Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

C 2 1videtur ci nūꝙͣ poſſit ad aliqd̓ bonumreleuari. et qꝛ accidia eſt triſticia q̄daꝫ deiectiua ſpūs. ideo hūc mod̓. deſpacō exaccidia generat̉ hoc autē ē ꝓpͥū obiectumſpei ſcilicꝫ ſit poſſibile bonū ardūum etiam ad alias paſſiones ꝑtinēt. vn̄ſpecialiꝰ orit̉ ex accidia. poteſt tamē oriri ex luxuria rōne iam dicta. vnde patꝫ reſponſio ad. j. Ad. ij. dd̓. ſicut ph̓usdicit in. ij. reth̓. ſicut ſpes facit delectacōnem ita etiā homīes in delectacōnibꝰ exiſtentes efficiuntur maioris ſpei. et hūcetiā modū homīēs in triſticijs exiſtētesfaciliꝰ in deſpacōem incidūt. ẜm illud. ij.ad coꝝ. ij. ne maiori triſticia abſorbeat̉.ciuſmodi eſt. ſed tamē qꝛ ſpei obiectū ē bo in qd̓ naturaliter tendit appetitꝰ.autē diſcedit ab eo naturaliter ſed ſoluꝫꝓpter aliqd̓ impedimētū ſuꝑueniens. idodirectiꝰ quidē ex ſpē orit̉ gaudiū. deſꝑa autē ecōuerſo ex triſticia Ad. iij. dd̓ ip̄a negligencia ꝯſiderādi diuina bn̄ficia ex accidia ꝓuenit. homo em̄ affectusaliqua paſſione p̄cipue illa cogitat ad illam p̄t nient paſſionē. vnde homo in triſticijs ꝯſtitutꝰ nōd̓ facili aliquā magnaet iocunda cogitat. ſed ſolū triſticia niſi magnū conatū ſe auertat a triſtibꝰ.Einde ꝯſiderādū eſt p̄ſumptione Et circa hoc q̄runt̉.iiij. Primo quid ſit obiectūp̄ſumpconis cui innitit̉ Secūdo vtꝝ ſit peccatū Tercōcui opponat̉ Quarto ex quo vico oriat̉.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ p̄ſumpco ēpeccatū in ſpūm ſanctū īmitat̉deo. ſed ꝓpͥe v̓tuti qͣnto minor eſtv̓tꝰ tāto magis peccat ei nimis innitit̉.ſed minor eſt v̓tus hūana qͣm diuina. Sgrauiꝰ peccat qui p̄ſumit de v̓tute hūanaꝙͣ qui p̄ſumit v̓tute diuina ſed peccatūin ſpūm ſanctū eſt grauiſſimū. ergo p̄ſumptio ponit̉ ſpecies peccatoꝝ ī ſpūm ſanctū inheret v̓tuti hūane magis ꝙͣ diuinePo. ex peccato in ſpūm ſanctū alia peccata oriunt̉. peccatū em̄ in ſpūm ſanctumdicit̉ malicia ex qua quis peccat. ſꝫ magisvident̉ peccata alia oriri ex p̄ſumptionehomo p̄ſumit de ſeip̄o ꝙͣ ex p̄ſumpconehomo p̄ſumit de deo qꝛ amor ſui eſt pricipiū peccandi vt patꝫ augͥ. xiiij. de ci.dei. ergo videt̉ p̄ſumpco eſt peccatūin ſpūm ſanctū maxime mnitat̉ v̓tuti hūane P. peccatū ꝓuenit ex ꝯuerſione iordinata ad bonū ꝯmutabile ſed p̄ſumpcō ēquoddam peccatum. ergo magis ꝯtingitex ꝯuerſione ad v̓tutē hūanaꝫ eſt bonūꝯmutabile ꝙͣ ex ꝯuerſione ad v̓tuteꝫ diui eſt bonū incōmutabile Sed ꝯtra ēſicut ex d̓ſꝑacōe aliquis ꝯtemnat diuinaꝫmiſcdiam cui ſpes innitit̓ ita ex p̄ſumpcōeꝯtemnit diuina iuſticiā peccatores punit ſed ſicut miſcd̓ia eſt in deo ita etiā etiuſticia eſt in ip̄o. ergo etiam ſicut deſꝑatio eſt auerſionē a deo ita p̄ſumpcō ēinordinatā auerſionē ad ip̄m Rn̄º dd̓p̄ſumpcō videt̉ imꝑtare qͣndam immoderanciā ſpei ſpei autē obiectū ē bonū ardijum poſſibile. poſſibile auteꝫ ē aliquid hoīdupliciter. vno modo ꝓpͥam v̓tutē. aliomodo niſi v̓tutē diuinā. circa vtrāqꝫaūt ſpem īmoderāciā pōt eſſe p̄ſumpconam circa ſpem quā aliquis de ꝓpͥa v̓tute ꝯfidit attendit̉ p̄ſumpcō ex aliqͥstendit ī aliqd̓ bonū vt ſibi poſſibile ſuam facultatē excedit. ẜm dỉ judith.ſumentes d̓e ſe humilia. talis p̄ſumpcōopponit̉ v̓tuti magnanītatis mediū tenet in huiꝰmodi ſpe. circa ſpem autē quaaliquis inheret diuine potencie poteſtimmoderanciā eſſe p̄ſumptio in hoc aliquis tendit in aliqd̓ bonū vt poſſibilev̓tutem et miſcd̓iam diuinā qd̓ poſſibileeſt ſicut aliquis ſperat ſe veniā obtinere ſine penitencia vel gl̓am ſine meritisautē p̄ſumptio eſt ꝓpͥe ſpecies peccati inſpūm ſanctū qꝛ ſcilicꝫ hꝰmodi p̄ſumptionem tollit̓ vel ꝯtemnit̉ adiutoriuꝫ ſpūs.ſancti qd̓ reuocat̉ a peccato Ad. dd̓ ſicut dictū eſt. peccatū qd̓ ētra deū ẜm ſuū genus eſt grauiꝰ ceterispeccatis. vnde p̄ſumptio quā quis mordinate innitit̉ deo. grauiꝰ peccatū eſt qͣmſumptio qua quis ninitit̉ ꝓpͥe v̓tuti. em̄aliquis innitat̉ diuine v̓tuti ad ꝯſeq̄ndumid quod deo ꝯuenit. hoc eſt dimniuere diuina v̓tutē. patet autē grauiꝰ peccat qui diminuit diuina v̓tute ꝙͣ qui ꝓpͥaꝫv̓tutē ſuꝑextollit Ad. ij. dd̓ ip̄a preſumptio qua quis īordinate p̄ſumit de deo amore ſui īcludit quo quis ꝓpͥum bonūinordinate deſiderat. em̄ multū d̓ſideramꝰ extimamus nobis de facili aliospoſſe ꝓuenire etiā ſi poſſint Ad. iij.dd̓ p̄ſumptio de diuina miſcd̓ia habetet ꝯuerſionē ad bonū ꝯmutabile īqͣntūcedit ex deſiderio inordinato ꝓprij boniet auerſionē a bono incōmutabili inqͣntuꝫattribuit diuine v̓tuti ei noī ꝯuenit.hoc enim auertit̉ homo a veritate diuinaD. ij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ p̄ſumptioſit peccatū nullū peccatū ē id̓o homo exaudiat̉ a deo. ſed preſumptionē aliqui exaudiūt̉ a deo. dicit̉ enim judith. ix. exaudi me miſeram dep̄cātem et de tua miſcd̓ia p̄ſumētem. p̄ſūptio de diuina miſcd̓ia eſt peccatū.Po. p̄ſumptio imꝑtat ſuꝑexceſſum ſpei ſed