ꝓpter vnitatē d̓ine veritatis. ẜm illud adē ph̓. vna fides. gͦ caritas ē vna virtus ꝓpter vnitate dine bonitatis Rn̄º dd̓ ꝙcaritas ſic̄ dictū eſt ē qͥdā amicicia hoīsad deū. diuerſe aūt amiciciaꝝ ſpēs accipiunt̉ qͥdē. vnoº ẜm diuerſitate finis. ⁊ ẜmhoc dn̄r tres ſpēs aīcicie. ſcꝫ aīcicia vtilisd̓lc̄abilis et honeſti. alio mō ẜm diuerſitatē ꝯūicacōnū in qͥbus aīcicie fūdant̉. ſicutalia ſpēs aīcicie eſt ꝯſangͥneoꝝ et alia cōciuiū aūt ꝑegrinātiū. quaꝝ vna fūdat̉ ſuper ꝯūicacōe naturali. alie ſuꝑ ꝯuīcaconeciuili vel ꝑegrinacōis. vt pꝫ ꝑ ph̓m ī. viij.eth̓. neutro aūt iſtoꝝ modoꝝ caritas pōtdiuidi in plura. nā caritatis finis ē vnusſcꝫ d̓nia boītas. eſt etiā et vna ꝯūicacō beatitudīs eterne ſuꝑ qͣm hec aīciciā fūdat̉vn̄ reliniqͥtur ꝙ caritas ē ſimpl̓r vna virtusnō diſtincta ī plures ſpēs Ad. j. gͦ dd̓ꝙ rō illa directe ꝓcederet ſi deꝰ et ꝓximus ex equo eēnt caritatis obiecto. hͦ autē nō eſt veꝝ. ſed deꝰ ē prīcipale obiectūcaritatis. ꝓximꝰ aūt ex caritate diligit̉ ꝓpter deū Ad. ij. dd. ꝙ caritate diligitdeꝰ ꝓpter ſeip̄m. vn̄ vna ſola rō diligendiattēdit̉ prīcipal̓r a caritate ſcꝫ d̓ma bonitas q̄ eſt eiꝰ ſubſtātia. ẜm illd̓ ꝑs cōfitemini dn̄o qm̄ honꝰ. Aie aūt rōnes ad diligēdū inducētes vel debitū dilectōis facientes ſunt ſcd̓arie et ꝯn̄tes ex prima.Ad. iij. dd̓. ꝙ aicicie hūane de qua ph̓usloquit̉ eſt diuerſus finis ⁊ diuerſa ꝯuicatio qd̓ in caritate locū nō hꝫ. vt dictū ē.et ideo non ē ſimilis raco.D. vj. ſic ꝓcedit̉ videt̉ ꝙ caritasnō ſit excellētiſſima v̓tutū. alcorisem̄ potētie alcor eſt v̓tus ſic̄ et alcior oꝑacō. ſed intellectꝰ ē alcōr volūtatēqꝛ dirigit ip̄aꝫ. gͦ fides q̄ eſt ī intellectueſt excellētior caritate q̄ eſt in volūtatePͣ. illud ꝑ qd̓ aliud oꝑat̉ videt̉ eo eēinferius. ſic̄ mīſter ꝑ que dn̄s aliud oꝑatur eſt inferior dn̄o. ſed fides ꝑ dilectōꝫoꝑat̉ vt hetur gal̓. v. 8º fides eſt excellēuor caritatē Pͣ. illud qd̓ ſe hꝫ ex additiōe ad aliud videt̉ eſſe ꝑfectiꝰ. ſed ſpēsvidet̉ ſe habere ex addicōe ad caritatemna caritatis obiectū eſt bonū. ſpei autemobiectū eſt bonū arduū. gͦ ſpes ē excellētior caritatē. Sꝫ ꝯtra ē qd̓ d̓r. j. ad cho.xiij. maior hoꝝ ē caritas Rn̄º dd̓. ꝙ cūbonū in hūanis actibꝰ attēdat̉ ẜm ꝙ regulat̉ debita regula. neceſſe ē ꝙ v̓tus humana q̄ eſt prīcipiū bonoꝝ actuū ꝯſiſtat īattingēdo huānoꝝ actuū regulā. eſt aūtdupſex regula hūanoꝝ actuū. vt sͣ dictūeſt. ſcꝫ rō hūana et deus. ſed deꝰ ē primaregula a qua etiā hūāna rō regulāda ē. etideo v̓tutes theologicē q̄ ꝯſiſtūt in attingēdo illā regulā prima. eo q eaꝝ obiectūieſt