Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

imitacōem .i. inqͣutū ẜm ſuū poſſe imitant̓deū qui eſt ꝑfecte imitabilis. auteꝫẜm hoc cauſata minus habent a cauſainfinitis menſuris et in ꝯꝑabilibꝰ deficiēcia. vnde oꝑtet ſi deo ꝯuenit timor qꝛ habꝫ ſuꝑiorē cui ſubijciat̉ ꝓpter hoc non ꝯueniat beatis. quoꝝ beatitudo ꝯſiſtit in ꝑfecta ſubiectione ad deūAd. iij. dd̓ ſpēs imꝑtat qͣndā defectūſcilicꝫ fruicōem beatitudīs tollit̉ eiuſp̄ſencia. ſed timor imꝑtat defectū natur a creature ẜm infinitū diſtat a deo.in patria remanebit. et ideo timor non euacuabitur totaliter.D. xij ſic ꝓcedt̉. vt̓ pauꝑtas ſpiritus ſit beatitudo reſpondensdono timoris timor em̄ eſt iniciuꝫſpiritualis vite vt exdictis patr. ſed pauptas ꝑtinet ad ꝑfectionē vite ſpūal̓. ẜmilld̓ math̓. xix. ſi vis ꝑfectꝰ eſſe ⁊cͣ. pauꝑtas ſpūs reſpondet dono timoris.Po. ī psͣ. di. ꝯfige timore tuo carnes meaſex quo videt̉ ad tiorem ꝑtineat carnereprimere. ſed ad repſſione carnis maxīevidet̉ ꝑtinere beatitudo luctꝰ. ergo beatitudo luctus magis reſpondet dono tioris ꝙͣ beatitudo pauꝑtatis P. donū timoris reſpondet v̓tuti ſpei ſicut dictū eſtſed ſpei maxime videt̉ reſpondere beatitudo vltima eſt beati pacifici ⁊cͣ. vt diro. v. gloriamur in ſpe glorie filioꝝ dei.illa beatitudo magis reſpondet dono tīoris ꝙͣ pauꝑtas ſpūs. ſupra dictū ēbeatitudībꝰ reſpondēt fructus. ſed nihilin fructibꝰ inuenit̉ reſpondere donotioris. ergo etiā neqꝫ ī beatitudībꝰ aliquidei reſpōdet Sed ꝯtra eſt augͥ. dic̄ ī li.de ſer. do. in mote. timor dei ꝯgruit huilibus de quibꝰ dicit̉ beati pauꝑes ſpū.Rn̄º dd̓ timori ꝓpͥe reſpōdet pauꝑtasſpūs. em̄ ad timorē filialē ꝑtineat deoreuerenciā exhibere et ei ſubditum eſſe idqd̓ ex huiꝰ modi ſubiectōe ꝯſequit̉ ꝑtinetad donū timoris. ex hoc autē aliqͥs d̓oſe ſubijcit deſinit qͣrere in ſeip̄o vel ī aliqalio magnificari. niſi in deo hoc em̄ repugnaret ꝑfecte ſubiectioni ad deū. vn̄ dr̉in psͣ. hi in curribus et hiinequis nos autem in noīe dei noſtri inuocabimꝰ. et idoex hoc aliquis ꝑfecte timet deū ꝯſeqn̄ſeſt q̄rat magnificari in ſeip̄o ſuꝑbiā. neqꝫ etiā q̄rat magnificari in exterioribꝰ boīſ ſcꝫ honoribꝰ dicijs quoꝝ vtrūqꝫ ꝑtinet ad pauꝑtate ſpūs. ẜm pauꝑtas ſpūs intelligi poteſt vl̓ ex manico īflati et ſuꝑbi ſpūs vt augͥ. exponit vl̓ etiā abiectio tꝑaliū reꝝ. fit ſpū id eſt ꝓpͥa volūtate. inſtinctu ſpūs ſancti. vt ambroſiꝰet hieroꝰ. exponūt Ad. j. ergo dd̓Nbeatitudo ſit actus v̓tutis ꝑfecte om̄s beatitudines ad ꝑfectione ſpūalis vite ꝑtinent. in qua quidē ꝑfectōe principiū eſſevidet̉ vt tendens ad ꝑfectam ſpūaliū bonoꝝ ꝑticipacōem terrena bona ꝯtemnatſicut timor primū locū habet in donisautē ꝯſiſtit ꝑfectio in ip̄a tꝑaliū deſideracōne. ſed hec eſt via ad ꝑfectioneꝫ timorautē filialis cui reſpōdet beatitudo pauꝑtatis etiā eſt ꝑfectione ſapiencie vt sdictū eſt Ad. ij. dd̓ directiꝰ opponit̉ſubiectioni ad deū quā facit timor filial̓in debita magnificacōe homīs vel ī ſeip̄ovel ī alijs rebꝰ qͣꝫ delectacō extranea q̄tn̄opponit̉ timori ex ꝯſeq̄nti qꝛ deū reueretur et ei ſubdit̉ delectat̉ in alijs a deoſed tamē delectacō ꝑtinet ad rōem ardui qua reſpicit timor ſicut mgnificacō.ideo directe beatitudo pauꝑtatis reſpōdet timori beatitudo autē luctꝰ ex ꝯſeqn̄ti Ad. iij. dd̓ ſpes imꝑtat motū ex habitudinē ad terminū ad quē tenditur. timor autē imꝑtat magis motū ẜm beatitudinē receſſus a termino a quo. et io vltimabeatitudo eſt ſpūalis ꝑfectio nis terminus ꝯgrue reſpondet ſpei modū obiectivltimi ſed prima beatitudo ē receſſuꝫa rebus exterioribꝰ impediētibꝰ diuinamſubiectionē ꝯgrue reſpōdet timori Ad.iiij. dd̓. in fructibꝰ illa ꝑtinet ad moderatū vſum vel abſtinencia a rebus tꝑalibus vident̓ dono timoris ꝯuenire ſicutmodeſtia ꝯtinenciā et caſtitas.Finde ꝯſiderādū eſt de vicijsoppoſitis et primo de deſpacione ſecūdo de p̄ſumpcōe. Circa. j. q̄runt̉. iiij. Primo. vtꝝdeſꝑacō ſit peccatū Secundo vtꝝ poſſit eſſe ſine infidelitate Tercio vtꝝ ſit maximū pct̄oꝝ Quarto vtꝝ oriatur ex accidia.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̉ deſꝑacō nonſit peccatū. omne em̄ peccatū habꝫꝯuerſione ad ꝯmutabile bonū auerſione ab incōmutabili bono. vt augͥ.patet in. j. li. ar. ſed deſꝑacō habꝫuerſionē ad ꝯmutabile bonū. ergo eſtpeccatū. illd̓ qd̓ oritur ex bona radice videt̉ eſſe peccatū. qꝛ poteſt arbor bona fructus malos facere. vt diciturmath̓. vij. ſed deſꝑacō vt̓ ꝓcedere ex bo radice. ſcilicꝫ ex timore dei vel ex horrore magnitudinis ꝓpͥoꝝ peccatoꝝ. ergodeſꝑacō eſt peccatū. ſi deſꝑacioeſſet peccatū etiā damnatis eſſꝫ peccatuꝫqd̓ deſperant. ſed hoc imputat̉ eis adculpam ſed magis ad damnacōem. neqꝫ viatoribꝰ imputat̉ ad culpam ita deſꝑacō eſt peccatū Sed̓ ꝯtra illud