝯtra iulianū. ꝙ actꝰ infidel̓ inqͣntū ēinfidel̓ ſemꝑ ē peccatū etiā ſi nudū operiat vl̓ qͥcquid aliud hꝰ mōi faciat ordinansad finē ſue infidelitatis. aliꝰ autē pōt eſſeactus caritate carētis. nō ẜm id ꝙ caritate caret ſꝫ ẜm ꝙ habꝫ aliqd̓ aliud donū d̓ivl̓ fidē vl̓ ſpē vl̓ etiā v̓e bōi qd̓ nō totū ꝑpeccatū tollit̓. vt sͣ dictū ē. ⁊ ẜm hoc ſinecaritate pōt quidē eſſe aliq̓s actus bonꝰex ſuo genere. nō tn̄ ꝑfecte bonꝰ qꝛ deeſtT 2 ꝯdebita ordinacō ad vltimū finē Ad. ij.dd̓ ꝙ cū finis ſe habeat in agibilibꝰ ſicutprincipiū in ſpeculatīs. ſic̄ n̄ pōt eſſe ſimpl̓r vera ſcīa ſi d̓ſit recta extimacō d̓ priºet indemōſtrabili princiº ita n̄ p̄t eſſe ſimpl̓r vera iuſticia aut vera caſtitas ſi deſitordinacō debita ad finē q̄ ē ꝑ caritatē. qͣntucūqꝫ aliquis ſe recte circa alia habeat.Ad. iij. dd̓ ꝙ ſciēciaet ars de ſui rōneimꝑtāt ordinē ad aliqd̓ ꝑticulare bonuꝫ.nō autē ad vltimū finē hūane vite ſic̄ v̓tutes morales q̄ ſimpl̓r faciūt hoīem bonūvt sͣ dictū ē. et ideo nō ē ſil̓is racōD. viij. ſic ꝓcedit̓. vt ꝙ caritas nōſit forma v̓tutum. forma em̄ alicꝰrei vl̓ ē exēplaris vel eſſencial̓. ſedcaritas nō ē forma exēplaris v̓tutū aliaꝝſic oꝑterꝫ ꝙ alie v̓tutes eſſent eiꝰdē ſpēicū ip̄a ſil̓r eti ā nō ē forma eſſencial̓ aliaꝝv̓tutū. qꝛ nō diſtingueret̉ ab alijs gͦ nll̓omō ē forma v̓tutū Pͣ. caritas ꝯꝑat̉ ad alias v̓tutes vt radix et fūdamētū. ẜm illd̓eph̓. iij. in caritate radicati et fundati. radix autē vl̓ fūdamētū nō habꝫ rōeꝫ formeſꝫ magis rōeꝫ materie qꝛ ē prima ꝑs in gener acōne. gͦ caritas n̄ ē forma v̓tutū. itēformā et finis et efficiēs nō cōincidūt inidē numero vt patꝫ in. ij. ph̓i. ſꝫ caritas dtfinis et mater v̓tutū gͦ n̄ debꝫ dici formav̓tutū. Sꝫ ꝯtra ē qd̓ ambro. dic̄ caritatēeſſe formā v̓tutū Rn̄º dd̓ ꝙ ī moralibꝰforma actꝰ attēdit̉ principl̓r ex ꝑte finiscꝰ rō ē qꝛ principiū moraliū actuū ē voluntas cꝰ obiectū ē. q. forma finis ſemꝑ autēformā actꝰ cōſequit̉ formā agētis. vnde oꝑtꝫ ꝙ ī moralibꝰ. ꝙ id qd̓ dat actui ordine dat ei et formā maīfeſtū ē autē ẜm p̄dicta. ꝙ ꝑ caritatē ordināt̉ actꝰ oīm aſiarū virtutū ad vltim fine et ẜm hͦ ip̄a datformā actibꝰ oīm aliaꝝ v̓tutū et ꝓ tantodt̉ eſſe forma v̓tutū nā et ip̄e v̓tutes dicūt̉ in ordine ad actus formatos Ad. j. gͦdd̓ ꝙ caritas dt eſſe forma aliaꝝ v̓tutū n̄quidē exēplariter aūt eſſencialit̓. ſꝫ magiseffectiue inqͣntū ſcꝫ oībꝰ formā impor̄t ẜmmodū p̄dictū. Ad. ij. dd̓ ꝙ caritas ꝯꝑat̉fūdamēto et radici inqͣntū ex ea ſuſtētat̉et nutriūt̉ om̄s alie v̓tutes et nō ẜm rōemqͣ fūdamētū et radix hn̄t rōeꝫ cauſe material̓. Ad. iii. dd̓ ꝙ caritas di finis aliaꝝv̓tutū qꝛ om̄s alias v̓tutes ordinat ad finēſuū et qꝛ mater ē q̄ in ſe cōcipit ex alio. exhac autē rōe dỉ mater aliaꝝ v̓tutū qꝛ exappetitu finis vltimi ꝯcipit actus aliaꝝ v̓tutum imperando ipſis.Einde ꝯſiderād̓ ē d̓ caritate īꝯꝑacōe ad ſubiectū. Et c̓cahoc q̄rūt̉. xij. Primo vtꝝ caritas ſit ī volūtate tāqͣm ī ſubiecto. Secundo vtꝝ caritas
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten