Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ſpēs autē eſt diſpoſicō imꝑfecti ſcilicꝫ eiꝰqui habet id qd̓ ſperat. ergo ſpes ēvirtus Sed ꝯtra eſt gregꝰ in. j. moꝝ.dicit tres filias job ſignificat̉ tresv̓tutes. fides ſpes et caritas. ergo ſpes evirtus Rn̄º dd̓. ẜm ph̓um in. ij. eth̓virtꝰ vniuscuiuſqꝫ rei eſt. qd̓ bonū facithabente et opꝰ eius bonū reddit. oꝑtꝫ etgo vbicūqꝫ inuenit̉ aliquis actus hoīs bonus qd̓ reſpōdeat alicui virtuti hūane. inomībus autē regulatis et mēſuratis bonūꝯſideratur hoc qd̓ aliquis ꝓpͥaꝫ regulaꝫattingit. ſicut dicimꝰ veſtē eſſe bona. quenec excedit nec deficit a debita menſurahūanoꝝ aūt actuū ſicut dictū ē duplexeſt mēſura. vna quidē ꝓxima et homogenia ſcilicꝫ ro. alia autē ſupͥma et excedēsſcilicꝫ deꝰ. et ideo omīs actus hūanꝰ attīgens ad rōem et ad ip̄m deū eſt bonus actus autē ſpei de qua nūc loqͥmur attīgitad deū vt emi s dictū eſt cum de paſſionēſpei ageret̉ obiectū ſpei eſt bonū futurūꝫarduū poſſibile haberi. poſſibile autē eſtaliquid a nobis dupl̓r. vnoº noſmētip̄ſos. alio modo alios vt patꝫ in. iij. eth̓.inqͣntū ergo ſperamꝰ aliquid vt poſſibilenobis. diuinū auxiliū ſpes noſtra attingit ad ip̄m deū cuiꝰ auxilio mnitamur. etideo patꝫ ſpes eſt virtꝰ facit actumhomīs bonū et ad debita regula attingetem Ad. j. ergo dd̓. in paſſionibꝰ accipit̉ mediū v̓tutis. hoc attingit̉ racōrecta. et in hoc etiā ꝯſiſtit racō v̓tutis. vn̄etiam et in ſpe bonū v̓tutis accipit̉ ẜmhomo att ingit ſꝑando regl̓am debita ſcꝫdeū. ideo ſpe attīgere deū nullꝰ poteſtmale vti. ſicut nec v̓tute morali attingēterōem. qꝛ hocip̄m qd̓ eſt attingere eſt bonus vſus v̓tutis ꝙͣuis ſpēs de nūc loqͥt ſit paſſio. ſed habitꝰ mētis vt īfra patebit Ad. ij. dd̓. ſpēs dicit̉ ex meritiſꝓuenire qͣntū ad ip̄am rem expectata.ut aliquis ſperat beatitudinē ſe adeptuꝝex gracia et meritis vel qͣntū ad actū ſpeiformate. ip̄e autē habitꝰ ſpei quā aliqͥsexpectat beatitudinē cauſat̉ ex meritisſed pure ex gracia Ad. iij. dd̓ ille quiſperat. eſt quid iꝑfectꝰ ẜm ꝯſideracōemad id qd̓ ſperat obtinere qd̓ nodū habꝫ.ſed eſt ꝑfectꝰ qͣntū ad hoc iam attigitꝓp̓am regulā ſcꝫ deū cꝰ auxilio mnitit̉.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vtͣ beatitudo eterna ſit obiectū ꝓpͥum ſpei illd̓em̄ homo ſperat. qd̓ omne aīmiſui motū excedit ſpei actꝰ ſit quidāmotus. ſed beatitudo eterna excedit oēꝫhūani aīmi motū. dic̄ em̄ apꝰ. j. ad coꝝ. ij. in cor hoīs aſcendit. ergo beatitudo eſt ꝓpͥum obiectū ſpei. peticō eſtſpei interp̄tatiua. dt̉ em̄ ī pſalº reuela domīo viā tuā et ſpera in eo et ip̄e faciet. ſꝫ petit licite a deo ſolū beatitudinēeterna. ſed etiā bona pn̄tis vite. tam ſpiritualia tꝑalia. et etiā liberacōꝫ a malis in beatitudine eterna erūt. vt patetin or̄oe dn̄ica. math̓. vj. ergo beatitudo ēterna eſt ꝓpͥum obiectū ſpei. ſpeiobiectū eſt arduū ſed in ꝯꝑacōe ad hoīeꝫmulta alia ſunt ardua qͣm beatitudo eterna bt̄itudo et̓na ē ꝓpͥū obiectū ſpeiSꝫ ꝯtra ē qd̓ apꝰ. ad hebre. vj. dic̄ habemꝰ ſpemīcedētē .i. īcedere faciēte. ad īteriora velamīs .i. ad btītudīeꝫ celeſtē. vt gl̓.ibidē exponit. ergo obiectū ſpei eſt beari.tudo eterna Rn̄º. dd̓. ſicut dictuꝫ eſtſpēs de quā loquimur attingit deū mitēseius auxilio ad ꝯſeq̄ndū bonū ſperatū. oꝑtet autē effectū eſſe cauſe ꝓporcionatuꝫet ideo bonū qd̓ ꝓpͥe et prīcipaliter a d̓oſperare debemꝰ eſt bonū infinitū. qd̓porcionat̉ v̓tuti dei adiuuatis. infinite v̓tutis eſtꝓpͥum ad infinitū bonū ꝑducere. hoc autē bonū eſt vitā eterna que īfruicōe ip̄iꝰ dei ꝯſiſtit em̄ minꝰ aliqͥdab eo ſperandū eſt ꝙͣ ſit ip̄e. ſit minor eius bonitas quā bona creaturemunicat ꝙͣ eiꝰ eſſencia. et ideoꝓpͥū et pricipale obiectū ſpei eſt beatitudo eterna.Ad j. ergo dd̓. beatitudo eternafecte quidē in cor homīs aſcēdit. vt ſcꝫꝯgnoſci poſſit ab homīe viatore qualiſſit. ſed ẜm ꝯmune rōem ſcilicꝫ boni ꝑfecticadere poteſt ī app̄henſione homīsmodo motus ſpei in ip̄am ꝯſurgit. vn̄ et ſignater dicit apdꝰ ſpes incedit vſqꝫ ad interiora velamīs qꝛ id qd̓ ſꝑamꝰ eſt nobiſadhuc quaſi velatū Ad. ij. dd̓. q̄cūqꝫalia bona debemꝰ a deo petere. niſi inordīe ad beatitudinē eterna. vnde ſpēsquidē principl̓r reſpicit beatitudinē eternam alia vero petunt̉ a deo reſpicit ſecūdario in ordine ad beatitudinē eternāſicut et fides principl̓r quidē reſpicit deūet ſcd̓o reſpicit ea ad deū ordinat̉ vtdictū eſt Ad. iij. dd̓. homī qui anhelat ad aliqd̓ magnū. ꝑu videt̉ omne aliud qd̓ ē eo mīꝰ. ideo hoī ſꝑanti beatitudinē eterna. hīto reſpectū ad iſtā ſpemnihil aliud ē arduū. ſed habito reſpectuad facultatē ſꝑantis. poſſunt etiā qͥdamalia eſſe ardua. et ẜm eoꝝ poteſt eſſeſpes in ordine ad prīcipale obiectū.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ aliqͥs poſſit ſperare alteri beatitudinē eternam. dic̄ em̄ apoꝰ. ad phil̓. j. cōfidēs hocip̄m. qꝛ cepit ī vobis opꝰ bonūꝑficiet vſqꝫ in die xp̄i ieſū. ꝑfectō autē illius diei erit beatitudo eterna. ergo aliqͥs