ſpēs autē eſt diſpoſicō imꝑfecti ſcilicꝫ eiꝰqui nō habet id qd̓ ſperat. ergo ſpes nō ēvirtus Sed ꝯtra eſt ꝙ gregꝰ in. j. moꝝ.dicit ꝙ ꝑ tres filias job ſignificat̉ hē tresv̓tutes. fides ſpes et caritas. ergo ſpes evirtus Rn̄º dd̓. ꝙ ẜm ph̓um in. ij. eth̓virtꝰ vniuscuiuſqꝫ rei eſt. qd̓ bonū facithabente et opꝰ eius bonū reddit. oꝑtꝫ etgo vbicūqꝫ inuenit̉ aliquis actus hoīs bonus qd̓ reſpōdeat alicui virtuti hūane. inomībus autē regulatis et mēſuratis bonūꝯſideratur ꝑ hoc qd̓ aliquis ꝓpͥaꝫ regulaꝫattingit. ſicut dicimꝰ veſtē eſſe bona. quenec excedit nec deficit a debita menſurahūanoꝝ aūt actuū ſicut sͣ dictū ē duplexeſt mēſura. vna quidē ꝓxima et homogenia ſcilicꝫ ro. alia autē ſupͥma et excedēsſcilicꝫ deꝰ. et ideo omīs actus hūanꝰ attīgens ad rōem et ad ip̄m deū eſt bonus actus autē ſpei de qua nūc loqͥmur attīgitad deū vt emi s dictū eſt cum de paſſionēſpei ageret̉ obiectū ſpei eſt bonū futurūꝫarduū poſſibile haberi. poſſibile autē eſtaliquid a nobis dupl̓r. vnoº ꝑ noſmētip̄ſos. alio modo ꝑ alios vt patꝫ in. iij. eth̓.inqͣntū ergo ſperamꝰ aliquid vt poſſibilenobis. ꝑ diuinū auxiliū ſpes noſtra attingit ad ip̄m deū cuiꝰ auxilio mnitamur. etideo patꝫ ꝙ ſpes eſt virtꝰ cū facit actumhomīs bonū et ad debita regula attingetem Ad. j. ergo dd̓. ꝙ in paſſionibꝰ accipit̉ mediū v̓tutis. ꝑ hoc ꝙ attingit̉ racōrecta. et in hoc etiā ꝯſiſtit racō v̓tutis. vn̄etiam et in ſpe bonū v̓tutis accipit̉ ẜm ꝙhomo att ingit ſꝑando regl̓am debita ſcꝫdeū. ⁊ ideo ſpe attīgere deū nullꝰ poteſtmale vti. ſicut nec v̓tute morali attingēterōem. qꝛ hocip̄m qd̓ eſt attingere eſt bonus vſus v̓tutis ꝙͣuis ſpēs de qͣ nūc loqͥtnō ſit paſſio. ſed habitꝰ mētis vt īfra patebit Ad. ij. dd̓. ꝙ ſpēs dicit̉ ex meritiſꝓuenire qͣntū ad ip̄am rem expectata. ꝓut aliquis ſperat beatitudinē ſe adeptuꝝex gracia et meritis vel qͣntū ad actū ſpeiformate. ip̄e autē habitꝰ ſpei ꝑ quā aliqͥsexpectat beatitudinē n̄ cauſat̉ ex meritisſed pure ex gracia Ad. iij. dd̓ ꝙ ille quiſperat. eſt quid iꝑfectꝰ ẜm ꝯſideracōemad id qd̓ ſperat obtinere qd̓ nodū habꝫ.ſed eſt ꝑfectꝰ qͣntū ad hoc ꝙ iam attigitꝓp̓am regulā ſcꝫ deū cꝰ auxilio mnitit̉.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vtͣ ꝙ beatitudo eterna nō ſit obiectū ꝓpͥum ſpei illd̓em̄ homo nō ſperat. qd̓ omne aīmiſui motū excedit cū ſpei actꝰ ſit quidā aīmotus. ſed beatitudo eterna excedit oēꝫhūani aīmi motū. dic̄ em̄ apꝰ. j. ad coꝝ. ij.