Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

finis vltimꝰ ꝯſeq̄ns pena timeat̉ tanqͣm princiꝑale malū qd̓ ꝯtingit in non habente caritate vel ordinēt̉ in deū ſic̄ infinē. et ꝯſeq̄ns pena non timeat̉ tanqͣmprincipale malū ꝯtingit in habēte caritatem em̄ tollit̉ ſpe cies habitꝰeiꝰ obiectū vel finis ordinat̉ ad vlteriorēfine. id̓o timor ẜuil̓ ẜm ſuū ſubiectū bonꝰ ē ſꝫ ſeruilitas eiꝰ ē mala Ad. j. dd̓ verbū illud augͥ. intelligendū eſt eoqui facit aliquid timore ſeruili. inqͣntū eſtſeruilis. vt ſcilicꝫ amet iuſticiā ſed ſolūpenā timeat Ad. ij. dd̓ timor ſeruiliſẜm ſuū ſubiectū oritur ex timore ſꝫ eiꝰſeruilitas ex timore naſcit̉. niqͣntū ſcilicethomo affectū ſuū non vult ſubijcere iugoiuſticie amorem. Ad. iij. dd̓. amormercenariꝰ dicit̉ qui deū diligit ꝓpter bonia tꝑalia. qꝛ ẜm ſe caritati ꝯtrariat̉. id̓oamor mercenariꝰ ſemꝑ eſt malꝰ. ſꝫ timorſeruilis ẜm ſua ſubſtanciā imꝑtat niſitimorē pene ſiue timeat̉ vt principale ma. ſiue timeat̉ vt principaſe malūD. v. ſic ꝓcedit̉. vt̓ timor ſeruil̓ſit idem in ſubſtancia timore filiali. ita em̄ videt̉ ſe habere timorfilialis ad ſeruilē ſicut fides formata ad īformē. quoꝝ vniū eſt peccato mortali.aliud vero. ſed eadē ẜm ſubſtanciā eſtfides formata et informis. idem eſt in ſubſtanciā timor ſeruilis et filialis1ꝯͣ. habitꝰ diuerſificant̉ ẜm obiecta. ſꝫ idēeſt obiectū timoris ſeruilis filialis qꝛ vtroqꝫ timore timet̉ deus. ergo idē eſt ẜmſuā ſubſtanciā timor ſeruilis et timor filialis Pꝯͣ. ſicut homo ſperat frui deo. et etiam ab eo beneficia obtinere. ita etiā timetſeꝑari a deo et penas ab eo pati ſꝫ eadē ēſpes qua ſperamꝰ frui deo. qua ſperamꝰalia beneficia obtinere ab eo vt dictū eſtergo etiā idem ē timor filialis quo timemus ſeꝑacōem a deo. et timor ſeruilis quotimemꝰ ab eo puniri Sed ꝯtra ē qd̓ augͥſupra prima canonicā ioh̓is dicit eſſe duos timores. vnū ſeruilē et aliū filialē vl̓ caſtum Rn̄º dd̓ ꝓpͥe obiectū timoriſ eſtmalū et qͥractus et habitus diſtinguūturẜm obiecta vt ex dictis patꝫ. neceſſe eſt ẜm diuerſitate maloꝝ et timores ſpecie differant. differt autē ſpecie malū pene qd̓ refugit timor ſeruil̓. et malū culpe.qd̓ refugit timor filialis vt ex dictis patet. vnde maīfeſtū eſt qd̓ timor ſeruil̓ etfilialis ſunt idem ẜm ſubſtanciā. ſꝫ differunt ſpecie Ad. j. dd̓. fides formata et informis differūt ẜm obiectūvterqꝫ fides et credit deo credit deūſꝫ differūt ſolū aliqd̓ extrinſecū ſcilicꝫẜm p̄ſenciā et abſencia caritatis. id̓odifferūt ẜm ſubſtancā. ſed tinor filialiset ſeruilis differūt ẜm obiecta ideoeſt ſimilis racō Ad. ij. dd̓ timor ſeruilis et timor filialis habent eandē habitudinē ad deū na timor ſeruilis reſpicit deū ſicut principiū inflictiuū penaꝝ.timor autē filialis reſpicit deū ſic̄ pr̄incipiū actuū culpe. ſed potiꝰ ſicut terminūa quo refugit ſeꝑari culpā et ideo exobiecto qd̓ eſt deꝰ ꝯſequit̉ ydemtitatem ſpēi qꝛ et motus naturales ẜm habitud̓ me ad aliquē terminū ſpecie diuerſificant̓ em̄ eſt idem motus ſpecie qui eſtab albedine et qui eſt ad albedinē Ad.iij. dd̓ ſpes reſpicit deū ſicut principiūtam reſpectu fruicōis diuine. ꝙͣ reſpectucuiꝰcunqꝫ alteriꝰ beneficij. aūt eſt ſicde timore. et ideo īio eſt ſimil̓ racō.D. vj. ſic ꝓcedit̉. vt̓ timor ſeruil̓ remaneat cuꝫ caritate. dicit em̄augͥ. ſuꝑ ca. jo. ceꝑit caritashabitare pellit̓ timor ei p̄ꝑauit locuꝫPꝯͣ. caritas fid ei diffūdit̉ in cordibus noſtris ſpūm ſactū qui datus ē nobis. vtdicit̉. v. ſꝫ vbi ſpūs dn̄i ibi libertas. vtdt̉. j. ad ro. iij. ergo libertas excludatſeruitutē. videt̉ timor ſeruilis expellat̉a caritate adueniente. timor ſeruiliſex amore ſui cauſat̉ īqͣntū pena diminuitꝓpͥum bonū. ſed amordei expellit amoremſui. facit em̄ ꝯtenere ſeip̄m vt patꝫ augͥ.autoritatē. xiiij. tri. amor dei vſqꝫ adꝯtemptum ſui facit caritate dei. ergo vt̄ veniēte caritate timor ſeruilis tollaturSed ꝯtra eſt timor ſeruilis eſt donūſpūs ſancti vt dictū eſt. ſed dona ſpūsſancti tollūtur adueniente caritatequā ſpūs ſanctꝰ in nobis habitat. veīente caritate tollitur timor ſeruilis.Rn̄º dd̓. timor ſeruil̓ ex amore ſui cauſatur. qꝛ eſt timor pene eſt detrimētumꝓprij boni vnde modo timor pene pōtſtare caritate. ſicut et amor ſui. eiuſdēem̄ rōnis eſt homo capiat bonū ſuū. et timeat eo priuari amor autē ſui tripliciter ſe poteſt habere ad caritate. vno em̄modo ꝯtraritati. ẜm alias in amoreprij boni finē ꝯſtituit. alio vero modo incaritate includit̉ ẜm homo ſe ꝓpter deum et ī deo diligit. tercō modo a caritatequid ē diſtinguīt̉ ſed caritati ꝯtrariat̉puta aliquis diligit ſeip̄m ẜm rōnēprij boni ita tn̄ ī ꝓpͥo bono ꝯſtituat finē. ſicut etiā et ad ꝓximū poteſt eſſealiqua alia ſpecial̓ dilectio p̄ter dilectōeꝫcaritatis fūdat̉ in deo. ꝓximꝰ diligitur vel rōne ꝯmoditatis ꝯſanguinitatis.vel alicuiꝰ alteriꝰ ꝯdicōnis hūane tamēreferibilis ſit ad caritatē. ſic̄ et timor