nepotes tuos. et etiā ꝓhibitiua. ſic̄ dicit̉deutº. iiij. nō addetis ad verbū qd̓ vobisloquor. neqꝫ auferetis ab eo gͦ vt̓ ꝙ etiāaliqua p̄cepta dari debuerint inducenciahoīem ad diſcendū Pͣ. ſciēcia ⁊ intellectꝰ magis vident̉ neceſſaria ſacerdoti ꝙͣregi. vnde d̓r malach̓. ij. labia ſacerdotiscuſtodiūt ſciēciaꝫ ⁊ legem requirūt ex oreelus. ⁊ oſee. iiij. d̓r. qꝛ repuliſti ſciēciam.repellā ⁊ ego te ne ſacerdocio fūgaris mihi ſꝫ regi mādat̉ ꝙ addiſcat ſciēciam legiſvt patꝫ deūtº. xvij. gͦ multo magis docūit p̄cipi in lege ꝙ ſacerdotes lege addiſcerēt Pͣ. meditacō eoꝝ q̄ ad ſapīeciam etintellectū ꝑtinet nō poteſt eſſe in dormiēdo impedit̉ etiā ꝑ occupacōes extraneas ergo incōueniēter p̄cipit̉ deuto. vj. meditaheris ea ſedēs ī domo tua ⁊ ambulāsin itinere dormiēs atqꝫ ꝯſurgens incoueniēter gͦ tradunt̉ ī veteri lege p̄cepta adſciēciam ⁊ intellectū ꝑtinēcia Sꝫ cōtraē qd̓ dicit̉ deutº. iiij. audiētes vniuerſi populi p̄cepta hec. dicant en populꝰ ſapīes⁊ intelligēs Rn̄º dd̓ ꝙ circa ſciēciam ⁊ ītellectū tria poſſunt ꝯſiderari. primo quidem accepcō ip̄iꝰ. ſecūdo vſus eiꝰ. terciovero ꝯſeruacō ip̄iꝰ. accepco quidē ſciēcievel intellectꝰ fit ꝑ doctrinā et diſciplināet vtrūqꝫ in lege p̄cipit̉ dỉ em̄ deuto. vj.erūt verba hec q̄ ego p̄cipio tibi in cordetuo. qd̓ ꝑtinet ad diſcipliam ꝑtinet em̄ad diſcipulū. vt cor ſuū applicet hijs q̄ dicunt̉. qd̓ vero ſubdit̉. ⁊ narrabis ea filijstuis ꝑtinet ad doctrina vſus vero ſciēcievel ītellectꝰ eſt meditacō eoꝝ q̄ quis ſcitvel intelligit. et qͣntū ad hec ſubdit̉ et meditaberis ſedens in domo tua ⁊cͣ. ꝯſeruacio autē fit ꝑmemoriā et qͣntū ad hͦ ſubdit. et ligabis ea quaſi ſignū ī manū tuaerūtqꝫ et mouebūt̉ inter oculos tuos ſcribeſqꝫ ea in lumīe et hoſtijs domꝰ tue ꝑ oomīa iuge memoriā mādatoꝝ dei. ſignificat ea em̄ q̄ ꝯtinue ſanſibꝰ noſtris occurrunt vel tactu ſicut ea q̄ in manū habemꝰvel viſu. ſicut ea q̄ ante oculos mētis ſuntꝯtinue vel ad q̄ oꝑtet nos ſepe recurrereſic̄ ad hoſtiū domꝰ a memoria noſtra excidere nō poſſunt. et deūtº. iiij. manifeſtiꝰdicit̉. ne obliuiſcaris verboꝝ. q̄ viderūt oculi tui et ne excidant de corde tuo cūctiſdiebꝰ vite tue et hoc etiā habudancius innouo teſtamento. tam in doctrina euāgelica ꝙͣ apoſtolica mādata legūt̉. Ad. j.ergo dd̓ ꝙͣ ſicut dt̉ deutº. iiij. hec eſt veſtra ſapiencia et intellectꝰ corā ppl̓is. exquo datur intelligi. ꝙ ſciēcia et ītellectꝰfideliū dei ꝯſiſtit in p̄ceptis legis. et id̓oprimo ſunt ꝓponēda legis p̄cepta ⁊ poſtmodū