Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ꝓpter vnitatē d̓ine veritatis. ẜm illud adē ph̓. vna fides. caritas ē vna virtuspter vnitate dine bonitatis Rn̄º dd̓caritas ſic̄ dictū eſt ē qͥdā amicicia hoīsad deū. diuerſe aūt amiciciaꝝ ſpēs accipiunt̉ qͥdē. vnoº ẜm diuerſitate finis. ẜmhoc dn̄r tres ſpēs aīcicie. ſcꝫ aīcicia vtilisd̓lc̄abilis et honeſti. alio ẜm diuerſita ꝯūicacōnū in qͥbus aīcicie fūdant̉. ſicutalia ſpēs aīcicie eſt ꝯſangͥneoꝝ et aliaciuiū aūt ꝑegrinātiū. quaꝝ vna fūdat̉ ſuper ꝯūicacōe naturali. alie ſuꝑ ꝯuīcaconeciuili vel ꝑegrinacōis. vt pꝫ ph̓m ī. viij.eth̓. neutro aūt iſtoꝝ modoꝝ caritas pōtdiuidi in plura. caritatis finis ē vnusſcꝫ d̓nia boītas. eſt etiā et vna ꝯūicacō beatitudīs eterne ſuꝑ qͣm hec aīciciā fūdat̉vn̄ reliniqͥtur caritas ē ſimpl̓r vna virtus diſtincta ī plures ſpēs Ad. j. dd̓ illa directe ꝓcederet ſi deꝰ et ꝓximus ex equo eēnt caritatis obiecto. au eſt veꝝ. ſed deꝰ ē prīcipale obiectūcaritatis. ꝓximꝰ aūt ex caritate diligit̉pter deū Ad. ij. dd. caritate diligitdeꝰ ꝓpter ſeip̄m. vn̄ vna ſola diligendiattēdit̉ prīcipal̓r a caritate ſcꝫ d̓ma bonitas eſt eiꝰ ſubſtātia. ẜm illd̓ ꝑs cōfitemini dn̄o qm̄ honꝰ. Aie aūt rōnes ad diligēdū inducētes vel debitū dilectōis facientes ſunt ſcd̓arie et ꝯn̄tes ex prima.Ad. iij. dd̓. aicicie hūane de qua ph̓usloquit̉ eſt diuerſus finis diuerſa ꝯuicatio qd̓ in caritate locū hꝫ. vt dictū ē.et ideo non ē ſimilis raco.D. vj. ſic ꝓcedit̉ videt̉ caritas ſit excellētiſſima v̓tutū. alcorisem̄ potētie alcor eſt v̓tus ſic̄ et alcior oꝑacō. ſed intellectꝰ ē alcōr volūtatēqꝛ dirigit ip̄aꝫ. fides eſt ī intellectueſt excellētior caritate eſt in volūtate. illud qd̓ aliud oꝑat̉ videt̉ eoinferius. ſic̄ mīſter que dn̄s aliud oꝑatur eſt inferior dn̄o. ſed fides dilectōꝫoꝑat̉ vt hetur gal̓. v. fides eſt excellēuor caritatē. illud qd̓ ſe hꝫ ex additiōe ad aliud videt̉ eſſe ꝑfectiꝰ. ſed ſpēsvidet̉ ſe habere ex addicōe ad caritatemna caritatis obiectū eſt bonū. ſpei autemobiectū eſt bonū arduū. ſpes ē excellētior caritatē. Sꝫ ꝯtra ē qd̓ d̓r. j. ad cho.xiij. maior hoꝝ ē caritas Rn̄º dd̓.bonū in hūanis actibꝰ attēdat̉ ẜm regulat̉ debita regula. neceſſe ē v̓tus humana eſt prīcipiū bonoꝝ actuū ꝯſiſtat īattingēdo huānoꝝ actuū regulā. eſt aūtdupſex regula hūanoꝝ actuū. vt dictūeſt. ſcꝫ hūana et deus. ſed deꝰ ē primaregula a qua etiā hūāna regulāda ē. etideo