ꝙ in cor hoīs nō aſcendit. ergo beatitudonō eſt ꝓpͥum obiectū ſpei Pͣ. peticō eſtſpei interp̄tatiua. dt̉ em̄ ī pſalº reuela domīo viā tuā et ſpera in eo et ip̄e faciet. ſꝫhō petit licite a deo nō ſolū beatitudinēeterna. ſed etiā bona pn̄tis vite. tam ſpiritualia ꝙ tꝑalia. et etiā liberacōꝫ a malisq̄ in beatitudine eterna nō erūt. vt patetin or̄oe dn̄ica. math̓. vj. ergo beatitudo ēterna nō eſt ꝓpͥum obiectū ſpei Pͣ. ſpeiobiectū eſt arduū ſed in ꝯꝑacōe ad hoīeꝫmulta alia ſunt ardua qͣm beatitudo eterna 8º bt̄itudo et̓na nō ē ꝓpͥū obiectū ſpeiSꝫ ꝯtra ē qd̓ apꝰ. ad hebre. vj. dic̄ habemꝰ ſpemīcedētē .i. īcedere faciēte. ad īteriora velamīs .i. ad btītudīeꝫ celeſtē. vt gl̓.ibidē exponit. ergo obiectū ſpei eſt beari.tudo eterna Rn̄º. dd̓. ꝙ ſicut dictuꝫ eſtſpēs de quā loquimur attingit deū mitēseius auxilio ad ꝯſeq̄ndū bonū ſperatū. oꝑtet autē effectū eſſe cauſe ꝓporcionatuꝫet ideo bonū qd̓ ꝓpͥe et prīcipaliter a d̓oſperare debemꝰ eſt bonū infinitū. qd̓ ꝓporcionat̉ v̓tuti dei adiuuatis. nā infinite v̓tutis eſtꝓpͥum ad infinitū bonū ꝑducere. hoc autē bonū eſt vitā eterna que īfruicōe ip̄iꝰ dei ꝯſiſtit nō em̄ minꝰ aliqͥdab eo ſperandū eſt ꝙͣ ſit ip̄e. cū nō ſit minor eius bonitas ꝑ quā bona creature cōmunicat ꝙͣ eiꝰ eſſencia. et ideoꝓpͥū et pricipale obiectū ſpei eſt beatitudo eterna.Ad j. ergo dd̓. ꝙ beatitudo eterna ꝑfecte quidē in cor homīs nō aſcēdit. vt ſcꝫꝯgnoſci poſſit ab homīe viatore q̄ ⁊ qualiſſit. ſed ẜm ꝯmune rōem ſcilicꝫ boni ꝑfecticadere poteſt ī app̄henſione homīs ⁊ hͦmodo motus ſpei in ip̄am ꝯſurgit. vn̄ et ſignater dicit apdꝰ ſpes incedit vſqꝫ ad interiora velamīs qꝛ id qd̓ ſꝑamꝰ eſt nobiſadhuc quaſi velatū Ad. ij. dd̓. ꝙ q̄cūqꝫalia bona nō debemꝰ a deo petere. niſi inordīe ad beatitudinē eterna. vnde ⁊ ſpēsquidē principl̓r reſpicit beatitudinē eternam alia vero qͥ petunt̉ a deo reſpicit ſecūdario in ordine ad beatitudinē eternāſicut et fides principl̓r quidē reſpicit deūet ſcd̓o reſpicit ea q̄ ad deū ordinat̉ vt sͣdictū eſt Ad. iij. dd̓. ꝙ homī qui anhelat ad aliqd̓ magnū. ꝑu videt̉ omne aliud qd̓ ē eo mīꝰ. ⁊ ideo hoī ſꝑanti beatitudinē eterna. hīto reſpectū ad iſtā ſpemnihil aliud ē arduū. ſed habito reſpectuad facultatē ſꝑantis. poſſunt etiā qͥdamalia eſſe ardua. et ẜm hͦ eoꝝ poteſt eſſeſpes in ordine ad prīcipale obiectū.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ aliqͥs poſſit ſperare alteri beatitudinē eternam. dic̄ em̄ apoꝰ. ad phil̓. j. cōfidēs hocip̄m. qꝛ qͥ cepit ī vobis opꝰ bonūꝑficiet vſqꝫ in die xp̄i ieſū. ꝑfectō autē illius diei erit beatitudo eterna. ergo aliqͥs
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten