Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ert. ẜm qͣntitatē v̓tutis nat̉al̓ īfundithoī caritas a deo P. oīm ordinatoꝝ adinūicē ſcd̓m ꝓportonat̉ primo. ſic̄ videmꝰin rebꝰ nat̉aſibꝰ forma ꝓpͥorcōnat̉ materie in donis gtuitis gl̓ia ꝓporcōnat̉ gͣcieſꝫ caritas ſit ꝑfectō nat̉e ꝯꝑat̉ ad capacitatē nat̉alē ſic ſcd̓ꝫ ad primū vl̓ caritaſ īfūdat̉ ẜm nat̉aliū capatitatē..hoīeſ āgeli ẜm eadē rōeꝫ ꝑticipāt btītudiꝫ qꝛ ī vtriꝰqꝫ ē ſil̓is btītudīs. vt hēt̓math̓. xxij. et luce. xx. ſꝫ in agel̓ caritasalia dona gͣtuita ſunt data ẜm capacitatēnataliū vt magiſter dic̄. iij. d. ij. li. ſen.vl̓ eſſe in hoībꝰ Sꝫ ꝯtra ē qd̓ dt̉. jo. iij.ſpūs vbi vult ſpirat. et. j. ad coꝝ. xij. hecoīa oꝑat̉ vnꝰ et idē ſpūs. diuidēs ſingul̓ꝓut vult. caritas ergodat̉ ẜm capacitatē nat̉aliū. ſꝫ ẜm volūtatē ſpūs ſua donadiſtribuētis Rn̄º dd̓ vniꝰ cuiuſqꝫ reiqͣntitas depēdꝫ a ꝓpͥa cauſa rei. qꝛ vinuerſalior cauſa effc̄m maiorē ꝓducit caritasautē ſuꝑexcedit ꝓporcōem nat̉e hūane vtdictū ē dependꝫ ex aliqͣ nat̉ali v̓tute.ſꝫ ex ſola gͣcia ſpūs ſancti ea infūdētis. etio qͣntitas caritatis depedꝫ ex ꝯdicōenature vl̓ ex capacitate nat̉al̓ v̓tutis. ſꝫ ſo ex volūtate ſpūs ſancti diſtribuētiſ dona ſua ꝓut vult. vn̄ et apl̓s dic ad ephe.iiij. vnicuiqꝫ noſtꝝ data ē gͣciā ẜm mēſura donacōis xp̄i Ad. j. dd̓ illa v̓tꝰẜm qua ſua dona deꝰ dat vnicuiqꝫ ē diſpoſico vl̓ p̄ꝑacō p̄cedēſ ſui conatꝰ gͣcīā accipiētis. ſꝫ hac etiā diſpoſicōꝫ vl̓ conatūuenit ſpūs ſanctꝰ mouēs mentē hoīs velplꝰ vl̓ minꝰ ẜm ſua volūtatē. vn̄ apo. dic̄ad col̓. j. q. dignos nos fecit in ꝑte ſanctiſanctoꝝ luie Ad. ij. dd̓ forma excedit materie ꝓporcōꝫ. ſꝫ ſunt eiuſdē generis et ſil̓r gͣcia et gl̓ia ad idē genꝰ referūt̉qꝛ gͣcia nihil ē aliud ꝙͣ q̄dā inchoacō gl̓iein nobis. ſed caritas et natura ꝑtinētad idē genꝰ ē ſil̓is Ad. iij. dd̓ āgelꝰ ē intellc̄ual̓ nat̉e. ẜm ſuā ꝯditionē ꝯpetit vt ei total̓r referat̉ in om̄e id īqd̓ fert̉ vt in primo hītū ē. et in ſuꝑiorihꝰ āgel̓ fuit maior conatꝰ ad bonū ī ꝑſeueratibꝰ et ad malū in cadētibꝰ ſuꝑioꝝāgeloꝝ p̄ſiſtētes facti ſunt meliores et cadētes facti ſunt priores alijs. ſꝫ hoē nat̉arōnal̓. cui ꝯpetit eſſe qn̄qꝫ in potēcia qn̄qꝫ in actū et oꝑtꝫ ferat̉ totl̓r ī idin qd̓ fert̉ ſꝫ eiꝰ qui habꝫ meliorā dona naturalia pōt eſſe minor conatꝰ et ecōuerſoet ideo non eſt ſimile.D. iiij. ſic ꝓceditur. vt caritasaugeri poſſit nihil em̄ auget̉ niſi qͣntū. duplex autē ē qͣntitas ſcꝫ dimēſiua et v̓tual̓. qͣꝝ prima caritati ꝯueīt ſit q̄dā ſpūal̓ ꝓfectō. vtual̓ autē qͣntitas attēdit̉ ẜm obiecta ẜm caritas non.creſcit qꝛ mīma caritas diligit oīa ſuntex caritate diligēda. caritas auget̓.P. illd̓ qd̓ ē in termīo reſpicit augmētū. ſꝫ caritas ē in termio. q. maxīa v̓tu exn̄s et ſummꝰ amor optimi bonigꝰ caritas augeri pōt Pꝯ. augmētū qͥdā motus ē qd̓ auget̉ mouet̉. qd̓ auget̉ eſſencial̓r mouet̉ eſſencial̓r. ſꝫ mouet̉ eſſencial̓r niſi qd̓ corrūpl̓ vl̓ generat̉ caritas augeri pōt eſſencial̓r. niſi fortenouo generet̉ vl̓ corrūpat̉ ē incōueīenſSꝫ ꝯtra ē qd̓ augͥ. dic̄ ſuꝑ jo. caritasmeret̉ augeri vt aucta mereat̉ ꝑfici Rn̄ºdd̓ caritas vie pōt augeri ex hoc em̄dicimur eſſe viatores indeū tēdimꝰ eſtvltimꝰ finis noſtre beatitudīs in hac aūtviā tāto magis ꝓcedimꝰ qͣnto deo magis inqͣmꝰ cui appropīqͣt̉ paſſibꝰ corꝑiſſꝫ affectibꝰ mētis hāc aūt ꝓpinq̓tatē facitcaritas qꝛ ip̄am mēs deo vnit̉ etne caritatis vie ē. vt poſſit augeri. ſi em̄poſſit augeri ceſſat vie ꝓceſſus. et ideoapo. caritatē viā noīat dicēs. j. ad coꝝ. xijadhuc excellētiorē viā vobis d̓mōſtroAd. j. dd̓ caritati ꝯuenit qͣntitasdimēſiua. ſꝫ ſolū qͣntitas v̓tual̓. ſolumattēdit̉ ẜm numeꝝ obiectoꝝ. vt ſcꝫ pl̓a vl̓pantiora diligāt̉ ſꝫ etiā ẜm nitētōꝫ actꝰ vtmagis vl̓ minꝰ aliqͥd diligat̉ et hoctual̓ qͣntitas caritatis auget̉ Ad. ij. dd̓. caritas ē ī ſummo ex ꝑte obiecti īqͣntūſcꝫ eiꝰ obiectū ē ſummū bonū. et ex hoc ſequit̉ ip̄a ſit excellētior alijs v̓tutibꝰ.tn̄ ē caritas in ſummo qͣntū ad intēſiōeꝫ actus Ad. iij. dd̓ quidā dixerūt caritatē augeri ẜm ſuā eſſenciā ſꝫ ſolū ẜmradicacōꝫ in ſubiecto vl̓ ẜm feruorē ſꝫ hijꝓpͥā voce ignorauerūt. em̄ accn̄s ſit. cꝰeſſe ē ineſſe. vn̄ nihil ē aliud ip̄am ẜm eſſenciā augeri ꝙͣ ea magis ineſſe ſubiecto.qd̓ ē magis radicari in ſubiecto. ſil̓iteretiā ip̄a eſſencial̓r ē v̓tus ordinatā ad actūvn̄ idē ē ip̄am augeri ẜm eſſenciā et ip̄amhabere efficaciā ad ꝓducēdū feruecorisdilectōis actū auget̉ eſſencial̓r q̓dēita eſſe īcipiat vl̓ eſſe deſinat ī ſubiectoſic̄ obiectōilla ꝓcedit ſed ita qd̓ magis inſubiecto ac magis eſſe incipiatD. v. ſic ꝓcedit̉. vt̓ caritas augeat̉ addicōꝫ. ſic̄ em̄ ē augmētūẜm qͣntitatē corꝑalē ita ẜm qͣntita v̓tualē. ſꝫ augͥmētū qͣntitatis corꝑal̓ fit addicōꝫ. dic̄ cm̄ ph̓s. j. de generacōeaugmētū ē p̄exn̄ti mag̓tudini additame. etiā augmētū caritatis qd̓ ẜm v̓tua qͣntitatē erit addicōꝫ p. carītas ī anima ē qḋdā ſpiritale lumē ẜm illd̓. j. io. ijqui diligit fratrē ſuū in lūie manꝫſi lumēcreſcit maere addicōꝫ ſic̄ in domo lumēcͥſcit alia cādela ſuꝑaccēſa. etiā caritaſ