deꝰ extellētiores ſunt v̓tutibꝰ moralibus vel intellectualibꝰ q̄ ꝯſiſtūt in attingēdo rōem hūana. ꝓpter qd̓ oꝑtet ꝙ etiāinter ip̄as v̓tutes theologicas illa ſit potior q̄ magis deū attigit. ſemꝑ aūt id qd̓eſt ꝑ ſe magis ē eo qd̓ eſt ꝑ alid̓. fides autem et ſpēs attingūt quidē deū ẜm ꝙ exip̄o ꝓuenit nobis vel cognico veri vel adepcō boni. ſed caritas attingit ip̄m deumvt in ip̄o ſiſtat. nō vt ex eo aliqͥd nobis ꝓueniat. ⁊ ideo caritas ē excellētior fidē ⁊ſpe. et ꝑ ꝯn̄s oībus alijs v̓tutibus. ſic̄ etiam prudētia q̄ attingit rōem ẜm ſe eſt excellētior qͣm alie v̓tutes morales q̄ attingūt rōeꝫ ẜm ꝙ ex ea mediū ꝯſtituit̉ ī oꝑaciōibus vel paſſiōibꝰ hūanis. Ad. j. gͦdd̓ ꝙ oꝑacō intellectꝰ ꝯplet̉ ẜm ꝙ intellectꝰ ē in intelligēte. ⁊ iō nobilitas oꝑattōis intellectualis attēdit̉ ẜm mēſurā intellectꝰ. oꝑaco aūt volūtatis ⁊ cuiꝰlibetv̓tutis appetitīe ꝑficit̉ ex īclīacōe appetetis ad rē ſic ad terminū. iō dignitas oꝑatiōis appetitiue attēdit̉ ẜm re qͥ eſt obiectū oꝑacōīs. ea aūt q̄ ſunt infra aīaꝫ nobiliorimo ſunt in aīa qꝫ in ſeip̄is. qꝛ vnūqd̓qꝫ eſt in aliquo ꝑ modū eius in quo e. vthabet̉ in li. de cauẜ. q̄ vero ſunt ſupra aīaꝫnobiliori mō ſunt in ſeip̄is qͣꝫ ſint in aīa. ⁊io eoꝝ q̄ ſunt infra nos nobilior eſt cognitio qꝫ dilecto. ꝓpter qd̓ ph̓us ī. vij. eth̓. p̄tulit v̓tutes intellectuales moralibꝰ. ſedeoꝝ q̄ ſunt s nos et p̄cipue dilecto dei cognicōi p̄fert̉. ⁊ ido caritas eſt excellētiorfide Ad. ij. dd̓. ꝙ fides nō oꝑat̉ ꝑ dilectiōꝫ ſic̄ ꝑ inſtrumētū vt dn̄s ꝑ ſeruū ſedſicut ꝑ forma ꝓpria. et ideo rō nō ſequit̉.Ad. iij. dd̓. ꝙ idē bonū eſt obiectū caritatis ⁊ ſpei. ſed caritas importat vniōꝫad illud bonū. ſpes aūt diſtātīa quādā abeo. et inde ē ꝙ caritas nō reſpicit illud bonū vt arduū ſic ſpes. qd̓ em̄ iam vnitū eſtnō habꝫ rōem ardui. et ex hoc apparet ꝙcaritas eſt ꝑfector ſpe.D. vij. ſic ꝓcedit̉ videt̉ ꝙ ſine caritate poſſit eſſe aliqua vera virtujs.v̓tutis em̄ ꝓpͥriū eſt bonū actū ꝓducere. ſed illi qui nō hn̄t caritate facuūtalīquos bonos actus. put̓a dū nūdū veſtiūt famelicū paſcūt ⁊ ſil̓ia oꝑant̉. gͦ ſine caritate pōt eſſe aliqͣ vera vtus. Pcaritas nō pōt eē ſine fide. ꝓcedit em̄ exfide nō ficta. vt apo. dicit. i. ad thi. j. ſedī fidelibꝰ p̄t eſſe va caſtitas. dū ꝯcupīascohibet. et vera iuſticia dū recte iudicātgº vera v̓tus p̄t eē ſine caritate. Pͣ. ſcīaet ars qͥdā v̓tutes ſunt. vt patꝫ in. vj. eth̓ſed hmōi inueniunt̉ in hoībus pctōribusnō hn̄tibus caritate. gͦ vera vtus pōt eē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten