finis vltimꝰ ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns pena timeat̉ tanqͣm princiꝑale malū qd̓ ꝯtingit in non habente caritate vel ꝙ ordinēt̉ in deū ſic̄ infinē. et ꝑ ꝯſeq̄ns pena non timeat̉ tanqͣmprincipale malū ꝙ ꝯtingit in habēte caritatem nō em̄ tollit̉ ſpe cies habitꝰ ꝑ hͦ ꝙeiꝰ obiectū vel finis ordinat̉ ad vlteriorēfine. ⁊ id̓o timor ẜuil̓ ẜm ſuū ſubiectū bonꝰ ē ſꝫ ſeruilitas eiꝰ ē mala Ad. j. gͦ dd̓ꝙ verbū illud augͥ. intelligendū eſt d̓ eoqui facit aliquid timore ſeruili. inqͣntū eſtſeruilis. vt ſcilicꝫ nō amet iuſticiā ſed ſolūpenā timeat Ad. ij. dd̓ ꝙ timor ſeruiliſẜm ſuū ſubiectū nō oritur ex timore ſꝫ eiꝰſeruilitas ex timore naſcit̉. niqͣntū ſcilicethomo affectū ſuū non vult ſubijcere iugoiuſticie ꝑ amorem. Ad. iij. dd̓. ꝙ amormercenariꝰ dicit̉ qui deū diligit ꝓpter bonia tꝑalia. qꝛ ẜm ſe caritati ꝯtrariat̉. ⁊ id̓oamor mercenariꝰ ſemꝑ eſt malꝰ. ſꝫ timorſeruilis ẜm ſua ſubſtanciā nō imꝑtat niſitimorē pene ſiue timeat̉ vt principale malū. ſiue nō timeat̉ vt principaſe malūD. v. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ timor ſeruil̓ſit idem in ſubſtancia cū timore filiali. ita em̄ videt̉ ſe habere timorfilialis ad ſeruilē ſicut fides formata ad īformē. quoꝝ vniū eſt cū peccato mortali.aliud vero nō. ſed eadē ẜm ſubſtanciā eſtfides formata et informis. gͦ ⁊ idem eſtẜ in ſubſtanciā timor ſeruilis et filialis1ꝯͣ. habitꝰ diuerſificant̉ ẜm obiecta. ſꝫ idēeſt obiectū timoris ſeruilis ⁊ filialis qꝛ vtroqꝫ timore timet̉ deus. ergo idē eſt ẜmſuā ſubſtanciā timor ſeruilis et timor filialis Pꝯͣ. ſicut homo ſperat frui deo. et etiam ab eo beneficia obtinere. ita etiā timetſeꝑari a deo et penas ab eo pati ſꝫ eadē ēſpes qua ſperamꝰ frui deo. ⁊ qua ſperamꝰalia beneficia obtinere ab eo vt dictū eſtergo etiā idem ē timor filialis quo timemus ſeꝑacōem a deo. et timor ſeruilis quotimemꝰ ab eo puniri Sed ꝯtra ē qd̓ augͥſupra prima canonicā ioh̓is dicit eſſe duos timores. vnū ſeruilē et aliū filialē vl̓ caſtum Rn̄º dd̓ ꝙ ꝓpͥe obiectū timoriſ eſtmalū et qͥractus et habitus diſtinguūturẜm obiecta vt ex sͣ dictis patꝫ. neceſſe eſtꝙ ẜm diuerſitate maloꝝ et timores ſpecie differant. differt autē ſpecie malū pene qd̓ refugit timor ſeruil̓. et malū culpe.qd̓ refugit timor filialis vt ex sͣ dictis patet. vnde maīfeſtū eſt qd̓ timor ſeruil̓ etfilialis nō ſunt idem ẜm ſubſtanciā. ſꝫ differunt ſpecie Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ fides formata et informis nō differūt ẜm obiectūvterqꝫ eī fides et credit deo ⁊ credit deūſꝫ differūt ſolū ꝑ aliqd̓ extrinſecū ſcilicꝫẜm p̄ſenciā et abſencia caritatis. ⁊ id̓o nōdifferūt ẜm ſubſtancā. ſed tinor filialiset ſeruilis differūt ẜm obiecta ⁊ ideo nōeſt ſimilis racō Ad. ij. dd̓ ꝙ timor ſeruilis et timor filialis nō habent eandē habitudinē ad deū na timor ſeruilis reſpicit deū ſicut principiū inflictiuū penaꝝ.timor autē filialis reſpicit deū nō ſic̄ pr̄incipiū actuū culpe. ſed potiꝰ ſicut terminūa quo refugit ſeꝑari ꝑ culpā et ideo ex hͦobiecto qd̓ eſt deꝰ nō ꝯſequit̉ ydemtitatem ſpēi qꝛ et motus naturales ẜm habitud̓ me ad aliquē terminū ſpecie diuerſificant̓ nō em̄ eſt idem motus ſpecie qui eſtab albedine et qui eſt ad albedinē Ad.iij. dd̓ ꝙ ſpes reſpicit deū ſicut principiūtam reſpectu fruicōis diuine. ꝙͣ reſpectucuiꝰcunqꝫ alteriꝰ beneficij. nō aūt eſt ſicde timore. et ideo īio eſt ſimil̓ racō.D. vj. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ timor ſeruil̓nō remaneat cuꝫ caritate. dicit em̄augͥ. ſuꝑ ca. jo. ꝙ cū ceꝑit caritashabitare pellit̓ timor qͥ ei p̄ꝑauit locuꝫPꝯͣ. caritas fid ei diffūdit̉ in cordibus noſtris ꝑ ſpūm ſactū qui datus ē nobis. vtdicit̉ rō. v. ſꝫ vbi ſpūs dn̄i ibi libertas. vtdt̉. j. ad ro. iij. cū ergo libertas excludatſeruitutē. videt̉ ꝙ timor ſeruilis expellat̉a caritate adueniente Pͣ. timor ſeruiliſex amore ſui cauſat̉ īqͣntū pena diminuitꝓpͥum bonū. ſed amordei expellit amoremſui. facit em̄ ꝯtenere ſeip̄m vt patꝫ ꝑ augͥ.autoritatē. xiiij. d̓ tri. ꝙ amor dei vſqꝫ adꝯtemptum ſui facit caritate dei. ergo vt̄ꝙ veniēte caritate timor ſeruilis tollaturSed ꝯtra eſt ꝙ timor ſeruilis eſt donūſpūs ſancti vt sͣ dictū eſt. ſed dona ſpūsſancti nō tollūtur adueniente caritate ꝑquā ſpūs ſanctꝰ in nobis habitat. gͦ veīente caritate nō tollitur timor ſeruilis.Rn̄º dd̓. ꝙ timor ſeruil̓ ex amore ſui cauſatur. qꝛ eſt timor pene q̄ eſt detrimētumꝓprij boni vnde hͦ modo timor pene pōtſtare cū caritate. ſicut et amor ſui. eiuſdēem̄ rōnis eſt ꝙ homo capiat bonū ſuū. etꝙ timeat eo priuari amor autē ſui tripliciter ſe poteſt habere ad caritate. vno em̄modo ꝯtraritati. ẜm ꝙ alias in amore ꝓprij boni finē ꝯſtituit. alio vero modo incaritate includit̉ ẜm ꝙ homo ſe ꝓpter deum et ī deo diligit. tercō modo a caritatequid ē diſtinguīt̉ ſed caritati nō ꝯtrariat̉puta cū aliquis diligit ſeip̄m ẜm rōnē ꝓprij boni ita tn̄ ꝙ ī hͦ ꝓpͥo bono nō ꝯſtituat finē. ſicut etiā et ad ꝓximū poteſt eſſealiqua alia ſpecial̓ dilectio p̄ter dilectōeꝫcaritatis q̄ fūdat̉ in deo. dū ꝓximꝰ diligitur vel rōne ꝯmoditatis ꝯſanguinitatis.vel alicuiꝰ alteriꝰ ꝯdicōnis hūane q̄ tamēreferibilis ſit ad caritatē. ſic̄ gͦ et timor
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten