C 2 1videtur ci ꝙ nūꝙͣ poſſit ad aliqd̓ bonumreleuari. et qꝛ accidia eſt triſticia q̄daꝫ deiectiua ſpūs. ideo ꝑ hūc mod̓. deſpacō exaccidia generat̉ hoc autē ē ꝓpͥū obiectumſpei ſcilicꝫ ꝙ ſit poſſibile nā bonū ⁊ ardūum etiam ad alias paſſiones ꝑtinēt. vn̄ſpecialiꝰ orit̉ ex accidia. poteſt tamē oriri ex luxuria rōne iam dicta. vnde patꝫ reſponſio ad. j. Ad. ij. dd̓. ꝙ ſicut ph̓usdicit in. ij. reth̓. ſicut ſpes facit delectacōnem ita etiā homīes in delectacōnibꝰ exiſtentes efficiuntur maioris ſpei. et ꝑ hūcetiā modū homīēs in triſticijs exiſtētesfaciliꝰ in deſpacōem incidūt. ẜm illud. ij.ad coꝝ. ij. ne maiori triſticia abſorbeat̉. q̄ciuſmodi eſt. ſed tamē qꝛ ſpei obiectū ē bonū in qd̓ naturaliter tendit appetitꝰ. nōautē diſcedit ab eo naturaliter ſed ſoluꝫꝓpter aliqd̓ impedimētū ſuꝑueniens. idodirectiꝰ quidē ex ſpē orit̉ gaudiū. deſꝑacō autē ecōuerſo ex triſticia Ad. iij. dd̓ꝙ ip̄a negligencia ꝯſiderādi diuina bn̄ficia ex accidia ꝓuenit. homo em̄ affectusaliqua paſſione p̄cipue illa cogitat q̄ ad illam p̄t nient paſſionē. vnde homo in triſticijs ꝯſtitutꝰ nōd̓ facili aliquā magnaet iocunda cogitat. ſed ſolū triſticia niſiꝑ magnū conatū ſe auertat a triſtibꝰ.Einde ꝯſiderādū eſt d̓ p̄ſumptione Et circa hoc q̄runt̉.iiij. Primo quid ſit obiectūp̄ſumpconis cui innitit̉ Secūdo vtꝝ ſit peccatū Tercōcui opponat̉ Quarto ex quo vico oriat̉.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ p̄ſumpco q̄ ēpeccatū in ſpūm ſanctū nō īmitat̉deo. ſed ꝓpͥe v̓tuti qͣnto minor eſtv̓tꝰ tāto magis peccat qͥ ei nimis innitit̉.ſed minor eſt v̓tus hūana qͣm diuina. Sgrauiꝰ peccat qui p̄ſumit de v̓tute hūanaꝙͣ qui p̄ſumit d̓ v̓tute diuina ſed peccatūin ſpūm ſanctū eſt grauiſſimū. ergo p̄ſumptio q̄ ponit̉ ſpecies peccatoꝝ ī ſpūm ſanctū inheret v̓tuti hūane magis ꝙͣ diuinePo. ex peccato in ſpūm ſanctū alia peccata oriunt̉. peccatū em̄ in ſpūm ſanctumdicit̉ malicia ex qua quis peccat. ſꝫ magisvident̉ peccata alia oriri ex p̄ſumptione q̄homo p̄ſumit de ſeip̄o ꝙͣ ex p̄ſumpcone qͣhomo p̄ſumit de deo qꝛ amor ſui eſt pricipiū peccandi vt patꝫ ꝑ augͥ. xiiij. de ci.dei. ergo videt̉ ꝙ p̄ſumpco q̄ eſt peccatūin ſpūm ſanctū maxime mnitat̉ v̓tuti hūane P. peccatū ꝓuenit ex ꝯuerſione iordinata ad bonū ꝯmutabile ſed p̄ſumpcō ēquoddam peccatum. ergo magis ꝯtingitex ꝯuerſione ad v̓tutē hūanaꝫ q̄ eſt bonūꝯmutabile ꝙͣ ex ꝯuerſione ad v̓tuteꝫ diuinā q̄ eſt bonū incōmutabile Sed ꝯtra ēſicut ex d̓ſꝑacōe aliquis ꝯtemnat diuinaꝫmiſcdiam cui ſpes