homīes ſunt inducendi ad eoꝝ ſciXVIIeuciā vel intellectū. et ideo p̄miſſa p̄ceppta nō debuerūt poni inter p̄cepta decalogi. q̄ ſunt prima Ad. ii. dd̓. ꝙ etiaꝫ inlege ponūt̉ p̄cepta ꝑtinēcia ad diſciplinam. vt dictū eſt exp̄ſſiꝰ tamen p̄cipiturdoctrina ꝙͣ diſciplina. qꝛ doctrina ꝑtinꝫad maiores qui ſūt ſui iuris īmediate ſublege exiſtentes quibꝰ debent dari legis p̄cepta diſciplina autē ꝑtinet ad minoresad quos p̄cepta legis ꝑ maiores debēt ꝑuenire Ad. iij. dd̓. ꝙ ſciencia legis eſt adeo ānexa officō ſacerdotis. vt ſiml̓ cū iniūctione officij intelligat̉ etiā et ſciēcie legis iniūctio. ⁊ ideo nō oꝑtuit ſpecialia p̄cepta dari de inſtructione ſacerdotū. ſeddoctrina legis dei nō ad eo ē anexā regalioffico. qꝛ rex ꝯſtituit̉ ſuꝑ ppl̓m in teꝑalibꝰ. et ideo ſpecialiter p̄cipit̉ vt rex īſtruatur de his q̄ ꝑtinet ad legē dei ꝑ ſacerdotes Ad. iiij. dd̓. ꝙ illud p̄ceptū legis nōeſt ſic ītelligendū ꝙ homo dormiēdo meditet̉ de lege dei. ſꝫ ꝙ dormiens .i. vadēſdormitū de lege dei meditet̉. qꝛ ex hoc etiam homīes dormiēdo adipiſcunt̉ meliora fantaſmata. ẜm ꝙ ꝑtrāſeūt nutus a vigilantibꝰ ad dormientes. vt patꝫ ꝑ ph̓min. j. eth̓. ſil̓iter etiā mandat̉ vt in omī actu ſuo aliquis meditet̉ d̓ lege. nō qd̓ ſemꝑ actū de lege cogitet. ſed qd̓ omīa q̄ facitẜm legē moderet̉Onſeq̄nter poſt fidem ꝯſiderādū ē d̓ ſpē. Et primo deipſa ſpē Secundo de donotimoris Tercio de vicijs oppoſitis Quarto d̓ p̄ceptis ad hͦ ꝑtirientibꝰ Circa. j. occurrit primo ꝯſideraciode ipſa ſpē Secūdo de ſubiecto eiusCirca primū q̄rūt̉ octo Primo vtꝝ ſpesſit virtus Secūdo vtꝝ obiectū eiꝰ ſit beatitudo eterna Tercio vtꝝ vnus homopoſſit ſperare beatitudinē alteriꝰ ꝑ v̓tutēſpei Quarto vtꝝ homo licite poſſit ſperare in hoīem Quinto vtꝝ ſpēs ſit virtꝰtheologica Sexto de diſtinctione eiusab alijs v̓tutibꝰ theologicis Septīo deordine eiꝰ ad fidem Octauo de ordineeius ad caritatemD. j. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ ſpes nō ſit v̓tus. v̓tute em̄ nullꝰ male vtitur vtdicit augꝰ. in liº de libe. ar. ſꝫ ſpealiquis male vtit̉. qꝛ circa paſſione ſpei cōtingit eſſe mediū et extrema. ſicut et circaalias paſſiones. ergo ſpes nō eſt virtusP. nulla virtus ꝓcedit ex meritis. qꝛ virtute deus ī nobis ſine nobis oꝑat̉ vt augͥdicit. ſed ſpes eſt ex gracia et meritis ꝓueniēs vt magiſter dicit. xxvj. d. ſcd̓i li.ſentēciaꝝ. ergo ſpes nō eſt virtꝰ P. v̓tꝰeſt diſpoſicō ꝑfecti vt dicitur in. vij. eth̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten