Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

qd̓ homīes in peccata inducūt̉ videt̉ eſſe ſolū peccatū ſed prīcipiū peccatoꝝ:deſꝑacō eſt huiꝰmodi dicit em̄ apoꝰ debuſdaꝫ ad eph̓. iiij. qui deſꝑantes ſemetip̄os tradiderūt impudicicie in oꝑacōemomīs immūdicicie et auaricie. ergo deſꝑacio ſolū eſt peccatū ſed peccatoꝝ principiū Rn̄º dd̓ ẜm ph̓m in. vj. eth̓. idqd̓ eſt in ītellectū affirmacō vel negacō ēin appetitu ꝓſecutio et fuga. et quod eſtin ītellectu veꝝ vel falſum eſt in appetitubonū et malū. et ideo omīs motꝰ appetitiuus ꝯformiter ſe habēs intelllectui vero ē ẜm ſe bonꝰ omīs autē motꝰ appetitiuus ꝯformiter ſe habens in ītellectu falſo eſt ẜm ſemalꝰ et peccatū circa deū vero vera exiſtimacō intellectꝰ eſt ex ip̄oꝓuenit hoīm ſalus et venia peccatoribusdatur. ẜm illd̓. eze. xviij. nolo mortē peccatoris ſed vt ꝯuertat̉ et viuat. falſa aūtopmio ē peccatori penitenti veniā deneget vel peccatores ad ſe cōuertat graciā iuſtificante. et ideo ſicut motusipei qui ꝯformiter ſe habet ad exiſtimacōnem vera eſt laudabil̓ et v̓tuoſus. ita oppoſitus motus deſꝑacōis qui ſe habetformiter ad exiſtimacōem falſe deo eſtvicioſus et peccatū Ad. j. ergo dd̓ īquolibet peccato mortali eſt qd̓ ammo auerſio a bono incōmutabili et ꝯuerſio adbonū ꝯmutabile ſed aliter et aliter. namprincipaliter ꝯſiſtunt in auerſione a bonoimmutabili peccata opponūt̉ v̓tutibustheologicis vt odiu dei et deſꝑacō et infidelitas qꝛ v̓tutes theologice habet deum obiecto ex ꝯſeq̄nti autē imꝑtat couerſionē ad bonū ꝯmutabile īqͣntū aīmadeſerens deū ꝯſeq̄nter neceſſe eſt ad alia ꝯuertat̉. peccata vero alia principal̓rꝯſiſtunt ī ꝯuerſione ad ꝯmutabile bonuꝫex ꝯſeq̄nti vero in auerſione ab incomutabili bono. cm̄ qui fornicat̉ ītendit a deo recedere. ſed carnali delectacōe frui exquo ſequit̉ a deo recedat Ad. ij. dd. ex radice v̓tutis poteſt aliquid ꝓcedere dupliciter. vnoº directe ex ꝑte ip̄iꝰ vtutis ſic̄ actus ꝓcedit ex habitu. et modo v̓tuoſa ex radice pōt aliqd̓ pctm̄ ꝓcedere hoc em̄ ſenſu augͥ. dic̄ in li. de li. ar. v̓tute nemo male vtitur. alioº ꝓcedit aliquid ex v̓tute indirecte ſiue occaſionaliter. et ſic nihil ꝓhibet aliqd̓ percatū ex aliqua v̓tute ꝓcedere ſic interdū aliqui dev̓tutibus ſuꝑbiit. ẜm illd̓ augͥ. ſuꝑbia bonis oꝑibꝰ inſideat̉ vt ꝑeant. et modoex timore dei vel ex horrore ꝓprioꝝ peccatoꝝ ꝯtingit deſꝑacō inqͣntū his bonis aliquis male vtitur occaſionē ab eis accipiēſdeſꝑandi Ad. iij. dd̓ ꝙͣ danati ſuntin ſtatu d̓ſperandi ꝓpter impoſſibilitatēredditus ad beatitudinē. et ideo nonſperant imputat̉ eis ad culpā ſed eſtꝑs damnaconis ip̄oꝝ ſicut etiā ī ſtatu vieſi quis deſꝑaret de eo eſt natꝰ adipiſci vel eſt debitū adīpiſci eſſetpeccatū puta ſi medicꝰ deſꝑat de curacione alicuiꝰ infirmi vl̓ ſeruꝰ deſperat ſe fore diuīcias adeptuꝝ.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ deſꝑacō ſinein̄fidelitate eſſe non poſſit. certitudo em̄ ſpēia fide deriuat̉ ſꝫ manēte cauſa tollit̉ effectus ergo poteſtaliquis certitudinē ſpei amittere deſꝑando niſi fide ſublata P. p̄ferre culpaprīe bonitati vel miſericordie diuine eſtnegare infirmitate diuine miſericordīevel bonitatis qd̓ eſt infidelitatis. ſed quideſperat culpā ſuā p̄fert miſcd̓ie vel boītati diuine. ẜm illud gen̄. iiij. maior ē iniqͥtas mea qua vt veniā merear. ergo quicūqꝫ deſperat eſt infidelis P. quīcūqꝫ incidit in hereſi in damnata eſt infidelis. ſꝫdeſꝑans videt̉ incidere in hereſim dānatam ſcilicꝫ nonatianoꝝ. qui dicūt peccata remitti poſt baptiſmū. ergo videt̉cunqꝫ deſperat ſit infidelis Sed ꝯtra ē remoto poſteriori remouet̉ priꝰ. ſꝫſpes eſt poſterior fide vt dictū eſt. ergoremota ſpē poteſt remanere fides. non gquicūqꝫ deſperat eſt infidelis Rn̄º dd̓ infidelitas ꝑtinēt ad intellectū. d̓ſꝑacio autē ad vim appetitiuā. intellectꝰ aūtvniuerſaliū eſt ſꝫ vis appetitiua mouēturcirca ꝑteculares res. eſt em̄ motus appetitiuꝰ ab aīma ad res in ſeip̄is ꝑticularesſunt ꝯtingit autē alique habente rectā exiſti macōem in vniuerſali et circa motū appetitiuū recte ſe habere corrupta eiusexiſtimacōe in ꝑticulari. qꝛ neceſſe ē abextimacōe in vniuerſali ad appetitū reiticularis ꝑueniat̉ mediante extimacōeticulari. vt dicit̉ in. iij. de aīma. ſicut em̄ aꝓpoſicōe vniuerſali infert̉ cōcluſio ꝑticularis. niſi aſſumedo ꝑticulare. et ide ē aliq̓s hn̄s recta fide in vniuerſali deficit in motū appetitiuo circa ꝑticulare corrupta ꝑticulari eiꝰ exiſtimacōe habituꝫvel paſſione ſicut ille qui for nicat̉ eligēdo fornicacōꝫ vt bonū ſibi vt nūc hꝫ corrūptā extimacōꝫ in ꝑticulari. tn̄ retineatvniuerſalē exiſtimacōem vera ẜm fidem.ſcilicꝫ fornicacō ſit mortale peccatū. etſimiliter aliquis retinendo ī vniiuerſali veram exiſtimacōem fidei ſcilicꝫ eſt remiſio peccatoꝝ in eccleſia pōteſt tamē patimotum deſpacōis. qd̓ ſcilicꝫ ſibi in tali ſtatu exiſtente ſit ſꝑandū de venia corrupta exiſtimacōe eiꝰ circa ꝑticulare. et per