qd̓ homīes in peccata inducūt̉ videt̉ eſſenō ſolū peccatū ſed prīcipiū peccatoꝝ:deſꝑacō eſt huiꝰmodi dicit em̄ apoꝰ de qͥbuſdaꝫ ad eph̓. iiij. qui deſꝑantes ſemetip̄os tradiderūt impudicicie in oꝑacōemomīs immūdicicie et auaricie. ergo deſꝑacio nō ſolū eſt peccatū ſed peccatoꝝ principiū Rn̄º dd̓ ꝙ ẜm ph̓m in. vj. eth̓. idqd̓ eſt in ītellectū affirmacō vel negacō ēin appetitu ꝓſecutio et fuga. et quod eſtin ītellectu veꝝ vel falſum eſt in appetitubonū et malū. et ideo omīs motꝰ appetitiuus ꝯformiter ſe habēs intelllectui vero ē ẜm ſe bonꝰ omīs autē motꝰ appetitiuus ꝯformiter ſe habens in ītellectu falſo eſt ẜm ſemalꝰ et peccatū circa deū vero vera exiſtimacō intellectꝰ eſt ꝙ ex ip̄oꝓuenit hoīm ſalus et venia peccatoribusdatur. ẜm illd̓. eze. xviij. nolo mortē peccatoris ſed vt ꝯuertat̉ et viuat. falſa aūtopmio ē ꝙ peccatori penitenti veniā deneget vel ꝙ peccatores ad ſe nō cōuertatꝑ graciā iuſtificante. et ideo ſicut motusipei qui ꝯformiter ſe habet ad exiſtimacōnem vera eſt laudabil̓ et v̓tuoſus. ita oppoſitus motus deſꝑacōis qui ſe habet cōformiter ad exiſtimacōem falſe d̓ deo eſtvicioſus et peccatū Ad. j. ergo dd̓ ꝙ īquolibet peccato mortali eſt qd̓ ammo auerſio a bono incōmutabili et ꝯuerſio adbonū ꝯmutabile ſed aliter et aliter. namprincipaliter ꝯſiſtunt in auerſione a bonoimmutabili peccata q̄ opponūt̉ v̓tutibustheologicis vt odiu dei et deſꝑacō et infidelitas qꝛ v̓tutes theologice habet deum ꝓ obiecto ex ꝯſeq̄nti autē imꝑtat couerſionē ad bonū ꝯmutabile īqͣntū aīmadeſerens deū ꝯſeq̄nter neceſſe eſt ꝙ ad alia ꝯuertat̉. peccata vero alia q̄ principal̓rꝯſiſtunt ī ꝯuerſione ad ꝯmutabile bonuꝫex ꝯſeq̄nti vero in auerſione ab incomutabili bono. nō cm̄ qui fornicat̉ ītendit a deo recedere. ſed carnali delectacōe frui exquo ſequit̉ ꝙ a deo recedat Ad. ij. dd.ꝙ ex radice v̓tutis poteſt aliquid ꝓcedere dupliciter. vnoº directe ex ꝑte ip̄iꝰ vtutis ſic̄ actus ꝓcedit ex habitu. et hͦ modo v̓tuoſa ex radice n̄ pōt aliqd̓ pctm̄ ꝓcedere hoc em̄ ſenſu augͥ. dic̄ in li. de li. ar.ꝙ v̓tute nemo male vtitur. alioº ꝓcedit aliquid ex v̓tute indirecte ſiue occaſionaliter. et ſic nihil ꝓhibet aliqd̓ percatū ex aliqua v̓tute ꝓcedere ſic interdū aliqui dev̓tutibus ſuꝑbiit. ẜm illd̓ augͥ. ſuꝑbia bonis oꝑibꝰ inſideat̉ vt ꝑeant. et hͦ modoex timore dei vel ex horrore ꝓprioꝝ peccatoꝝ ꝯtingit deſꝑacō inqͣntū his bonis aliquis male vtitur occaſionē ab eis accipiēſdeſꝑandi Ad. iij. dd̓ ꝙͣ danati nō ſuntin ſtatu d̓ſperandi ꝓpter impoſſibilitatēredditus ad beatitudinē. et ideo ꝙ nonſperant nō imputat̉ eis ad culpā ſed eſtꝑs damnaconis ip̄oꝝ ſicut etiā ī ſtatu vieſi quis deſꝑaret de eo ꝙ nō eſt natꝰ adipiſci vel ꝙ nō eſt debitū adīpiſci nō eſſetpeccatū puta ſi medicꝰ deſꝑat de curacione alicuiꝰ infirmi vl̓ ſeruꝰ deſperat ſe fore diuīcias adeptuꝝ.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ deſꝑacō ſinein̄fidelitate eſſe non poſſit. certitudo em̄ ſpēia fide deriuat̉ ſꝫ manēte cauſa nō tollit̉ effectus ergo nō poteſtaliquis certitudinē ſpei amittere deſꝑando niſi fide ſublata P. p̄ferre culpa ꝓprīe bonitati vel miſericordie diuine eſtnegare infirmitate diuine miſericordīevel bonitatis qd̓ eſt infidelitatis. ſed quideſperat culpā ſuā p̄fert miſcd̓ie vel boītati diuine. ẜm illud gen̄. iiij. maior ē iniqͥtas mea qua vt veniā merear. ergo quicūqꝫ deſperat eſt infidelis P. quīcūqꝫ incidit in hereſi in damnata eſt infidelis. ſꝫdeſꝑans videt̉ incidere in hereſim dānatam ſcilicꝫ nonatianoꝝ. qui dicūt peccatanō remitti poſt baptiſmū. ergo videt̉ ꝙ qͦcunqꝫ deſperat ſit infidelis Sed ꝯtra ēꝙ remoto poſteriori nō remouet̉ priꝰ. ſꝫſpes eſt poſterior fide vt sͣ dictū eſt. ergoremota ſpē poteſt remanere fides. non gquicūqꝫ deſperat eſt infidelis Rn̄º dd̓ꝙ infidelitas ꝑtinēt ad intellectū. d̓ſꝑacio autē ad vim appetitiuā. intellectꝰ aūtvniuerſaliū eſt ſꝫ vis appetitiua mouēturcirca ꝑteculares res. eſt em̄ motus appetitiuꝰ ab aīma ad res q̄ in ſeip̄is ꝑticularesſunt ꝯtingit autē alique habente rectā exiſti macōem in vniuerſali et circa motū appetitiuū nō recte ſe habere corrupta eiusexiſtimacōe in ꝑticulari. qꝛ neceſſe ē ꝙ abextimacōe in vniuerſali ad appetitū rei ꝑticularis ꝑueniat̉ mediante extimacōe ꝑticulari. vt dicit̉ in. iij. de aīma. ſicut em̄ aꝓpoſicōe vniuerſali nō infert̉ cōcluſio ꝑticularis. niſi aſſumedo ꝑticulare. et ide ēꝙ aliq̓s hn̄s recta fide in vniuerſali deficit in motū appetitiuo circa ꝑticulare corrupta ꝑticulari eiꝰ exiſtimacōe ꝑ habituꝫvel ꝑ paſſione ſicut ille qui for nicat̉ eligēdo fornicacōꝫ vt bonū ſibi vt nūc hꝫ corrūptā extimacōꝫ in ꝑticulari. cū tn̄ retineatvniuerſalē exiſtimacōem vera ẜm fidem.ſcilicꝫ ꝙ fornicacō ſit mortale peccatū. etſimiliter aliquis retinendo ī vniiuerſali veram exiſtimacōem fidei ſcilicꝫ ꝙ eſt remiſio peccatoꝝ in eccleſia pōteſt tamē patimotum deſpacōis. qd̓ ſcilicꝫ ſibi in tali ſtatu exiſtente nō ſit ſꝑandū de venia corrupta exiſtimacōe eiꝰ circa ꝑticulare. et per
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten