Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

hūc modū eſſet deſꝑacō ſine infidelitate.ſicut et alia peccata mortalia Ad. j.dd̓ effectus tollit̓ ſolū ſublata cauſa prima. ſed etiā ſublata cauſa ſcd̓a. vndmotus ſpei auferri poteſt ſolū ſublatavniuerſali exiſtimacōe fidei q̄eſt ſic̄ cauſaprima certitudinis ſpei. ſed etiā ſublataextīacōe ꝑticl̓ari. ē ſic cauſa ſcd̓a Adij. dd̓ ſi quis ī vniuerſali exiſtimarꝫ miſericordia dei eſſe infinitā eſſet infidelis. hoc autē exiſtimat deſperans. ſed ſibi in ſtatū illo ꝓpter aliqͣm ꝑticulareꝫdiſpoſicōem ſit de diuina miſcd̓ia ſperandū Et ſimil̓r dd̓ eſt ad. iij. nonatiani ī vniuerſali negant remiſſionē pctōꝝfieri in eccleſiaD. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ deſꝑacōſit maximū pctōꝝ. pōt em̄ eſſe deſperacō abſqꝫ infidelitate ſicut dictū eſt ſed infidelitas eſt maximū peccatoꝝ. qꝛ ſubruit fūdamētum ſpūalis edificij. ergo deſꝑacō eſt maximū peccatoꝝPm. maiori bono maiꝰ malū opponit̉. vtpatet ph̓m in. viij. eth̓. ſed caritas ē maior ſpē. vt. dỉ. j. ad coꝝ. xiij. ergo odiū eſtmaiꝰ peccatū q deſꝑacō. in peccatodeſpacōis eſt ſolū inordīata auerſio a d̓oſed in alijs peccatis eſt ſolū auerſio inordinata a deo. ſed etiam mordinata conuerſio. ergo peccatū delꝑacōis ē grauius ſed minꝰ alijs Sed ꝯtra peccatuminſanabile videt̉ eſſe grauiſſimū. ẜm illudhiere. xxx. inſanabil̓ fractura tua p̄eſſimaplaga tua. ſed peccatū deſꝑacōis eſt inſanabile. ẜm illd̓ hie. xv. plaga mea renuitdeſꝑabilis curari. ergo deſꝑacō eſt grauiſſimū peccatū Rn̄º dd̓ peccata opponunt̉ v̓tutibꝰ theologicis ſunt ẜm ſuū genus grauiora peccatis alijs. em̄ v̓tuteſtheologice habeant deū obiecto peccata eis oppoſita imꝑtant directe et principaliter auerſione a deo. in quolibet autēpeccato mortali principalis racō mali guitas ē ex hoc auertit ſe a deo ſi em̄ poſſet eſſe ꝯuerſio ad bonū ꝯmutabile ſine auerſione a deo qͣmuis eſſꝫ mordinata noneſſet peccatū mortale. et ideo illd̓ qd̓ primo et ſe habet auerſione a deo ē gͣuiſſi peccatū inter peccata mortalia. vtutibus autē theologicis opponūt̉ infidelitaſdeſꝑacō et od̓m dei inter odiū infidelitas ſi deſꝑacōi ꝯꝑent̓ inuenient̉ ẜm ſedem .i. ẜm rōem ꝓpe ſpēi grauiora. infidelitas em̄ ꝓuenit ex hoc homo ip̄am deiveritatē credit odiū v̓o dei ꝓuenit exhoc volūtas homīs ip̄i diuine bonitatiꝯtrariat̉. deſꝑacō autē ex hoc homoſperat ſe boītatē dei ꝑticipare. ex quo patet infidelitas et odiū dei ſunt ꝯtra deum. ẜm in ſe eſt deſꝑacō autē ẜm eiꝰbonū ꝑticipat̉ a nobis. vnde maiꝰ peccatum eſt ẜm ſe loq̄ndo credere dei veritatem vel odire deū qͣm non ſꝑare ꝯſequigloriā ab ip̄o. ſed ſi ꝯꝑet̉ deſꝑacō ad aliaduo peccata ex ꝑte noſtra. ſic de ſꝑacō ēꝑiculoſior qꝛ ſpem reuocamur a maliset introducimur ad bona ꝓſeq̄ndā et idoſublata ſpe irrefrenate homīes labunt̉ invicia et a bonis laboribꝰ retrahūt̉ vn̄ ſuꝑilld̓ ꝓuer. xxiiij. ſi deſꝑaueris lapſus ī dieanguſtie minuet̉ fortitudo tua. dicit glo.nihil eſt execrabiliꝰ deſꝑacōe. qͣm qui habet et in generalibꝰ huiꝰ vite laboribꝰ et peiꝰ ē īfidei certitudine ꝯſtanciā ꝑditet yſiꝰ. dicit in liº. ſummo bono ꝑpetrare flagiciū aliqd̓ mors aīme eſt. ſed d̓ſꝑare eſt deſcendere in īfernum. at per hocpatet reſponſio ad obiectaD. iiij. vt̓. deſꝑacō ex accidiaoriatur. idem̄ em̄ ꝓcedit ex diuerſis cauſis. deſꝑacō autē futuriſeculi ꝓcedit ex luxuria. vt dicit g̓g̓. xxxj.moꝝ. ergo ꝓcedit ex accidia Pͣͣ. ſicutſpei opponitur deſꝑacō ita gaudio ſpūaliaccidia. ſed gaudiū ſpūale ꝓcedit ex ſpeẜm illud ro. xij. ſpe gaudentes. ergo accidia ꝓcedit ex deſꝑacōe et ecōuerſo.P. ꝯtrarioꝝ ꝯtrarie ſunt cauſe. ſed ſpescui opponit̉ deſpacō videt̉ ꝓcedere exſideracōe d̓inoꝝ bn̄ficoꝝ maxime exſideracōe incarnacōis. dicit em̄ augͥ. xiij.de trini. nihil tam neceſſariū fuit ad erigē ſpem noſtra qͣm vt demoſtraret̉ nobiſqͣntū nos deus diligeret quid vero huiꝰrei iuſto iudico manifeſtiꝰ qͣm dei filiꝰnature noſtre dignatus eſt mire ꝯſorciūergo deſꝑacō magis ꝓcedit ex negligēciahuiꝰ ꝯſideracōis qm̄ ex accidia Sedtra eſt. xxxj. moꝝ. greg. deſꝑacōeꝫ enumerat inter ea ꝓcedūt ex accidia Rn̄ºdd̓ ſic ut dictū eſt obiectū ſpei eſt bo arduū poſſibile vel ſe vel aliū. dupl̓rpoteſt ergoni aliquo ſpes deficerebeatitud ine obtinēda. vnoº qꝛ reputateaꝫ vt bonū arduū. alioº qꝛ reputat vtpoſſibilē adipiſci. vel ſe vel aliū. adhoc autē bona ſpūalia ſapiūt nobisq. bona vel videat̉ nobis magna bonap̄cipue que ꝑducimur. hoc affectꝰnoſter eſt inſtans amori delectaconū corꝑaliū. inter quas p̄cipue ſunt delectacōeſveneree. ex affectu haꝝ d̓lectaconūtingit homo faſtidit bonā ſpūalia etſperat ea. q. q̄dam bona ardua et ẜm hocdeſꝑacō cauſat̉ ex luxuria. ad hoc aliqd̓bonū ardiui extimet vt poſſibile ſibi adipiſci. ſe vel aliū ꝑducit̉ ex nimia deiectione qͣndo in affectu homīs danat̉