v̓tutes theologicē ꝯſiſtūt in attingēdo illā regulā prima. eo q eaꝝ obiectūieſt deꝰ extellētiores ſunt v̓tutibꝰ moralibus vel intellectualibꝰ ꝯſiſtūt in attingēdo rōem hūana. ꝓpter qd̓ oꝑtet etiāinter ip̄as v̓tutes theologicas illa ſit potior magis deū attigit. ſemꝑ aūt id qd̓eſt ſe magis ē eo qd̓ eſt alid̓. fides autem et ſpēs attingūt quidē deū ẜm exip̄o ꝓuenit nobis vel cognico veri vel adepcō boni. ſed caritas attingit ip̄m deumvt in ip̄o ſiſtat. vt ex eo aliqͥd nobisueniat. ideo caritas ē excellētior fidēſpe. et ꝯn̄s oībus alijs v̓tutibus. ſic̄ etiam prudētia attingit rōem ẜm ſe eſt excellētior qͣm alie v̓tutes morales attingūt rōeꝫ ẜm ex ea mediū ꝯſtituit̉ ī oꝑaciōibus vel paſſiōibꝰ hūanis. Ad. j.dd̓ oꝑacō intellectꝰ ꝯplet̉ ẜm intellectꝰ ē in intelligēte. nobilitas oꝑattōis intellectualis attēdit̉ ẜm mēſurā intellectꝰ. oꝑaco aūt volūtatis cuiꝰlibetv̓tutis appetitīe ꝑficit̉ ex īclīacōe appetetis ad ſic ad terminū. dignitas oꝑatiōis appetitiue attēdit̉ ẜm re eſt obiectū oꝑacōīs. ea aūt ſunt infra aīaꝫ nobiliorimo ſunt in aīa qꝫ in ſeip̄is. qꝛ vnūqd̓qꝫ eſt in aliquo modū eius in quo e. vthabet̉ in li. de cauẜ. vero ſunt ſupra aīaꝫnobiliori ſunt in ſeip̄is qͣꝫ ſint in aīa.io eoꝝ ſunt infra nos nobilior eſt cognitio qꝫ dilecto. ꝓpter qd̓ ph̓us ī. vij. eth̓.tulit v̓tutes intellectuales moralibꝰ. ſedeoꝝ ſunt s nos et p̄cipue dilecto dei cognicōi p̄fert̉. ido caritas eſt excellētiorfide Ad. ij. dd̓. fides oꝑat̉ dilectiōꝫ ſic̄ inſtrumētū vt dn̄s ſeruū ſedſicut forma ꝓpria. et ideo ſequit̉.Ad. iij. dd̓. idē bonū eſt obiectū caritatis ſpei. ſed caritas importat vniōꝫad illud bonū. ſpes aūt diſtātīa quādā abeo. et inde ē caritas reſpicit illud bo vt arduū ſic ſpes. qd̓ em̄ iam vnitū eſt habꝫ rōem ardui. et ex hoc apparetcaritas eſt ꝑfector ſpe.D. vij. ſic ꝓcedit̉ videt̉ ſine caritate poſſit eſſe aliqua vera virtujs.v̓tutis em̄ ꝓpͥriū eſt bonū actūducere. ſed illi qui hn̄t caritate facuūtalīquos bonos actus. put̓a nūdū veſtiūt famelicū paſcūt ſil̓ia oꝑant̉. ſine caritate pōt eſſe aliqͣ vera vtus. Pcaritas pōt ſine fide. ꝓcedit em̄ exfide ficta. vt apo. dicit. i. ad thi. j. ſedī fidelibꝰ p̄t eſſe va caſtitas. ꝯcupīascohibet. et vera iuſticia recte iudicāt vera v̓tus p̄t ſine caritate.. ſcīaet ars qͥdā v̓tutes ſunt. vt patꝫ in. vj. eth̓ſed hmōi inueniunt̉ in hoībus pctōribus hn̄tibus caritate. vera vtus pōt