innitit̓ ita ex p̄ſumpcōeꝯtemnit diuina iuſticiā q̄ peccatores punit ſed ſicut miſcd̓ia eſt in deo ita etiā etiuſticia eſt in ip̄o. ergo etiam ſicut deſꝑatio eſt ꝑ auerſionē a deo ita p̄ſumpcō ē ꝑinordinatā auerſionē ad ip̄m Rn̄º dd̓ ꝙp̄ſumpcō videt̉ imꝑtare qͣndam immoderanciā ſpei ſpei autē obiectū ē bonū ardijum poſſibile. poſſibile auteꝫ ē aliquid hoīdupliciter. vno modo ꝑ ꝓpͥam v̓tutē. aliomodo nō niſi ꝑ v̓tutē diuinā. circa vtrāqꝫaūt ſpem ꝑ īmoderāciā pōt eſſe p̄ſumpconam circa ſpem ꝑ quā aliquis de ꝓpͥa v̓tute ꝯfidit attendit̉ p̄ſumpcō ex hͦ ꝙ aliqͥstendit ī aliqd̓ bonū vt ſibi poſſibile ꝙ ſuam facultatē excedit. ẜm ꝙ dỉ judith. p̄ſumentes d̓e ſe humilia. ⁊ talis p̄ſumpcōopponit̉ v̓tuti magnanītatis q̄ mediū tenet in huiꝰmodi ſpe. circa ſpem autē quaaliquis inheret diuine potencie poteſt ꝑimmoderanciā eſſe p̄ſumptio in hoc ꝙ aliquis tendit in aliqd̓ bonū vt poſſibile ꝑv̓tutem et miſcd̓iam diuinā qd̓ poſſibile n̄eſt ſicut cū aliquis ſperat ſe veniā obtinere ſine penitencia vel gl̓am ſine meritis h̓autē p̄ſumptio eſt ꝓpͥe ſpecies peccati inſpūm ſanctū qꝛ ſcilicꝫ ꝑ hꝰmodi p̄ſumptionem tollit̓ vel ꝯtemnit̉ adiutoriuꝫ ſpūs.ſancti ꝑ qd̓ hō reuocat̉ a peccato Ad.gº dd̓ ꝙ ſicut sͣ dictū eſt. peccatū qd̓ ē cōtra deū ẜm ſuū genus eſt grauiꝰ ceterispeccatis. vnde p̄ſumptio quā quis mordinate innitit̉ deo. grauiꝰ peccatū eſt qͣm ꝑſumptio qua quis ninitit̉ ꝓpͥe v̓tuti. ꝙ em̄aliquis innitat̉ diuine v̓tuti ad ꝯſeq̄ndumid quod deo nō ꝯuenit. hoc eſt dimniuere diuina v̓tutē. patet autē ꝙ grauiꝰ peccat qui diminuit diuina v̓tute ꝙͣ qui ꝓpͥaꝫv̓tutē ſuꝑextollit Ad. ij. dd̓ ꝙ ip̄a preſumptio qua quis īordinate p̄ſumit de deo amore ſui īcludit quo quis ꝓpͥum bonūinordinate deſiderat. ꝙ em̄ multū d̓ſideramꝰ extimamus nobis de facili ꝑ aliospoſſe ꝓuenire etiā ſi nō poſſint Ad. iij.dd̓ ꝙ p̄ſumptio de diuina miſcd̓ia habetet ꝯuerſionē ad bonū ꝯmutabile īqͣntū ꝓcedit ex deſiderio inordinato ꝓprij boniet auerſionē a bono incōmutabili inqͣntuꝫattribuit diuine v̓tuti ꝙ ei noī ꝯuenit. ꝑhoc enim auertit̉ homo a veritate diuinaD. ij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ p̄ſumptio n̄ſit peccatū nullū eī peccatū ē id̓oꝙ homo exaudiat̉ a deo. ſed ꝑ preſumptionē aliqui exaudiūt̉ a deo. dicit̉ enim judith. ix. exaudi me miſeram dep̄cātem et de tua miſcd̓ia p̄ſumētem. gͦ p̄ſūptio de diuina miſcd̓ia nō eſt peccatū.Po. p̄ſumptio imꝑtat ſuꝑexceſſum ſpei ſed
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten