Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

dictū eſt. hebetudo aūt ſenſus ē natural̓defectꝰ. ſed defectꝰ natural̓ eſt peccatū. ergo ẜm hebetudo ſonſus eſtpeccatū. qd̓ eſt ꝯtra greḡ. qui ꝯnumerateam inter vicia ex gula oriunt̉ Sꝫ ꝯtraē diuerſaꝝ cauſaꝝ ſunt diuerſi effectꝰ.ſed gregꝰ. xxxj. moꝝ. dic̄ hebetudo ſenſus oritur ex gula. cecitas autē mentis exluxuria. ſed hec ſunt diuerſa vicia. ſūtdiuerſa vicia. Rn̄º dd̓. hebes accutoopponit̉. accutū autē dicit̉ aliqd̓ exeſt penetratiuū. vn̄ et hebes dr̉ aliqd̓ exhoc qd̓ eſt obtuſum penetrare valensſenſus autē corꝑalis qͣndā ſil̓itudinē penetrare dicit̉ mediū inqͣntū ex aliqua diſtancia ſuū obiectū ꝑcipit. vel inqͣntū pot eſt qͣſi penetrādo mīma vel intima reiciꝑe. vnde in corꝑalibꝰ dicit̉ aliquis eſſeacuti ſenſus qui poteſt ꝑciꝑe ſenſibile aliqd̓ ex remotis videndo vel audiendo velolifaciendo. et ecōtrario di. ſenſu hebitari qn̄ ꝑcipit niſi ex ꝓpinquo et magnaſenſibilia. ad ſil̓itudine autē corꝑalis ſenſus. dicit̉ etima circa intelligenca eſſe aliquis ſenſus qui eſt aliquoꝝ primoꝝ extremoꝝ. vt diʳ in. vj. eth̓. ſicut etiā ſenſuseſt ꝯgnoſcitiuꝰ ſenſibiliū quaſi quorundāprincipioꝝ ꝯgnicōnis autē ſenſus qui ēcirca intelligenciā ꝑcipit ſuū obiectum mediū diſtancie corꝑal̓. ſed q̄dā aliamedia. ſicut īpͥetatē rei ꝑcipit eiꝰ eſſenciam et effectū ꝑcipit cauſam. ille ergo dicit̉ eſſe acuti ſenſus circa intelligenciam. qui ſtatim ad app̄henſionē ꝓpͥetatiſrei vel etiā effectꝰ naturā rei cōp̄henditet inqͣntū vſqꝫ ad mimas ꝯdicōes rei cōſtderans p̄t ingit. ille autē dicit̉ hebes circa intelligēciam qui ad ꝯgnoſcendaꝫ reiveritatē ꝑ̄tingere poteſt. niſi multa.ei expoſita. et tūc etiā poteſt ꝑtingeread ꝑfecte ꝯſiderādum omīa ꝑtinēt adrei rōnem. ſic ergo hebetudo ſenſus circaintelligenciā imꝑtat qͣndam debilitatemmentis circa conſideracionem ſpiritualiūbonoꝝ. cecitas autē mentis imꝑtat omnimodā priuacōem ꝯgnicōis ip̄oꝝ vtrūqꝫopponit̉ dono intellectꝰ que homo ſpiritualia bona app̄hendendo cognoſcit etad eoꝝ intima ſubtiliter penetrat. habetem̄ hebetudo rōem peccati. ſicut et cecitaſmentis inqͣntū ſcilicꝫ eſt volūtaria vt patꝫin eo qui eſt affectꝰ circa carnalia de ſpiritualibꝰ ſubtiliter diſcutere faſtidit velnegligit. et patꝫ rn̄º ad obiecta.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ cecitastis et hebetudo ſenſus oriant̉ex vicijs carnalibꝰ. augͥ. em̄ in liº.retractationū retractās illd̓ qd̓ dixerat īſoliloquijs. deꝰ qui non niſi mūdos ſcireveꝝ voluiſti. dicit reſponderi poteſt.multos etiā īmundos multa vera ſcire. ſꝫhomīes maxime efficiūtur īmūdi viciacarnalia. ergo cecitas mentis hebetudoſenſus cauſant̉ a vicijs carnalibꝰ Hcecitas mētis hebetudo ſenſus ſūt defectꝰ qͥdā circa ꝑtē aīme intellectiuā viciaautē carnalia ꝑtinēt ad corrupcōemi carnis. ſed caro agit in animā ſed pociusecōuerſo ergo vicia carnalia cauſant cecitatem mentis et hebetudīem ſenſus.P. vnūqd̓qꝫ magis patit̉ a ꝓpinquiori ꝙͣa remociori. ſed ꝓpiquiora ſunt menti vicia ſpūalia qͣm carnalia cecitas mētishebetudo ſenſus magis cauſant̉ ex viciisſpūalibꝰ ꝙͣ ex vicijs carnalibꝰ Sꝫ ꝯtra ē gregꝰ. xxxj. moꝝ. dic̄ hebetudo ſenſus circa intelligenciā orit̉ ex gula cecitaſmentis ex luxuria Rn̄º dd̓. ꝑfectio ītellectualis oꝑacōis in homīe ꝯſiſtit indam abſtractione a ſenſibiliū fantaſmatibus. et ideo qͣnto intellectus homīs magis fuerit liber ab huiuſmodi fantaſmatibus. tanto pociꝰ ꝯſiderare ītelligibilia poterit. et ordinare omīa ſenſibilia. ſic anaxagoras dixit. oꝑtet intellectū eſſe immixtū ad hoc qd̓ imꝑet agens oꝑtetdn̄etur ſupra materiā ad hoc ea poſſitmouere. manifeſtū eſt autē delectacioapplicat intencōem ad ea quibꝰ aliqͥs delectat̉. vnde ph̓s dic̄ in. x. eth̓. vnūſquiſqꝫ ea in quibꝰ delectat̉ optime oꝑat̉. ꝯtraria vero nequaꝙͣ vel debiliter. vicia auteꝫcarnalia ſcilicꝫ gula et luxuria ꝯſiſtūt circa delectacōes tactus ciboꝝ ſcꝫ et venereoꝝ ſunt vehemētiſſime inter om̄s corꝑales delectacōes. et ideo hec vicia intencio hoīs maxime applicat̉ ad corꝑalia. et ꝯſeq̄ns d̓bilitat̉ oꝑacō hoīs circa ītelligibilia. magis autē luxuriā ꝙͣ gulā. qͣnto delectacōes venereoꝝ ſunt vehemēciores qͣꝫ ciboꝝ et ideo ex luxuria oritur cecitas mentis. quaſi totaliter ſpūalium bonoꝝ ꝯgnicōem excludit. ex gula autē hebetudo ſenſus reddit hoīem debilē adhuiꝰmodi intelligibilia et ecōtrario oppoſite v̓tutes ſcꝫ abſtinēcia et caſtitas maxime diſponēt hoīem ad ꝑfectionē intellectualis oꝑacōis. vnde dicit̉ dan. j. pueris his ſcilicꝫ abſtinētibꝰ et ꝯtinētibꝰ. dedit deꝰ ſcienciā et diſciplina in omī liº etſapiēcia Ad. j. ergo dd̓. ꝙͣuis aliquivicijs carnalibꝰ ſubijci poſſint qn̄qꝫ ſubtiliter aliqͣ ſpeculari. circa ītelligibilia ꝓpt̓bonitate igenij natural̓. vl̓ hītꝰ ſuꝑadditi tn̄ neceſſe ē vt ab hac ſubtilitate ꝯtēplacōis eoꝝ intencio plerūqꝫ retrahit̉ ꝓpterdelectacōes corꝑales. et ita immūdi poſſunt aliqua vera ſcire. ſed ex ſua īmūdicia