Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

C.EIVIcirca hoc impediunt̉ Ad̓. ij. dd̓. caro agit ī ꝑtem ītellectiua alterādo ip̄amvl̓ īpediendo oꝑacōem ip̄iꝰ modū p̄dictum Ad. iij. dd̓ vicia carnalia quomagis ſunt remota a mente eo magis eiꝰintencōem ad remociora diſtrahūt. vndemagis impediūt mentis ꝯtemplacōeꝫ.Einde cōſiderandū eſt deceptis ꝑtinentibꝰ ad p̄dicta.Et circa hoc q̄runtur. ij.Primo de p̄ceptis ꝑtinētibꝰad fidē Secūdo de p̄ceptiſꝑtinētibꝰ ad dona ſciēcie et intellectꝰD. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ī veteri legedari debuerint p̄cepta credēdi. ꝑpceptū em̄ eſt de eo qd̓ ē debitū etneceſſarui. ſed maxime neceſſariū ē homī credat ẜm illud hebre. xj. ſine fide impoſſibile eſt placere deo. ergo maxime oꝑtuit p̄cepta dari de fide P. nouū teſtamentū ꝯtinet̉ in veteri. ſic̄ figuratū ī figūra vt dictū eſt. ſed in nouo teſtamentoponūt̉ exp̄ſſa mādata de fide. vt patꝫ. jo.xiiij. creditis in deū. et ī me credite. ergovidet̉ in veteri lege etiā debuerint aliqͣp̄cepta dari de fidē. eiuſdē rōnis eſtꝑcipe actū v̓tutis et ꝓhibere vicia oppoſita. ſed in veteri lege ponūt̉ ml̓ta ꝓhibencia infidelitatē. ſicut exo. xx. habebisdeos alienos cora me. et iteꝝ deutº. xiij.mādatur audit verba ꝓph̓e aūt ſomniatoris. qui eos a fide dei vellet diuertere. ergo in veteri lege. etiā debuerūtcepta dari fidē.. ꝯfeſſio ē actꝰ fidei. vt s dictū eſt. ſed de ꝯfeſſione et deꝓmulgacōe fidei dant̓ p̄cepta ī veteri lege mādat̉ em̄ exo. xij. filijs ſuis interrogantibꝰ rōem aſſignet paſcalis obſeruancie. et deuto. xiij. mādat̉ ille qui diſſeminat doctrina ꝯtra fidem occidat̉ ergolex vetꝰ p̄cepta fidei debuit habereomnes libri veteris teſtamēti ſub lege veteri ꝯtinent̉. vn̄ dn̄s jo. xv dic̄ in lege eſſeſcriptū. odio habuerūt me gratis. qd̓ cumſcribit̉ in pſalº. ſed eccleſiaſtes. ij. dicit̉timētis deū. credite illi. ergo in veteri lege fuerūt p̄cepta danda de fide Sꝫtra eſt apl̓s ad ro. iij. legē vetere nominat lege ſanctoꝝ. et diuidit ea ꝯtra legeꝫfidei. ergo in lege veteri fuerūt p̄cepta danda de fide Rn̄º dd̓. lex imponit̉ ab aliquo dn̄o niſi ſuis ſubditis. etideo p̄cepta legis cuiꝰlibꝫ p̄ſupponūt ſubiectione recipientis lege ad qui dat legem. prima autē ſubiectio homīs ad deūeſt fidē. ẜm illud hebre. xj. accedēte addeū oꝑtꝫ credere. qꝛ eſt. et ideo fidesſupponit̉ ad legis p̄cepta ꝓpter exo.xx. id qd̓ eſt fidei p̄termittat ante legiscepta. dicit̉. ego ſum dn̄s deus tuꝰ.eduxi te de terra egipti. et ſil̓r deuto. vj.ꝑmittit̉. audi iſrl̓ dn̄s deus tuꝰ vnus eſtet poſtea ſtatim incipit agere p̄ceptis.ſed qꝛ in fide multa ꝯtinent̉ ordinata adfidem. qꝛ credimꝰ deū eſſe. qd̓ eſt primūet prīcipale inter omīa credibilia vt dictūeſt. et ideo p̄ſuppoſita fide de eo per quāmens hūana deo ſubijciat̉ poſſunt daricepta de alijs credendis. ſicut augꝰ dicſuꝑ jo. plurima ſunt nobis de fide madata exponēs illud. hoc eſt p̄ceptū meūſed in veteri lege erāt ſecreta fidei populo exponēda et ideo p̄ſuppoſita fide vnius dei nulla alia p̄cepta ſunt ī veteri lege data de fide Ad. j. ergo dd̓. fideſeſt neceſſaria tanqm principiū ſpūalis vite. et ideo p̄ſupponit̉ ad legis ſuſcepcōeꝫAd. ij. dd̓ qd̓ ibi etiā dn̄s aliquid preſupponit de fide ſcilicꝫ fide vniꝰ dei. cumdicit creditis in deū. et aliquid p̄cipit ſcꝫfide incarnacōis quā vnꝰ eſt deꝰ et homo. q quidē fidei explicacō ꝑtinet ad fidem noui teſtamēti. et ideo ſubdit. et inme credite Ad. iii. dd̓. p̄cepta ꝓhibitiua reſpiciūt peccata corrupūt v̓tutemvirtus autē corrupit̉ ex ꝑticularibꝰ defectibus vt sͣdictū ē. et ideo p̄ſuppoſita fide vniꝰ dei in lege veteri fuerūt dandahibitiua p̄cepta. quibꝰ homīes ꝓhibent̉ab his ꝑticularibꝰ d̓fectibꝰ quos fidescorrūpi poſſet Ad. iiij. dd̓. etiā ꝯfeſſio vel doctrina fidei p̄ſupponit ſubiectio hoīs ad deū fide. et ideo magis potuerūt dare p̄cepta in veteri lege ꝑtinēciaad ꝯfeſſione vel doctrinā dei. ꝑ̄tinēciaad ip̄am fidē Ad. v. dd̓. ī illa etiā autoritate p̄ſupponit̉ fides quā credimꝰdeū eſſe. vnde p̄mittit. qui timētis deumqd̓ poſſꝫ eſſe ſine fide. autem additcredite illi ad q̄dam credibilia ſpēalia referendū eſt p̄cipue ad illa ꝑ̄mittit deus ſibi obediētibꝰ. vn̄ ſubdit. euacuabitur merces veſtra.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̉ ī veteri legeincōueniēter trādant̉ p̄cepta ꝑtinēcia ad ſcienciā et intellectū. ſciēcia em̄ et intellectꝰ ad ꝯgnicōem ꝑtinet.ꝯgnico autē p̄cedit et dirigit actione.p̄cepta ad ſcienciā intellectū ꝑtinenciadebent p̄cedere p̄cepta ꝑt mnēciā ad actione. ergo prima p̄cepta legis ſint p̄cepta decalogi videt̉ inter p̄cepta decalogi debuerūt tradi aliqua p̄cepta ꝑtinēciaad ſcienciā et intellectū. diſciplinacedit doctrina. priꝰ em̄ homo ab alio diſcit ꝙͣ aliū doceat. ſed dant̓ in veteri legealiqua p̄cepta de doctrina affirmatiuavt p̄cipit̉ deutº. iiij. docebis ea filios aūt